25/01/2022
แม่
#เรื่องจริงที่น่าคิด
" เมื่อแม่ไม่รู้จักว่า ผมเป็นลูกเขา แต่ผู้สร้างผม ย่อมรู้
ดียิ่งว่า นางเป็นแม่ของผม "
( إذا كانت أمي لا تعرفني فالذي خلقني يعرف أنها أمي )
قصة حقيقية مؤثرة :
แพทย์หญิงชาวซาอุดีเล่า : "มีชายคนหนึ่งมีนามว่า มุหัมหมัด อายุราว 30 ปี ได้เดินเข้ามาคลีนิกของฉัน
พร้อมกับแม่ของเขา ซึ่งเขาคอยโอบกอดแม่ เพราะนางต้องการจะหนีออกไปจากตัว ..
แม่คนนี้ขว้างผ้าคลุมผมนาง แล้วเขาก็จัดใส่ให้นาง
กัดมือของลูกแล้วเกาขวนตัวเองและนางก็ถุ้ยน้ำลาย
ใส่หน้าลูกชาย แต่เขากลับยิ้มอย่างสุขใจ !!!
طبيبة سعودية تقول : دخل عليَّ رجل يسمى محمد في 30 من عمره، و معه أم يحضنها لأنها تريد أن تهرب منه..
هذه الأم ترمي خمارها فيعدله، و تعض يده و تخدشها، و تبصق في وجهه و هو يتبسم !!
นาง(แม่)ก็เข้ามาในคลีนิก ต่อมานางขว้างผ้าคลุมผม
และก็เริ่มขำหัวเราะอย่างกะคนบ้าที่ไร้สติปัญญา แล้วก็เดินวนรอบโต็ะทำงานแพทย์หญิง !!
دخلت في العيادة ثم رمت خمارها و بدأت تضحك ضحك المجنون الذي لا عقل له، و تدور على طاولة الطبيبة !!
แพทย์หญิงถามลูกชาย(มุหัมหมัด): นางเป็นใครค่ะ?
มุหัมหมัด : นางเป็นแม่ของผมเองครับ
سألته : من هذه ؟
قال : أمي
พญ : คุณแม่เป็นอะไรมาค่ะ ?
มุหัมหมัด : แม่ไร้สติปัญญาตั้งแต่เกิดแล้วครับ
พญ : แล้วคลอดเธอมาได้อย่างไรกันค่ะ (ตกใจ) ?!!
มุหัมหมัด : ปู่ของผมให้แม่แต่งงานกับคุณพ่อ หวังเพื่อจะให้แม่มีลูกสักคน
قلت له : ما بالها ؟
قال : ولدت بلا عقل
قلت : كيف انجبتك ؟!!!
قال : زوّجها جدي لأبي عسى أن ترزق بولد
แล้วพ่อก็ได้แต่งงานกับแม่ อยู่กินกันมาได้ปีหนึ่ง คุณ
พ่อก็หย่ากับแม่ ซึ่งในขณะนั้นแม่ได้คลอดผมมาแล้ว
นับตั้งแต่ตอนที่ผม 10 ขวบ ผมคอยดูแลรับใช้ ทำอา
หารให้แม่ได้กิน และเมื่อผมต้องการนอน ผมก็เอาเชื
อกมาผูกเท้าผมกับเท้าของแม่ เพราะกลัวว่าแม่จะหนี
ออกจากบ้านไป แล้วหาแม่ไม่เจอ
فتزوجها أبي فطلقها في العام الأول، و حملت بي و أنجبتني، و منذ أن كنت في العاشرة من عمري و أنا الذي أخدمها، و أطبخ لها، وإذا أردت أن أنام أربط قدمي في قدمها، أخشى أن تهرب و لا أجدها.
พญ : เธอพาแม่มาคลีนิกทำไมค่ะ ?
มุหัมหมัด : แม่เป็นโรคเบาหวานและความดันครับ
سألته : لماذا أتيت بها ؟
قال : بها السكر و الضغط
ในขณะนั้น แม่ก็ขำหัวเราะขึ้นมา แล้วพูดว่า :
เอามันฝรั่งมาให้ฉันหน่อย ??
ลูกชายเอามันฝรั่งให้แม่ นางก็ถุ้ยน้ำลายใส่หน้าลูก
เขาหัวเราะ พลางกับเช็ดน้ำลายแม่ไปด้วย !!
و الأم تضحك و تقول له : أعطني بطاطس؟
فيعطيها، وتبصق في وجهه، فيضحك و يمسح بصقتها !!!!!
พญ : แม่ไม่รู้จักเธอหรือค่ะ ??
มุหัมหมัด : ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ (วัลลอฮิ) แม่ไม่รู้จัก
ว่า ผมเป็นลูกของแม่ แต่ผู้ทรงสร้างผม ย่อมรู้ดีว่า นางเป็นแม่ของผม
ثم قلت له: هذه أمك لا تعرفك ؟
قال : لا والله ما تعرف أني ابنها، ( لكن الذي خلقني يعرف أنها أمي )
แม่พูดกับมุหัมหมัด : เธอพูดโกหก ทำไมเธอไม่พาฉัน
ไปมักกะห์ ??
มุหัมหมัด : วันพฤหัสนะครับแม่ ส่วนที่ลูกพูดว่าจะไป
มักกะห์ คือจะพาแม่ในวันพฤหัสนะครับ ??
ثم قالت له : أنت كذاب، ليه ما توديني مكة ؟
قال لها : الخميس يا أمي، أما قلت أني سأذهب بك الخميس ؟
พญ : เธอจะพาแม่ไปมักกะห์ ทั้ง ๆ ที่แม่ไม่ต้องแบกรั
บความผิดอันใดกระนั้นหรือ ?!!
มุหัมหมัด : ทุกครั้งที่แม่อยากไปมักกะห์ ฉันจะพาแม่
ไปทุกครั้ง ซึ่งฉันไม่อยากจะให้แม่ผิดหวังในสิ่งที่แม่
ปรารถนา ในสภาพที่ผมมีความสามารถที่จะทำมันใ
ห้เกิดขึ้นได้ แต่ผมกลับไม่ทำมัน
فقلت له : أتذهب بها و قد زال التكليف عنها ؟!!
قال: كلما أرادت مكة اذهب بها، لا أريد أن تتمنى شيء و أنا قادر على تحقيقه و لا أعمله لها .
พญ : มุหัมหมัดเดินออกจากไปจากคลีนิกพร้อมกับแ
ม่ของเขา แล้วฉัน (พญ) ก็ปิดล็อคประตูคลีนิกเพียง
ลำพังคนเดียว ในสภาพที่ฉันข่มใจร้องไห้อย่างสุขใจ
تقول الطبيبة : ثم خرج الشاب مع أمه، و أغلقت الباب عليَّ و بكيت بكاءاً مُرّاً لذيذاً .
จริงๆฉันได้ฟังได้ยินเรื่องการทำความดีต่อแม่มามาก
พอสมควรน่ะ แต่ฉันได้เห็นชายคนหนึ่งที่แม่ของเขา
ไม่รู้จักเขาเลย ซึ่งในชีวิตของเขาอยู่ภายใต้สองเท้า
ผู้เป็นแม่มาทั้งชีวิต คอยรับใช้ดูแลแม่ จนกว่าชีวิตจะ
หาไม่ !!
ช่างเป็นบัญชีแห่งการปรนิบัติดูแลแม่ที่งดงาม เป็นครั้งแรกที่ฉันได้อ่านมา ..
قد سمعت عن البرّ كثيراً
لكن أن أرى شاباً أمه لا تعرفه، و حياته تحت قدمي أمه، يخدمها حتى يقضي الله بينه و بينها !!!
كانت صفحة برّ جميلة أول مرة أقرأها .
ข้อคิดเตือนใจ :
สิ่งที่ชายคนนี้ได้กระทำต่อแม่ ทั้ง ๆ ที่นางยังไม่รู้เลย
ว่า นางเป็นแม่ของเขา
นางคือผู้ที่ให้กำเนิดเขามาเท่านั้น แต่ไม่เคยอบรมสั่ง
สอนลูก ปลุกละหมาดยามค่ำคืน ไม่เคยสอนลูก ไม่เคยรู้สึกเจ็บปวดกับความเจ็บปวดของลูก ไม่เคยร้องไห้เพราะลูกมีน้ำตาไหลออกมา และไม่เคยห่มผ้าหนาให้ลูก เพราะกลัวว่าหนาวเย็น
ไม่เคย ...ไม่เคยที่จะ... ต่าง ๆ นานา
العبرة :
الذي فعله هذا الشاب، فعله وهي ﻟﻢ ﺗﻜﻦ ﻟﻪ ﺃﻣّﺎً !!
ﻓﻘﻂ ﺣﻤﻠﺖ ﻭﻭﻟﺪﺕ، ﻭﻟﻢ تربّيه، ﻭﻟﻢ ﺗﺴﻬﺮ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ، ﻭﻟﻢ ﺗُﺪﺭﺳﻪ، ﻭﻟﻢ ﺗﺘﺄﻟﻢ ﻷﻟﻤﻪ، ﻭﻟﻢ تبكِ ﻟﺒﻜﺎﺋﻪ، وﻟﻢ ﻳﺠﺎﻓﻴﻬﺎ ﺍﻟﻨﻮﻡ ﺧﻮﻓﺎ ﻋﻠﻴﻪ .. ﻟﻢ .. ﻭﻟﻢ .. ولم !!!
ﻭﻣﻊ ﻛﻞ ﺫﻟﻚ ﻛﻞ ﻫﺬﺍ ﺍﻟﺒﺮّ ؟!!
والله شيء عجيب
قادر كان أن يرميها في مصحة الأمراض العقلية
لكنه أراد رفقتها، ليبقى باب الجنة مفتوحاً في حياته.
#เราจะทำดีกับแม่เราที่มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรง
เหมือนกับที่ผู้ชายคนดีคนนี้ที่ทำดีต่อแม่ของเขาที่มี
หลายอารมณ์ ไร้สติปัญญา ได้หรือไม่ ??
فهل ﺳﻨﻔﻌﻞ ﺑﺄﻣﻬﺎﺗﻨﺎ ﺍﻷﺻﺤﺎﺀ ، ﻣﺜﻠﻤﺎ ﻓﻌﻞ هذا الشاب الصالح بأمّه ﺍﻟﻤﺘﺨﻠﻔﺔ عقلياً ؟!
اللهم لا تحرمنا فضلك
اللهم اجعل والدينا سبباً في دخولنا الجنة .
ถอดความ : อิสมาอีล สิงหาด
ที่มา : เพจ در الشيخ الدكتور محمد راتب النابلسي
วันที่ : 25 มกราคม 2565
