หลวงปู่แว่น ธนปาโล - ลูกศิษย์

26/01/2021

หลวงปู่แว่น..อยู่ด้านซ้ายของท่านพ่อลี

03/12/2020

16/08/2020

https://youtu.be/X4va16xpfr0

10/08/2020

หลวงปู่หลวง กตปุญโญ ท่านถือกำเนิดในตระกูลชาวนา ซึ่งเป็นชาวภูไทเป็นชนเผ่าหนึ่งของนครเวียงจันทร์ บรรพบุรุษของท่านได้พอพยพครอบครัวจากฝั่งนครเวียงจันทร์ ประเทศลาวข้ามแม่น้ำโขงมาฝังรกรากที่ จ.สกลนคร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2464 ตรงกับวันจันทร์ขึ้น 4 ค่ำเดือน 4 ปีระกา ที่บ้านบัว ต.สว่าง อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร บิดาชื่อสอน สอนอาษา มารดาชื่อนางสียา สอนอาษา ท่านเป็นบุตรคนหัวปีในจำนวนพี่น้อง 6 คน หลวงปู่หลวงท่านเป็นญาติกับหลวงปู่สิม พุทธจาโร วัดถ้ำผาปล่อง อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ และหลวงปู่แว่น ธนปาโล วัดถ้ำพระสบาย อ.แม่ทะ จ.ลำปาง ท่านได้เข้าบรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุสังกัดพระมหานิกาย ณ พัทธสีมา วัดศรีรัตนาราม อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร ได้รับฉายาว่า "ขันติพโลภิกขุ" เมื่อปี พ.ศ.2485 ขณะที่ท่านอายุได้ 22 ปีเต็ม ท่านบวชสังกัดพระมหานิกายได้ 8 พรรษา เนื่องจากต้องการแปรญัตติใหม่ ท่านจึงเข้ากราบนมัสการหลวงปู่สิม พุทธจาโร เพื่อขอแปรญัตติสังกัดธรรมยุตินิกาย ซึ่งหลวงปู่สิมก็ได้อนุญาต โดยมอบหมายให้หลวงปู่แว่น ธนปาโล เป็นผู้ดำเนินการจัดการให้ เมื่อวันที่ 9 กรกฏาคม 2493 ณ วัดเชตวัน อ.เมือง จ.ลำปาง ได้รับฉายาใหม่ว่า "กตปุญโญภิกขุ" หลวงปู่หลวงเป็นพระนักปฏิบัติ ท่านออกธุดงค์กรรมฐานไปหลายจังหวัดทั่วทุกภาคของประเทศไทย ท่านได้ถวายตัวเป็นศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่ฝั้น อาจาโร และหลวงปู่เทศก์ เทสรังสี

12/06/2020

พระอาจารย์ประสงค์ ปริมุตโต(โก๋) เจ้าอาวาสวัดมิ่ง
นามสกุลเดิม วงศ์เข็มมาหลานหลวงปูสิม หลวงปู่แว่น

12/05/2020

สวดๆ กราบพระอาจารย์ประสงค์ฯ(โก๋)เจ้าอาวาสวัดมิ่งมงคล อ.แม่เมาะ ท่านเป็นหลานของ ลป.สิมฯ ลป.แว่นฯ ท่านเล่าว่าสมัยอายุครบบวชขอ ลป.แว่นฯ บวช ลป.แว่นฯ ไม่ให้บวช ท่านว่าไปเกณท์ทหารก่อน แล้วท่านก็ติดทหารจริงๆ ปลดประจำการ ลป.แว่นฯ จึงบวชให้ ปีนี้ก็จะเป็นพรรษาที่ 29 ของท่านแล้วครับ

09/05/2020

สวดๆ ปี36 เวลาเข้าไปนวด ลป.แว่นฯ ท่านจะถามเราว่า "เห็นเบอะ" ก็ตอบท่านทุกครั้ง"เห็นหยังครับ ลป." ;"อืม บ่อมีปัญญา" อีกภาพปี 56 ผมเห็นแล้วครับ ลป. กว่าจะเห็นได้ไม่ใช่ง่ายเลย 20ปีกว่าจะเห็นจิตตัวเอง

15/01/2020

"พระอรหันต์ผู้บวชแล้วสึกถึง 7 ครั้ง!"
เรื่องราวของพระจิตตหัตถเถระ

พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่พระเชตวัน ทรงปรารภพระจิตตหัตถเถระ ได้ตรัสพระธรรมบท พระคาถาที่ 38 และพระคาถาที่ 39 นี้

ชาวนาชาวเมืองสาวัตถีคนหนึ่ง ตามหาโคที่หายไปในป่า รู้สึกหิวมากจึงเข้าไปในวัดประจำหมู่บ้านแห่งหนึ่ง และได้รับประทานอาหารที่เหลือจากพระฉันในตอนเช้า ขณะที่กำลังรับประทานอาหารอยู่นั้น เขาก็มีความคิดว่า แม้ว่าเขาจะทำงานหนักทุกวัน แต่ก็ไม่สามารถหาอาหารดีๆแบบนี้รับประทานได้ เขาควรจะบวชเป็นพระภิกษุก็จะได้ฉันอาหารดีๆ ดังนั้นเขาจึงไปขอให้ภิกษุทั้งหลายบวชให้

เมื่อเข้าไปบวชเป็นพระอยู่ในวัดแล้ว ท่านนี้ก็ได้ทำหน้าที่ต่างๆของภิกษุ และด้วยเหตุที่มีอาหารดีๆรับประทาน ท่านก็เลยอ้วนท้วนน้ำหนักตัวขึ้นมาก แต่ต่อมาไม่นานท่านเกิดความเบื่อหน่ายกับการที่ต้องออกเดินเที่ยวบิณฑบาต และได้ลาสิกขาออกไปเป็นฆราวาสเช่นเดิม แต่พอสึกไปได้ไม่กี่วันก็มีความรู้สึกว่าชีวิตของฆราวาสน่าเบื่อหน่าย จึงได้หวนกลับไปขอบวชจากพระภิกษุอีกเป็นครั้งที่สอง ซึ่งพระภิกษุก็ได้บวชให้ แต่พอบวชครั้งที่สองนี้อยู่ไม่นาน ท่านก็ลาสิกขาออกไปเป็นฆราวาสอีก ท่านบวชแล้วลาสิกขาแบบนี้ถึง 6 ครั้ง พวกภิกษุทั้งหลาบจึงตั้งชื่อให้ว่า “จิตตหัตถเถระ” ซึ่งมีความหมายว่าผู้ตกอยู่ในอำนาจของจิต

ขณะที่ท่านบวชแล้วลาสิกขาไปๆมาๆระหว่างบ้านกับวัดเช่นนี้ ภรรยาของท่านก็ได้ตั้งครรภ์ วันหนึ่งในช่วงที่ท่านลาสิกขาออกไปอยู่ที่บ้านนั้น ท่านบังเอิญเดินเข้าไปในห้องนอนในขณะที่ภรรยาของท่านนอนหลับอยู่ ผ้าที่นางนุ่งเกิดหลุดลุ่ย มีเสียงกรนออกมาทางจมูกและทางปาก มีน้ำลายไหลออกจากปาก อ้าปาก พุงโต มีลักษณะคล้ายกับซากศพ เมื่อท่านมองเห็นภรรยาเป็นเช่นนี้ก็เกิดความคิดขึ้นมาว่า “เราไปบวชเป็นภิกษุหลายครั้งมาแล้ว และอยู่เป็นภิกษุไม่ได้ก็เพราะหญิงผู้นี้” คิดเช่นนี้แล้วก็ฉวยผ้ากาสาวพัสตร์เดินออกจากบ้านไปที่วัดเป็นครั้งที่ 7 ขณะที่เดินไปนั้นท่านท่องบ่นไปว่า “ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ๆๆๆ” และก็ได้บรรลุพระโสดาปัตติผลในระหว่างทางที่เดินไปวัดนั้นเอง

เมื่อเดินทางไปถึงที่วัดแล้ว ท่านก็ได้ขอให้ภิกษุทั้งหลายบวชให้ คราวนี้ภิกษุทั้งหลายปฏิเสธและกล่าวว่า “คราวนี้พวกเราบวชให้คุณไม่ได้แล้ว เพราะว่าคุณโกนศีรษะบ่อยมากจนกระทั่งว่าศีรษะของคุณเป็นเหมือนกับหินลับมีดไปแล้ว” ท่านได้วิงวอนขอให้ภิกษุทั้งหลายบวชให้ ซึ่งภิกษุทั้งหลายก็ใจอ่อนได้บวชให้ท่านอีกครั้งหนึ่ง พอบวชไปได้เพียงสองสามวัน ท่านก็ได้บรรลุ "พระอรหัตตผล" พร้อมด้วยปฏิสัมทาญาณทั้งหลาย

พอภิกษุเหล่านั้นเห็นว่าท่านอยู่วัดนานผิดปกติก็มีความแปลกใจได้ถามท่านว่า “คุณจิตตหัตถ์ คราวนี้ทำไมถึงบวชนานนัก ไม่สึกออกไปเป็นฆราวาสอีกเล่า” ท่านได้ตอบไปว่า “ผมลาสิกขาออกไปอยู่บ้าน เมื่อผมมีความยึดมั่นถือมั่น แต่ตอนนี้ความยึดมั่นถือมั่นนั้นผมตัดได้แล้ว”

พวกภิกษุทั้งหลายไม่เชื่อในคำพูดของท่าน ได้ไปเฝ้าพระศาสดาแล้วกราบทูลเรื่องที่ท่านพูดนั้น พระศาสดาได้ตรัสกะภิกษุเหล่านั้นว่า “อย่างนั้น ภิกษุทั้งหลาย บุตรของเรา ได้ทำการไปและการมา(บวชแล้วสึก และสึกแล้วบวช) ในเวลาที่ไม่รู้พระสัทธรรม ในเวลาที่ตนยังมีจิตไม่มั่นคง บัดนี้ บุตรของเรานั้นละบุญและบาปได้แล้ว”...

#พระจิตตหัตถเถระ #พระอรหันต์ผู้บวชแล้วสึกถึง7ครั้ง

#เพจวัดป่าห้วยลาด ภูเรือ

06/01/2020

สวัสดีๆ หลวงปู่แว่นฯ เล่าให้ฟังว่าท่านสนิทกับท่านพ่อลีฯ มาก ผมก็พยายามตามหาภาพที่หลวงปู่ถ่ายกับท่านพ่อลีฯ พึ่งมาเจอวันนี้ครับ หลวงปู่ในวัย 50 กว่าๆ ครับผม

11/12/2019

อย่าพูดคำว่า ไม่มี..!! หลวงพ่อไม่ชอบ
( สมบัติเต็มแผ่นดิน แค่มันยังไม่ถึงเวลาของเรา )
มันอยู่ที่เราเคยได้สร้างได้ทำไว้หรือเปล่าแค่นั้นเอง เมื่อวาสนาเรามีอยู่ที่ไหน ก็ตกทับเราเอง

ทำใจ ให้มีไว้เสมอ ใจมีอำนาจมาก
มีกระเเสพลังมาก มันจะดึงดูดมาเอง
ใจที่มีพลัง เหมือนแม่เหล็กที่ดูด เหล็กด้วยกันเองได้
ใจก็เหมือนกัน อย่าคิด อย่าพูดคำว่า ไม่มี
ให้คิดว่า มี ไว้เสมอ จะมีมากมีน้อย ก็ให้คิดว่ามี

อย่าพูดคำว่า ไม่มี..!!!

หลวงพ่อไพบูลย์ สุมังคโล
ลูกศิษย์รุ่นใหญ่ขององค์หลวงปู่แว่น
คน อ. เกาะคา ลำปาง

10/12/2019

วันงานที่ 8-9 ธันวาคม 62