TEUTA Shoqata e Gruas Shqiptare në Slloveni / Društvo Albanskih Žensk

Gëzuar festën e Kurban Bajramit të gjithë besimtarëve myslimanë! 💫 💚🌛

Vesel praznik Kurban Bajrama vsem muslimanskim vernikom! 💫 💚🌛

Nëse jo në Lubjanë, takohemi në Tiranë 😊
Shumë urime nënkryetares, dr. Hatije Ismaili, 💯🎂🥂🌹

🎭🎬 Të dashur dashamirë të teatrit,

Ju ftojmë sonte në premierën e shfaqjes “Ne Carmen!” me regji të Zana Hoxhës, që mbahet më 14 maj, në ora 19:30 në Slovensko Mladinsko Gledališče.

📅 Për ata që nuk kanë mundësi të vijnë sonte, reprizat do të mbahen më:

• 16 maj – ora 19:30
• 19 maj – ora 19:30
• 21 maj – ora 18:00

🎟️ Biletat mund t’i bleni këtu:

https://olaii.com/event/10063/ne-carmen/

🎭🎬 Dragi ljubitelji gledališča,

Nocoj vas vabimo na premiero predstave »Ne Carmen!« v režiji Zane Hoxha, ki bo 14. maja ob 19.30 v Slovenskem mladinskem gledališču.

📅 Za tiste, ki se nocoj ne morete udeležiti predstave, bodo ponovitve:

• 16. maj – 19.30
• 19. maj – 19.30
• 21. maj – 18.00

🎟️ Nakup vstopnice:

https://olaii.com/event/10063/ne-carmen/

🌍 A je shtetas i Kosovës dhe jeton jashtë vendit?
Shfrytëzoje të drejtën tënde për të votuar!

📝 Regjistrohu nga data: 6 – 17 maj 2026

👇👇👇

Zgjedhjet e Parakohshme për Kuvendin e Republikës së Kosovës
7 qershor 2026

✅ Ka filluar periudha e regjistrimit për votim jashtë Kosovës!

🌍 A je shtetas i Kosovës dhe jeton jashtë vendit?
Shfrytëzoje të drejtën tënde për të votuar!

📝 Regjistrohu nga data: 6 – 17 maj 2026

• Përmes platformës: https://diaspora.kqz-ks.org
ose
• Përmes postës, në kutinë postare të KQZ-së në Kosovë

Më 6 qershor votohet në përfaqësitë diplomatike.

ℹ️ Për më shumë informacione:
📱 WhatsApp & Viber: +383 46 61 00 61

🌸 Më 24 tetor 1975, rreth 90% e grave islandeze refuzuan të shkonin në punë — madje edhe të kryenin çfarëdo pune shtëpie të papaguar.
Ato e quajtën këtë ditë Kvennafrídagurinn: Dita e pushimit të grave.

Shkollat u mbyllën, sepse shumica e mësuesve ishin gra. Bankat dhe zyrat ndaluan punën ose funksionuan me staf minimal. Fabrikat u ngadalësuan. Dyqanet mezi përballonin situatën. Baballarë, që kurrë më parë nuk kishin marrë përsipër kujdesin për fëmijët, i morën me vete në punë, i mbanin mbi supe gjatë mbledhjeve, ose qëndronin në shtëpi, të hutuar. Gazetat shkruanin:
“Dita kur Islanda u ndal.”

Vendi e ndjeu mungesën e punës së grave siç trupi ndjen mungesën e ajrit.
Kjo ishte e qëllimshme. E organizuar. E pamundur për t’u injoruar.
Ideja erdhi nga “Çorapet e kuqe”, një grup feminist i frymëzuar nga lëvizjet e çlirimit të grave në fund të viteve ’60 dhe fillim të viteve ’70. Ato ishin lodhur duke dëgjuar se puna e grave — e paguar apo jo — ishte “natyrale”, e padukshme, dytësore. Donin të tregonin çfarë ndodh kur kjo punë ndalon.
Zgjodhën me kujdes datën: 24 tetor 1975, pikërisht në prag të Vitit Ndërkombëtar të Gruas të shpallur nga OKB.

Thirrja ishte e thjeshtë:
“Mos pastroni. Mos gatuani. Mos u kujdesni për fëmijët. Shihni çfarë ndodh.”
Përgjigjja ishte e jashtëzakonshme.
Rreth 25,000 gra dolën në protestë vetëm në Reykjavik — një në dhjetë islandezë. Ato mbushën rrugët me pankarta:
“Duam paga të barabarta”
dhe
“Gratë përbëjnë 80% të fuqisë punëtore, por marrin vetëm 20% të pagave.”

Kjo nuk ishte një grevë simbolike. Ishte reale.
Vendi funksionoi me vështirësi. Spitalet punuan vetëm në regjim emergjence. Shumë vende pune u mbyllën. Mesazhi ishte i qartë:
Shoqëria nuk mund të funksionojë pa punën e grave. Kur gratë ndalen, gjithçka ndalet.
Efektet ishin të menjëhershme dhe të qëndrueshme.

Brenda pak vitesh, Islanda miratoi ligje të forta për barazinë në paga. Hendeku gjinor filloi të zvogëlohej. Gratë u përfshinë më shumë në politikë. Në vitin 1980, Vigdís Finnbogadóttir u bë presidentja e parë grua e zgjedhur në mënyrë demokratike në botë.

Edhe sot, Islanda renditet ndër vendet më të barabarta në botë.
Greva u përsërit në vitet 1985 dhe 2005, duke rikujtuar të njëjtin mësim:
kur gratë tërheqin punën e tyre — të paguar apo jo — bota e vëren.

Por mësimi më i madh nuk ishte vetëm politik. Ishte njerëzor.
Për një ditë, Islanda u detyrua të pranojë një të vërtetë të thjeshtë:
janë gratë e zakonshme që e mbajnë shoqërinë në këmbë.

Jo si heroina, por si njerëz, puna e të cilëve — e dukshme dhe e padukshme — mban jetën në lëvizje.
Kjo histori mbetet e rëndësishme edhe sot.
Një individ nuk mund të ndalë një luftë i vetëm.
Nuk mund të rrëzojë një sistem brenda një dite.

Por mund të mos bëhet indiferent.
Mund të thotë të vërtetën kur heshtja është më e lehtë.
Mund të mbështesë të dobëtit.
Mund të bashkohet me të tjerët.
Mund të refuzojë të shfrytëzohet.
Mund të zgjedhë ku shkon puna dhe mundi i tij.

Sepse fuqia nuk është vetëm në majë.
Ajo jeton edhe tek njerëzit e zakonshëm.
Dhe kur mjaftueshëm njerëz veprojnë së bashku — edhe për një ditë të vetme — historia mund të ndryshojë.

Në vitin 1975, Islanda e mësoi këtë në vetëm 24 orë.
Është një mësim që ia vlen të kujtohet edhe sot.
~ Thënie të bukura

🌸Qoftë kjo festë e mbushur me paqe, shëndet, dashuri dhe begati për ju dhe familjet e juaja🌸