เขียนไว้ตอนก้าวข้ามเมื่อใกล้ฝั่ง

แปลจากบทความภาษาจีน

คำพูดที่เยียวยาหัวใจ

"ปลานั้นไว้ใจน้ำ แต่น้ำกลับต้มมันจนสุก;
ใบไม้ไว้ใจลม แต่มันกลับถูกลมพัดปลิดปลิว;
ฉันไว้ใจเธอ แต่เธอกลับทำร้ายฉัน"

แต่ต่อมาฉันจึงเข้าใจว่า...
ผู้ที่ต้มปลานั้นไม่ใช่น้ำ แต่เป็นไฟ;
ผู้ที่พัดใบไม้ร่วงหล่นไม่ใช่ลม แต่เป็นฤดูกาล;
และผู้ที่ทำร้ายฉัน ไม่ใช่เธอ แต่เป็นความยึดติดของฉันเอง

ความสัมพันธ์ใด ๆ เมื่อเดินทางถึงจุดสิ้นสุด ก็เป็นเพียงการพบเจอกันครั้งหนึ่งในชีวิต
หากเธอไม่ทำร้ายฉัน กาลเวลาก็ไม่อาจทำร้ายฉันได้เช่นกัน
ที่จริงแล้ว สิ่งที่เยียวยาเราไม่ใช่เวลา แต่คือการปล่อยวางต่างหาก

ชีวิตคือเส้นทางแห่งโชคชะตา เราจะได้พบเจอผู้คนมากมาย และจากลาอีกหลายคน
เช่นเดียวกับที่เราเดินผ่านชีวิตของใครบางคน และบางคนก็เดินผ่านชีวิตของเรา

แต่ความจริงก็คือ...
ไม่ใช่ทุกการพบเจอจะมีตอนจบที่สวยงาม
และไม่ใช่ทุกความสัมพันธ์จะจบลงอย่างสมบูรณ์

จิตใจของมนุษย์นั้นยากแท้หยั่งถึง น้ำใจผู้คนก็แปรเปลี่ยนได้เสมอ
ความสัมพันธ์ส่วนใหญ่มักมีช่วงเวลาของมัน
บางคนร่วมเดินทางเพียงช่วงหนึ่งของชีวิต แล้วจากไปตามเส้นทางของตนเอง

สิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวด ไม่ใช่การที่คนอื่นทำร้ายเรา
แต่เป็นความคาดหวังที่เรามีต่อพวกเขา
ยิ่งเรายึดติดในความสัมพันธ์มากเท่าไร
ความผิดหวังและความเจ็บปวดก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

ดั่งคำกล่าวที่ว่า:
"ความเจ็บปวดที่แท้จริง ไม่ใช่จากใจคนอื่น แต่เกิดจากใจของเราเอง"

ชีวิตคือการพบเจอและจากลา
เมื่อเวลาผ่านไป ไม่ว่าความสัมพันธ์จะลึกซึ้งเพียงใด
สุดท้ายก็อาจหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเดินไปสู่เส้นทางที่ต่างกัน

การพบเจอคือวาสนา การอยู่ร่วมกันคือโชคดี และการจากลาคือธรรมดาของชีวิต

ชีวิตเหมือนสถานีรถไฟที่มีผู้คนเดินทางเข้าออกอยู่เสมอ
บางคนเดินจากไปก่อน บางคนยังคงอยู่
และเมื่อถึงเวลา ทุกคนย่อมต้องจากกันในที่สุด

หลวงปู่ฮงอีเคยกล่าวไว้ว่า:
"ขึ้นเรือ อย่าคิดถึงผู้คนที่อยู่บนฝั่ง;
ลงเรือ อย่ารำลึกถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้นบนเรือ;
คนเก่าไม่จำเป็นต้องรู้ข่าวคราว คนใหม่ไม่จำเป็นต้องถามถึงอดีต"

การพบเจอในชาตินี้ อาจเป็นเพราะมีหนี้กรรมที่ต้องชดใช้
และเมื่อหนี้สิ้นสุด การจากลาจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

วาสนามีมาและจากไปตามธรรมชาติ
ความลึกซึ้งของความสัมพันธ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของเราเสมอไป
ทุกคนต่างมีหนทางของตนเอง และมีปลายทางที่ต้องเดินไป

ดังนั้น...
จงใช้ชีวิตอยู่ในวาสนา ไม่ใช่ในความสัมพันธ์
อย่ายึดติดกับสิ่งที่ผ่านไป แต่จงมีความสุขกับช่วงเวลาปัจจุบัน

ชีวิตเต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลง
อย่าพยายามบังคับสิ่งใด จงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามทางของมัน

การจากลาไม่ใช่จุดจบ แต่คือการเริ่มต้นใหม่ของทั้งสองฝ่าย
ขอเพียงเรารู้สึกขอบคุณในสิ่งที่เคยมี และไม่เจ็บปวดกับการจากลา

ขอให้ทุกการพบเจอเป็นความสุข และทุกการจากลาเป็นความสงบในใจ
จงมีชีวิตที่เต็มไปด้วยความเมตตา และปล่อยวางสิ่งที่ควรปล่อย

ขอให้ใจของคุณสงบ และมีความสุขกับทุกวาสนาที่ผ่านเข้ามา

อันตัวเราเกิดมาแต่คนเดียว
อย่าเที่ยวไปคาดหวังในใครเขา
สู้บากบั่นอดทนด้วยตัวเรา
เพราะเมื่อตายเราก็ไปแค่คนเดียว
..///
ผู้ก้าวข้าม

ผมเกิดที่ประเทศไทย กทม เมื่อ 70 ปีที่แล้ว กินข้าวทุกเมล็ดที่ปลูกในประเทศไทย กินน้ำทุกหยดที่ผุดขึ้นมาจากผืนแผ่นดินไทย ผมมีเชื้อสายจีน แต่ศาสนาพุทธและวัฒนธรรมไทยได้ซึมซับเข้าสู่จิตวิญญาณผม สรุปคือ ผมเป็นคนไทยแน่นอน ด้วยความที่โตมาใน กทม และใช้ชีวิตใน กทม มาตลอดอายุ ได้เห็นวิถีชีวิตผู้คนและระบบการเมืองที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า รองเท้า แต่ประเทศไทยก็ยังเจริญก้าวหน้าเหมือนเต่าวิ่ง เหมือนเราเกรงใจประเทศเพื่อนบ้านถ้าเราจะเจริญอย่างก้าวกระโดด ถ้าถามว่าจะเป็นไปได้ไหม เป็นไปได้แน่นอน แล้วอะไรคืออุปสรรค คนครับ คนในระบบราชการ ที่ต้องกล้ายืนหยัดกับความถูกต้อง ไม่เกรงใจนักการเมืองที่ตลอดอายุผมยังไม่เห็นใครขี่ม้าขาวเข้ามาสักคน ข้าราชการคือเส้นเลือดสำคัญของประเทศนี้ ถ้าดีสักครึ่งหนึ่ง เราเจริญไม่แพ้ญี่ปุ่นแน่นอน ไม่ต้องไปมองสิงคโปร์เลย ประเทศที่ไม่มีทรัพยากรอะไรเลย แต่ก็แซงหน้าเราไปได้ พร่ำมายาว อยากเห็นไทยเจริญก้าวหน้าด้วยทางสว่าง ไม่ใช่แหล่งฟอกเงินของธุรกิจสีเทาจากคนต่างชาติ ที่มาพูดให้เจ็บใจว่า คนไทยขายทุกอย่างถ้าคนซื้อเงินถึง
ขอกราบจากใจ คิดถึงคนไทยรุ่นต่อๆไปด้วย ช่วยให้พวกเขามีโอกาส มีเงิน มีบ้าน มีงานมั่นคง ด้วยเถิด

ในความสับสนวุ่นวาย
ย่อมมีทางออกเสมอ
แต่ถ้าหลงทางผิดในชีวิต
คิดได้เมื่อไรก็รีบหันกลับ
เพราะทันทีที่หันกลับ
จะรู้ทันทีว่า ไม่หลงทางแล้ว

11 มิย. 2565
22:25 น.
ผู้ก้าวข้าม

ในความรกไร้ระเบียบและยุ่งเหยิง
ย่อมมีรหัสเเห่งความปลอดภัย
ในความอัปลักษณ์ไร้รสนิยม
ย่อมมีความงดงามซุกซ่อนอยู่
สรรพสิ่งใต้หล้าล้วนถูกจัดสรร
มีมุมเหลี่ยมที่ลงตัวหยั่งรากลึก
แต่สรรพสิ่งก็ไม่คงทนถาวร
มีการแปรเปลี่ยนไปตามกาล
โดยมิต้องขอความยินยอมจากใคร
เหล่านี้คือ สัจจธรรม

ผู้ก้าวข้าม
10 มิ.ย.2565

เมื่อตอนตั้งเพจนี้และคิดตั้งชื่อเพจนี้ ก็เพราะตระหนักว่า อายุมากแล้ว และได้ก้าวข้ามความเป็นหนุ่มไปแล้ว

วันนี้ หลังจากผ่านมาหลายวัน หลายๆๆๆวัน ยิ่งตระหนักว่า คนเรามีเรื่องต้องก้าวข้ามมากมาย ถ้าเราก้าวข้ามไปได้ในแต่ละเรื่่องของแต่ละครั้ง เราจะรู้สึกตัวเบาขึ้น ใจจะโล่งขึ้น และเป็นสุข

ไม่มีเรื่องใดๆที่เราจะก้าวข้ามไม่ได้ ถ้าเราจะก้าวข้ามให้ได้ มันอยู่ที่ใจเท่านั้น ถ้าเราไม่ก้าวข้ามมัน มันก็ก้าวข้ามเราอยู่ดี เท่ากับว่ามันแค่ผ่านไปโดยที่เราไม่ได้ชำระใจของเราให้ปลอดโปร่ง ขณะที่เรื่องราวต่างๆยังคาอยู่ เวลาก็กำลังเดินไปเรื่อยๆ เราจะรอให้มันแค่ผ่านไป หรือจะเป็นฝ่ายก้าวข้ามดีล่ะ

จงมาก้าวข้ามกันเถอะ เพื่อชีวิตที่เบาสบาย อย่าแบกปัญหาติดตัวไป สลัดมันออกไปถ้ามันถ่วงเราให้หนักและเราแก้ไขอะไรไม่ได้

จงมาก้าวข้ามกันเถอะ

ชมสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้ายองค์ละ 3.5ล้าน พระเครื่องเรื่องสนุก 30/03/62 ชมสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้ายองค์ละ 3.5ล้าน พระเครื่องเรื่องสนุก 30/03/62Website : http://news1live.com/YOUTUBE : https://www.youtube.com/NEWS1VDOFacebo...

4 มิ.ย.2565 23:59 น.
ยิ่งอายุมากขึ้น ยิ่งไม่นึกอยากได้อะไร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนรู้สึกไม่สบายแม้เพียงเล็กน้อย จะห่วงกังวลสุขภาพมากกว่าสิ่งอื่นใด
แล้วจะทบทวนดูว่าวันนี้ทำอะไรมา กินอะไรมา เพื่อหาข้อผิดพลาด ความแก่เป็นไปตามธรรมชาติ ต้องเปิดใจรับความจริง ไม่ฝืนแต่ไม่ใช่ประมาท เพื่อไม่ให้ต้องเป็นภาระต่อลูกหลาน
สวัสดี

30 พ.ย.2564 00:50 น.

ผมมาคิดดูว่า ผมต้องมีเงินสักเท่าไรผมถึงจะมีความสุข ลองสมมุติว่า ถ้ามีสัก 10 ล้านบาท กะว่าจะอยู่ได้อีก 10 ปีแล้วตาย ลองสมมุติยอดเงินเพิ่มไปเรื่อย เป็น 20, 30, 40, 50 ล้านบาท ผมก็ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยมั่นใจว่าจะมีความสุข ผมสรุปไม่ได้ว่าต้องมีเงินเท่าไรถึงมีความสุข
เพราะตัวแปรที่ตอบยากว่าจะมาบั่นทอนคืออะไรบ้าง ที่มองเห็นโดยทั่วไปคือ สุขภาพ ผมไม่อาจรู้ได้ว่า อนาคตข้างหน้าสุขภาพของผมจะดีร้ายอย่างไร ถ้ามันดีก็หมดห่วง ถ้ามันดีก็ไม่มีอะไรต้องกังวล
ถ้าไม่ดีก็อยากรู้ว่า จะแย่ขนาดไหน เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ก็เกิดตัวเลือกที่อยากได้มากกว่า คือ ขอสุขภาพดีมีกินมีใช้ก็พอ ได้ข้อสรุปว่า เงินไม่ใช่ปัจจัยสำคัญของความสุข สุขภาพที่ดีต่างหากที่คนวัยใกล้ฝั่งห่วงกังวล

คนดื้อ ถ้ารู้ตัวว่าถูกต้องและจำเป็นต้องดื้อเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น คือคนเสียสละ ใจสูง
แต่คนดื้อ ที่ยังไม่รู้แน่ชัดความจริงอะไรเลย ดื้อเพราะสิ่งนั้นคือความพึงใจตนเอง คือคนเห็นแก่ตัว
คนดื้อ ดื้อเพราะไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังทำผิดพลาด คนแบบนี้คือ คนโง่

ปีนี้ย่างเข้าเลข 7 แล้ว ตามสถิติที่มีการทำวิจัยไว้ บอกว่าคือการเปิดประตูสู่การผจญภัยขั้นวิกฤตของชีวิต บางท่านอาจกังวลใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตบ้าง ส่วนตัวไม่รู้สึกกังวล เพราะโชคดีที่เกิดมาได้พบพระพุทธศาสนา ได้เรียนรู้สัจจธรรมต่างๆที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอน หลักสำคัญคือ อริสัจสี่ ปฏิจจสมุปบาท มรรคแปด แต่พื้นฐานสำคัญสำหรับปุถุชนก็คือการรักษาศีล 5 อานิสงส์ของการรักษาศีลนี้อย่างสม่ำเสมอ จะช่วยให้ละสังโยชน์ 10 ได้ เพราะศีล5นั้นเป็นบาทศีลที่จะนำไปสู่มหาศีลได้ การตั้งใจอย่างมีสติในศีล ขั้นต่ำก็ละสังโยชน์ 3 ข้อได้ ก็เป็นพระโสดาบัน ปฏิบัติไปเรื่อยๆ สักวันก็จะละสังโยชน์ได้ 10 ข้อ ก็บรรลุอรหัตผล ไม่ง่ายนะ แต่ก็ไม่ยากหรอก ผมเองก็ปฏิบัติเจริญมรณานุสติทุกคืนเวลาเข้านอน วัยนี้แล้ว ก็ไม่รู้ว่าหลับไปคืนนี้พรุ่งนี้ยังจะตื่นหรือเปล่า ทำแล้วจิตใจสบาย