ทางสายบุญ95

“ต้องการบุญสงเคราะห์คนอื่นเขา
ก็เพราะคนเขาเห็น
แต่ บุญสงเคราะห์ตนเอง
เป็นนามธรรมประจำตัว ไม่มีใครเห็น
จึงไม่อยากสร้าง”

คำสอน หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม หนังสือ “ใบไม้ในกำมือ” รวบรวมและเรียบเรียงโดย ชินวัฒก์ รัตนเสถียร

#มีอยู่สองสิ่ง
#ที่มักนึกเสียใจ
ในภายหลัง
#หนึ่ง...ทำไปไม่ทันได้คิด
#สอง...ได้แต่คิดแต่ไม่ทันได้ทำ
✼▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁✼
พระธรรมสิงหบุราจารย์ (หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม)

ภาพพิเศษๆนี้ครูบาอาจารย์ท่านเมตตาถ่ายภาพไว้ที่อุโบสถการเปรียญชั้นสองวัดบ้านเก่าบ่อ อำเภอหัวตะพาน จังหวัดอำนาจเจริญ

😇 จงเตือนตนด้วยตนเอง

พยายามภาวนาไปเรื่อย อย่าให้ลดละ บางคนก็ถามว่า ถ้าจะให้เจริญก้าวหน้าแล้วจะทำยังไง มีทางลัดไหม หลวงพ่อก็บอกว่า เรื่องจะให้ก้าวหน้า มันก็ไม่มีทางอื่นนะ ก็ต้องเดินตามทางนี่แหละ เดินตามทางแล้วก็ไปถึงจุดหมายปลายทางเอง เราก็พยายามต่อไปเรื่อย ๆ ทำไปเรื่อย อย่าให้ขาดวรรคขาดตอน เราพยายามทำให้สม่ำเสมอนั่นแหละดีที่สุด

อย่างพวกเราเมื่อเราปลูกต้นไม้ ปลูกต้นไม้เสร็จแล้วเราก็ไม่ได้ใส่ใจ ปลูกมันก็เฉย ไม่รู้เครือเขาเถาวัลย์ ไม่รู้ว่าแดดไม่รู้ว่าฝนอะไรปกคลุมมัน เราก็ไม่ได้ใส่ใจ ไม่ได้ใส่ปุ๋ย ไม่ได้ดูแล ต้นไม้ต้นนั้นบางทีก็ตายก็มี แกร็นก็มี มันไม่ขึ้น เพราะเราไม่ได้ใส่ใจ

นี่ก็เหมือนกัน ถ้าเราฝึกหัดภาวนาเบื้องต้นแล้ว เราก็พยายามทำให้ต่อเนื่อง อย่าให้ขาดแต่ละวัน พอมีเวลาไปก็พุทโธ ๆ ๆ พอตอนเย็นตอนค่ำมา พอมีเวลาก็ภาวนา นั่งภาวนาไปเรื่อย ใจของเราก็จะเจริญก้าวหน้าไปเรื่อยนะลูกหลาน สมาธิก็จะเกิดขึ้นในจิตใจของพวกเรา

ถ้าหากเราภาวนาเอาจริงเอาจังแต่ทีแรก จากนั้นก็ปล่อยปละละเลย เหมือนกับเราปลูกต้นไม้ทีแรกขมีขมันพยายามปลูกต้นไม้ พอปลูกเสร็จแล้วปล่อยปละละเลย บางทีก็เถาวัลย์บ้าง ต้นไม้คลุมบ้างอะไรบ้าง ต้นไม้ที่เราปลูกแล้วเจริญงอกเงยได้อย่างไร เพราะเราขาดความใส่ใจ ขาดความสนใจ ขาดการดูแลรักษา ต้นไม้ก็ไม่เจริญงอกเงย

นี้ก็เหมือนกันน่ะ การฝึกหัดสมาธิของพวกเราก็ลักษณะอย่างนั้นแหละ เพราะฉะนั้นเราต้องใส่ใจ

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “สมโภชองค์กฐิน วัดถ้ำกลองเพล ๒๕๖๓”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๖๓