ศิลปศึกษา มศว - ArtEd SWU : Art Education,Srinakharinwirot University

ขอเชิญร่วมตอบแบบสอบถาม “การศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งสภาศิลปะแห่งชาติ”

โครงการศึกษาภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.) กระทรวงวัฒนธรรม ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

ขอความอนุเคราะห์จากศิลปิน ผู้สร้างสรรค์ ภัณฑารักษ์ นักวิชาการ องค์กรศิลปะ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคม และผู้สนใจ ร่วมแสดงความคิดเห็นและข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการศึกษาและจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายในอนาคต

⏱️ ใช้เวลาตอบประมาณ 10–15 นาที
🔗 ลิงก์แบบสอบถาม :
https://forms.gle/d8wL7ASAfZnUoanr8

(หรือสแกน QR Code จากภาพด้านล่าง)

📅 เปิดรับความคิดเห็นถึงวันที่ 15 กรกฎาคม 2569

ขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างสูงสำหรับความร่วมมือและการสนับสนุน 🙏

ภาควิชาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของ

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี
กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา

ข้าพระพุทธเจ้า
คณาจารย์ บุคลากร นิสิต และศิษย์เก่า
ภาควิชาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ประชาสัมพันธ์

หนังสือชื่อ "ศิลปะคือประสบการณ์" (Art as Experience) ผลงานชิ้นเอกของ จอห์น ดิวอี้ (John Dewey) นักปรัชญาและนักการศึกษาที่มีชื่อเสียงชาวอเมริกัน แปลโดย ภาสกร อินทุมาร
สรุปเนื้อหาหลักและประเด็นสำคัญของหนังสือเล่มนี้ ได้ดังนี้ครับ:
1. ศิลปะไม่ใช่สิ่งแยกขาดจากชีวิตประจำวัน
หัวใจสำคัญของหนังสือเล่มนี้คือการคัดค้านแนวคิดที่ว่า "ศิลปะ" ต้องถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ หรือเป็นเรื่องของผู้สูงส่งเท่านั้น ดิวอี้เสนอว่าศิลปะมีรากฐานมาจาก "ประสบการณ์" ในชีวิตประจำวันของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร การจัดสวน หรือการทำงานช่าง หากสิ่งนั้นถูกทำด้วยความประณีตและมีการเชื่อมโยงระหว่างผู้กระทำกับวัตถุอย่างสมบูรณ์ มันก็คือศิลปะ
2. นิยามของ "ประสบการณ์" (An Experience)
ดิวอี้แยกแยะระหว่าง "ประสบการณ์ทั่วไป" กับ "ประสบการณ์ที่สมบูรณ์" (An Experience)
ประสบการณ์ทั่วไป: คือเหตุการณ์ที่ผ่านไปวันๆ ขาดความต่อเนื่อง
ประสบการณ์ที่สมบูรณ์: คือเหตุการณ์ที่มีจุดเริ่มต้น มีกระบวนการที่ลื่นไหล และมีบทสรุปที่ทำให้เรารู้สึกพึงพอใจหรือเข้าถึงความหมายบางอย่าง ประสบการณ์แบบนี้แหละที่เป็นแก่นแท้ของศิลปะ
3. ศิลปะในฐานะกระบวนการ (Process vs. Product)
สำหรับดิวอี้ ศิลปะไม่ใช่แค่ "วัตถุ" (เช่น ภาพวาดหรือรูปปั้น) แต่คือ "กระบวนการ" ที่เกิดขึ้นระหว่างศิลปินกับผลงาน และระหว่างผู้ชมกับผลงาน ศิลปะจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีการ "มีปฏิสัมพันธ์" (Interaction) ระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม
4. การทำลายกำแพงระหว่างผู้สร้างกับผู้เสพ
หนังสือเน้นว่า ผู้ชมไม่ได้เป็นเพียงผู้รับสารที่อยู่เฉยๆ แต่การ "ดู" หรือ "ฟัง" ศิลปะ ต้องใช้ความพยายามและประสบการณ์ส่วนตัวของผู้ชมเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย เพื่อสร้างความหมายใหม่ให้เกิดขึ้นในใจ
5. สุนทรียศาสตร์เชิงปฏิบัติ
ดิวอี้มองว่าความงามไม่ใช่เรื่องอุดมคติที่จับต้องไม่ได้ แต่เป็นเรื่องของความกลมกลืน (Harmony) ความต่อเนื่อง และจังหวะที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง เขาพยายามดึงศิลปะลงมาจากหอคอยงาช้างเพื่อให้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงและเห็นคุณค่าของศิลปะในฐานะเครื่องมือที่ทำให้ชีวิตมีความหมายมากขึ้น
สรุปสั้นๆ: หนังสือเล่มนี้ชวนให้เรากลับมามองศิลปะในฐานะส่วนหนึ่งของชีวิต และมองชีวิตในฐานะงานศิลปะ โดยเน้นไปที่พลังของประสบการณ์และการลงมือทำครับ

ภาควิชาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ขอเชิญร่วมเป็นเกียรติในพิธีเปิดนิทรรศการแสดงผลงาน ศิลปศึกษานิพนธ์ของนิสิตชั้นปีที่ 4 รหัส 65 สาขาวิชาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

นิทรรศการ “เรื่องของฉัน” นำเสนอผลงานสร้างสรรค์ที่สะท้อน แนวคิด ตัวตน และเรื่องราวของนิสิตแต่ละบุคคล ผ่านกระบวนการเรียนรู้และการทดลองทางศิลปะ จนเกิดเป็นผลงานศิลปะที่สะท้อนทักษะและมุมมองของแต่ละคน

ขอเชิญทุกท่านมาร่วมชมผลงานและเป็นกำลังใจให้กับนิสิตศิลปศึกษารุ่นใหม่ พร้อมเปิดมุมมองและประสบการณ์ทางศิลปะไปด้วยกัน

ระหว่างวันที่ 20 – 24 เมษายน 2569
พิธีเปิด วันจันทร์ที่ 20 เมษายน 2569 ตั้งแต่เวลา 16.30น. เป็นต้นไป

ณ Gallery G23 อาคารนวัตกรรม ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

๒ เมษายน ๒๕๖๙
วันคล้ายวันพระราชสมภพ
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า
กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ทรงพระเจริญ

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม
ข้าพระพุทธเจ้า คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ นิสิต และศิษย์เก่า
ภาควิชาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ