โรงเรียนปทุมวัน

แชร์

Public Primary School under BMA Education. Located in Patumwan District, Central Bangkok. Now the school does not exist.

เดิมชื่อโรงเรียนเทศบาลปทุมวัน สังกัดแผนกโรงเรียนกองกลางเทศบาลนครกรุงเทพ

ปัจจุบันชื่อโรงเรียนปทุมวัน สังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตปทุมวันมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน เป็นโรงเรียนขนาดกลาง

พระพุทธรูปประจำโรงเรียน “หลวงพ่อปทุมวัน”

ต้นไม้ประจำโรงเรียน “ต้นราชพฤกษ์”

15/08/2024

14 สิงหาคม พ.ศ.2567

ครบรอบ 48 ปีมงคลสมรสของคุณครูสมศักดิ์และคุณครูเบญจมาศ พ่วงแสง 🥰🥰🥰

05/01/2023

มาสวัสดีปีใหม่ 2566 คุณครูสมศักดิ์-คุณครูเบญจมาศ ที่บ้านของคุณครูย่านนนทบุรี 🙏🙏🙏

ครูเบญจมาศอายุเพิ่งผ่าน 76 ปีเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ส่วนครูสมศักดิ์จะมีอายุครบ 78 ปีในเดือนกุมภาพันธ์ที่จะถึงนี้

17/07/2022

โรงเรียนปทุมวันนั้น แต่เดิมทีมีชื่อเรียกว่า โรงเรียนเทศบาลปทุมวัน เป็นโรงเรียนสหศึกษาในสังกัดกรุงเทพมหานคร มีเครื่องแบบนักเรียนชายเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว ปักตัวอักษรย่อสีน้ำเงินชื่อโรงเรียนว่า ท.ปว. ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร จึงได้มีการเปลี่ยนอักษรย่อโรงเรียน จาก ท.ว.ป. เป็น ก. ปว. ปว. โดยอักษรย่อ ก ไก่ แทนคำกรุงเทพมหานคร ปว. ชุดแรกแทนชื่อเขตปทุมวัน และ ปว. ชุดที่สองแทนชื่อโรงเรียน กางเกงนักเรียนชายเป็นสีกากี ซึ่งในสมัยก่อนพอจะเป็นที่ทราบกันว่า หากโรงเรียนใดปักตัวอักษรย่อเป็นสีน้ำเงินแล้วไซร้ โรงเรียนนั้นต้องเป็นโรงเรียนในสังกัดหน่วยงานของราชการอย่างแน่นอน

โรงเรียนเปิดสอนตั้งแต่ชั้นประถมปีที่หนึ่ง จนถึงชั้นประถมปีที่เจ็ด มีชั้นเรียนละสามห้อง ประกอบด้วยห้อง ก ข และ ค มีการเปิดรับสมัครนักเรียนใหม่เข้าเรียนในชั้นประถมปีที่หนึ่ง และชั้นประถมปีที่ห้า มีอาคารเรียนหลักอยู่สองอาคาร อาคารเรียนหลังแรกเป็นอาคารไม้สูงสองชั้น ใช้สำหรับการเรียนการสอนของนักเรียนชั้นประถมต้นในระดับประถมศึกษาปีที่หนึ่ง จนถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ อาคารหลังที่สองเป็นอาคารคอนกรีตสูงสามชั้น ใช้สำหรับการเรียนการสอนในระดับชั้นประถมปีที่ห้าถึงชั้นประถมปีที่เจ็ด ทั้งสองอาคารจะมีกระดานไม้สีน้ำตาลเข้ม ติดไว้บริเวณโถงทางขึ้นอาคารชั้นแรก บอกถึงรายชื่อห้องเรียน รายนามครูประจำชั้นของแต่ละห้อง จำนวนนักเรียนที่มาเรียนในแต่ละวัน นักเรียนที่ขึ้นไปเรียนตั้งแต่ชั้นที่สองเป็นต้นไปต้องถอดรองเท้าและหิ้วรองเท้านั้นคู่ไปกับตัว แล้วนำรองเท้าไปวางไว้ที่ระเบียงหน้าห้องเรียน ก่อนที่จะเดินเข้าห้องเรียนของตนต่อไป

ในช่วงที่ผมได้มีโอกาสเรียนอยู่ที่โรงเรียนนั้น โรงเรียนปทุมวันมีครูใหญ่ชื่อคุณครูยุดา ไชยนันท์ มีกิตติศัพท์ร่ำลือถึงเรื่องความเฮี๊ยบของครูจากนักเรียนรุ่นก่อนๆที่เคยเรียนที่นี่ ที่มีการทำโทษในแบบที่คนยุคปัจจุบันอาจจะยอมรับกันไม่ได้ ก็คือเรื่องการทำโทษที่เรียกว่า “ตียกชั้น” กล่าวคือหากมีนักเรียนทำผิดในเรื่องใด เช่น คุยกันเสียงดัง ก็อาจถูกทำโทษโดยการหวดด้วยไม้เรียวกันทุกคน โดยคุณครูที่รับหน้าที่เป็นมือสังหาด้วยไม้เรียวที่เป็นที่ครั่นคร้ามของนักเรียนในสมัยนั้น ก็คือครูเชิง และครูสาคร ซึ่งผมได้มีโอกาสเจอคุณครูทั้งสองท่านนี้เพียงช่วงปีแรกๆของการเรียนที่นี่ ก่อนที่คุณครูทั้งสองจะได้ย้ายไปสอนที่อื่น ทำให้ลดโอกาสการโดนหวดด้วยไม้เรียวยกห้อง หรือยกชั้นลงไปได้บ้าง

ครูประจำชั้นประถม 5ข ของผมชื่อคุณครูปรีดา เป็นครูที่ดูดุแต่ใจดีในสายตาเด็กอย่างผม ช่วงแรกๆที่มาเรียนในฐานะนักเรียนน้องใหม่ ผมมักจะโดนคุณครูปรีดาว่ากล่าวตักเตือนเป็นประจำ แต่เมื่อเวลาผ่านไปได้ซักระยะ ประกอบกับผลการเรียนของผมอยู่ในเกณฑ์ที่ดี ทำให้คุณครูปรีดาเริ่มชมและหันมาเรียกใช้ไหว้วานให้ผมช่วยงานห้องบ่อยครั้งขึ้น จนในที่สุดผมแทบจะเป็นหนึ่งในลูกศิษย์คนโปรดของคุณครูปรีดาไปเลย นอกจากนี้ ผมได้เริ่มเรียนวิชาภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกในชีวิตก็ที่โรงเรียนนี้ โดยเริ่มเรียนในชั้นประถมปีที่ห้า ครูที่สอนภาษาอังกฤษคือครูชนิดา ทำให้ผมพอมีพื้นฐานวิชาภาษาอังกฤษติดตัวไปบ้าง เพียงแต่ว่าความรู้วิชาภาษาอังกฤษที่ได้ร่ำเรียนนั้น ยังไม่เพียงพอต่อการเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา ทำให้วิชาภาษาอังกฤษ เป็นอะไรที่วุ่นวายใจกับชีวิตผมไปอีกหลายสิบปีจนถึงแม้เรียนจบจากมหาวิทยาลัยไปแล้วก็ตามที

เมื่อเรียนจบชั้นประถมปีที่ห้า ทางโรงเรียนก็จัดให้ผมเรียนต่อในชั้นประถมปีที่หก โดยยกนักเรียนจากห้องป.5ข ขึ้นมาเป็นนักเรียนป.6ข มีคุณครูนวลจันทร์เป็นคุณครูประจำชั้น ช่วงเวลานั้นทางโรงเรียนได้รับบรรจุครูเข้าใหม่มาหลายท่านเพื่อทดแทนครูเก่าที่ย้ายออกไป โดยครูเชิงย้ายไปสอนที่โรงเรียนวัดสุทัศน์ ตามด้วยครูสาครย้ายไปสอนที่โรงเรียนปลูกจิตร บรรดานักเรียนจึงน่าจะมีความยินดีเป็นอันมาก คุณครูที่บรรจุใหม่ในเวลานั้นที่ผมพอจำได้ก็คือคุณครูนวลจันทร์ นอกจากนั้นยังมี คุณครูสุมาลี หวั่นวรรณะ สอนวิชาสังคมศึกษา คุณครูพงษ์ศักดิ์ สิงหพันธุ์ ที่เพิ่งเรียนจบมาจากประเทศฟิลิปปินส์หมาดๆ สอนวิชาภาษาอังกฤษ ปีนี้โรงเรียนเราจึงดูเหมือนมีการผลัดเปลี่ยนบุคลากรมาทดแทน และเป็นปีที่ผมได้ไปช่วยงานในโรงเรียนที่จำได้อยู่งานหนึ่ง คืองานเลี้ยงฉลองพิธีมงคลสมรส ระหว่างคุณครูสมศักดิ์ กับคุณครูเบญจมาศ ซึ่งครูทั้งสองเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ด้วยกัน มีนักเรียนโรงเรียนแห่งนี้เป็นกองเชียร์และสักขีพยานในความรักของครูทั้งสองท่าน โรงเรียนปทุมวันได้ถูกใช้เป็นสถานที่จัดพิธีฉลองมงคลสมรสของครูทั้งสอง เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ.2519

สมัยที่ครูทั้งสองท่านยังรับราชการอยู่ คุณครูพักอยู่บ้านพักละแวกซอยไผ่สิงโต ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักที่ผมอาศัย ปัจจุบันคุณครูทั้งสองท่านได้เกษียณราชการ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามสมควร ที่บ้านพักย่านจังหวัดนนทบุรี

พอขึ้นเรียนชั้นประถมปีที่เจ็ด อันเป็นปีสุดท้ายของการเรียนที่นี่ ผมได้เรียนห้อง ป.7ข มีคุณครูประจำชั้น คือคุณครูสมศักดิ์ พ่วงแสง นอกจากเรียนวิชาการแล้ว โรงเรียนได้จัดให้มีการเรียนวิชาดนตรี เพิ่มเติมจากวิชาขับร้องที่เรียนกันมาในชั้นประถมปีที่ห้าและหก แต่ไม่ว่าจะเป็นวิชาขับร้องหรือวิชาดนตรี ก็สอนโดยคุณครูเบญจมาศ พ่วงแสง ซึ่งจบจากวิทยาลัยนาฏศิลป์ มาเป็นครูสอนวิชาศิลปะและดนตรี ผมรู้จักและหัดร้องเพลงเขมรไทรโยค ลาวดวงเดือน ก็เป็นผลจากการสอนวิชาขับร้องและดนตรีจากคุณครูเบญจมาศทั้งสิ้น ผมยังได้มีโอกาสเล่นเครื่องดนตรีที่เรียกว่า Bell Lyra ที่เรามักเรียกกันว่านิ้งหน่อง กับเครื่องเป่าที่เรียกว่า Melodica ซึ่งคุณครูเบญจมาศได้ให้นักเรียนที่ฝึกหัดเครื่องดนตรีเหล่านี้ มาช่วยกันบรรเลงเพลงชาติในเวลาเข้าแถวตอนเช้า โน้ตเพลงที่ใช้ก็เป็นแบบใช้ตัวอักษร แต่ยังไม่ไปถึงขั้นอ่านโน้ตบรรทัดห้าเส้น นอกจากนี้ยังได้ครูวุฒิ ธาระรูป สอนวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งครูวุฒิท่านนี้แหละที่ต่อมาได้เป็นผู้สอนวิชาพีชคณิตและวิชาตรีโกณมิติสำหรับชั้นเรียนมัธยมแบบเร่งรัดให้แก่ผม เมื่อรู้ว่าผมจะต้องไปสอบเข้าศึกษาต่อในระดับมัธยม ไปสอบคัดเลือกเข้าศึกษาต่อโรงเรียนที่ขึ้นชื่อว่า ติดอันดับการแข่งขันสูงสุดในลำดับต้นๆของประเทศในเวลาต่อมา

—
ตัดทอนจากบันทึกความทรงจำช่วงชั้นประถมปลาย ป.7 รุ่นสุดท้ายของโรงเรียนปทุมวัน

02/02/2020

ศิษย์เก่าโรงเรียนปทุมวัน ห้องป.7ข (ประถม 7 รุ่นสุดท้าย ปีการศึกษา 2520) ร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับคุณครูสมศักดิ์-คุณครูเบญจมาศ พ่วงแสง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563

22/11/2019

หลายท่านคงจะรำลึก หรือเคยได้เรียนหนังสือจากอดีตครูโรงเรียนทั้งสองท่านนี้ได้

บัณฑิตหนุ่มจากวิทยาลัยครูจันทรเกษม เข้ารับราชการครูในโรงเรียนเทศบาลเล็กๆใจกลางเมืองหลวง มาพบรักกับบัณฑิตสาวจากวิทยาลัยนาฏศิลป์ ซึ่งมาสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนเดียวกันนี้ ก่อนจะตัดสินใจใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันตั้งแต่ปีพ.ศ.2519 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน เริ่มสร้างครอบครัวเล็กๆในย่านคลองเตย เดินทางจากบ้านพักเพื่อทำหน้าที่เรือจ้างสอนหนังสือสารพัดวิชาเท่าที่ครูชั้นประถมศึกษาในสมัยนั้นพึงจะสอนได้ ส่งเด็กนักเรียนโรงเรียนปทุมวันรุ่นแล้วรุ่นเล่าข้ามฟากไปขึ้นฝั่งไปเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งเรือจ้างลำนี้ ถึงเวลาต้องปลดระวางตามวาระแห่งอาชีพ แต่ไม่ได้ปลดระวางแห่งความสัมพันธ์ระหว่างครูกับลูกศิษย์ลงเลยแม้แต่น้อย

ผมได้มีโอกาสพบกับคุณครูทั้งสองท่านที่โรงเรียนอยู่บ้างก่อนที่ท่านจะเกษียณอายุราชการ แต่ขาดการติดต่อไป ครั้นพอจะติดต่อกับท่านก็พบว่าไม่สามารถติดต่อได้เนื่องจากท่าได้เกษียณไปแล้ว พยายามค้นหาข้อมูลเพื่อหาที่อยู่ปัจจุบันของท่านทั้งสองเท่าที่พอสอบถามได้ก็ไม่พบ จนกระทั่งได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนที่เป็นนายอำเภอช่วยหาข้อมูลจากแฟ้มทะเบียนราษฎร์ จึงได้มีโอกาสมากราบเท้าท่านทั้งสองในวันนี้

ภาพล่าสุดของคุณครูทั้งสองท่านนี้ได้ถ่ายไว้เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ที่บ้านพักของอาจารย์ย่านนนทบุรี บ้านหลังเล็กๆที่เต็มไปด้วยความรักและความเมตตาที่คุณครูยังมีให้กับลูกศิษย์ทุกคนอยู่เสมอ แม้ว่าชื่อของ “โรงเรียนปทุมวัน” จะจางหายไปในเวลาอีกไม่นาน แต่ความรักและความผูกพันของครูกับลูกศิษย์ที่ได้เคยเรียน ณ โรงเรียนแห่งนี้ จะยังอยู่ไปอีกตราบนานเท่านาน