XULE MEDIA

10/09/2026

🪖 𝐀𝐬𝐤𝐚𝐫𝐢𝐢𝐠𝐢𝐢 𝐍𝐚𝐟𝐭𝐢𝐢𝐬𝐚 𝐔 𝐇𝐮𝐫𝐚𝐲 𝐃𝐚𝐝𝐤𝐚 𝐊𝐚𝐥𝐞

Habeen madow oo roob culus da’ayo, cutub askar ah ayaa ku jiray howl adag oo meel fog ka socotay. Dabayl xooggan ayaa dhacaysay, waddooyinkiina waxay noqdeen kuwo dhoobo ah. Askarta qaar waxay bilaabeen inay daalaan, laakiin waxaa hogaaminayay askari lagu magacaabo Cumar, oo ahaa nin deggan, geesi ah, kana fikir badan badbaadada askarta kale intii uu naftiisa ka fikiri lahaa.

Intii ay safarka ku jireen, waxay gaareen meel ay jidka ka goysay daad xooggan. Buundo yar oo ay isticmaali lahaayeen ayaa qayb ka mid ah burburtay. Askartii waxay istaageen iyagoo aan garanayn sida ay uga gudbi lahaayeen. Dhinaca kale waxaa joogay koox dad rayid ah oo ay ku jiraan haween, carruur iyo dad waayeel ah oo u baahnaa in laga caawiyo inay meel ammaan ah gaaraan.

Cumar wuxuu eegay xaaladda, wuxuuna arkay in carruurtu ay cabsi weyn qabaan. Mid ka mid ah askartii ayaa yiri, “Waa inaan marka h**e annaga badbaadnaa.” Cumar wuxuu si deggan ugu jawaabay, “𝐒𝐡𝐚𝐪𝐚𝐝𝐞𝐞𝐧𝐧𝐮 𝐦𝐚 𝐚𝐡𝐚 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐟𝐭𝐞𝐞𝐧𝐚 𝐨𝐨 𝐤𝐞𝐥𝐢𝐲𝐚 𝐛𝐚𝐝𝐛𝐚𝐚𝐝𝐢𝐧𝐨. 𝐇𝐚𝐝𝐝𝐢𝐢 𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐰𝐨𝐨𝐝𝐧𝐨 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐪𝐨𝐟 𝐤𝐚𝐥𝐞 𝐛𝐚𝐝𝐛𝐚𝐚𝐝𝐢𝐧𝐨, 𝐰𝐚𝐚 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐢𝐬𝐤𝐮 𝐝𝐚𝐲𝐧𝐚𝐚.”

Wuxuu ka qaaday boorsadiisii culus, wuxuuna bilaabay inuu raadiyo meel ay dadka uga gudbi karaan. Isaga iyo dhowr askari oo kale waxay sameeyeen waddo ku meel gaar ah, iyagoo adeegsanaya alwaax iyo xargo ay haysteen. Mid mid ayay dadka uga gudbiyeen meesha khatarta ah. Markii qof walba uu dhinaca kale gaaray, Cumar wuxuu arkay ilmo yar oo weli dhinaca kale ku haray.

Isagoo aan ka labalabeyn ayuu dib ugu noqday. Roobkii wuu sii xoogaystay, biyihiina waxay bilaabeen inay si xawli ah u socdaan. Cumar wuxuu gaaray ilmaha, gacantiisana ayuu qabtay, wuxuuna ku yiri, “Ha baqin, waan kula joogaa.” Wuxuu ilmaha ku qaaday garbihiisa, isagoo si tartiib ah ugu soo laabtay askartii kale.

Markii uu ku dhowaaday meesha ammaan ah, xadhigii uu ku tiirsanaa ayaa si lama filaan ah u go’ay. Cumar wuxuu waayay dheelitirkiisii, laakiin halkii uu ilmaha iska dayn lahaa, wuxuu xooggiisa oo dhan ku qabtay isaga. Askartii kale ayaa si degdeg ah u soo gaartay, waxayna labadoodaba u jiideen meel ammaan ah.

Markii dhammaan dadkii la badbaadiyay, askartii waxay ogaadeen in Cumar uu dhaawacmay. Mid ka mid ah saaxiibbadiis ayaa ku yiri, “Maxaad naftaada khatar ugu gelisay qof aadan xitaa aqoon?”

Cumar wuxuu eegay ilmaha yar oo hadda hooyadii la joogay, wuxuuna ugu jawaabay: “𝐇𝐚𝐝𝐝𝐢𝐢 𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐰𝐨𝐨𝐝 𝐮 𝐥𝐞𝐞𝐲𝐚𝐡𝐚𝐲 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐪𝐨𝐟 𝐛𝐚𝐝𝐛𝐚𝐚𝐝𝐢𝐲𝐨, 𝐦𝐚 𝐝𝐨𝐨𝐧𝐚𝐲𝐨 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧 𝐝𝐚𝐦𝐛𝐞 𝐢𝐬 𝐰𝐞𝐲𝐝𝐢𝐢𝐲𝐨 𝐬𝐚𝐛𝐚𝐛𝐭𝐚 𝐚𝐚𝐧 𝐮 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐧 𝐰𝐚𝐚𝐲𝐚𝐲.”

Habeenkaas, Cumar wuxuu fahmay in geesinimadu aysan mar walba ahayn inaad dagaal gasho ama aad cadow la kulanto. Mararka qaar geesinimada dhabta ahi waa inaad 𝐧𝐚𝐟𝐭𝐚𝐚𝐝𝐚 𝐝𝐢𝐛 𝐮 𝐝𝐡𝐢𝐠𝐭𝐨 𝐬𝐢 𝐪𝐨𝐟 𝐤𝐚𝐥𝐞 𝐮𝐮 𝐮 𝐛𝐚𝐝𝐛𝐚𝐚𝐝𝐨.

Sanado kadib, ilmahaas oo hadda nin weyn noqday wuxuu weli xusuustay askarigii habeenkii roobka ku yiri, “𝐇𝐚 𝐛𝐚𝐪𝐢𝐧, 𝐰𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐥𝐚 𝐣𝐨𝐨𝐠𝐚𝐚.” Waxaa laga yaabaa in Cumar u arkayay hal habeen oo shaqadiisa ka mid ah, laakiin ilmahaasi wuxuu u arkayay habeenkii noloshiisa la beddelay.

🌿 𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐒𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐚

Qofka weyn ma aha kan naftiisa keliya ka fikira. Qofka weyn waa kan marka uu awood u leeyahay inuu caawiyo qof kale, uusan ka labalabeyn inuu gacantiisa fidiyo.

— 𝐗𝐔𝐋𝐄 𝐌𝐄𝐃𝐈𝐀
𝐒𝐭𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝐓𝐡𝐚𝐭 𝐈𝐧𝐬𝐩𝐢𝐫𝐞

XULE MEDIA

01/09/2026

🤫 𝐇𝐚𝐝𝐢𝐲𝐚𝐝𝐝𝐢𝐢 𝐀𝐚𝐦𝐮𝐬𝐧𝐚𝐚𝐧𝐭𝐚

Magaalo yar oo mashquul badan waxaa ku noolaa nin la oran jiray Cumar, kaas oo ahaa nin hadal badan. Mar kasta oo uu qof la kulmo wuxuu jeclaa inuu talo siiyo, dood galo, ama uu caddeeyo in fikirkiisu sax yahay. Wuxuu aaminsanaa in qofka hadalka badan uu yahay qofka ugu aqoonta badan. Maalin maalmaha ka mid ah ayuu booqday nin waayeel ah oo magaalada lagu yaqaanay xikmad iyo deggenaan. Dadku waxay u iman jireen odayga marka ay talo u baahdaan, laakiin odaygu wuxuu lahaa caado aan caadi ahayn: 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐚𝐚𝐝 𝐮 𝐝𝐡𝐚𝐠𝐞𝐲𝐬𝐚𝐧 𝐣𝐢𝐫𝐚𝐲 𝐝𝐚𝐝𝐤𝐚, 𝐡𝐚𝐝𝐚𝐥𝐤𝐢𝐢𝐬𝐮𝐧𝐚 𝐰𝐮𝐮 𝐲𝐚𝐫𝐚𝐚.

Cumar wuxuu hor fadhiistay odaygii, wuxuuna bilaabay inuu uga sheekeeyo dhibaatooyinkiisa. Wuxuu ka hadlay shaqadiisa, saaxiibbadiis, dadka uu khilaafku kala dhexeeyo iyo wax kasta oo uu u arkayay inay noloshiisa khaldan yihiin. Markii uu hadalkii dhammeeyay, wuxuu filayay in odaygu siin doono talo dheer. Laakiin odaygii wuxuu si deggan ugu yiri: “𝐖𝐚𝐱 𝐛𝐚𝐝𝐚𝐧 𝐚𝐲𝐚𝐚𝐝 𝐦𝐚𝐚𝐧𝐭𝐚 𝐬𝐡𝐞𝐞𝐠𝐭𝐚𝐲. 𝐁𝐞𝐫𝐫𝐢 𝐬𝐨𝐨 𝐧𝐨𝐪𝐨, 𝐥𝐚𝐚𝐤𝐢𝐢𝐧 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧𝐭𝐚𝐚𝐬 𝐰𝐚𝐱 𝐛𝐚𝐝𝐚𝐧 𝐡𝐚 𝐡𝐚𝐝𝐥𝐢𝐧.” Cumar wuu yaabay, wuxuuna weydiiyay, “Maxaan sameeyaa haddii aanan hadlin?” Odaygii wuxuu ugu jawaabay hal eray oo keliya: “𝐃𝐡𝐚𝐠𝐞𝐲𝐬𝐨.”

Maalintii xigtay Cumar wuu soo noqday. Odaygii wuxuu geeyay meel ay geedo waaweyn hoostooda fadhiistaan, waxayna halkaas ku wada qaateen ku dhowaad hal saac iyagoo aan hadlin. Bilowgii Cumar wuxuu dareemayay raaxo-darro, sababtoo ah maskaxdiisu waxay rabtay inay hadasho, su'aalo waydiiso ama talo bixiso. Laakiin markii uu muddo aamusnaa, wuxuu bilaabay inuu maqlo waxyaabo uusan horay u dareemin: 𝐜𝐨𝐝𝐤𝐚 𝐝𝐚𝐛𝐚𝐲𝐬𝐡𝐚, 𝐬𝐡𝐢𝐦𝐛𝐢𝐫𝐚𝐡𝐚, 𝐜𝐚𝐥𝐞𝐞𝐦𝐚𝐡𝐚 𝐝𝐡𝐚𝐪𝐚𝐚𝐪𝐚𝐲𝐚 𝐢𝐲𝐨 𝐱𝐢𝐭𝐚𝐚 𝐧𝐞𝐞𝐟𝐭𝐢𝐢𝐬𝐚. Odaygii ayaa markaas weydiiyay, “Ma maqashay?” Cumar wuxuu yiri, “Haa.” Odaygii ayaa dhoolla-caddeeyay oo ku yiri, “𝐌𝐚𝐫𝐤𝐢𝐢 𝐚𝐚𝐝 𝐡𝐚𝐝𝐚𝐥𝐤𝐚 𝐣𝐨𝐨𝐣𝐢𝐬𝐚𝐲 𝐚𝐲𝐚𝐚𝐝 𝐛𝐢𝐥𝐨𝐰𝐝𝐚𝐲 𝐢𝐧𝐚𝐚𝐝 𝐦𝐚𝐪𝐚𝐬𝐡𝐨.”

Erayadaas waxay Cumar ku reebeen raad weyn. Maalmo kadib, wuxuu bilaabay inuu isku dayo aamusnaanta marka uu dadka la joogo. Markii qof xanaaqsan la hadlo, halkii uu markiiba jawaab uga celin lahaa, wuu dhageysan jiray. Markii qof murugaysan la kulmo, halkii uu talo degdeg ah siin lahaa, wuxuu siin jiray fursad uu ku hadlo. Wax yar kadib wuxuu ogaaday wax uu sanado badan fahmi waayay: dad badan talo ma raadinayaan; waxay rabaan qof si dhab ah u dhageysta.

Maalin ayuu Cumar odaygii ku yiri, “Maxay tahay hadiyadda ay aamusnaantu qofka siiso?” Odaygii wuxuu ugu jawaabay: “𝐖𝐚𝐱𝐚𝐲 𝐤𝐮 𝐬𝐢𝐢𝐬𝐚𝐚 𝐟𝐮𝐫𝐬𝐚𝐝 𝐚𝐚𝐝 𝐤𝐮 𝐦𝐚𝐪𝐚𝐬𝐡𝐨 𝐝𝐚𝐝𝐤𝐚 𝐤𝐚𝐥𝐞, 𝐧𝐚𝐟𝐭𝐚𝐚𝐝𝐚 𝐢𝐲𝐨 𝐰𝐚𝐱𝐲𝐚𝐚𝐛𝐚𝐡𝐚 𝐡𝐚𝐝𝐚𝐥𝐤𝐚 𝐛𝐚𝐝𝐚𝐧 𝐮𝐮 𝐤𝐚𝐚 𝐪𝐚𝐫𝐢𝐧𝐚𝐲𝐨.” Cumar maalintaas wuxuu fahmay in qofka ugu caqliga badan uusan mar walba ahayn kan hadalka ugu badan, balse mararka qaar uu yahay kan garanaya goorta uu hadalka joojinayo.

🌿 𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐬𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐚: Mararka qaar jawaabta aad raadinayso kuma jirto hadal badan; waxay ku jirtaa aamusnaan, dhageysi iyo fikir. Ha degdegin inaad jawaab bixiso marka qof kula hadlayo, hana isku dayin inaad mar kasta doodda guulaysato. Qofka kula hadlayaa mararka qaar wuxuu u baahan yahay oo keliya inaad agtiisa joogto oo aad si dhab ah u dhageysato. Aamusnaantu ma aha tabar-darro; mararka qaar waa xikmad aan erayo u baahnayn.

XULE MEDIA

30/08/2026

🍃 𝐂𝐚𝐥𝐞𝐞𝐧𝐭𝐢𝐢 𝐔𝐠𝐮 𝐃𝐚𝐦𝐛𝐚𝐲𝐬𝐚𝐲

Maalin qabow oo roob badan da’ayo ayay Sahra, oo ahayd gabar da’yar oo jecel farshaxanka, sariirteeda jiiftaa iyadoo xanuun daran la ildaran. Jirkeedu wuu daciifay, rajadeeduna maalinba maalinta ka dambaysa way sii yaraanaysay. Saaxiibteed Hodan ayaa mar walba garabkeeda joogtay, iyadoo isku dayaysa inay dhiirrigeliso, laakiin Sahra waxay indhaheeda ku haynaysay geed canab ah oo ka muuqday daaqadda qolkeeda.

Caleemihii geedka mid mid ayay u dhacayeen, waxaana sii dhacayay xilli qabow oo adag. Sahra waxay bilowday inay tiriso caleemaha haray. Maalin ayay Hodan weydiisay, “Maxaad caleemaha u tirinaysaa?” Sahra waxay ugu jawaabtay cod murugo leh, “Marka caleenta ugu dambaysa ay geedka ka dhacdo, waxaan dareemayaa inaan aniguna dhammaan doono.” Hodan aad ayay uga naxday hadalkaas, waxayna isku dayday inay u sheegto in nolosheedu aysan ku xirnayn caleemaha geedka, laakiin Sahra waxay ahayd qof rajadii ka sii luminaya.

Habeen ayaa dabayl xooggan kacday, roobkiina si daran ayuu u da’ay. Hodan waxay filaysay in subaxda xigta dhammaan caleemihii ay dhici doonaan. Laakiin markii ay Sahra subaxdii daaqadda eegtay, waxay aragtay hal caleen oo weli ku dheggan laanta. Waxay si yaab leh u fiirisay caleentaas. Roobkii wuu da’ay, dabayshii way dhacday, qabowgiina wuu sii xoogaystay, laakiin caleentii weli ma dhicin.

Maalintii xigtay Sahra mar kale ayay daaqadda eegtay. Caleentii weli way taagnayd. Waxay is tiri, “Haddii caleentani aysan quusan iyadoo dabaylaha iyo roobka ay la dagaallamayso, maxaan anigu u quusanayaa?” Fikirkaas yar ayaa qalbigeeda ka shiday rajo. Waxay bilowday inay cuntadeeda qaadato, daawadeedana isticmaasho, waxaana tartiib tartiib u bilaabatay inay xooggeedu soo noqdo.

Maalmo kadib, Sahra waxay awoodday inay sariirteeda ka kacdo. Waxay u tagtay daaqaddii iyadoo doonaysa inay si dhow u eegto caleentii ay rajada ka baratay. Laakiin markaas ayay ogaatay wax aan caadi ahayn. Caleentu ma ahayn mid geedka ku dheggan. Waxay ahayd caleen lagu sawiray darbiga!

Hodan waxay ogaatay in deriskooda uu ahaa nin waayeel ah oo farshaxan yaqaan ahaa. Wuxuu arkay xaaladda Sahra, wuxuuna maqlay sida ay nolosheeda ugu xirtay caleenta ugu dambaysa. Habeenkii roobka iyo dabaysha xooggan, ninkaas waayeelka ah ayaa bannaanka u baxay isagoo wata burush iyo rinji. Inkastoo qabowga iyo roobku ay aad u adkaa, wuxuu darbiga ku sawiray caleen u eg tii geedka, si Sahra marka ay subaxdii eegto ay u aragto inay weli jirto.

Ninkii waayeelka ahaa wuxuu halis geliyay caafimaadkiisa si uu qof kale rajo ugu abuuro. Markii Sahra ogaatay waxa dhacay, qalbigeedu aad ayuu u taabtay. Waxay fahamtay in caleentii ay u malaynaysay inay tahay caleen geed ay dhab ahaantii ahayd ficil naxariis leh oo uu qof kale u sameeyay si uu nolosheeda rajo ugu soo celiyo.

Sahra way bogsatay, laakiin sheekadu kuma dhammaan bogsashadeeda oo keliya. Waxay baratay in mararka qaar qofku uusan u baahnayn wax weyn si uu u sii wado nolosha. Waxaa laga yaabaa inuu u baahdo hal eray oo wanaagsan, hal qof oo garab istaaga, hal dhoolla-caddayn, ama qof ku yiraahda, “Ha quusan.”

🍃 𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐬𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐮 𝐰𝐚𝐚: Weligaa ha yaraysan awoodda ficilkaaga wanaagsan. Waxa adiga kula muuqda wax yar ayaa qof kale u noqon kara sababta uu rajadiisa u soo ceshado. Waxaa laga yaabaa inaad maanta qof u noqoto caleentiisii ugu dambaysay—sababta uu u doorto inuu sii noolaado, u sii dagaallamo, ama uusan quusan.

— XULE MEDIA
Stories That Inspire

27/08/2026

🌱 𝐇𝐚𝐥 𝐅𝐢𝐜𝐢𝐥 𝐖𝐚𝐧𝐚𝐚𝐠𝐬𝐚𝐧

Maalin ka mid ah maalmaha qabow, nin dhalinyaro ah oo la oran jiray Yuusuf ayaa shaqadiisii ka soo baxay isagoo daallan. Wuxuu doonayay oo keliya inuu gurigiisa gaaro, nasto, oo maalintaas soo afjaro. Intii uu waddada marayay ayuu arkay nin waayeel ah oo dhinaca waddada taagan, gacantiisana ku sita bac culus. Odaygu wuxuu isku dayayay inuu waddada ka gudbo, laakiin baabuurta badan iyo daalkiisa ayaa u diidayay inuu si fudud u gudbo.

Yuusuf wuu sii socday. Laakiin dhowr tallaabo kadib ayuu istaagay. Wuxuu naftiisa ku yiri, "Maxaan hal daqiiqo ugu bixin waayay inaan caawiyo?" Wuu soo laabtay, bacdii ayuu ka qaaday, wuxuuna odaygii si nabad ah uga gudbiyay waddada. Odaygii ayaa u mahadceliyay, wuxuuna ku yiri, "Wiilkaygiiyow, maanta waxaad ii samaysay wax ka weyn inta aad moodayso."

Yuusuf ayaa dhoolla-caddeeyay, wuxuuna ku jawaabay, "Waxba ma aha, awoowe." Kadibna wuu sii watay jidkiisii, isaga oo aan ka fikirin arrintaas.

Maalmo kadib, Yuusuf wuxuu galay xaalad adag. Wuxuu u baahday caawimo uu meel muhiim ah ka heli waayay. Dad badan ayuu la xiriiray, laakiin cid ka caawisa ma uusan helin. Maalin maalmaha ka mid ah ayuu galay meel ganacsi ah, halkaas oo uu kula kulmay nin waayeel ah oo uu markiiba garan waayay. Ninkii ayaa eegay, kadibna dhoolla-caddeeyay.

"Ma i xasuusataa?" ayuu weydiiyay.

Yuusuf wuxuu madaxa ruxay isagoo leh, "Maya, adeer."

Ninkii wuxuu ku yiri, "𝐀𝐧𝐢𝐠𝐚𝐚 𝐚𝐡𝐚𝐚 𝐨𝐝𝐚𝐲𝐠𝐢𝐢 𝐚𝐚𝐝 𝐰𝐚𝐝𝐝𝐚𝐝𝐚 𝐤𝐚 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐬𝐚𝐲 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧𝐭𝐢𝐢 𝐫𝐨𝐨𝐛𝐤𝐚 𝐝𝐚'𝐚𝐲𝐚𝐲."

Yuusuf ayaa yaabay.

Odaygii wuxuu u sheegay inuu ahaa qof ganacsi iyo shaqo badan ku leh magaalada, isla markaana uu hadda fursad u hayo inuu Yuusuf ka caawiyo dhibaatada uu ku jiray. Laakiin odaygu wuxuu ku daray:

"𝐌𝐚 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐧𝐚𝐲𝐨 𝐬𝐚𝐛𝐚𝐛𝐭𝐨𝐨 𝐚𝐡 𝐰𝐚𝐱𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐚 𝐬𝐮𝐠𝐚𝐲𝐚𝐲 𝐚𝐛𝐚𝐚𝐥𝐦𝐚𝐫𝐢𝐧. 𝐖𝐚𝐱𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐮 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐧𝐚𝐲𝐚𝐚 𝐬𝐚𝐛𝐚𝐛𝐭𝐨𝐨 𝐚𝐡 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧𝐭𝐢𝐢 𝐚𝐚𝐝 𝐢 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐬𝐚𝐲, 𝐚𝐝𝐢𝐠𝐮 𝐦𝐚 𝐚𝐚𝐝𝐚𝐧 𝐰𝐞𝐲𝐝𝐢𝐢𝐧 𝐪𝐨𝐟𝐤𝐚 𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐡𝐚𝐲, 𝐰𝐚𝐱𝐚 𝐚𝐚𝐧 𝐡𝐚𝐲𝐬𝐭𝐨, 𝐚𝐦𝐚 𝐰𝐚𝐱𝐚 𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐮𝐮 𝐪𝐚𝐛𝐚𝐧 𝐤𝐚𝐫𝐨. 𝐖𝐚𝐱𝐚𝐚𝐝 𝐢 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐬𝐚𝐲 𝐬𝐚𝐛𝐚𝐛𝐭𝐨𝐨 𝐚𝐡 𝐰𝐚𝐱𝐚𝐚𝐝 𝐚𝐫𝐚𝐠𝐭𝐚𝐲 𝐪𝐨𝐟 𝐮 𝐛𝐚𝐚𝐡𝐚𝐧 𝐜𝐚𝐚𝐰𝐢𝐦𝐨."

Yuusuf maalintaas wuxuu fahmay cashar uu noloshiisa oo dhan xasuusan doono:

Wanaagga aad samayso mararka qaar isla markiiba kuma soo laabto, mana garan kartid meesha uu kaaga soo laaban doono.

Waxaa laga yaabaa inaad qof u dhoolla-caddayso adigoo u malaynaya inay tahay wax yar, laakiin maalintaas qofkaasi wuxuu u baahan yahay farxad. Waxaa laga yaabaa inaad qof caawiso adigoo u malaynaya inay tahay hal daqiiqo, laakiin isaga waxay u noqon kartaa xusuus uu sanado badan xambaarto.

𝐒𝐢𝐝𝐚𝐚 𝐝𝐚𝐫𝐭𝐞𝐞𝐝, ha sugin in lagu arko, ha sugin in lagu mahadiyo, hana sugin abaalmarin. Samee wanaagga marka aad awooddo.

🌿 𝐇𝐚𝐥 𝐟𝐢𝐜𝐢𝐥 𝐨𝐨 𝐰𝐚𝐧𝐚𝐚𝐠𝐬𝐚𝐧 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐛𝐞𝐝𝐝𝐞𝐥𝐢 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐚 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧𝐭𝐚 𝐪𝐨𝐟, 𝐦𝐚𝐫𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐪𝐚𝐚𝐫𝐧𝐚 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐛𝐞𝐝𝐝𝐞𝐥𝐢 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐚 𝐧𝐨𝐥𝐨𝐬𝐡𝐢𝐢𝐬𝐚.

18/08/2026

🚌 𝐃𝐚𝐫𝐚𝐰𝐚𝐥𝐤𝐢𝐢 𝐁𝐚𝐬𝐤𝐚 𝐞𝐞 𝐖𝐚𝐱 𝐊𝐚 𝐁𝐞𝐝𝐞𝐥𝐚𝐲 𝐐𝐨𝐟 𝐐𝐚𝐥𝐛𝐢 𝐉𝐚𝐛𝐚𝐲

Subax kasta, Axmed wuxuu kaxayn jiray bas dadweyne oo magaalada dhex mara. Wuxuu ahaa darawal deggan oo dadka si wanaagsan ula dhaqma, qof kasta oo baska fuulana wuxuu ku soo dhoweyn jiray salaam iyo dhoolla-caddayn. Maalin roob xooggan da'ayay ayuu baska istaajiyay meel magaalada ka mid ah. Dad badan ayaa soo raacay, waxaana ugu dambaysay haweeney waayeel ah oo si dhib ah u socotay. Markii haweeneydii waayeelka ahayd ay baska fuushay, dhammaan kuraastii rakaabku way buuxsameen. Axmed wuxuu arkay iyadoo si dhib ah u taagan, markaas ayuu baska meel ammaan ah ku joojiyay. Wuxuu rakaabkii ku yiri, "Fadlan, hooyadan kursi ha loo baneeyo." Mid ka mid ah rakaabkii ayaa isla markiiba istaagay oo kursigiisa siiyay. Haweeneydii way fariisatay, Axmedna wuxuu sii watay safarkiisii.

Ka hor inta aysan baska ka degin, waxay Axmed siisay warqad yar waxayna ku tiri, "Fadlan tan akhri markaad shaqada dhammaysato." Habeenkii markii Axmed gurigiisa tagay ayuu furay warqaddii. Waxaa ku qornaa: "Wiilkaygiiyow, maalintii aan baskaaga fuulay waxaan dareemayay inaan dadka dhib ku ahay. Laakiin markii aad kursigaaga i siisay, waxaad i xasuusisay inaan weli leeyahay qiimo iyo sharaf. Waxaa laga yaabaa inaad u malaysay inaad kursi keliya iga siisay, laakiin waxaad i siisay wax ka weyn—dareen ah in qof weli ii naxariisanayo."

Axmed muddo ayuu warqadda eegayay, wuxuuna markaas fahmay xaqiiqo muhiim ah: 𝐟𝐢𝐜𝐢𝐥𝐤𝐚 𝐚𝐚𝐝 𝐚𝐝𝐢𝐠𝐮 𝐮 𝐚𝐫𝐚𝐠𝐭𝐨 𝐢𝐧𝐮𝐮 𝐲𝐚𝐫 𝐲𝐚𝐡𝐚𝐲, 𝐪𝐨𝐟 𝐤𝐚𝐥𝐞 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐮 𝐧𝐨𝐪𝐨𝐧 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐚 𝐝𝐡𝐚𝐜𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐥𝐨𝐬𝐡𝐢𝐢𝐬𝐚 𝐛𝐞𝐝𝐝𝐞𝐬𝐡𝐚. Ma ogaan kartid waxa qofka kula jooga uu qalbigiisa ku sido. Qofka aamusan waxaa laga yaabaa inuu murugaysan yahay, qofka xanaaqsan waxaa laga yaabaa inuu xanuunsanayo, qofka daallan waxaa laga yaabaa inuu la dagaallamayo dhibaato aanad waxba ka ogeyn. Sidaas darteed, maalintii xigtay Axmed wuxuu go'aansaday inuu qof kasta ula dhaqmo naxariis iyo dulqaad.

𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐬𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐮 𝐰𝐚𝐚: Mararka qaar ma aha waxa aad qofka siisay waxa ugu muhiimsan, balse waa sida aad u dareensiisay. Dhoolla-caddayntaadu waxay noqon kartaa farxadda uu qof kale u baahan yahay, eray wanaagsan wuxuu noqon karaa rajadii uu sugayay, caawimo yarna waxay noqon kartaa xusuusta wanaagsan ee uu qofku noloshiisa oo dhan xambaarto.

❤️ 𝐇𝐚 𝐲𝐚𝐫𝐚𝐲𝐬𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐧𝐚𝐚𝐠𝐠𝐚 𝐚𝐚𝐝 𝐬𝐚𝐦𝐚𝐲𝐧 𝐤𝐚𝐫𝐭𝐨. 𝐖𝐚𝐱𝐚𝐚 𝐥𝐚𝐠𝐚 𝐲𝐚𝐚𝐛𝐚𝐚 𝐢𝐧 𝐟𝐢𝐜𝐢𝐥𝐤𝐚𝐚𝐠𝐚 𝐲𝐚𝐫 𝐮𝐮 𝐪𝐨𝐟 𝐤𝐚𝐥𝐞 𝐮 𝐧𝐨𝐪𝐝𝐨 𝐢𝐟𝐭𝐢𝐢𝐧𝐤𝐚 𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢𝐧𝐭𝐢𝐢𝐬𝐚.

— XULE MEDIA | Halka Sheekooyinka Xigmadda Leh Lagu Kulmo

25/07/2026

🚣 𝐃𝐨𝐨𝐧𝐭𝐚 𝐌𝐚𝐝𝐡𝐚𝐧

Waxaa la sheegay in nin uu maalin ku safrayay doon yar isagoo si deggan ugu dhex socda webi aamusan. Wuxuu ku raaxaysanayay bilicda dabiiciga iyo xasilloonida biyaha, ilaa uu meel fog ka arkay doon kale oo si toos ah ugu soo socota. Isagoo u maleeyay inuu qof wado, ayuu cod dheer ku qayliyay, "War ka leexo! 𝐌𝐚𝐱𝐚𝐚𝐝 𝐢𝐠𝐮 𝐬𝐨𝐨 𝐝𝐡𝐚𝐜𝐚𝐲𝐬𝐚𝐚!" Laakiin wax jawaab ah ma helin, doontiina way sii socotay. Markii ay sii dhawaatay ayuu mar kale qayliyay, codkiisuna wuxuu noqday mid caro ka muuqato. Ilbiriqsiyo yar kadib, labadii doon way isku dhaceen.

Ninkii isagoo xanaaqsan ayuu istaagay si uu ugu canaanto qofka doonta kale watay, balse markii uu gudaha eegay wuxuu la yaabay in doontu madhan tahay, cidna aysan saarnayn. Isla markiiba xanaaqiisii wuu ba'ay, sababtoo ah ma jirin qof uu eedeeyo.

𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐒𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐚
Inta badan waxa ina xanaajiya ma aha dhacdada lafteeda, ee waa sheekada aan maskaxdeenna ka dhisanno iyo ujeeddada aan dadka kale u nisbayno. Nolosha, dad badan waxay la mid yihiin doon madhan; mararka qaar hadalladooda ama ficilladoodu way ina dhaawacaan, laakiin ma aha inay si ula kac ah noo beegsanayaan.
Waxaa laga yaabaa inay la tacaalayaan culaysyo iyo dhibaatooyin aynaan ogeyn.

𝐒𝐢𝐝𝐚𝐚 𝐝𝐚𝐫𝐭𝐞𝐞𝐝, ka hor intaadan xanaaqin ama falcelin degdeg ah samayn, is weydii: "Ma hubaa inuu qofkani ula kac ii dhibayo, mise anigaa maskaxdayda ka sameystay sheeko aan xaqiiq ahayn?" Mar kasta oo aad barato inaadan wax walba si shakhsi ah u qaadan, waxaad qalbigaaga siinaysaa fursad uu ku helo degganaansho, dulqaad iyo nabad.

12/07/2026

12/07/2026

✏️ 𝐒𝐢𝐫𝐭𝐚 𝐐𝐚𝐫𝐬𝐨𝐨𝐧 𝐞𝐞 𝐐𝐚𝐥𝐢𝐧𝐤𝐚

Maalin maalmaha ka mid ah, nin sameeya qalin ayaa gacanta ku hayay qalin cusub ka hor inta uusan sanduuqiisa gelin. Intuu si deggan u eegay ayuu ku yiri:

"Ka hor intaadan u bixin dunida, waxaan rabaa inaad xasuusato shan arrimood. Haddii aad ku dhaqanto, waxaad noqon doontaa qalinka ugu wanaagsan ee aad noqon karto."

1. 𝐎𝐠𝐠𝐨𝐥𝐨𝐰 𝐢𝐧 𝐥𝐚𝐠𝐮 𝐡𝐚𝐠𝐨.
Waxaad qori kartaa waxyaabo waaweyn, laakiin keliya marka gacan ku hagta ay ku qabato. Sidoo kale, qofku wuxuu guul gaaraa marka uu aqbalo waxbarashada, talada, iyo hanuunka wanaagsan.

2. 𝐇𝐚 𝐤𝐚 𝐛𝐚𝐪𝐢𝐧 𝐱𝐚𝐧𝐮𝐮𝐧𝐤𝐚 𝐡𝐨𝐫𝐮𝐦𝐚𝐫𝐤𝐚.
Mar kasta oo lagu afeeyo way ku xanuunaysaa, laakiin afeyntu waxay kaa dhigaysaa mid si qurux badan wax u qori kara. Caqabadaha noloshuna waxay dhisaan qofnimada.

3. 𝐊𝐡𝐚𝐥𝐚𝐝𝐤𝐚 𝐰𝐚𝐚 𝐥𝐚 𝐬𝐢𝐱𝐢 𝐤𝐚𝐫𝐚𝐚.
Haddii aad qalad samayso, weli fursad ayaad u leedahay inaad saxdo. Qofka guulaysta ma aha kan aan qalad gelin, ee waa kan qaladkiisa saxa.

4. 𝐐𝐢𝐢𝐦𝐚𝐡𝐚𝐚𝐠𝐚 𝐝𝐡𝐚𝐛𝐭𝐚 𝐚𝐡𝐢 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐤𝐮 𝐣𝐢𝐫𝐚𝐚 𝐠𝐮𝐝𝐚𝐡𝐚𝐚𝐠𝐚.
Qalinka qiimihiisu ma aha qoloftiisa dibadda, ee waa waxa gudaha ku jira. Sidaas oo kale, qofka waxaa qiimeeya akhlaaqdiisa, daacadnimadiisa, iyo qalbigiisa.

5. 𝐑𝐚𝐚𝐝 𝐰𝐚𝐧𝐚𝐚𝐠𝐬𝐚𝐧 𝐤𝐚 𝐭𝐚𝐠.
Meel kasta oo aad wax ku qorto, raad baad ka tagaysaa. Adiguna ku dadaal in hadalkaaga, ficilladaada, iyo noloshaadu ay dadka uga tagaan xusuus wanaagsan.

𝐐𝐚𝐥𝐢𝐧𝐤𝐢𝐢 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮 𝐚𝐚𝐦𝐮𝐬𝐧𝐚𝐚𝐧 𝐤𝐮 𝐚𝐪𝐛𝐚𝐥𝐚𝐲 𝐝𝐚𝐫𝐝𝐚𝐚𝐫𝐚𝐧𝐤𝐚𝐚𝐬, 𝐰𝐮𝐱𝐮𝐮𝐧𝐚 𝐛𝐢𝐥𝐚𝐚𝐛𝐚𝐲 𝐬𝐚𝐟𝐚𝐫𝐤𝐢𝐢𝐬𝐢𝐢.

𝐂𝐚𝐬𝐡𝐚𝐫𝐤𝐚 𝐬𝐡𝐞𝐞𝐤𝐚𝐝𝐮 𝐰𝐚𝐚: Noloshu waxay ina bari kartaa in caqabaduhu ina kobciyaan, khaladaadkana la saxo. Waxa ugu muhiimsan ee aynu leenahay waa waxa qalbiyadeenna ku jira, waxaana ugu dambayn nala xusuusan doonaa raadka aynu uga tagnay dadka kale.

06/07/2026

𝐒𝐢𝐝𝐞𝐞 𝐆𝐚𝐛𝐚𝐫 𝐒𝐨𝐨𝐦𝐚𝐚𝐥𝐢 𝐚𝐡 𝐀𝐲 𝐔 𝐍𝐨𝐪𝐨𝐭𝐚𝐲 𝐀𝐥𝐛𝐚𝐚𝐛𝐤𝐢𝐢 𝐆𝐚𝐛𝐚𝐝𝐡𝐚 𝐃𝐞𝐧𝐦𝐚𝐫𝐤-𝐤𝐚 𝐚𝐡 𝐊𝐮 𝐇𝐞𝐬𝐡𝐚𝐲 𝐈𝐬𝐥𝐚𝐚𝐦𝐤𝐚

“Waxaan ahaa qof aad u da’yar. Waxaan ahaa 16 jir markii aan go’aansaday inaan Muslim noqdo. Laakiin waxaan dhihi lahaa safarkaygu wuxuu bilaabmay xitaa ka hor intaas, sababtoo ah marka aan dib u milicsado nolosheyda waxaan dareemayaa inaan mar walba raadinayay xiriir aan la yeesho Ilaahay.

Markii aan ahaa 5 jir ayaan ku biiray ururka Scouts-ka ee meesha aan ku noolaa. Halkaas waxaan ku barannay ducada Masiixiga ee loo yaqaan Lord’s Prayer. Ducadaas waxay noqotay wax qalbigayga aad ugu dhow. Habeen kasta markaan seexanayo indhaha ayaan xiri jiray, waxaan qabsan jiray iskutallaab yar oo silsilad ahaan qoortayda ugu xirneyd, kadibna ducadaas ayaan oran jiray ka hor hurdada.

Waalidkeyga iyagu waligood si badan ugama hadlin diinta guriga. Waxay ahaayeen Masiixiyiin, laakiin Denmark diintu ma aha wax aad looga hadlo ama si xoog leh loo muujiyo. Waa la i baabtiisay, laakiin waalidkeyga si qoto dheer iigama aysan barin arrimaha diinta. Dabcan waxay i bareen akhlaaq wanaagsan sida naxariista, ixtiraamka iyo in dadka la wanaajiyo, laakiin ma ahayn wax si toos ah diinta uga yimid.

Sidaas darteed aniga gudahayga waxaa ku jiray rabitaan aan ku doonayay inaan Ilaahay raadiyo.

Markii aan iskuulka bilaabay waxaan jeclaa inaan la saaxiibo dadka wax yar ka duwan dadka kale. Mid ka mid ah saaxiibaday waxay ahayd Mormon, waxaanan la tagi jiray iyada iyo qoyskeeda kaniisadda Axad kasta. Aad ayaan uga heli jiray. Waxaan jeclaa bulshada halkaas joogtay, casharrada Axadda iyo sida dadka isu taageerayeen.

Laakiin qalbigayga waxaa jiray wax aan si buuxda u aqbalin. Waxay nagu oran jireen: ‘Dhammaanteen waxaan nahay carruurta Ilaahay.’ Maskaxdayduna waxay oranaysay: ‘Sidee Ilaahay u yeelan karaa carruur?’ Fikirkaas ayaa iga dhigay inaan ka fogaado. Markii aan jiray 13 ama 14 sano waxaan bilaabay inaan necbahay tagitaanka kaniisaddaas, inkastoo saaxiibtey ay ahayd qof wanaagsan.

Kadib waxaan lahaa saaxiib kale oo Soomaali ah. Waxay bilowday inay ii sheegto waxyaabo ku saabsan Islaamka oo aanan h**e u aqoon. Waxyaabo aad u fudud ayay ii sheegtay, sida:

‘Ilaaheenna waa Ilaahaaga sidoo kale.’

Hadalkan aad ayuu ii saameeyay, sababtoo ah waxaan moodayay in Islaamku yahay diin gebi ahaanba ka duwan Masiixiyadda oo aan xiriir lahayn. Waxay ii sheegtay in Muslimiintu sidoo kale rumeysan yihiin Nabi Ciise (CS). Taasi waxay iga dhigtay inaan xiiseeyo.

Markaas waxaan bilaabay inaan maktabadda tago anigoo qarsoodi ah oo aan ka raadiyo buugaag ku saabsan Islaamka. Xitaa saaxiibtey uma sheegin. Waxaan kaligay bilaabay baaritaan.

Maalin ayay ii sheegtay qisadii Nabi Yuusuf (CS). Markii aan maqlay qisadiisa, wax baa qalbigayga iska beddelay. Ma garanayo si sax ah waxa i taabtay, laakiin qisadu waxay ahayd mid aad ii soo jiidatay. Dad baa shirqool u maleegay Nabi Yuusuf, riyooyinkii uu arkay iyo sida uu Ilaahay ugu gargaaray waxay ahaayeen wax aad u gaar ah.

Waxay iga dhigtay inaan Islaamka si kale u arko. Waxaan dareemay in qalbigaygu furmay oo aan doonayo inaan wax badan ogaado.

Waxaan akhriyey buugaag Islaam ah, waxaana ka mid ahaa ururin xadiisyo laga soo weriyey Nabi Maxamed ﷺ. Waxyaabihii aan akhriyey waxay ahaayeen fikrado fudud laakiin qurux badan oo qalbigayga taabtay.

Ma dhihi karo waxaan markaas wax badan ka ogaa Islaamka, laakiin waxaan ogaa in tani tahay waxa aan doonayo. Waxaan dareemayay qalbigayga inuu aqbalay.

Waxaan bilaabay inaan guriga ku tukado anigoo kaligay ah, sababtoo ah waxaan arkay saaxiibtey sida ay u tukato. Waxaan isku dayay inaan ku daydo.

Maalin ayaan ilmeyn bilaabay, waxaana saaxiibtey ugu sheegay:

‘Tani waa waxa aan doonayo. Waxaan rabaa inaan Muslim noqdo.’

Kadib waxaan tagnay masaajid, halkaas ayaana Islaamka ku qaatay.

Dad badan way la yaabeen sababtoo ah waxaan ahaa 16 jir oo keliya. Bilowgii way i taageereen, waxayna yiraahdeen: ‘Waa wax wanaagsan in qof da’yar uu nolosha ka fikiro.’

Laakiin kadib arrintu way adkaatay. Waxaan si degdeg ah u beddelay waxyaabo badan. Waxaan xirtay xijaab, waxaan bilaabay inaan cuno hilib xalaal ah oo keliya, waxaan noqday qof aad u adag dhinacyo badan. Anigoo weliba guriga la nool waalidkey, isbeddelkaas wuxuu ku noqday wax weyn.

Waxaan ahaa fasalka 9-aad, welina waxaan lahaa bilo aan ku dhammeeyo iskuulka. Qaar ka mid ah saaxiibaday waan ka fogaaday, sababtoo ah danihii aan lahaa iyo kuwa ay lahaayeen aad bay u kala duwanaayeen.

Laakiin waxaan helay saaxiibo cusub oo iga caawiyay barashada Islaamka.

Waxaan wax yar ku hadli karaa Carabi. Waxaan ku bartay Masar markii aan aaday halkaas muddo ku dhow sanad si aan luqadda u barto. Waxaan ku noolaa Qaahira. Waxay ahayd meel mashquul badan, laakiin waxaan tagi jiray iskuulka oo keliya kadibna guriga ayaan ku laaban jiray.

Khibraddaas waxay ahayd mid gaar ah. Waxaan arkay nolol aanan h**e u arag. Waxaan arkay saboolnimo dhab ah, carruur yaryar oo waddooyinka wax ka baryaya, dad qashin ururinaya iyo dad xaalado adag ku nool.

Waxay ahayd wax i taabtay.

Marka laga hadlayo xijaabka iyo shaqada, hadda ma dareemo inay aad u adag tahay, sababtoo ah shaqadaydu xorriyad badan ayay leedahay. Laakiin mararka qaar waan ka walwalaa doodaha siyaasadeed ee ku saabsan in xijaabka laga mamnuuco iskuulada. Waxaan is weydiiyaa: ‘Haddii arrintaas dhacdo, sideen shaqadayda u sii wadan karaa?’

Markii aan Islaamka qaatay anigoo yar, waalidkey aad bay uga walwaleen. Waxay maqleen waxyaabo badan oo warbaahinta laga sheegay Muslimiinta, waxayna ka baqayeen waxa iga dhalan doona.

Waxaan isku dayay inaan waxbarashadayda xoogga saaro si aan ugu muujiyo:

‘Waxaan noqonayaa Muslim, laakiin sidoo kale waxaan idiin noqonayaa qof aad ku faani kartaan.’

Waxay aad ugu farxeen markii aan noqday macallin.

Hadda waxaan isku dayaa inaan xiriirka ilaaliyo. Waxaan casuumaa waalidkey munaasabadaha qaar, waxaan rabaa inay la kulmaan saaxiibaday iyo bulshada aan ku dhex jiro, mararka qaarna waxaan ku casuumaa ciidaha.

Waxaan rabaa inaan buundo u dhiso aniga iyo iyaga.

Mararka qaar dad ayaa waddooyinka igu qayliyay ama i aflagaadeeyay sababtoo ah xijaabka iyo Islaamka, laakiin waqti dheer ayay ka soo wareegtay markii ugu dambeysay.

Waxaan aaminsanahay marka dadku ku bartaan, fikirrada xun ee ay kaa qabaan ay yaraadaan.

Waxaan booqday Sacuudiga si aan u soo guto Cumrada. Alxamdulillaah, waxay ahayd waayo-aragnimadii ugu quruxda badnayd ee noloshayda.

Markii aan joogay Madiina, waxaan mar walba maqli jiray qisaska Nabi Maxamed ﷺ iyo akhlaaqdiisa, laakiin halkaas waxaan dareemay wax aan caadi ahayn. Waxaan dareemay deganaan iyo xiriir gaar ah.

Wax walba waxay u muuqdeen inay yaraadeen: walwalka, mashquulka nolosha iyo waxyaabihii aan caadi ahaan ka fikiri jiray.

Waxaan dareemay inaan fahmay sababta dadku u jeclaayeen Nabi Maxamed ﷺ oo ay ugu hurayeen naftooda.

Madiina waxaa ka jiray jawi deggan, dadkuna aad bay u naxariis badnaayeen. Waxay i xasuusisay qisadii Ansaar iyo Muhaajiriintii, sida ay isu caawiyeen oo walaalo u noqdeen.

Markii aan arkay buurta Uxud iyo meelihii aan ka maqlay qisaska Islaamka, waxay ahayd wax aad u taabanaya.

Markii aan fuulnay Jabal Nuur ee Makkah, waxaan ka fikiray sida Nabi Maxamed ﷺ uu u fuuli jiray buurtaas. Annaga baabuur ayaan ku tagnay, haddana socodka ayaa nagu daalay.

Laakiin Nabi Maxamed ﷺ wuxuu halkaas tagi jiray isagoo u socda, isagoo ka fog magaalada.

Markaas waxaan iri naftayda:

‘Runtii wuxuu ahaa qof aad u xoog badan oo dulqaad badan."

04/07/2026

𝐐𝐨𝐟 𝐰𝐚𝐥𝐛𝐚 𝐰𝐚𝐱𝐚 𝐮𝐮 𝐮 𝐡𝐚𝐧𝐪𝐚𝐥 𝐭𝐚𝐚𝐠𝐚𝐚 𝐰𝐚𝐱𝐚 𝐮𝐮𝐬𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐲𝐬𝐚𝐧, 𝐇𝐚𝐥𝐤𝐚 𝐮𝐮 𝐤𝐚𝐜𝐚𝐛𝐚𝐧𝐚𝐲𝐨 𝐰𝐚𝐱𝐚 𝐮𝐮 𝐡𝐞𝐲𝐬𝐭𝐨!..................