ธรรมะวัยใส

✨️ ขอเชิญร่วมอนุโมทนาบุญ
กับครอบครัวเจ้าภาพ
คอร์สธรรมะวัยใส New Version รุ่น 23 ไปด้วยกันนะคะ 🙏🏻

หลังจบกิจกรรมเพียงสัปดาห์แรก
คุณพ่อคุณแม่หลายครอบครัวส่งข้อความมาแบ่งปันความเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นภายในบ้าน

💬 “เหมือนเป็นคอร์สของพ่อแม่ด้วย”

คุณแม่ท่านหนึ่งเล่าว่า การได้เรียนรู้เรื่องสติและการภาวนา ทำให้เข้าใจตัวเองมากขึ้น ลดการใช้อารมณ์ จากที่เคยคอยจับผิดลูก เปลี่ยนเป็นมองหาและชื่นชมสิ่งดี ๆ ที่ลูกทำ

อีกครอบครัว คุณพ่อได้ฝึก “ฟังลูกด้วยใจ” ตั้งใจฟังโดยไม่ตัดสิน และพบว่าเมื่อเราใช้ใจสื่อสาร เด็กก็สัมผัสได้เช่นกัน

ขณะที่ลูกเองก็เริ่มแสดงความรับผิดชอบและความใส่ใจมากขึ้น ทั้งดูแลต้นไม้ด้วยตัวเอง และเริ่มอยากช่วยงานของครอบครัว

🌱 นี่คือผลลัพธ์ของโอกาสแห่งการเรียนรู้

การให้ในวันนี้ จึงไม่ได้เป็นเพียงการเปิดโอกาสให้เด็กคนหนึ่งได้เรียนรู้
แต่สิ่งที่เด็กได้รับ กำลังกลับไปเติบโตต่อภายในครอบครัว

เด็กได้ฝึกสติ ความรับผิดชอบ และน้ำใจต่อครอบครัว
พ่อแม่ได้ฝึกฟัง ลดอารมณ์ และมองเห็นสิ่งดี ๆ ในตัวลูก ทำให้ความสัมพันธ์ในบ้านเริ่มแน่นแฟ้นขึ้น

✨️ ขออานุภาพแห่งคุณพระศรีรัตนตรัย และอานิสงส์แห่งบุญกุศลในครั้งนี้ จงเกื้อหนุนครอบครัวเจ้าภาพและผู้ร่วมอนุโมทนาบุญทุกท่าน ให้มีครอบครัวที่อบอุ่น ร่มเย็น เป็นสุขด้วยธรรม มีคุณพระศรีรัตนตรัยนำทางแห่งแสงสว่างให้ประสบความสุข ความเจริญ ด้วยสติสมาธิปัญญา สร้างครอบครัวที่เปี่ยมด้วยความรักความเข้าใจซึ่งกันและกัน มีชีวิตที่เจริญงอกงามทั้งทางโลกและทางธรรม ปลอดภัยจากมิจฉาทิษฐิ และสมปรารถนาในสิ่งอันเป็นกุศลทุกประการ เทอญ ✨️

🩷🩵 คุณครูพี่แอมและพี่ ๆ ธรรมะวัยใส
ขอน้อมอนุโมทนาบุญในกุศลจิตของครอบครัวเจ้าภาพทุกท่านค่ะ😊🙏

#ส่งต่อความดีงามรุ่นสู่รุ่น
#อนุโมทนาบุญ
#ธรรมะวัยใสรุ่น23


#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#ธรรมะวัยใส
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต

💝 “ต้องซ้อมเรื่อย ๆ หาตัวตนของตัวเอง เล่นในสไตล์ที่เป็นตัวเอง กล้าแสดงออก...
แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือ อย่าหยุดซ้อม”

— น้องเนเน่ รอยัล

.

วันนี้ หลายคนกำลังชื่นชม “น้องเนเน่ รอยัล” เด็กไทยวัย 16 ปี ผู้สร้างปรากฏการณ์ความประทับใจบนเวที America’s Got Talent ไปทั่วโลก

แต่เบื้องหลังไม่ใช่ความสำเร็จที่เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน

หากย้อนกลับไปตลอดเส้นทางกว่า 9 ปี
เราจะเห็นเด็กคนหนึ่งที่รักในสิ่งที่ทำ ฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ใส่ใจกับการพัฒนาตัวเอง และเรียนรู้จากทุกเวที

เส้นทางนี้สะท้อนหลักธรรมแห่งความสำเร็จที่พระพุทธองค์ทรงวางไว้ได้อย่างชัดเจน

✨️ “อิทธิบาท 4” ✨️

.

🩷 ฉันทะ — เพราะรัก จึงอยากทำ

น้องเนเน่เริ่มเรียนกีตาร์เมื่ออายุ 7 ขวบ

จากเด็กที่แทบไม่รู้จักกีตาร์ เมื่อได้ลองกลับพบว่า “รักเลย” และอยากเล่นต่อ

คุณพ่อมองเห็นความสุขของลูก จึงเริ่มหาครู หาโอกาส และสนับสนุนให้ลูกได้เรียนรู้อย่างจริงจัง

นี่คือ “ฉันทะ”

จุดเริ่มต้นของความสำเร็จ ไม่จำเป็นต้องเริ่มจากการรู้ว่า
“เราจะเก่งอะไร”

แต่อาจเริ่มจากการได้ค้นพบว่า
“เรารักที่จะทำอะไร”

.

🩷 วิริยะ — ความรักที่เติบโตเป็นความพากเพียรจนเป็น 'วินัย'

จากวันแรกที่จับกีตาร์ น้องไม่ได้หยุดอยู่แค่คำว่า “รัก”

หลังเลิกเรียน น้องฝึกซ้อมจนถึงช่วงค่ำ
และไปเล่นดนตรีที่ตลาดนัดนาคาแทบทุกสัปดาห์ ต่อเนื่องยาวนานหลายปี

มีวันที่เหนื่อย
มีวันที่ท้อ
มีวันที่ไม่อยากไป

แม้การส่งคลิปสมัคร America’s Got Talent หลายครั้งจะยังไม่มีการตอบกลับ น้องและครอบครัวก็ยังไม่หยุดฝึก

เพราะไม่มีใครรู้ว่าโอกาสจะมาถึงเมื่อไร

สิ่งที่เราทำได้ คือ
เตรียมตัวเองให้พร้อม เมื่อวันนั้นมาถึง

นี่คือ “วิริยะ”

ความเพียรที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสิ่งที่รัก
ให้กลายเป็นความสามารถ

.

🩷 จิตตะ — ฝึกด้วยความใส่ใจ เอาใจใส่

ตลอดเส้นทาง น้องเรียนรู้จากครูหลายท่าน ศึกษาด้วยตัวเอง และฝึกเทคนิคใหม่ ๆ อยู่เสมอ

ก่อนขึ้นเวที America’s Got Talent
น้องไม่ได้เพียงซ้อมให้ “เล่นได้”

แต่ใส่ใจทั้งการเลือกเพลง อุปกรณ์ วิธีการแสดง และการฝึกซ้อมอย่างจริงจัง

เพราะการฝึกมากอาจทำให้เราคุ้นเคย

แต่การฝึกอย่างจดจ่อและเอาใส่ใจ
ทำให้เราพัฒนาได้เร็ว

นี่คือ “จิตตะ”

.

🩷 วิมังสา — ไตร่ตรอง พิจารณา feedback ทั้งของตนเองและจากคนรอบข้าง

ทุกเวทีคือบทเรียน

ตลาดนัดนาคาอาจห่างไกลจากเวทีระดับโลก

แต่สำหรับน้องเนเน่ ที่นั่นคือ “ห้องเรียน” สำคัญตลอดหลายปี

เล่นจากที่ไม่มีคนดูเลย ต้องดึงดูดคนให้ได้
สังเกตผู้ชม
กลับไปปรับ
ซ้อมใหม่
แล้วขึ้นเวทีอีกครั้งในอาทิตย์ถัดไป

น้องเคยบอกว่า...

“ต้องหาตัวตนของตัวเอง เล่นในสไตล์ที่เป็นตัวเอง”

นี่คือ “วิมังสา”

การรู้จักสังเกต เรียนรู้ ทดลอง น้อมรับ feedback และปรับปรุงพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ

ประสบการณ์จากเวทีเล็ก ๆ จึงค่อย ๆ สะสม
และเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางที่พาเด็กคนหนึ่ง
จากเวทีเปิดหมวก ไปสู่การสร้างปรากฏการณ์บนเวทีระดับโลก

.

เมื่อมองย้อนกลับไปตลอด 9 ปี

เราอาจเห็นความสำเร็จของน้องเนเน่บนเวทีเพียงไม่กี่นาที

แต่สิ่งที่สร้างช่วงเวลาไม่กี่นาทีนั้นขึ้นมา
คือสิ่งที่ทำซ้ำ ๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีกต่อเนื่องมาหลายปี

✨️ ฉันทะ — รักในสิ่งที่ทำ จึงอยากเริ่ม
✨️ วิริยะ — เพียรทำต่อ แม้ในวันที่เหนื่อยและท้อ
✨️ จิตตะ — จดจ่อและเอาใส่ใจกับสิ่งที่ทำ
✨️ วิมังสา — ไตร่ตรอง ทบทวนตัวเอง รับ feedback จากคนรอบข้าง นำกลับมาพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ

นี่คือ “อิทธิบาท 4”

หลักธรรมแห่งความสำเร็จที่ไม่ได้อยู่ไกลตัว
และไม่ได้ใช้ได้เฉพาะกับการเล่นดนตรี

แต่เด็กคนหนึ่งสามารถนำไปใช้ได้กับการเรียน กีฬา ศิลปะ หรือทุกสิ่งที่เขาตั้งใจจะพัฒนาให้ดีขึ้น

🌱 สำหรับพ่อแม่ เราอาจเริ่มต้นง่าย ๆ ด้วยการสังเกตว่า

“อะไรที่ทำให้ดวงตาของลูกเป็นประกาย”

เมื่อพบแล้ว ลองเปิดโอกาสให้เขาได้ทำ
ให้เวลาเขาได้ฝึก

อยู่ข้าง ๆ ในวันที่ยาก
และชวนเขากลับมาคิดว่า...

“ครั้งต่อไป เราจะทำให้ดีขึ้นได้อย่างไร?”

เพราะเราอาจไม่ได้สร้างความสำเร็จแทนลูก

แต่เราช่วยให้เขาค่อย ๆ เรียนรู้
ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา

จนวันหนึ่ง สิ่งที่เริ่มจากคำง่าย ๆ ว่า
“หนูชอบสิ่งนี้”

อาจเติบโตเป็นสิ่งที่เขาทำได้ดี
ด้วยความเพียรและการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง

นี่คือพลังของ “อิทธิบาท 4”
ที่เด็กทุกคนสามารถนำติดตัวไปใช้ได้ตลอดเส้นทางของชีวิต 💙

.

🩷🩵 คุณครูพี่แอมและพี่ ๆ ธรรมะวัยใส ขอร่วมแสดงความยินดีกับน้องเนเน่ รอยัล และครอบครัวกับการได้เข้าไปสู่รอบ Live Shows AGT 2026

ขอส่งกำลังใจให้น้องเดินตามความฝัน และนำความรัก ความเพียร และความสามารถของเยาวชนไทย ให้เปล่งประกายและสร้างปรากฏการณ์บนเวทีโลกต่อไปนะคะ 🇹🇭✨



#อิทธิบาท4
#ปรากฏการณ์พลังแห่งความมุ่งมั่น
#ฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสา
#ธรรมะวัยใส
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต

💙 “เราเผลอมอง ‘จุดดำ’ ของลูก มากกว่าพื้นที่สีขาวที่มีอยู่หรือเปล่า?”

เสียงสะท้อนจากคุณแม่ท่านหนึ่ง หลังได้ร่วมเรียนรู้ในธรรมะวัยใส รุ่น 23 สัปดาห์แรก

💬 “ตกใจจนน้ำตาซึมค่ะ เหมือนเป็นคอร์สของพ่อแม่ด้วย หลายอย่างสะท้อนนิสัยของเราโดยไม่รู้ตัว

โดยเฉพาะเรื่อง ‘จุดดำบนพื้นขาว’

ทำให้กลับมาคิดว่า…ที่ผ่านมา เรายกประเด็นจุดดำของลูกขึ้นมาเยอะเกินไปไหม?

ทั้งที่จริง ๆ แล้ว พื้นที่สีขาวยังมีอีกมาก

ถ้าเรามองเห็นพื้นที่สีขาวหรือความดีของลูกเยอะ ๆ และช่วยกันขยายสิ่งดี ๆ เหล่านั้น ลูกก็น่าจะค่อย ๆ เติบโตไปในทางนั้น”

บนกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่ง
แม้จะมีจุดดำอยู่เพียงจุดเดียว
สายตาของเราก็มักมองเห็น “จุดดำ” ก่อน

กับลูกก็เช่นกัน

เพราะความรักและความเป็นห่วง
พ่อแม่จึงมองเห็นสิ่งที่ลูกยังทำไม่ได้
พฤติกรรมที่อยากให้แก้
หรือสิ่งที่อยากให้ลูกทำได้ดีกว่านี้อย่างรวดเร็ว

จนบางครั้ง เราอาจเผลอลืมไปว่า...

บนพื้นที่สีขาวนั้น
ยังมีสิ่งดี ๆ ในตัวลูกอีกมากมาย

🌱 บางที สิ่งที่พ่อแม่ทำได้
จึงไม่ใช่เพียงพยายาม “ลบจุดดำ”

แต่คือการ มองเห็น ชื่นชม และช่วยขยายพื้นที่สีขาวในตัวลูกให้มากขึ้น

จากสิ่งเล็ก ๆ ที่เขาทำได้ดี
ความพยายามที่อาจยังไม่สมบูรณ์เเบบ
น้ำใจ ความรับผิดชอบ
หรือความดีบางอย่างที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน

เพราะเมื่อพ่อแม่เริ่มมองเห็นสิ่งเหล่านี้มากขึ้น
สิ่งที่ค่อย ๆ เปลี่ยน อาจไม่ได้มีเพียงลูก

แต่รวมถึง วิธีที่เรามองลูก และวิธีที่เราอยู่กับลูกด้วย

💙 คุณพ่อคุณแม่หลายท่านจึงสะท้อนคล้ายกันว่า
การมาเรียนรู้ครั้งนี้ ไม่ได้มีเพียงลูกที่ได้เรียน

พ่อแม่เองก็ได้กลับไปทบทวนตัวเอง
เริ่มฟังลูกมากขึ้น
ลดคำตำหนิลง
และมองเห็นสิ่งดี ๆ ที่เมื่อก่อนเราอาจมองข้ามไป

การเรียนรู้จึงไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับลูก
แต่พ่อแม่เองก็กำลังเรียนรู้และเติบโตไปพร้อมกับเขา

และนี่คือหนึ่งในบทเรียนจากสัปดาห์แรก
ท้ายที่สุด คุณแม่ได้ฝากคำขอบคุณจากใจถึงท่านอาจารย์และครูพี่แอมว่า

🙏 “ขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์อัจฉราวดี วงศ์สกล ในความเมตตาที่ท่านคอยช่วยดูรายละเอียดการสอน และขอบคุณครูพี่แอมนะคะ”

💙 พี่ ๆ ธรรมะวัยใสขอส่งกำลังใจให้ทุกครอบครัว
ในการเรียนรู้ มองเห็นสิ่งดี ๆ และเติบโตไปพร้อมกับลูกนะคะ

ระหว่างสัปดาห์นี้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกครอบครัวได้ค่อย ๆ เรียนรู้และเติบโตไปด้วยกัน
แล้วพบกันอีกครั้งในสัปดาห์หน้าค่ะ 🌱

เครดิตภาพ : คุณสมภพ โฆษิตานนท์ คุณกีรติ หนองมีทรัพย์ และพี่ ๆ ธรรมะวัยใส

#เติบโตไปพร้อมกันทั้งครอบครัว


#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต
#ธรรมะวัยใส

💬 “I learned how to maintain my focus and also see things from different perspectives. Everyone has different perspectives, so we can share them, understand how others think, and learn from each other.”

เสียงสะท้อนจากเด็กคนหนึ่ง
หลังจบสัปดาห์แรกของ ธรรมะวัยใส รุ่น 23

สิ่งหนึ่งที่เด็กได้เรียนรู้ คือการรักษา “โฟกัส” ของตัวเอง
ขณะเดียวกัน ก็เริ่มมองเห็นว่า...

🩷 คนแต่ละคนอาจมี “มุมมอง” ที่แตกต่างกัน

เราอาจมองเรื่องหนึ่งแบบนี้
เพื่อนอาจมองอีกแบบหนึ่ง

และความแตกต่างนั้น ไม่จำเป็นต้องมีใครถูกหรือผิดเสมอไป

แต่เราสามารถ ฟัง แลกเปลี่ยน และเรียนรู้จากมุมมองของกันและกัน
เพื่อเข้าใจว่า คนอื่นคิดและมองสิ่งต่าง ๆ อย่างไร

🌱 นี่คือหนึ่งในกระบวนการเรียนรู้และการตกผลึกที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ 1

จากการฝึกให้ใจจดจ่อกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
สู่การเปิดใจรับฟังและเข้าใจ “มุมมองที่แตกต่าง”

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น...

จากวันนี้ถึงเสาร์หน้า เด็ก ๆ จะได้นำสิ่งที่เรียนรู้กลับไปลองใช้ในชีวิตจริง

แล้วมาดูกันค่ะว่า
เมื่อกลับมาในสัปดาห์ที่ 2 เด็ก ๆ และคุณพ่อคุณแม่จะค้นพบอะไรใหม่ ๆ จาก 7 วันที่ผ่านมา 😊

เครดิตภาพ : คุณสมภพ โฆษิตานนท์ และ พี่ ๆ ธรรมะวัยใส



#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต
#ธรรมะวัยใส

💙 แม่คอยดูแลหัวใจของทุกคนเสมอ
วันแม่ปีนี้…อย่าลืมหันกลับมาดูแลหัวใจของตัวเองบ้างนะคะ

เช้าที่แม่ตื่นก่อนลูกเพื่อเตรียมอาหาร

วันที่เหนื่อยจากงาน
แต่ยังถามว่า
“วันนี้ที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง”

วันที่ตั้งใจสอน แต่ลูกยังไม่รับฟัง

หรือวันที่เผลอพูดแรงไป
แล้วคนที่กลับมาเสียใจทีหลัง…ก็คือแม่

ทั้งหมดนี้อาจเป็นเพียงวันธรรมดา ๆ
ในชีวิตของคนเป็นแม่

วันที่ต้องดูแลหลายเรื่องพร้อมกัน
ทั้งงาน บ้าน และเรื่องของลูก

บางเรื่องเก็บไว้คนเดียว
เพราะไม่อยากให้คนในบ้านเป็นห่วง

บางวันเหนื่อย แต่ก็ยังบอกว่า “ไหว”

จนบางครั้งอาจลืมไปว่า
หัวใจของแม่เอง…ก็ต้องการการดูแลเหมือนกัน

..

🩵 วันแม่ปีนี้
ธรรมะวัยใสอยากชวนคุณแม่
กลับมาให้ “พื้นที่” กับหัวใจของตัวเองบ้าง

วันไหนเหนื่อย
ลองวางสิ่งที่ต้องทำลงสักครู่

หายใจเข้าออกช้า ๆ
และกลับมารับรู้ว่า
ตอนนี้ใจของเรากำลังรู้สึกอย่างไร

หากเผลอหงุดหงิด
บางอย่างไม่เป็นอย่างใจ
หรือรู้สึกว่าวันนี้ยังทำได้ไม่ดีพอ

ไม่ต้องรีบตำหนิตัวเอง

เพราะแม่ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งในทุกวัน
และลูกก็ไม่ได้ต้องการ
“แม่ที่สมบูรณ์แบบ”

เขาต้องการแม่คนเดิม
คนที่รักเขา รับฟังเขา
และแม้มีวันที่ไม่เข้าใจกัน
ก็ยังกลับมาโอบกอดและเรียนรู้ไปด้วยกันได้

เหนื่อยได้
พักได้
ขอความช่วยเหลือได้

แม่มอบความรักและความอ่อนโยน
ให้หัวใจของลูกมามากแล้ว

วันนี้…อย่าลืมแบ่งความอ่อนโยนนั้น
กลับมาให้หัวใจของตัวเองบ้างนะคะ 💙

สุขสันต์วันแม่ค่ะ

ขอให้เป็นวันที่คุณแม่ได้พัก
ได้ยิ้ม
และได้รับความรักกลับคืนมาอย่างเต็มหัวใจ 🌷

#วันแม่
#ดูแลหัวใจแม่
#พ่อแม่เติบโตไปพร้อมกับลูก
#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#ธรรมะวัยใส
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต

🩵 “...ฉันรักการเป็นแม่มากที่สุด...”

— พระราชดำรัสของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

ประโยคสั้น ๆ นี้ สะท้อนหัวใจของพระองค์ในฐานะ “พระราชมารดา” ได้อย่างงดงาม

พระองค์ทรงใส่พระราชหฤทัยในการเลี้ยงดูพระราชโอรสและพระราชธิดา ทั้งด้านการศึกษา สุขภาพ กิริยามารยาท การรู้จักหน้าที่ และคุณธรรม

ขณะเดียวกัน พระองค์ยังทรงทุ่มเทพระวรกายและพระราชหฤทัย เพื่อดูแลพสกนิกรชาวไทยมาอย่างยาวนาน

🇹🇭 วันที่ 12 สิงหาคมของทุกปี จึงเป็นวันสำคัญของชาติไทยในสองวาระ

เป็นทั้ง วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

และเป็น วันแม่แห่งชาติ

วันที่คนไทยได้น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ พร้อมกับระลึกถึงพระคุณของ “แม่” ผู้มอบความรักและการดูแลให้แก่ลูกตลอดมา
.

จาก “พระราชมารดา” สู่ “สมเด็จแม่ของแผ่นดิน”

พระองค์ทรงทำให้คนไทยได้เห็นว่า

ความรักของแม่ไม่ได้อยู่เพียงในคำพูด
แต่อยู่ในการดูแล เสียสละ
และลงมือทำเพื่อให้คนที่รักมีชีวิตที่ดีขึ้น

พระราชจริยวัตรและพระราชกรณียกิจอันเป็นแบบอย่างนี้ สอดคล้องกับคำขวัญวันแม่แห่งชาติ ประจำปี 2569 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานว่า...

“พระคุณแม่มากพ้น พรรณนา
จรดลึกเหนือเวลา เปรียบได้
แทนคุณแม่ยากหา ใดทด แทนคุณ
ประกอบดีประกาศไว้ โลกรู้ สรรเสริญ”

คำขวัญนี้ชวนให้เราหยุดมองความรักของแม่ให้ลึกกว่าเพียง “คำขอบคุณ”

เพราะตลอดชีวิตของลูก
แม่ได้มอบทั้งความรัก การดูแล โอกาส และการเสียสละมากมาย
โดยไม่จำเป็นต้องร้องขอให้ลูกตอบแทน
.

🕊 ด้วยน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ที่มีต่อพสกนิกรชาวไทย

ปวงข้าพระพุทธเจ้า ทีมงานเพจธรรมะวัยใส

#วันแม่แห่งชาติ
#พระพันปีหลวง
#สมเด็จแม่ของแผ่นดิน
#ฉันรักการเป็นแม่มากที่สุด
#ความกตัญญู

#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต
#ธรรมะวัยใส

❤️‍🩹 ในวันที่ประชาชนทุกข์ที่สุด...
เราจึงได้เข้าใจว่า “พระมหากรุณาธิคุณ” มีความหมายเพียงใด

หากวันหนึ่ง...
คนที่กำลังนอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
คือลูกของเรา

หรือคนที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
คือคนที่เรารักที่สุดในครอบครัว

ในวันนั้น คำว่า
“ทรงรับไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์”
คงไม่ใช่เพียงถ้อยคำหนึ่งที่เราอ่านผ่านตาในข่าว

แต่คือความรู้สึกของประชาชนคนหนึ่งที่ได้รับรู้ว่า...
ในวันที่ครอบครัวของฉันกำลังเผชิญกับความทุกข์ที่สุด

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
มิได้ทรงทอดทิ้งประชาชนของพระองค์
..

จากเหตุการณ์สะเทือนใจที่เกิดขึ้นภายในโรงเรียนเทพศิรินทร์ จังหวัดนนทบุรี ซึ่งนำมาซึ่งความสูญเสียและมีผู้ได้รับบาดเจ็บ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม รับผู้ได้รับบาดเจ็บไว้เป็นคนไข้ในพระบรมราชานุเคราะห์

และทรงรับศพผู้เสียชีวิตไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์

พร้อมพระราชทานพวงมาลาไปวางหน้าหีบศพผู้เสียชีวิต
.

สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์
เราอาจรับรู้เรื่องราวเหล่านี้ผ่านข่าวเพียงไม่กี่นาที

แต่สำหรับพ่อแม่และครอบครัวผู้สูญเสีย...
นั่นอาจเป็นวันที่ชีวิตของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

และบางที ในวันที่มนุษย์คนหนึ่งกำลังอ่อนแรงที่สุด

สิ่งที่มีความหมายอย่างยิ่ง
คือการได้รู้ว่า...

🙏ความทุกข์ของเรา ไม่ได้ถูกมองข้าม
มีพระมหากรุณาธิคุณปกเกล้าปกกระหม่อม
แม้ในวันที่หัวใจของพสกนิกรกำลังเผชิญกับความสูญเสียอย่างที่สุด💝

คำว่า “พระบรมราชานุเคราะห์”
จึงมีความหมายมากกว่าความช่วยเหลือ
หากยังเป็น ขวัญ กำลังใจ และความรู้สึกว่าไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
ในช่วงเวลาที่ครอบครัวหนึ่งอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
จะก้าวผ่านวันพรุ่งนี้ไปอย่างไร

🙏 ในฐานะพสกนิกรไทย
ขอน้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
และพระเมตตาที่ทรงมีต่อพสกนิกรของพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้

และขอส่งกำลังใจไปยังครอบครัวผู้สูญเสีย
ผู้ได้รับบาดเจ็บ คุณครู นักเรียน
ตลอดจนทุกครอบครัวที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ครั้งนี้อีกครั้ง

ขอให้ทุกดวงใจได้รับการประคับประคอง
และมีกำลังค่อย ๆ ก้าวผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปได้

ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้

ทรงพระเจริญ 🙏

#พระมหากรุณาธิคุณ
#พระบรมราชานุเคราะห์
#ทรงพระเจริญ
#ความสูญเสียจากเหตุการณ์ในโรงเรียนเทพศิรินทร์นนทบุรี
#กำลังใจ
#ธรรมะวัยใส
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต

💬 “เรื่องใหญ่ขนาดนี้...ทำไมลูกไม่เคยเล่าให้พ่อแม่ฟัง?”

บางทีคำตอบ...อาจไม่ได้อยู่ในวันที่เกิด “เรื่องใหญ่”

แต่อยู่ในเรื่องเล็ก ๆ ที่ลูกเคยพยายามเล่าให้เราฟังมาตลอด

“วันนี้เพื่อนไม่เล่นกับหนู”

“แม่...หนูไม่อยากไปโรงเรียน”

“ไม่มีใครเข้าใจหนูเลย”

สำหรับผู้ใหญ่ บางเรื่องอาจดูเล็กมาก
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็คงดีกัน
เรื่องของเด็ก ๆ เดี๋ยวก็ผ่านไป

และเพราะรัก เพราะเป็นห่วง
พ่อแม่อย่างเราจึงมักอยาก “ช่วย”
ทันที

รีบหาทางออก
รีบบอกว่าใครผิดใครถูก
หรือรีบสอนว่า ครั้งหน้าลูกควรทำอย่างไร

แต่บางครั้ง...

สิ่งที่ลูกต้องการเป็นอันดับแรก
อาจไม่ใช่คำตอบหรือคำสอน

แต่อาจเป็นเพียงใครสักคน
ที่พร้อมฟังและพยายามเข้าใจเขา

..

🩵 “เราฟัง...ไม่ใช่แค่ได้ยิน”

ครูพี่แอม ธนันรดา ธนานาถ
วิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ - มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต
(โค้ชพัฒนาศักยภาพเด็กจากภายในและความสัมพันธ์เชิงบวกในครอบครัว
ควบคู่ประสบการณ์การปฏิบัติธรรมมากกว่า 10 ปี)

พูดเรื่อง “การรับฟังด้วยหัวใจ” กับพ่อแม่อยู่เสมอว่า

“เราฟังเขาจากหัวใจ ไม่ตัดสิน
ฟังเพื่อให้เข้าใจถึงอารมณ์ความรู้สึกของเขาตอนนั้น”

เพราะเบื้องหลังคำพูดของลูก
อาจมีทั้งความโกรธ ความกลัว ความกดดัน หรือความเสียใจ
ที่เด็กเองก็ยังไม่รู้ว่าจะอธิบายออกมาอย่างไร

การ “ฟังด้วยหัวใจ”
จึงไม่ใช่เพียงการฟังให้ลูกพูดจนจบเท่านั้น

แต่คือการ ฟังให้เข้าใจถึงความรู้สึกจริง ๆ ของลูก

แทนที่จะรีบบอกว่า

“อย่าโกรธสิลูก เรื่องแค่นี้เอง”

เราอาจลองเปลี่ยนเป็น

“ตอนนี้ลูกกำลังโกรธและไม่สบายใจกับเรื่องนี้มากเลยใช่ไหม”

เพียงเท่านี้...

จากพ่อแม่ที่กำลังจะ “สอน”
เราก็กลายเป็นคนที่อยู่เคียงข้างลูก

เมื่ออารมณ์ของลูกค่อย ๆ เบาลง
จึงค่อยชวนเขาคิดต่อว่า

“แล้วลูกคิดว่า...ลูกอยากทำอย่างไรต่อดี?”

ไม่ใช่เพื่อให้ลูกจัดการปัญหาเพียงลำพัง

แต่เพื่อให้เขาค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเข้าใจอารมณ์ของตัวเอง คิดหาทางออก และรู้ว่า...

“พ่อแม่อยู่ข้าง ๆ นะ
ถ้าลูกอยากให้ช่วย เราช่วยกันคิดได้”

บางครั้งปัญหาอาจยังไม่ได้หายไป

แต่การได้พูด
ได้มีคนรับฟัง
และรู้ว่าความรู้สึกของตัวเองถูกมองเห็น

ก็อาจทำให้ใจที่กำลังหนัก...เบาลงได้

..

แนวทางนี้สอดคล้องกับสิ่งที่
รศ.นพ.สุริยเดว ทรีปาตี กุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กและวัยรุ่น และผู้อำนวยการศูนย์คุณธรรม กล่าวถึง “มหัศจรรย์แห่งการฟัง” ในรายการโหนกระแส เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2569

การเปิดพื้นที่รับฟัง สะท้อนความรู้สึก เห็นอกเห็นใจ และไม่รีบตัดสิน เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญที่ช่วยให้ผู้ใหญ่เข้าไปถึงโลกภายในของเด็กได้

เพราะเมื่อก้าวออกจากบ้าน...

เราไม่มีทางรู้ทั้งหมดว่า
วันนี้ลูกต้องเผชิญกับอะไรมาบ้าง

การถูกล้อ
การถูกกันออกจากกลุ่ม
ความกดดันจากการเรียน
ปัญหากับเพื่อน
หรือบางเรื่องในโลกออนไลน์ที่เขาไม่รู้ว่าจะพูดกับใคร

เรื่องที่ดู “เล็ก” สำหรับเรา
อาจกำลัง “หนักมาก” สำหรับหัวใจของลูก

เราอาจปกป้องลูกจากทุกเรื่องที่เกิดขึ้นนอกบ้านไม่ได้

แต่เราสร้างบ้านให้เป็นพื้นที่ที่ลูกมั่นใจได้ว่า...

ไม่ว่าจะเจออะไรมา
เขากลับมาเล่าให้เราฟังได้เสมอ

..

อย่ารอให้มี “เรื่องใหญ่”
แล้วจึงถามว่า

“ทำไมลูกไม่เคยบอกพ่อแม่เลย?”

เพราะการที่ลูกจะกล้าเล่า “เรื่องใหญ่”

อาจเริ่มต้นจากทุก “เรื่องเล็ก” ที่เขาเคยเล่า
แล้วพบว่า...

พ่อแม่ฟังเขาจริง ๆ

และประโยคหนึ่งของครูพี่แอม
ที่อยากชวนพ่อแม่เก็บกลับไปคิด คือ

“สิ่งเหล่านี้ทำได้
ไม่ได้เปลี่ยนลูกเลยนะคะ...เปลี่ยนตัวเอง”

บางที ก่อนจะถามว่า

“ทำอย่างไรให้ลูกเปิดใจกับเรา?”

เราอาจเริ่มจากการถามตัวเองว่า...

แล้ววันนี้...ลูกมาเล่า “เรื่องเล็ก” อะไรให้เราฟังบ้างคะ?

ขอชวนคุณพ่อคุณแม่มาแบ่งปันกันในคอมเมนต์นะคะ
เพราะเรื่องเล็ก ๆ ของบ้านหนึ่ง อาจช่วยให้พ่อแม่อีกหลายบ้านเข้าใจหัวใจลูกมากขึ้น 💖 💖

#ฟังลูกด้วยหัวใจ
#รับฟังโดยไม่ตัดสิน
#บ้านคือพื้นที่ปลอดภัย

#สร้างลูกให้เข้มแข็งจากภายใน
#สร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแกร่ง
#ธรรมะวัยใส
#มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต

🖤 ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อครอบครัวของผู้เสียชีวิตและผู้ได้รับบาดเจ็บ
จากเหตุการณ์สะเทือนใจ
ภายในโรงเรียนเทพศิรินทร์ จ.นนทบุรี

ขอส่งกำลังใจแก่ผู้ได้รับบาดเจ็บ
คณะครู นักเรียน และผู้ปกครองทุกครอบครัวที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ครั้งนี้

ขอให้ผู้ได้รับบาดเจ็บฟื้นตัวโดยเร็ว
และขอให้ทุกท่านก้าวผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปได้ด้วยความเข้มแข็ง
.

ธรรมะวัยใส
มูลนิธิโรงเรียนแห่งชีวิต