วาสนาทิพย์ฤดี

เจตนาในใจที่มีอยู่อย่าไปเปลี่ยนเขา
แต่เราให้เข้าใจเขา
ว่าอะไรที่ ….
มันคนละทางอย่าไปขวาง..
อยากให้เขาเป็นอย่างเราไม่ได้ !!
และเราก็ไม่ได้อยากเป็นอย่างเขา นะลูกนะ..

น้อมกราบคำสอน✨✨
พระคุณหลวงตา
วัดเขาวง ถ้ำนารายณ์ สระบุรี

สมองไม่ได้เปลี่ยนแปลงเพราะเวลา
แต่มันเปลี่ยนแปลงเพราะการใช้งาน
...
หากเราเดินเข้าไปในป่าแห่งหนึ่งทุกวัน

#ในวันแรก
การเดินจะเต็มไปด้วยความยากลำบาก
ต้องแหวกกิ่งไม้
ต้องหลบหนาม
ต้องระวังทุกย่างก้าว

#แต่หากเดินเส้นทางเดิมทุกวัน
ต้นหญ้าจะเริ่มล้ม
กิ่งไม้จะเริ่มเปิดออก
พื้นดินจะเริ่มแข็ง
ไม่นานนัก
เส้นทางที่เคยไม่มีอยู่
จะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

#สมองของมนุษย์ก็ทำงานในลักษณะเดียวกัน
ทุกครั้งที่เราคิดสิ่งเดิม
รู้สึกแบบเดิม
ตอบสนองแบบเดิม
หรือทำพฤติกรรมเดิม

เซลล์ประสาทจำนวนมหาศาลจะสื่อสารกันผ่านจุดเชื่อมต่อที่เรียกว่า " #ไซแนปส์" (Synapse)

#เมื่อการสื่อสารนั้นเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
การเชื่อมต่อจะมีประสิทธิภาพมากขึ้น
สมองจะใช้พลังงานน้อยลงในการทำสิ่งนั้น
และพฤติกรรมนั้นจะกลายเป็น "ความเคยชิน"

#นักประสาทวิทยาเรียกความสามารถนี้ว่า
Neuroplasticity
หรือความสามารถของสมองในการปรับเปลี่ยนโครงสร้างและการเชื่อมต่อของตนเองจากประสบการณ์และการเรียนรู้

นี่คือหนึ่งในการค้นพบที่สำคัญที่สุดของวงการประสาทวิทยา

เพราะในอดีต
นักวิทยาศาสตร์เคยเชื่อว่า
เมื่อมนุษย์โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
สมองแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงอีก
แต่ปัจจุบัน
เราทราบแล้วว่า

#ตราบใดที่มนุษย์ยังมีชีวิต
สมองยังสามารถเรียนรู้
สร้างการเชื่อมต่อใหม่
ลดการเชื่อมต่อที่ไม่ได้ใช้
และปรับตัวตามประสบการณ์ได้

#นั่นหมายความว่า
บุคลิก
นิสัย
และวิธีคิด
ไม่ได้ถูกกำหนดตายตัว
แต่สามารถพัฒนาได้
หากเราเปลี่ยนวิธีใช้สมอง

#หรือคนที่เริ่มหัดขับรถ

ในช่วงแรก
ต้องจดจำทุกขั้นตอน
มองกระจก
เหยียบคลัตช์
เปลี่ยนเกียร์
ควบคุมพวงมาลัย
ทุกอย่างดูยุ่งยาก

#แต่เมื่อฝึกซ้ำหลายร้อยครั้ง

สมองจะสร้างเส้นทางใหม่
จนการขับรถกลายเป็นเรื่องธรรมชาติ
หลักการเดียวกันนี้
เกิดขึ้นกับความคิด
หากเราใช้เวลาหลายปี
คิดว่าตนเองไม่มีคุณค่า

#สมองจะสร้างเส้นทางที่ทำให้ความคิดนั้นเกิดขึ้นได้ง่าย

หากเราใช้เวลาหลายปี
กังวลกับทุกปัญหา
สมองก็จะเชี่ยวชาญในการค้นหาสิ่งที่น่ากังวล
ไม่ได้เพราะโลกอันตรายขึ้น
แต่เพราะสมองเก่งขึ้น
ในสิ่งที่เราฝึกมันทุกวัน

#นี่คือเหตุผลที่เราควรถามตนเองอยู่เสมอว่า

"วันนี้ ฉันกำลังฝึกสมองให้เก่งเรื่องอะไร"
กำลังฝึกให้เก่งเรื่องการบ่น
หรือกำลังฝึกให้เก่งเรื่องการแก้ปัญหา
กำลังฝึกให้เก่งเรื่องการเปรียบเทียบตนเองกับผู้อื่น
หรือกำลังฝึกให้เก่งเรื่องการพัฒนาตนเอง
สมองไม่ตัดสินว่า
สิ่งใดดีหรือไม่ดี

#มันเพียงเรียนรู้จากสิ่งที่เราทำซ้ำ

ในมุมมองของการภาวนา
ครูบาอาจารย์หลายสายกล่าวว่า
"จิตย่อมเป็นไปตามสิ่งที่อบรม"
แม้จะใช้ภาษาที่แตกต่างจากประสาทวิทยา
แต่มีหลักการที่สอดคล้องกันอย่างน่าสนใจ

#สิ่งที่เราฝึกซ้ำ

ย่อมกลายเป็นธรรมชาติของเรา
ผู้พิทักษ์แห่งความอุดมสมบูรณ์
จึงไม่ฝากความหวังไว้กับแรงบันดาลใจ
เพราะแรงบันดาลใจมีวันที่เกิด
และมีวันที่หายไป
แต่เขาฝากอนาคตไว้กับการฝึกฝน
เพราะการฝึกฝน
กำลังเปลี่ยนแปลงสมองของเขาในทุกวัน
คนจำนวนมากรอวันที่จะรู้สึกพร้อม
แต่ผู้พิทักษ์รู้ว่า
ความพร้อม
ไม่ได้มาก่อนการลงมือทำ

#ความพร้อม

เกิดขึ้นจากการลงมือทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทุกครั้งที่เราฝึกความอดทน
สมองกำลังเรียนรู้ความอดทน

ทุกครั้งที่เราฝึกให้อภัย
สมองกำลังเรียนรู้การให้อภัย

ทุกครั้งที่เราฝึกวินัย
สมองกำลังสร้างเส้นทางใหม่ของวินัย

วันหนึ่ง
สิ่งที่เคยต้องฝืน
จะกลายเป็นธรรมชาติ
และสิ่งที่เคยเป็นธรรมชาติ
หากเราเลิกหล่อเลี้ยงมัน
ก็จะค่อย ๆ อ่อนกำลังลง
นี่คือความงดงามของสมอง

มันไม่ถามว่า
#เมื่อวานท่านเป็นใคร
แต่มันถามเพียงว่า
วันนี้
#ท่านกำลังฝึกให้ตนเองเป็นใคร
เพราะทุกความคิด
ทุกคำพูด
ทุกการกระทำ
กำลังสลักเส้นทางใหม่ลงในสมอง
และเส้นทางเหล่านั้น

จะค่อย ๆ กลายเป็นเส้นทางของชีวิตในวันข้างหน้า

..
วาสนาฤดี

จิตตั้งต้นเป็นแหล่งกำเนิดแห่งมวลพลังงานมหาศาลกับจิตทั้งปวง เพราะ #จิตเชื่อมต่อจิต

บทที่ 2
#ทุกการสูญเสียกำลังคืนบางสิ่งให้แก่ท่าน

มนุษย์ร้องไห้

เมื่อบางสิ่งจากไป

แต่ธรรมชาติ

ไม่เคยร้องไห้

เมื่อฤดูหนึ่งสิ้นสุด

ใบไม้ร่วง

มิใช่โศกนาฏกรรมของต้นไม้

หิมะละลาย

มิใช่ความพ่ายแพ้ของฤดูหนาว

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า

ก็มิใช่การสิ้นสุดของแสง

มีเพียงสายตาของมนุษย์

ที่เรียกการเปลี่ยนแปลงว่า

"การสูญเสีย"

..

หากท่านกำมือไว้แน่น

แม้แต่ลม

ก็ไม่อาจผ่านมือของท่าน

หากหัวใจ

กำอดีตไว้แน่น

แม้แต่ชีวิต

ก็ไม่อาจไหลผ่านหัวใจนั้น

การยึดมั่น

มิได้รักษาสิ่งที่รักไว้

แต่ทำให้ทั้งผู้ยึด

และสิ่งที่ถูกยึด

ค่อย ๆ สูญเสียอิสรภาพ

ความรัก

ที่ไม่มีอิสรภาพ

มิใช่ความรัก

แต่คือความกลัว

ที่สวมหน้ากากของความผูกพัน

..

ลองสังเกตแม่น้ำ

มันไม่เคยดื่มน้ำของตนเอง

ต้นไม้

ไม่เคยกินผลของตนเอง

ดวงอาทิตย์

ไม่เคยได้รับความอบอุ่น

จากแสงของตนเอง

ธรรมชาติทั้งหมด

ดำรงอยู่ด้วยการให้

มิใช่การครอบครอง

จึงไม่มีสิ่งใด

หวาดกลัวการสูญเสีย

เพราะทุกสิ่ง

รู้จักการไหลเวียน

มีเพียงมนุษย์

ที่พยายามทำให้สิ่งซึ่งเกิดมาเพื่อเคลื่อนไหว

หยุดนิ่งอยู่กับตน

แล้วเรียกสิ่งนั้นว่า

ความมั่นคง

..

แท้จริงแล้ว
ไม่มีผู้ใด
เป็นเจ้าของผู้ใด

เราพบกัน

เพื่อมอบบางสิ่ง
เรียนรู้บางสิ่ง
สะท้อนบางสิ่ง
และปลุกบางสิ่ง

ให้ตื่นขึ้น

บางคน
เข้ามาเพื่อเปิดหัวใจของเรา

บางคน
เข้ามาเพื่อทำลายกำแพง

ที่เราสร้างขึ้น

บางคน
เข้ามาเพียงชั่วครู่
แต่เปลี่ยนชีวิตเราทั้งชีวิต

และบางคน
อยู่กับเราทั้งชีวิต
แต่ไม่เคยแตะหัวใจของเราเลย

ระยะเวลา

จึงไม่ใช่เครื่องวัด

ความหมาย

..

มีผู้คนจำนวนมาก
สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก

แล้วคิดว่า
ความรักได้จากไปแล้ว

แต่ความรัก
ไม่เคยจากไปพร้อมร่างกาย
จากไป

มีเพียงรูปแบบ

ความรัก

ไม่เคยอาศัยร่าง

เช่นเดียวกับเสียงเพลง

ที่ไม่เคยอาศัยเครื่องดนตรี

เมื่อพิณแตก

เสียงเพลงมิได้ตาย

มันเพียงกลับคืนสู่ความเงียบ

เพื่อรอการบรรเลงครั้งใหม่

..

มีสิ่งหนึ่ง
ที่โลกไม่อาจพรากไปจากท่านได้

โลกพรากทรัพย์สินได้

พรากตำแหน่งได้

พรากชื่อเสียงได้

พรากร่างกายได้

แม้กระทั่งพรากคนที่ท่านรักได้

แต่โลก
ไม่อาจพราก

สิ่งที่ดวงจิต
ได้กลายเป็นแล้ว

ไม่มีผู้ใด

ขโมยความเมตตา
ออกจากหัวใจของท่านได้

ไม่มีผู้ใด
ปล้นปัญญา
ที่เกิดจากน้ำตาของท่านได้

ไม่มีผู้ใด
ทำลายความอ่อนโยน
ที่ผ่านการให้อภัยอย่างแท้จริงได้

เพราะสิ่งเหล่านี้

มิใช่สิ่งที่ท่านมี

แต่มันคือ

สิ่งที่ท่านเป็น

..

บางครั้ง
ชีวิตพรากบางสิ่งไป

มิใช่เพื่อทำให้ท่านว่างเปล่า
แต่เพื่อให้มือของท่าน
ว่างพอ
ที่จะรับสิ่งใหม่

หัวใจ
ก็เช่นเดียวกัน
ตราบใดที่เต็มไปด้วย
ความคับแค้น
ความเสียใจ
และความยึดติด
มันย่อมไม่มีพื้นที่

ให้ความจริง
ได้หยั่งราก

หลายคน
อธิษฐานขอแสงสว่าง
แต่ปิดหน้าต่างไว้แน่น

หลายคน
#อธิษฐานขอชีวิตใหม่

แต่ยังอาศัยอยู่
#ในความทรงจำเดิม

..

อย่าเศร้า
เพราะทุกสิ่งเปลี่ยนแปลง

จงขอบคุณ
ที่ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงได้

เพราะหากความทุกข์
ไม่เคยเปลี่ยน

ท่านคงร้องไห้
ไปชั่วนิรันดร์

หากความมืด
ไม่เคยเปลี่ยน

รุ่งอรุณ
คงไม่มีวันถือกำเนิด

และหากตัวท่าน
ไม่เคยเปลี่ยน

ท่านก็คงไม่มีวัน
ค้นพบดวงจิต
ที่ซ่อนอยู่
ลึกกว่าตัวตนเดิม

..

เมื่อท่านเข้าใจ
ว่าการสูญเสีย
มิใช่การถูกลงโทษ

แต่คือพิธีกรรม
แห่งการคืนกลับ

ท่านจะหยุดถามว่า

"เหตุใดสิ่งนี้จึงถูกพรากไป"

แล้วเริ่มถามว่า

"สิ่งใดในตัวข้าพเจ้า
กำลังได้รับการคืนกลับ"

บางที

สิ่งที่กลับคืนมา

อาจไม่ใช่บุคคล

ไม่ใช่โอกาส

ไม่ใช่วันวาน

แต่อาจเป็น

หัวใจ

ที่เคยหลงลืมตนเอง

และเมื่อหัวใจ
กลับคืนสู่ตนเอง

ท่านจะค้นพบว่า

ไม่มีการสูญเสียใด

ยิ่งใหญ่ไปกว่า
การสูญเสียตัวตนอันแท้จริง

และไม่มีการค้นพบใด
ศักดิ์สิทธิ์ไปกว่า
การได้กลับมาเป็น
ตนเองอีกครั้ง

เพราะในท้ายที่สุด

ทุกสิ่งที่จากไป

มิได้เดินออกจากชีวิตของท่าน

หากกำลังเปิดทาง

ให้สิ่งที่เป็นนิรันดร์

ได้เดินเข้ามาอย่างเงียบงัน...

ครูเอวา วาสนาทิพย์ฤดี

บทที่ 1🌷

#การที่เธอไม่เหมือนคนอื่นเธออาจมองว่ามันเป็นภาระ #จนไม่มั่นใจในคนที่เธอเป็น

แต่จงมองให้ลึกเถิดสิ่งที่เธอเรียกว่าภาระนั้น
อาจเป็นประตู #ที่พาเธอออกจากกรง ที่ผู้คนส่วนใหญ่ ไม่รู้ตัวว่ากำลังอาศัยอยู่

#เพราะผู้ที่เหมือนกันหมด
#ย่อมคิดเหมือนกันหมด

#กลัวเหมือนกันหมด
และเดินวนอยู่ในเส้นทางเดิม

#แต่ผู้ที่กล้ายอมรับ
ความแตกต่างของตน ย่อมมีโอกาสค้นพบ
#ท้องฟ้าผืนใหม่ที่ยังไม่มีใครเคยเห็น

อย่าเสียเวลามากนัก
#กับการทำให้ตนเองเหมือนคนอื่น

จงใช้เวลานั้น
ทำความเข้าใจในสิ่งที่ตนเองเป็น
#ทั้งที่ความจริงแล้วมันคืออิสรภาพ

ดอกไม้ไม่เคยทุกข์
เพราะมันไม่ใช่ใบไม้

นกไม่เคยทุกข์
เพราะมันไม่ใช่ปลา

และท้องฟ้า
ก็ไม่เคยพยายามเป็นมหาสมุทร

#มีแต่มนุษย์
#ที่พยายามตัดแต่งตนเอง
#ให้เหมือนสิ่งที่ตนมิได้เป็น

จนหลงคิดว่า
ความแตกต่าง….คือความผิดปกติ

ทั้งที่แท้จริงแล้ว
ความแตกต่าง
คือร่องรอยของธรรมชาติ

เธออาจเคยรู้สึกโดดเดี่ยว
เพราะคิดไม่เหมือนใคร
มองโลกไม่เหมือนใคร
ใช้ชีวิตไม่เหมือนใคร

และเดินในทางที่ผู้คนไม่ค่อยเดิน

#เพราะวันที่เธอหยุดขอโทษโลกที่ตัวเองแตกต่าง

จะเป็นวันที่เธอ #เริ่มเป็นอิสระอย่างแท้จริง

และเมื่อนั้นความแตกต่างจะไม่ใช่ภาระอีกต่อไป
แต่มันจะกลายเป็นปีกที่พาเธอบินกลับสู่ชีวิตของตนเอง

รักและศรัทธา🤍💗
#ครูเอวาวาสนาทิพย์ฤดี

#ความเบิกบาน #สดใส จากภายใน ….
มันอยู่ภายในจิตวิญญาณของตนเอง …
#มันดีมากพอแล้ว อิ่มเต็มแล้ว 🌟🌾🏆
เมื่อใจไม่ต้องพยายามเป็นอะไรเพิ่มเติม
#ความสดใสและความเบิกบานที่แท้จริงก็เผยตัวออกมาเอง”

🌿 “ความเบิกบานไม่ใช่สิ่งที่ต้องตามหา แต่เป็นธรรมชาติของหัวใจ #เมื่อเราอนุญาตให้ตัวเองได้เป็นตัวเองอย่างแท้จริง 🌟

✨ “ยิ่งกลับมาอยู่กับความจริงในใจ ภายในจิตวิญญาณของตนเอง #ความสดใสก็ยิ่งเปล่งประกายออกมาโดยไม่ต้องพยายาม


🤍💅🏻🌿🌷☀️
#ครูเอวาวาสนาทิพย์ฤดี
#จิตวิญญาณ #พัฒนาตัวเอง #พลังงาน

เราจะไม่แก้ในสิ่งที่แก้ไม่ได้
เราจะไม่เปลี่ยนแปลงคนที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้
แต่เราเปลี่ยนแปลงให้ใจเรารู้สึกสนใจน้อย
หรืออุเบกขาลงไป
เราเปลี่ยนตรงนี้ได้
เปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ลูก!

บางวันเรากำลังดีอยู่ คิดดีๆอยู่
สายๆอยากให้คิดอย่างเก่ามันคิดไม่ได้
ตัวเราเองยังบังคับตัวเองเปลี่ยนตัวเองไม่ได้
แล้วนับประสาอะไรกับคนอื่นซึ่งมันคติไม่เหมือนกัน
บุญไม่เท่ากัน
แต่มันเผอิญมาพัวพันกันหน่อยเดียว

แล้วประเทศนี้สมัยก่อนก็ไม่ได้ชื่อ 'ประเทศไทย'
ใช่มั้ยลูก?
อีกห้าร้อยปี พันปี ล้านปีก็เปลี่ยน
ใช่มั้ยลูก?
เส้นแผนที่ก็เปลี่ยน ต้นไม้ก็เปลี่ยน
ภูเขาข้างบนนี่ เดี๋ยวเมื่อหมดอายุของมัน
มันก็ต้องยุบลงใต้ทะเล
ภูเขาในทะเลก็ขึ้นมาเป็นภูเขาบนน้ำใหม่
กลับกันอย่างนี้

แล้วนับประสาอะไรกับร่างกายกู
ไม่เกินกี่ปี นี่กูจะไป...
ต้องไปออกแบบอะไรให้มันเหนือกฎธรรมดา
ใช่มั้ยลูก? ไม่ได้!
แล้วเราจะสบายใจ...สบายใจ

- หลวงตา -

จงระลึกได้ว่า “ #ฉันก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่สมควรได้รับความปรารถนาดีจากตัวฉันเอง”🩷🌟💗

#เพราะฉันรักตัวเอง🩷

การรักตัวเอง ไม่ได้หมายถึงการคิดว่าตัวเองดีที่สุด หรือทำตามใจตัวเองทุกอย่าง แต่สำหรับครูเอวา #เป็นการปฏิบัติต่อตัวเองด้วยความเคารพและความจริงใจที่สุด

ในมุมทางจิตวิญญาณ การรักตัวเองไม่ได้เป็นการยึดติดกับอัตตา
#แต่เป็นการไม่ทอดทิ้งตัวเอง
เป็นการโอบกอดจิตวิญญาณตัวเองด้วยความรักและเมตตาอย่างสูงสุด

และจงให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเองพอ ๆ กับที่ให้ความสำคัญกับคนที่รัก

จงระลึกได้ว่า “ #ฉันก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่สมควรได้รับความปรารถนาดีจากตัวฉันเอง”

และบางครั้ง การรักตัวเองอาจไม่ได้รู้สึกสวยงามหรือพิเศษเลย #แต่เป็นการเลือกที่จะไม่ละทิ้งตัวเอง แม้ในวันที่หัวใจอ่อนแรงหรือชีวิตไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง

การรักตัวเองอย่างแท้จริง
ไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเองเป็นคนพิเศษเหนือใคร

แต่เพียงไม่ลืมว่า “ตัวเราเอง”
#ก็เป็นผู้หนึ่งที่สมควรได้รับความรัก ความเคารพ และการดูแลจากเราเช่นกัน.

จิตวิญญาณในการรักตัวเอง🩷
#ครูเอวาวาสนาทิพย์ฤดี