01/05/2026
🪷ขอแนะนำข้อพึงปฏิบัติทั้งศิษย์เก่าและศิษย์ใหม่ 🪷
ศิษย์เก่าคงทราบธรรมเนียมอันดีงามกันอยู่แล้ว หรือถ้ายังไม่ทราบก็จะพึงทราบจากบทความที่ข้าพเจ้าจะโพสต์บอกนี้ ส่วนศิษย์ใหม่ก็เฉกเช่นเดียวกัน
“ขันครู” เมื่อได้ทำการยกกันไปแล้วนั้น อันที่จริงแล้วไม่พึงฝากแก่ครูหรือฝากแก่ใครๆ ให้เป็นผู้ดูแลรักษา เพราะ..
1.เป็นภาระของครูบาอาจารย์ทั้งผู้รับฝาก
ทั้งๆที่ควรอย่างยิ่งที่จะต้องรับภาระเฝ้ารักษา
ด้วยตนเอง
2. เธอ...ผู้เรียนสรรพวิชา แม้ขันครูอันเป็นที่สถิต
ของ ”แรงครู“ หากยังไม่คิดจะอาราธนาไปรักษา
ก็จงอย่ายกกันเลย เพราะแม้แต่ขันยังไม่รู้จักรักษา
นับประสาอะไรกับวิชาที่เอาไปจะรักษาเอาไว้ได้
(2เหตุ 2ประการนี้ คงสะกิดตับไตกันบ้างกระมัง)
.......เสร็จพิธีแล้ว กลับสู่สำนักและบ้านเรือนตน
ให้อาราธนาครู นำขันขึ้นหิ้งที่บูชา อย่าเทียววางสะเปะสะปะเหมือนขันล้างตรูด อย่าเทียววางไกล้วิถีบาทาคน,แมว,หมาจะข้ามกราย หรือเทียวไปวางในที่ๆไม่สมควรที่จะวาง
ขอได้โปรดอย่าตั้งไว้ในความประมาทเรื่องนี้ มันจะเกิดโทษข้อว่า "หมิ่นครู" โทษภัยอันเกิดแต่การหมิ่นครูนั้น ทำให้ทำของไม่ขึ้น ทำกินไม่คล่อง คนเรียนศาสตร์นี้จงต้องรักษา
ข้อวัตรปฏิบัติธรรมเนียมกันให้ดีๆ เมื่อดอกไม้ใบตองในขันแห้งเหี่ยวลงแล้วก็พึงหาผ้าขาวสะอาดหุ้มห่อไว้ ก่อนถึงคราวจะไหว้ครูก็จึงสำรอกของเดิมนำไปจำเริญให้ถูกวิธีแล้วจึงตบแต่งเอาเสียใหม่
ขวัญของครู และขวัญของเราก็อยู่ในขันนี้
สิริจะเกิดแก่เรา หากเรากระทำในสิ่งที่ควรและถูกต้องแล
🤍🥰