23/05/2026
บทความ NEJM สรุปเรื่อง “Malnutrition in Older Adults” (ภาวะทุพโภชนาการในผู้สูงอายุ) ซึ่งพบได้บ่อยในผู้สูงอายุ แต่ถูกมองข้าม และมีผลเสียต่อ morbidity, disability และ mortality อย่างมาก
1) Malnutrition ในผู้สูงอายุ “พบบ่อยกว่าที่คิด”
- prevalence ขึ้นกับ setting และเกณฑ์วินิจฉัย
- ใน community พบประมาณ 3–13%
- ใน hospitalized older adults หรือ rehab/nursing home อาจสูงถึง 30–50%
2) สาเหตุเป็น “multifactorial”
ไม่ใช่แค่ “กินน้อย” แต่เกิดจากหลายปัจจัยร่วมกัน ได้แก่
A. Physiologic aging
- anorexia of aging → หิวง่ายน้อยลง อิ่มเร็วขึ้น
- การรับรส/กลิ่นลดลง → กินอาหารได้น้อยลง
B. Physical impairment
- ปัญหาฟัน เคี้ยวลำบาก
- dysphagia (stroke, Parkinson’s, dementia)
- upper limb dysfunction ทำให้กินเองลำบาก
- mobility limitation → ซื้ออาหาร/ทำอาหารยาก
C. Mental impairment
- 3D: dementia, depression, delirium
- psychiatric eating disorders
D. Disease & medications
- chronic disease / inflammation
- cancer, heart failure, infection
- polypharmacy → เบื่ออาหาร คลื่นไส้ xerostomia หรือ nutrient deficiency
E. Social factors
- loneliness กินข้าวคนเดียว
- poverty
- loss of spouse
- institutional food quality ไม่ดี
3) การวินิจฉัยใช้ GLIM criteria
NEJM แนะนำ Global Leadership Initiative on Malnutrition (GLIM) framework
ต้องมีอย่างน้อย
1 phenotypic criterion
- weight loss
- low BMI
- low muscle mass
และ
1 etiologic criterion
- reduced intake / malabsorption
- inflammation / disease burden
ผู้สูงอายุ >70 ปี ใช้ cutoff BMI