ฟังดู

#โฮงเฮียนแม่น้ำของ
#โรงเรียนเทพศาลประชาสรรค์
#ก่อการครู

สถาบันองค์ความรู้ท้องถิ่นโฮงเฮียนแม่น้ำของ หรือ โฮงเฮียนแม่น้ำของ

ต้องเล่าก่อนว่าผมได้รับคำแนะนำว่า ถ้าไปเชียงรายแล้วอยากไปดูคนที่ทำงานการศึกษาแต่ไม่ใช่โรงเรียน ต้องมาที่นี่ ซึ่งคนคนนั้นคือครูมะนาวแห่งเพจอะไรอะไรก็ครู ซึ่งประทับใจมาก ๆ อยากชวนให้ทุกคนดูคลิป แล้วกลับมาอ่านการสะท้อนตัวเองของคุณครูเทพศาลาประชาสรรค์ ที่ได้ไปเรียนรู้กันนะครับ

ซึ่งคำถามที่เราใช้คือ จุดที่ทำให้เรามีความรู้สึกมาก ๆ กับโฮงเฮียนแม่น้ำของ 1 อย่าง เรื่องนั้นคือเรื่องอะไร ทำไมถึงทำให้เรารู้สึกกับมัน หรือถ้าไม่มีมีส่วนที่เราอินไปกับเค้า ก็เป็นเรื่องใหม่ 1 เรื่องที่ทำให้เสียงในหัวเรามันยังคิดอยู่บ้างในตอนที่ออกมาจากโฮงเฮียนแม่น้ำของ

ครูคนที่ 1 :
สิ่งที่ประทับใจ คือ การปลูกฝังการอนุรักษ์ถิ่นฐานของนักเรียนเข้าไปในกระบวนการจัดการเรียนรู้ และ นักเรียนเกิดจิตสำนึกในการอนุรักษ์ และ การเรียนรู้แบบปฏิบัติจริงมากกว่าทฤษฎี

ครูคนที่ 2 :
ความเป็นพลเมืองเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลง การมองระยะยาว การสอนเยาวชนให้รู้จักตนเอง และรักชุมชนของตนเอง เพื่อต่อยอดไประดับที่ใหญ่ขึ้น

ครูคนที่ 3 :
จุดที่ทำให้มีความรู้สึกมาก ๆ กับโฮงเฮียนแม่น้ำของ คือ เรื่อง “3 อย่างบาท” เป็นการวางแผนการใช้เงินให้คุ้มค่าทำเรื่องที่ยิ่งใหญ่ภายใต้งบประมาณที่มีจำกัด เพราะปกติมักจะได้ยินเสียงสะท้อนว่าจัดกิจกรรมได้เท่านี้แหละเพราะมีงบน้อย หรือบางกิจกรรมก็ยกเลิกไปเลยเพราะงบไม่เพียงพอ เมื่อได้ยินเรื่อง 3 อย่างบาท จากโฮงเฮียนแม่น้ำของ ก็เลยย้อนคิดว่าถ้ากิจกรรมที่บอกว่างบน้อย ไม่เพียงพอมาวางแผนใหม่โดยใช้งบที่มีให้คุ้มค่าที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หรือไปรวมเงินกับกิจกรรมอื่นๆจัดร่วมกันจะทำให้ปัญหาการเงินที่มองว่าเป็นอุปสรรคดีขึ้นได้มั้ย

ครูคนที่ 4 :
จุดที่ทำให้เรามีความรู้สึกมากๆ กับโฮงเฮียนแม่น้ำของ
- เรื่องการอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อม วิถีชีวิต ด้วยการถ่ายทอดองค์ความรู้ให้กับชาวบ้านและชุมชน ด้วยการเรียนรู้อดีตของชุมชนความเป็นมาของชุมชนเพื่อให้เกิดความรักความเข้าใจในความเป็นตัวตนของชุมชนชาวลุ่มแม่น้ำโขง เรียนรู้การอนุรักษ์ทรัพยากรที่มีคุณค่าในการใช้อาศัย ใช้อยู่ ใช้กิน ในปัจจุบัน เพื่อส่งต่อให้กับคนรุ่นหลังในอนาคต
- เรื่องที่สะท้อนตอนกลับออกมาจากโฮงเฮียนแม่น้ำของ สิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบตัวเรากำลังถูกทำลายลงไปเรื่อยๆ การที่จะทำให้ทุกคนนั้นรู้สึกรัก และเห็นคุณค่าของสิ่งแวดล้อมนั้นคงจะเป็นเรื่องที่ยาก

ครูคนที่ 5 :
รู้สึกถึงความรักความหวงแหนในบ้านเกิด และทรัพยากรที่เขามีอยู่ การรู้คุณค่าและความพยายามที่จะปกป้องบ้านเกิด กับผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับจากการกระทำของบางกลุ่ม

ครูคนที่ 6 :
จุดที่ทำให้รู้สึกและอิ่มเอมไปกับโฮเฮียนแม่น้ำของคือการสอนให้เด็กเด็กเห็นคุณค่าในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่เพราะเมื่อไหร่ที่เราเห็นคุณค่าในสิ่งที่เรามี เราก็จะภูมิใจและอยากจะพัฒนาต่อไป มองว่าเอามาปรับใช้ได้ทุกเรื่องเลย ไม่ใช่แค่การมองเห็นคุณค่ารากเหง้าของตัวเอง วัฒนธรรมของตนเอง แต่อาจจะรวมไปถึงการมองเห็นคุณค่าในตัวเราได้ด้วย อีกอย่างที่ชอบคือบรรยากาศของที่นั่น แต่เราก็ไปในฐานะผู้มาเยือนอะเนอะพี่ ใช้เวลาอยู่กับที่นั่นครึ่งวัน แต่คนที่นั่นใช้เวลาอยู่กับแม่น้ำมาทั้งชีวิต เลยสนใจปัญหาที่เค้าพบเจอนะ อยากรู้เหมือนกันว่าเมื่อความเจริญเข้ามามากขึ้น วิถีชีวิตแบบเดิมจะปรับเปลี่ยนไปแบบไหนบ้าง น่าสนใจดีค่ะ

ครูคนที่ 7 :
รู้สึกประทับใจอย่างมากกับแพสชันและความมุ่งมั่นของวิทยากรที่โฮงเฮียนแม่น้ำของ เนื่องจากหลายคนไม่ได้เป็นคนในพื้นที่แต่เลือกที่จะเข้ามาทำงานเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กและชุมชนด้วยความตั้งใจจริงบางคนลาออกจากงานประจำเพื่อมาทำงานในลักษณะจิตอาสามามีส่วนร่วมในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรของแม่น้ำโขงแม้ตัวเองจะไม่ได้เสียประโยชน์จากการระเบิดเกาะแก่งก็ตาม และครูยังมีการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องให้ตอบสนองความต้องการของนักเรียนในการทำกิจกรรมต่างๆ

ครูคนที่ 8 :
การสอนให้เด็กรู้จักรากเหง้าของตนเอง รู้จักอดีต ปัจจุบัน รู้อนาคต รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน และรู้ว่าจะไปทางไหนต่อ และการสร้างความเชื่อมั่นให้กับชาวบ้านและชุมชน โดยให้เค้ารู้ถึงคุณค่าในตนเอง รู้คุณค่าของทรัพยากรท้องถิ่น รู้คุณค่าวัฒนธรรม และวิธีความเป็นอยู่ของชุมชน

ครูคนที่ 9 :
สิ่งที่รู้สึกจากโฮงเฮียนแม่น้ำของคือความอดทนที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อปกป้องสิ่งที่เปรียบเหมือนชีวิตของคน และ ความพยายามที่รักษาธรรมชาติไว้

ครูคนที่ 10 :
- จุดที่ทำให้รู้สึกมากๆกับโฮงเฮียนแม่น้ำของคือ การต่อสู้ที่ยาวนานของคนในพื้นที่ ต่อสู้เพื่อรักษาวิถีชีวิตของตนเอง การเรียกร้องที่ยืนหยัดเพื่อปกป้องแม่น้ำ ความพยายามที่ไม่ได้เกิดแค่ช่วงสั้น ๆ แต่เป็นการต่อสู้ที่ยาวนานเป็นสิบปี ต้องใช้ทั้งความอดทน ความหวัง การยืนหยัดเพื่อท้องถิ่นตนเอง หลังจากที่ได้ฟังก็มีคำถามนึงที่ยังติดอยู่ในหัวคือ ถ้าเป็นเรา เราจะสู้ได้นานขนาดนั้นไหม
- อีกหนึ่งคำพูดที่ชอบคือ “ฉลาดแล้วต้องเฉลียวด้วย” เป็นสิ่งที่อาจจะฟังดูทั่วไป ได้ยินบ่อย แต่เมื่อฟังจากเรื่องราวโฮงเฮียนแม่น้ำของ ความ “เฉลียว” สะท้อนผ่านการเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง การเรียนรู้จากชุมชน ธรรมชาติ หรือวิถีชีวิตรอบตัว เป็นสิ่งที่ช่วยหล่อหลอมให้คนสามารถคิดเป็น แก้ปัญหาเป็น และดำรงชีวิตอยู่ได้ในสังคม ทำให้เห็นว่าการศึกษาไม่ควรจำกัดอยู่เพียงในห้องเรียน แต่ควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้เผชิญกับสถานการณ์จริง เพื่อพัฒนาทั้งความรู้และทักษะชีวิตควบคู่กันไป

ครูคนที่ 11 :
ความรู้สึกที่ได้เรียนรู้จากโฮงเฮียนแม่น้ำของ คือ การเรียนรู้นอกตำรา เพราะเริ่มจากการไม่รู้ เริ่มจากพลังการปกป้องระบบนิเวศ ที่ทำให้ทุกคนเห็นคุณค่าของแม่น้ำโขงที่มีความเชื่อมโยงกับระบบนิเวศของสัตว์และมนุษย์ โดยมีการถ่ายทอดเรื่องราวการต่อสู้ของคนเพื่อที่จะอนุรักษ์ระบบนิเวศในผืนน้ำ ให้คนรุ่นหลังตระหนักรู้ถึงความสำคัญของธรรมชาติ

ครูคนที่ 12 :
จุดที่ทำให้เรามีความรู้สึกมาก ๆ กับโฮงเฮียนแม่น้ำของ 1 อย่าง เรื่องนั้นคือเรื่องอะไร ทำไมถึงทำให้เรารู้สึกกับมัน หรือถ้าไม่มีมีส่วนที่เราอินไปกับเค้า ก็เป็นเรื่องใหม่ 1 เรื่องที่ทำให้เสียงในหัวเรามันยังคิดอยู่บ้างในตอนที่ออกมาจากโฮงเฮียนแม่น้ำของเมื่อ "ความรู้" คือทุนที่ไม่มีวันหมด ความประทับใจแรกคือการที่พวกเขามีความมุ่งมั่น โดยการใช้ความรู้เป็นอาวุธ ในการปกป้องทรัพยากรท้องถิ่น การพยายามเปลี่ยนเรื่องยาก ๆ อย่างระบบนิเวศและการเมืองท้องถิ่น ให้เป็นเรื่องที่เด็กเข้าถึงได้ และอีกอย่างคือการได้เห็นการทำงานที่ก้าวข้ามข้อจำกัดในเรื่องต่างๆ เช่น ด้านทรัพยากร ทุน เพราะโดยปกติแล้ว ในระบบราชการมักจะขับเคลื่อนด้วย "งบประมาณ" ซึ่งมีความจำกัดเมื่อสิ้นสุดโครงการ

ครูคนที่ 13 :
พูดถึงการเรียนรู้นอกห้องเรียนก่อนนะคะ วันนี้ได้พูดกับพี่คนนึงว่า ในวิชาชุมนุมตัวเองเหมือนเทอมนี้ไม่ค่อยได้เรียนได้สอนเลย (ชุมนุมที่ชวนเล่น/คุย5555
คือปกติชุมนุมคือคาบผ่อนคลายมากๆสำหรับเด็กคอม) ด้วยความที่ชุมนุมเทคโนมันเป็นเรื่องที่ไร้ขอบเขต เราสามารถเอาสิ่งที่เราหรือเด็กสนใจมาสอนได้ นอกเหนือจากบทเรียนเครียดๆ แต่ด้วยกิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียน มักจะชอบขอคาบชุมนุมไป เลยรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง 55555 หนูว่าคาบนี้มันเหมาะสุดๆ ในการชวนเด็กทำนู่นนี่นั่น นอกเหนือจากในห้องเรียนแต่ไม่ต้องออกห้องเรียน เพราะที่ตรงนี้คือเด็กที่อยากมา เวลาทำกิจกรรมใหม่ๆมันสนุก

ครูคนที่ 14 :
จุดที่ทำให้อินมากๆกับโฮงเฮียนแม่น้ำของคือ การปกป้องวิถีชีวิตของคนเชียงของ ปกป้องความรู้ ประสบการณ์ ที่หาเรียนที่ไหนไม่ได้ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการศึกษา ปกป้องระบบนิเทศให้ลูกหลานได้มีชีวิตที่ดีต่อไป และการส่งเสริมแนวความคิด อุดมการณ์ ส่งต่อให้กับคนรุ่นหลัง ให้เขาได้เรียนรู้ตนเอง เพื่อเข้าใจตนเอง และพัฒนาตนเองต่อไป

สำหรับผมผู้ประสานงาน ต้องขอขอบคุณ
ครูหนามแห่งเทพศาลาที่ทำคลิปสรุปดี ๆ แบบนี้
โฮงเฮียนแม่น้ำของที่ให้การต้อนรับอย่างดี กลับมาคุณครูยังพูดถึงเรื่องนี้กันต่อ
โรงเรียนเทพศาลาประชาสรรค์ที่สนับสนุนกิจกรรมครั้งนี้
โครงการก่อการครูที่สมทบทุนในการเรียนรู้นอกสถานที่ครั้งนี้ด้วยครับ
และทีม PLC Reform เพจฟังดูที่เป็นพื้นที่แบ่งปันตรงนี้ครับ

ทีม PLC Reform เข้าร่วมออนทัวร์ก่อการครู Bangkok
งานบางกอกตะลอนเลิร์น ยกกำลัง6
พาตะลอนเลิร์น ดูการแสดง เดินบูธ เก็บแรงบันดาลใจ
เพราะการเรียนรู้…เริ่มได้ทุกที่ ✨

Impactful PLC Workshop