วงโยธวาทิตโรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง MT Marching Band

https://www.instagram.com/reel/C78Jyk0SU57/?igsh=MW9la3lwNWYzeWk1aA==

บรรยากาศการซ้อม 8-8-16 ปรับพื้นฐาน #marchingband #percussion #เด็กวงโย #คนกลอง #มัธยมวัดใหม่กรงทองในพระราชูปถัมภ์ #เด็กวัดใหม่

น้องๆวัดใหม่มาสมัครกันเยอะๆนะ ตอนนี้ยังเปิดรับสมัครไม่มีกำหนดปิด

เปิดรับสมัครนักเรียนที่ต้องการมีความสามารถพิเศษ ด้านดนตรี

- ไม่จำเป็นต้องเล่นดนตรีเป็นหรือเก่ง
- เสริมสร้างทักษะในด้านดนตรี
- ฝึกความอดทน
- ได้นำภาพกิจกรรมไปใส่ PORTFOLIO

*รับสมัครจำนวนมาก

เปิดรับสมัครตั้งแต่ 25 มีนาคม - 6 พฤษภาคม 2567

สามารถสมัครได้ด้วยตนเองที่สมาชิกในวง หรือ DM เพจ

ทำไมวงโยธวาทิตถึงต้องฝึกเดิน!!

บทความนี้น่าจะมีประโยชน์ให้กับผู้ที่ไม่เข้าใจในพื้นฐานวงโยธวาทิต หรือครูวงโยฯ ที่ต้องอธิบายให้กับนักเรียนและผู้ปกครองให้เข้าใจถึงความสำคัญของการฝึกซ้อมการเดิน พยายามเขียนให้สั้นที่สุด และเข้าใจง่ายสุดครับ

ถ้าเราพูดถึงการเดิน ในปกติทุกคนนั้นสามารถเดินได้ตามที่ธรรมชาติสร้างมาอยู่แล้ว สัตว์ทุกชนิดต้องการเคลื่อนที่โดยธรรมชาติจะสอนเราเองว่าเริ่มเดินอย่างไรตั้งแต่เด็ก ซึ่งในแต่ละคนก็จะมีท่าทางการเดินที่แตกต่างกันออกไป เช่นคนนี้เดินปลายเท้าเฉียงออกข้าง คนนี้เดินปลายเท้าชี้เข้าข้างใน คนนี้เดินปลายเท้าตรง และอีกหลายรูปแบบการเดินที่ไม่เหมือนกันเลย ซึ่งเราอาจจะเรียกว่าท่าทางการเดินแบบธรรมชาติเฉพาะบุคคล

เมื่อพูดถึงการเดินของวงโยธวาทิต เราต้องทำความเข้าใจก่อนว่าวงโยธวาทิตคือมีการบรรเลงของดนตรีเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งนอกเหนือจากทักษะการเล่นเครื่องดนตรีแล้ว เมื่อนำมาประกอบการเดินไปด้วยนี่คือความยากและต้องอาศัยการฝึกซ้อมและต้องมีผู้ที่รู้ระบบการเดินและเทคนิคที่ถูกต้องมาสอน และต้องมีประสบการณ์ในระดับหนึ่งด้วย เพราะสรีระร่างกายของนักเรียนแต่ละคนไม่เหมือนกัน การแก้ปัญหาต่าง ๆ นั้นต้องอาศัยความชำนาญและประสบการณ์ของผู้สอนด้วย

อย่างไร? เริ่มง่าย ๆ ก่อน ลองให้ตัวเราหรือเพื่อนเราซัก 2-3 คน เปิดเพลงอะไรก็ได้ แล้วเราลองยืนหน้ากระดานตำแหน่งเดียวกัน แล้วพอเพลงเปิดขึ้นลองเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน ผมมั่นใจเลยว่าจะพบกันปัญหาเหล่านี้ คือ การเริ่มเดินไม่พร้อมกัน จังหวะก้าวไปในแต่ละจังหวะไม่เท่ากัน หยุดไม่เท่ากัน ระยะต่อก้าวก็ไม่เท่ากัน ทิศทางการเดินไม่เหมือน เรียกได้ว่า ต่างคนต่างทำ สะเปะสะปะกันไป นี่คือเหตุผลว่าทำไมเมื่อนำมาเดินในวงโยธวาทิตจึงต้องอาศัยระบบและเทคนิคของการเดินอย่างธรรมชาติที่ทำให้ทุกคนเดินเหมือนกัน และไปในทิศทางเดียวกัน

เริ่มแรก เชื่อไหม แค่นับ 1 2 3 4 ไปเรื่อย ๆ แล้วให้ทุกคนเดินในจังหวะที่ 1 ต่อไปให้พร้อมกัน เหมือนจะง่ายแต่มันไม่ง่ายเลย ต้องอาศัยการซ้อมที่ดูเหมือนจะง่ายแต่ต้องใช้เวลาเป็นเดือนเป็นปี (ไม่เชื่อลองทำดู) การที่จะให้ทุกคนเดินก้าวแรกได้พร้อมกัน ต้องอาศัยทักษะด้านดนตรีเข้ามาบวกกับเทคนิคการเดิน ต้องรู้ว่าส่วนไหนของร่างกายส่งผลอย่างไรต่อการเดิน รวมถึงรายระเอียดถึงวิธีการคิด Subdivide เช่นก่อนจะก้าวออกไป เราต้องผ่านการยกขาขึ้นก่อนที่จะก้าวออกไป (ไม่มีใครสามารถก้าวเดินโดยไม่ยกขาก่อนได้) จะทำยังให้ทุกคนพร้อมกันในจังหวะที่ยกขา ความสูงของหัวเข่า และเมื่อยกขาแล้วยังไงต่อ การก้าวเดินออกไปโดยปกติเราจะนำส่วนของส้นเท้าสัมผัสพื้นก่อน และเมื่อสัมผัสปลายเท้าจะเป็นอย่างไร ความสูงของปลายเท้าขนาดไหนถึงดูสวยและเพียงพอต่อการถ่ายเทน้ำหนักในก้าวต่อไป ต้องมีการจัดปลายเท้าในองศาไปในทิศทางที่เดิน ที่ดูแล้วสง่างาม ดูสวย และเดินได้อย่างเป็นธรรมชาติที่สุด นี่แค่ก้าวแรกนะ ยังไม่ต้องเล่นเครื่องดนตรีอะไรเลยด้วยซ้ำ

เมื่อผ่านมาอีกระดับหนึ่ง การเดินในแต่ละก้าวต้องมีระยะที่เท่ากัน มีการแบ่งระยะของก้าวได้หลายระยะ โดยปกติวงโยธวาทิตจะมีการกำหนดระยะการเดินโดยใช้หน่วยเป็นหลา โดยจะกำหนดให้ทุก ๆ 5 หลา (4.572 เมตร แต่ในการแบ่งจะคิด 4.60 เมตรเพื่อง่ายต่อการทำจุด) ในทุก ๆ 5 หลา เราจะมาซอยระยะให้เท่า ๆ กันเพื่อให้การเดินนั้นดูสบายที่สุด ไม่กว้างหรือแคบจนเกินไป จะได้ระยะ 8 ก้าว เพราะฉะนั้นใน 8 ก้าวนี้จะใช้เป็นก้าวมาตรฐานของวงโยธวาทิต ที่ต้องทำให้ทุกระยะของการเดินนั้นเท่ากัน โดยการเดินระยะก้าวมาตรฐานจะเรียกว่า Full Step เมื่อผ่านฝึกฝนมาจะรู้ได้ว่า Full step นั้นระยะในการก้าวควรมีระยะยาวขนาดไหนใน 1 ก้าว และทุกก้าวที่เดินต้องมีระยะที่สม่ำเสมอ (Consistently) ไม่ใช่ เดี๋ยวก้าวสั้น เดี๋ยวก้าวยาว จะทำให้ Full Step นั้นไม่ได้มาตรฐาน และแน่นอนต้องทำให้ทุกคนคิดเหมือนกัน ซึ่งไม่ง่ายเลยต้องฝึกจนร่างกายจำได้ว่าก้าวขนาดนี้คือ Full Step และยังมีรายละเอียดที่ซับซ้อนเข้าไปอีก คือการเดินในวงโยธวาทิต ไม่ได้มีแต่ Full Step บางช่วงอาจต้องใช้ Half Step (ครึ่งก้าว) หรือน้อยกว่าหรือมากกว่าครึ่งก้าวก็มี โดยเราจะมีการเรียกของระยะใน 1 ก้าว ประมาณว่า 100 75 50 25 เพื่อให้นักเรียนทุกคนกะระยะได้ว่าในช่วง ๆ นั้นควรใช้ระยะก้าวกว้างขนาดไหน และจะช่วยแก้ปัญหาให้กับนักเรียนที่มีรูปร่างหรือส่วนสูงที่แตกต่างกันออกไป พราะบางครั้งคนที่ตัวสูงกว่าอาจจะก้าวได้กว้างกว่าคนที่ตัวเตี้ยกว่า ซึ่งส่งผลโดยตรงกับการเดินโดยเฉพาะเมื่อนำไปใช้กับการแปรขบวน เพราะบางครั้งตำแหน่งเราอยู่ใกล้ หรือบางครั้งตำแหน่งเราอยู่ไกลมาก อาจจะต้องใช้ Overstep ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลต้องผ่านการฝึกฝนจนชำนาญในระดับนึง ไม่ใช่ใครๆ ก็จะเดินแบบนี้ได้ และต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญที่เรียกว่าผู้ออกแบบภาพแปรขบวน (Drill Designer) ซึ่งจะเป็นผู้ที่กำหนดทิศทางการเดินของทุกคนให้ออกมาเป็นภาพที่สวยงาม

ต่อมาในเรื่องของการถ่ายเทน้ำหนักตัวอีก ทำยังใงจะเดินแล้วส่วนบนของร่างกาย (Upper Body) ให้เดินแล้วนิ่งจะส่งผลต่อการเล่นเครื่องดนตรี ถ้าคนไม่เคยฝึกหรือไม่รู้เทคนิคการเดิน จะเดินขย่มตัว และส่ายไปส่ายมา ทำให้ส่งผลต่อการเล่นเครื่องดนตรีไม่ดีเท่าที่ควร ในวงโยธวาทิตเราจะมีเทคนิคการเดินที่ทำให้ตัวนิ่งมากที่สุด โดยจะเป็นการถ่ายเทน้ำหนักตัวผ่านการเดินของฝ่าเท้า ซึ่งจะมีเทคนิคที่ซับซ้อนเข้ามา (รายละเอียดไม่ขอลงลึกมาก เดี๋ยวจะยาวไป) นี่ยังไม่รวมถึง Style ของการเดิน ที่มีทั้งขาตึง ขาไม่ตึง วิธีการถือเครื่องดนตรียังใงในแต่ละชนิดเครื่องดนตรี การยืน Posture ต่าง ๆ ที่ทำให้ดูดี อีกมากมาย

ต่อมา เมื่อเดินไปข้างหน้าได้ก็ต้องฝึกเดินไปด้านหลัง ด้านซ้าย ด้านขวา เฉียงไปหน้าหลังทุกองศา ซึ่งก็จะยากขึ้นไปอีก ใช้เทคนิคที่ซับซ้อน เช่นการเดินไปด้านหลังต้องใช้ปลายเท้าลงก่อน ถ้าใช้ส่วนอื่นหรือผิดวิธีสามารถทำให้ล้มได้ ซึ่งต้องใช้เวลาเป็นปีกว่านักเรียนจะเข้าใจและทำได้เหมือนกันทั้งวง

ยังไม่จบ เมื่อฝึกเดินได้ระดับนึงแล้วต่อไปคือต้องเดินไปด้วยและเล่นเครื่องดนตรีไปด้วย อันนี้คือสิ่งที่ทำให้ครูผู้ฝึกสอนถึงกับกุมขมับ การที่จะเดินตรงจังหวะแล้วเล่นเครื่องดนตรีไปด้วย ถ้าไม่ผ่านการฝึกฝนมาบอกเลย "ทำไม่ได้" การที่เดินไปด้วยเล่นเครื่องดนตรีไปด้วยต้องอาศัยปัจจัยพื้นฐานหลายอย่าง ทั้งในด้านการคิด ความเข้าใจ ความสัมพันธ์ของโสตประสาทของร่างกาย ทั้งในเครื่องเป่า และเครื่องตี จะมีบริบทการซ้อมและนำมาใช้แตกต่างกันไป ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้กล่าวถึงอีก เช่น การเดินและการเล่นใน Time Signature ต่าง ๆ 4/4 7/8 3/4 ไรก็ว่าไป ต้องเดินได้หมด (บางทีเดินในจังหวะยกก็มี) การเดินในสภาวะ ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ Tempo จังหวะความช้าเร็วที่มีหลากหลายในบทเพลง, Environment สภาพแวดล้อมในแต่ละที่ๆ แทบไม่เหมือนกัน ล้วนแต่ต้องใช้เทคนิคที่ถูกต้องและผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี

ก่อนที่จะยาวเกินไป ถ้าอ่านทั้งหมดที่เขียนมาอย่างผู้ที่มีทัศนคติที่ดีจะเข้าใจได้เลยว่า ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะทำอะไรต้องผ่านการฝึกฝน บางคนอาจจะคิดได้ว่า เราก็หัดเดินมาตั้งแต่เด็กอยู่แล้วมันจะไปยากอะไร จะฝึกอะไรกันนักหนา ถ้าลองมาทำดูแล้วอ่านที่เขียนมาทั้งหมดจะเข้าใจเลยว่า การเดินปกติใครก็เดินได้ แต่ถ้าเดินอย่างมีระบบระเบียบมันต้องใช้เวลาในการฝึกซ้อมและต้องเข้าใจมัน เหมือนเดิม ถ้าไม่เชื่อลองไปไปทำดู วันไหนที่เราลงมือทำ เราจะเปลี่ยนความคิดทันที (นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมคนเก่งหรือรู้จริง ๆ ถึงไม่ค่อยพูดมากหรือวิจารณ์ใคร เพราะเขารู้ว่ามันเป็นอย่างไร มันยากขนาดนั้น มีแต่คนที่ไม่เคยทำเท่านั้นที่มักจะวิจารณ์ไปเรื่อย โดยปราศจากความรู้อย่างสิ้นเชิง)

เรื่องสุดท้าย การฝึกเดินที่ถูกต้องนอกเหนือจากนำมาใช้ในวงโยธวาทิต ยังสามารถนำไปใช้ในชีวิตปกติได้ ช่วยให้บุคลิกภาพของเราดูดี เดินแล้วดูสวย ควบคุมปลายเท้าได้ ไม่เดินแบะปลายเท้า ตัวตรง ดูสง่างาม ทิ้งน้ำตัวลงส้นเท้าเวลาเดินได้อย่างถูกต้อง ช่วยสร้างสุขภาพและรักษาอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของร่างกายไม่ให้สึกหรอจากการเดินผิดวิธีได้อีกด้วย

สรุปง่าย ๆ คือ
ทำอย่างไรก็ได้การเดินต้องทำให้เป็นธรรมชาติชาติที่สุดไม่ว่าจะเทคนิคไหน ต้องให้คนดูนั้นดูว่ามันง่าย สบาย ดูแล้วเหมือนกันหมด พร้อมกัน ไม่อึดอัด แต่หนทางที่จะได้มาซึ่งความเป็นธรรมการนั้นไม่ง่ายเลย

ปล. แวะไปชมวงนี้กัน ทั้งการเดิน การเล่นเครื่องดนตรีที่สุดแสนจะซับซ้อน https://www.youtube.com/watch?v=q6MJSfjXUgQ

ขอบคุณครับ
นายโกสินทร์ สืบประสิทธิ์วงศ์
นายกสมาคมวงโยธวาทิตแห่งประเทศไทย
22 มีนาคม 2567

เปิดรับสมัครนักเรียนที่ต้องการมีความสามารถพิเศษ ด้านดนตรี

- ไม่จำเป็นต้องเล่นดนตรีเป็นหรือเก่ง
- เสริมสร้างทักษะในด้านดนตรี
- ฝึกความอดทน
- ได้นำภาพกิจกรรมไปใส่ PORTFOLIO

*รับสมัครจำนวนมาก

เปิดรับสมัครตั้งแต่ 25 มีนาคม - 6 พฤษภาคม 2567

สามารถสมัครได้ด้วยตนเองที่สมาชิกในวง หรือ DM เพจ

ขอเสียงทีมภาคตะวันออกหน่อย!!!

BCT PRACHINBURI
6-7 กรกฎาคม 2567

ดูรายละเอียดระเบียบการประกวดฯ ได้ที่
https://bct.or.th/prachinburi

ต้องการจดหมายเชิญ ติดต่อทีมงานได้ที่ LINE ID. .or.th