Science Shortcut By KruOhm

การต่อวงจรไฟฟ้าอย่างง่าย ปีการศึกษา 2568

💫 ดาวหางฮัลเล่ย์ และบรรดาฝนดาวตกที่ดาวหางดวงนี้ได้ฝากเอาไว้ ก่อนการโคจรกลับมาอีกครั้งในอีก 35 ปีจากนี้...

ดาวหางฮัลเล่ย์ เป็นดาวหางที่มีคาบการโคจรสั้น และมีความสว่างเพียงพอที่จะมองเห็นด้วยตาเปล่าได้ในหนึ่งช่วงอายุคน ซึ่งได้เข้ามาเฉียดใกล้โลกครั้งล่าสุดในปี 1986 และกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางกลับมาใกล้อีกในปี 2061 นี้

แม้ช่วงนี้ จะมองไม่เห็นดาวหางฮัลเล่ย์ด้วยตาเปล่า แต่ในเดือนพฤษภาคมและตุลาคมของทุกปี ก็ยังมีฝนดาวตกที่เกิดจากดาวหางฮัลเล่ย์ เมื่อโลกโคจรตัดผ่านสายธารและเศษฝุ่นที่ถูกทิ้งเอาไว้ ให้เราได้รับชมระหว่างรอคอยการกลับมานั่นเอง

- 5 พฤษภาคมของทุกปี ฝนดาวตกอีต้า-อควอริดส์ มีอัตราการตกสูงสุด 50 ดวง/ชั่วโมง โดยสามารถเห็นตั้งแต่ช่วงปลายเดือนเมษายน ไปจนถึงกลางเดือนพฤษภาคม

- 21 ตุลาคมของทุกปี ฝนดาวตกโอไรออนิดส์ มีอัตราการตกสูงสุด 20 ดวง/ชั่วโมง โดยสามารถเห็นตั้งแต่ช่วงต้นเดือนตุลาคม ไปจนถึงต้นเดือนพฤศจิกายน

กาปฏิทินปีนี้รอไว้ได้เลย และมารอรับชมกันครับ! (อาจไม่เห็นเยอะเท่าฝนดาวตกเจมินิดส์ แต่หากสภาพอากาศเป็นใจ ก็สามารถรอลุ้นชมกันได้ฮะ)

#อวกาศน่ารู้

วัฏจักรน้ำและหยาดน้ำฟ้า (อัพเดตใหม่)

นักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าที่ดาวเคราะห์แก๊สดวงใหม่ที่อยู่ในเขตที่เอื้อต่อการอยู่อาศัยได้ (Habitable Zone) ในระบบดาวอัลฟ่าเซนทอรี่เป็นครั้งแรก! ซึ่งเป็นระบบดาวอัลฟ่าเซนทอรี่นั้นเป็นระบบดาวที่อยู่ใกล้โลกที่สุด ถ้าหากดาวเคราะห์แก๊สนี้มีดวงจันทร์ขนาดยักษ์ที่โคจรอยู่ล้อมรอบเหมือนกับดาวเคราะห์แก๊สในระบบสุริยะของเรา ก็มีความเป็นไปได้ว่าดวงจันทร์ดวงนั้นอาจจะมีสิ่งมีชีวิตถือกำเนิดขึ้นมาเหมือนกับภาพยนตร์เรื่องอวตาร (Avatar) ที่เล่าเรื่องถึงการค้นพบดวงจันทร์ที่มีสิ่งมีชีวิตโคจรอยู่รอบดาวเคราะห์แก๊สเช่นกัน

การค้นพบนี้ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสาร The Astrophysical Journal Letters เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ที่ผ่านมา ซึ่งเปิดเผยการค้นพบดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ขนาดประมาณดาวเสาร์ที่มีชื่อว่า S1 ซึ่งโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์ดวงที่ใหญ่สุดของระบบดาวอัลฟ่าเซนทอรี่ชื่อ อัลฟ่าเซนทอรี่ เอ จากดาวฤกษ์ทั้งหมด 3 ดวง โดยดาวแก๊ส S1 นี้อยู่ห่างจากดาวฤกษ์ของมันประมาณ 2 เท่าเมื่อเทียบกับระยะห่างระหว่างดวงอาทิตย์กับโลก ซึ่งคาดว่าเป็นโซนอยู่อาศัยได้ตามที่กล่าวไปข้างต้น

โดยดาวเคราะห์นี้ถูกพบครั้งแรกด้วยกล้องโทรทรรศน์เจมส์เวบบ์ ตั้งแต่เมื่อเดือนสิงหาคม 2024 แล้ว แต่อย่างไรก็ตามกล้องเจมส์เวบบ์ก็ไม่สามารถตรวจพบดาวดวงนี้ได้อีกเลยในเดือนกุมภาพันธ์และเมษายนของปีนี้ตามเวลาที่นักดาราศาสตร์คาดการณ์ไว้มาจะโคจรกลับมาในระยะสังเกตกาณ์อีกครั้ง ส่งผลให้ดาวดวงนี้ถูกขนานนามว่า ‘ดาวเคราะห์ที่หายไป’ หรือจะเรียกได้ว่าเป็น ‘ว่าที่ดาวเคราะห์’ ที่ยังไม่ได้รับการยืนยันก็ว่ามีอยู่จริงได้

นักดาราศาสตร์เชื่อว่าวงโคจรของ S1 อาจเคลื่อนตัวมาอยู่ข้างหน้าดาวอัลฟาเซนทอรี เอ ทำให้แสงของอัลฟ่าเซนทอรี่ เอ ส่องแสงสว่างกลบดาว S1 จนมองเห็นได้ยากผ่านกล้องเจมส์เวบบ์ ซึ่งจากการคำนวณคาดว่าดาวเคราะห์แก๊สดวงนี้จะโคจรให้เราเห็นอีกครั้งในปี 2026 และ 2027 จึงจะยืนยันได้จริง ๆ ว่าดาวดวงนี้มีอยู่จริง

หากในอนาคตดาวเคราะห์ S1 ได้รับการยืนยันว่ามีอยู่จริง ๆ แบบเดียวกับดาวเคราะห์ ก็จะมีโอกาสสูงที่จะมีดวงจันทร์บริวาณที่น่าจะเหมาะสมกับการดำรงชีวิต โดยแมรี แอนน์ ลิมบาคนักวิจัยดาวเคราะห์นอกระบบจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนกล่าวว่า “โดยทั่วไปแล้ว การก่อตัวของดวงจันทร์รอบดาวเคราะห์ยักษ์สามารถเกิดขึ้นได้อย่างบ่อยครั้ง เช่น ดาวพฤหัสบดี หรือดาวเสาร์ก็ต่างมีดวงจันทร์บริวาณจำนวนมาก และบางดวงก็สามารถรองรับสิ่งมีชีวิตได้”

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ก็ยังไม่การันตีว่าดวงจันทร์บริวารของ S1 จะมีความเหมาะสมกับการดำรงชีวิตได้จริง ๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับขนาดของดวงจันทร์ว่าจะมีความเหมาะสมเพียงใด โดยจากการคาดการณ์นักวิจัยคิดว่าดาวเคราะห์ดวงดังกล่าวอาจมีดวงจันทร์ขนาดเท่าดาวอังคารที่ใหญ่เพียงพอที่จะมีชั้นบรรยากาศของตัวเองและมหาสมุทรขนาดใหญ่บนพื้นผิว

ขณะเดียวกัน เดวิด คิปปิ้ง นักวิจัยด้านดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในนิวยอร์กกลับเห็นต่าง เขาคิดว่าดวงจันทร์บริวารของดาวเคราะห์ดวงนรี้น่าจะมีขนาดพอ ๆ กับดวงจันทร์ไททัน ซึ่งเล็กไปสำหรับการมีชั้นบรรยากาศและมหาสมุทร

ดังนั้นแล้วในอนาคตภายหลังจากการยืนยันว่าดาวเคราะห์ดวงนี้มีจริง ๆ เราอาจต้องอาศัยกล้องโทรทรรศน์อวกาศที่มีกำลังขยายสูงกว่ากล้องโทรทรรศน์เจมส์เว็บบ์หลายเท่า ซึ่งอาจใช้เวลาหลายทศวรรษ เพื่อสร้างกล้องตัวดังกล่าวได้
_________________________________________
ติดตาม The Principiaได้ในทุกช่องทางออนไลน์ หรือ
ติดต่อโฆษณาได้ที่ [email protected] หรือโทร 064-771-1333

ภาพเซตสุดท้าย น้อง ป.4 ไม่แพ้พี่ ๆ ค่า