Thirrja në Teuhid

🌒 Gjurmët e Teuhidit në sunnetin e sabahut

Pse profeti ﷺ i kushtoi rëndësi këtyre dy reqateve?

​بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit

​A keni reflektuar dhe menduar ndonjëherë rreth rëndësisë së dy rekateve të sabahut dhe cilat sure ka lexuar i Dërguari i Allahut (alejhi selam)?

​Transmetohet se i Dërguari i Allahut lexonte në rekatet e parë suren El-Kafirun dhe në rekatin e dytë suren El-Ikhlas (e cila quhet edhe Et-Teuhid).

​Dita e muslimanit, pra, fillon me dëshminë e Njëshmërisë (Teuhidit):

■ Mohimin e taghutit dhe
■ Besimin në Allahun e Lartësuar.

​Studiojeni suren El-Kafirun:

​قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ
- Thuaj: “O ju jobesimtarë!

​لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ
- Unë nuk adhuroj çfarë ju adhuroni

​وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ
- dhe ju nuk jeni adhurues të Atij që unë adhuroj.

​وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ
- Unë nuk do të jem kurrë adhurues i atyre që ju i adhuroni

​وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ
- dhe as ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj!

​لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ
- Ju keni fenë tuaj, ndërsa unë kam fenë time!”

​Prej ajetit të parë e deri te ajeti i fundit, sqarohen shumë qartë dhe në mënyrën më të lehtë — saqë edhe një fëmijë mund ta kuptojë — pikat kryesore të lidhura me mohimin e taghutit:

○ ​Distancim i qartë nga çdo gjë që mushrikët adhurojnë krahas Allahut të Lartësuar.
○ ​Pohimi se ne nuk adhurojmë atë që ata adhurojnë.
​○ Cilësimi i tyre si pjesëtarë të një feje tjetër, e jo si musliman (monoteista)
​○ Pohimi se ata adhurojnë dikë tjetër pos Allahut të Lartësuar.

​Pra, këtu janë përmbledhur bazat që kanë të bëjnë kryesisht me pjesën e parë të Shahadetit (mohimin).

​Ndërsa në rekatin e dytë, i Dërguari i Allahut (alejhi selam) lexonte suren El-Ikhlas:

​قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
- Thuaj: “Ai është Allahu, Një, i Vetmi!

​اللَّهُ الصَّمَدُ
- Allahu është Es-Samed (Zotëruesi i Vetëmjaftueshëm, Absolut me të gjitha cilësitë e përsosura në shkallën më të lartë, për të cilin kanë nevojë të gjitha krijesat dhe të gjitha Atij i drejtohen; i Përhershmi; i Pafillim dhe i Pambarim; Ai s’ka nevojë për asgjë; as ha dhe as pi).

​لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
- Ai as nuk lind, as nuk është i lindur.

​وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ
- Dhe s’ka asnjë të barabartë ose të krahasueshëm me Të (Një, i Vetëm, i Pashok).”

​Në këtë sure të shkurtër, por aq të rëndësishme dhe domethënëse, sqarohet pjesa e dytë e Shahadetit (pohimi):

○ Pohimi se Allahu i Lartësuar është Një, i Vetmi në Rububijeh (Zotërim, Krijim), Uluhijeh (Adhurim) dhe Esma we Sifat (Emrat e Tij të Bukur dhe Cilësitë e Tij të përsosura).
○ ​Ai është i Pari dhe i Fundit, nuk ka nevojë për asgjë; i vetmi që robërit duhet ta adhurojnë me të gjitha llojet e ibadeteve.
○ ​Asgjë dhe askush nuk është si Ai, sepse Ai është Zoti i botëve dhe i qiejve, dhe i gjithçkaje që gjendet në to.

​Kështu është mëngjesi dhe fillimi i ditës për një muvehid sunni: Fillon me dëshminë e Njëshmërisë para çdo gjëje tjetër. Këtë e kuptojnë edhe fëmijët e muslimanëve, por prapë vijnë xhehmijtë shqipfolës dhe pretendojnë: “Duhet t'u ngrihet argumenti atyre ‘dijetarëve’ që arsyetojnë në shirk të madh..”

​Nëse nuk qenka Kurani dhe Sunneti argumenti që ngrihet me leximin e tyre, çfarë qenka tjetër?!

​Përfundimisht:

​وفي هاتَينِ السُّورَتَين البراءةُ مِن الكُفرِ وأهلِه، والإقرارِ بالتَّوحيدِ الخالِصِ للهِ سبحانه، وإثباتِ صِفاتِ الكمالِ للهِ، ونفْيِ صِفاتِ النَّقصِ

​"Në këto dy sure kemi mohimin e kufrit dhe të pjesëtarëve të tij (ehlu-kufr), pohimin e Njëshmërisë së pastër për Allahun e Madhëruar, pohimin e cilësive të Tij të përsosura dhe mohimin e çdo mangësie."

Përgatiti: ​Abdullah Abu Sumejja

Shawaal 22, 1447 - Medinatu-l-Munawarah

2026-04-10

https://t.me/thirrjaneteuhid

https://t.me/Ansaarusunnah

📌 Me rendësi në këtë natë të bekuar

~ Një këshillë e vërtetë për secilin agjërues të sinqertë ~

Dije – o agjërues i muajit të Ramazanit – këtë këshillë po ta drejtoj ty pasi që ke sakrifikuar shumë gjatë këtij muajit për Allahun – e Madhëruar –, je përmbajtur me orë të tëra nga ushqimi, pija dhe fjalët e këqija, e ke frenuar gjuhën tënde, je larguar nga përgojimi, ke falur namaz nate, ke lexuar fjalën e Allahut, ke dhënë lëmoshë dhe ke provuar të bëhesh njeri më i devotshëm në këto ditë sesa në ditët e tjera, prandaj nëse tani dëshiron të shpërblehesh për të gjitha këto vepra, lexoi këto rreshta të rëndësishme në vijim që po ti drejtoj ty, Allahu të dhëntë sukses:

Secili adhurim, qoftë agjërimi, haxhi, namazi, lëmosha, mirësjellja ndaj prindërve apo dhënia e zeqatit, nuk do të pranohet prej Allahut të Madhëruar përderisa nuk i ke plotësuar disa pika elementare që kanë të bëjnë me thelbin dhe bazën e fesë Islame, e ai është Teuhidi.

➡️ 1 – Nëse pyet agjëruesi: “A mund t’i sqarosh këto pika elementare shkurtimisht?”

Themi: Allahu – i Madhëruar – kërkon prej teje që ta mohosh çdo zot të rrejshëm që adhurohet, pasohet apo njerëzit i nënshtrohen krahas Allahut – të Plotëfuqishëm – dhe pas kësaj ta adhurosh vetëm Allahun – e Madhëruar – dhe askënd, asgjë tjetër pos apo krahas Tij.
Allahu – i Gjithëditur – ka thënë:

فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

《 Kushdo që mohon Taghutin (çdo gjë tjetër që adhurohet përveç ose krahas Allahut) dhe beson në Allahun, atëherë ai është kapur për mbajtësin më të sigurt që nuk thyhet kurrë (Teuhidin, imanin). Dhe Allahu është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdituri. 》 (El-Bekare, 256)

Pra, deshmia “La ilahe illaAllah” (që d.m.th. nuk ka dikush që meriton të adhurohet me të drejtë pos Allahut) përbëhet nga këto dy shtylla dhe fundamente: Mohimi dhe pohimi. Kur njeriu e shqipton shehadetin, pra, më ketë ai duhet ta mohoi çdo zot te rrejshëm i cili adhurohet krahas Allahut – të Madhëruar – dhe ta pohon së i vetmi qe meriton të adhurohet është Allahu – i Lartësuar.

➡️ 2 – Nëse pyet agjëruesi: “Kush janë ata zotra të rrejshëm (taghutët) që adhurohen sot nga njerëzit?!”

Themi: Zotra të rrejshëm (arab. tavaghit) janë: “Secili objekt apo krijesë që njerëzit ia drejtojnë një apo më shumë prej adhurimeve që i përkasin vetëm Allahut të Madhëruar.”

Kryesisht taghuti (zoti i rrejshëm) ndahet në 3 lloje:
1. Taghut në vendim/gjykim (hukm), që do të thotë çdo sistem, legjislacion dhe kushtetutë e cila është e shpikur nga njerëzit dhe e ka bazen (burimin) nga idejat dhe mendjet e njerëzve.
2. Taghut në adhurim (ibadet), që do të thotë secili objekt apo person të cilit njerëzit i bëjnë sexhde, dua, tavaf, ruku, bëjnë kurban dhe kështu më radhë.
3. Taghut në nënshtrim/bindje (ta'ah), që do të thotë çdo sistem, legjislacion i shpikur të cilit njerëzit i nënshtrohen, binden apo e pranojnë si te saktë.

Të tjerët janë: shejtani (taghuti kryesorë sepse i fton njerëzit në devijim), fallxhorët (pasi qe pretendojnë së e njohin të fshehtën absolute), njerëzit të cilët kërkojnë që të adhurohen, gjykatësit që gjykojnë me ligje të shpikura njerëzore dhe sistemet e ndryshme të shpikura që janë në kundërshtim me Islamin (si Monarkia Parlamentare, Monarkia Kushtetuese, Kapitalizmi, Komunizmi, Laiçizmi, Demokracia, etj).

Vetëm Allahu – i Madhëruar – është Ai që e di të fshehtën Absolute, që është i Vetmi Krijues, Furnizues, Kontrollues i Gjithësisë, i Vetmi që ka të drejtë të bëj ligje dhe norma për robërit e Tij dhe i Vetmi që ka të drejtë të adhurohet.

➡️ 3 – Nëse pyet agjëruesi: “Po si është e mundur kjo, kur ne i bëjmë namaz dhe sexhde vetëm Allahut e nuk i falemi askujt tjetër pos Tij! Si adhurohen këta zotra të rrejshëm?”

Themi: Dije – Allahu ta shtoftë diturinë e saktë dhe të dhëntë sukses – adhurimi nuk është vetëm namazi apo haxhi por secila vepër dhe fjalë me të cilën Allahu – i Madhëruar – është i kënaqur, e do apo e ka urdhëruar atë, ajo konsiderohet si ibadet (adhurim). Secili musliman dhe muslimane duhet të dijnë se shirku i madh (adhurimi i dikujt tjetër pos Allahut) është krimi dhe vepra më e shëmtuar që ekziton në sipërfaqën e tokës dhe Allahu – i Madhëruar – nuk e fal shirkun e madh nëse njeriu vdes pa u penduar nga veprimi i tij.

I Dërguari i Allahut (paqja dhe shpëtimi qofshin mbi të) ka thënë:

من لقي الله لا يشرك به شيئاً دخل الجنة، ومن لقيه يشرك به شيئاً دخل النار

“Secili që e takon Allahun pa i bërë atij shirk (pa shoqëruar me Të asgjë dhe askënd në adhurim) do të hyjë në xhennet ndërsa secili që e takon Allahun duke i bërë atij shirk do te hyj në zjarr…”

➡️ 4 – Nëse pyet agjëruesi: “Po kush janë ata që adhurojnë zotra të rrejshëm sot tek ne?! Me jep disa shembuj që ta kuptoj më mirë këtë?”

Themi: Duhet ta dish se adhurimet janë të shumta dhe nuk lejohet që tia drejtosh ndonjë adhurim dikujt tjetër pos Allahut – të Madhëruar.

Prej tyre janë: namazi (që përbëhet nga sexhdja, rukuja, lutjet), tavafi (rrotullimi rreth qabes), frika, dashuria, shpresa, pendimi nga mëkatet, të bërit kurban (të therrurit e kafshës), betimi, nënshtrimi i plotë, pasimi, të kërkuarit e gjykimit, të gjykuarit, agjërimi, e kështu me radhë.

Nëse personi vetëm njërën nga këto adhurime ia drejton dikujt tjetër pos Allahut – të Madhëruar – me këtë ai e ka anuluar besimin e tij dhe është bërë adhurues i zotit të rrejshëm (taghutit) edhe nëse ka agjëruar me dhjetra ramazana, falet me vite dhe ka bërë haxh.

Shembull, nëse një person falet, agjëron dhe e jep zeqatin porse pas kësaj ther kurban (kafshë) për një idhull apo xhin apo ndonjë pemë atëherë i tilli me këtë vepër e ka anuluar besimin e tij dhe secili musliman e ka detyrë të besojë, pa asnjë pikë dyshimi, se personi i tillë nuk është në fenë e të Dërguarve të Allahut.

Shembull tjetër, nëse një person falet, agjëron dhe e jep zeqatin porse ka frikë apo ka dashuri për një krijesë më shumë sesa për Allahun – e Madhëruar – atëherë i tilli me këtë e ka anuluar besimin e tij dhe secili musliman e ka detyrë të besojë, pa asnjë pikë dyshimi, se personi i tillë nuk është në fenë e të Dërguarve të Allahut.

Shembull tjetër, nëse një person falet, agjëron dhe e jep zeqatin porse në mosmarrëveshje kërkon të gjykohet nga ligjet laike dhe sekulare, apo pranon se një krijesë ka të drejtë të vendos ligje dhe norma atëherë i tilli me këtë e ka anuluar besimin e tij dhe secili musliman e ka detyrë të besojë, pa asnjë pikë dyshimi, se personi i tillë nuk është në fenë e të Dërguarve të Allahut.

Shembull tjetër, nëse një person falet, agjëron dhe e jep zeqatin porse e ndërton dashurinë dhe urrejtjen e tij në bazë të kombit apo racës apo prejardhjes e jo për hir dhe në emër të Allahut – të Madhëruar – atëherë i tilli me këtë e ka anuluar besimin e tij dhe secili musliman e ka detyrë të besojë, pa asnjë pikë dyshimi, se personi i tillë nuk është ne fenë e të Dërguarve të Allahut. E kështu me radhë me çdo adhurim.

➡️ 5 – Nëse pyet agjëruesi: “E kuptova këtë, dhe nuk do ti bëj më shirk Allahut por përse ti gjykojmë ne njerëzit?”

Themi: Secili musliman e ka për detyrë të di dhe të kuptoj dallimin mes të keqës dhe të mirës, mes humbjes dhe shpëtimit, mes muslimanit dhe jo muslimanit. Allahu – i Madhëruar – përmes të Dërguarve ka zbritur libra dhe ka kërkuar prej robërve të Tij që t’i implementojnë ato udhëzime në jetën e tyre. Dituria se kush është musliman në rrugën e drejtë dhe kush nuk është musliman është pjesë e besimit dhe askush nuk ka të drejtë ta mohoj këtë. Si musliman duhet të besosh pa asnjë dyshim se kushdo që krahas Allahut – të Madhëruar – adhuron d**e tjetër pos Tij nuk është vëllau i muslimanëve dhe nuk është në fenë e të Dërguarve.

Thotë Allahu i Lartësuar:

وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ

《 Dhe që të gjykosh mes tyre më atë që të ka zbritur Allahu… 》
Dhe:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ﴿١﴾ لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٢﴾ وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿٣﴾ وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ ﴿٤﴾ وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ﴿٥﴾ لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

1. Thuaj: “O ju mosbesimtarë!
2. Unë nuk adhuroj çfarë ju adhuroni,
3. Dhe as ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj,
4. Dhe as unë nuk do të jem adhurues i atyre që ju po i adhuroni,
5. Dhe as ju nuk do të jeni adhurues të Atij që unë adhuroj.
6. Ju keni fenë tuaj dhe unë kam Fenë time (Islamin).“

➡️ 6 – Nëse pyet agjëruesi: “Cilat janë pra format e shirkut dhe mosbesimit qe sot më së shumti janë përhapur që ta kuptojmë kush është musliman e kush jo?”

Themi: Ka shumë forma të shirkut dhe mosbesimit që praktikohen sot por kryesisht që veprohen nga njerëzit janë këto:

– Adhurimi i varrezave, duke kërkuar ndihmë apo duke iu bërë lutje atyre apo duke kërkuar nga ata ndërmjetësim.

– Besimi në fallxhor dhe mgjistar, duke besuar se ata e dinë të fshehtën absolute (i'lmu-l-ghajb) të ardhmen apo duke besuar se ata shërojnë.

– Pasimi apo pranimi i ligjeve të shpikura që janë në kundërshtim me udhëzimet të cilat janë në Kur’an dhe Sunnet.

– Gjykimi dhe implementimi i sistemeve laike dhe sekulare që kanë lejuar ndalesat (haramet) dhe kanë ndaluar lejesat (hallallet).

– Besimi se është e lejuar pjesëmarrja në parlamente ku vendosen ligje të shpikura nga një grup njerëzish dhe me këtë lidhet përkrahja dhe votimi i partive politike që i mashtrojnë njerëzit vetëm e vetëm per të arritur deri tek pushteti.

– Prej shirkut që sot njëashtu shumë është përhapur, është që njerëzit kanë dashuri dhe urrejtje në emër të kombit, prejardhjes dhe racës (racizmi dhe nacionalizmi).

– Te bërit shaka dhe tallje me fenë apo aspekte që janë të fesë, sikurse që bëjnë shumë njerëz injorantë duke përqesh veshjen e grave muslimane apo duke bërë shaka me ajetet dhe hadithet e të Dërguarit të Allahut (paqja dhe shpetimi i Allahut qofshin mbi të).

Ka edhe shumë të tjera, por këto janë mosbesimet kryesore që sot janë të përhapura dhe secili musliman duhet të kujdeset dhe të qëndroj larg këtyre, të paralajmërojë nga këto vepra më shumë sesa që paralajmëron kundër vjedhjes, vrasjeve të pafajshme, mashtrimit e kështu me radhë, për shkak se kufri (mosbesimi) dhe shirku (adhurimi i dikujt tjetër krahas Allahut) janë më të keqija dhe më serioze sesa mëkatet tjera.

➡️ 7 – Nëse pyet agjëruesi: “Unë e di se të gjitha këto janë shirk, dhe nuk i bëj, por shumica e njerëzve sot i bëjnë këto gjëra. A nuk do të hynë në xhennet këta nëse vdesin më shirk?!”

Themi: Fakti që shumica e njerëzve sot janë larg Islamit të vërtetë dhe i bëjnë këto vepra që i cekëm nuk e ndryshon faktin që e sqaruam se vetëm muslimani do të hyjë në xhennet ndërsa mushrikët dhe kafirat e kanë të ndaluar edhe pse janë shumicë.

I Dërguari i Allahut (alejhi selam) ka thënë:

أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ

“Në xhenneti nuk do të hyjë pos shpirtit musliman…”

Në shumë ajete e sqaron Allahu – i Madhëruar – që shumica e njerëzve do të jenë pabesimtarë, jo falënderues dhe mohues të shpalljes dhe fakteve. Kështu që mos u çudit edhe nëse sheh gjëra të tilla.

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِاللَّـهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ

《 Dhe shumica e tyre nuk e besojnë Allahun, veçse duke i bashkuar Atij shokë e ortakë si të barabartë me Të - duke qenë mushrikun… 》 (Jusuf: 106)

وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ

《 Por shumica e njerëzve nuk besojnë… 》 (Ghafir: 60)

Këto ajete por dhe 13 ajete të tjera janë që e sqarojnë këtë çështje.

➡️ 8 – Nëse pyet agjëruesi: “Çfarë më këshillon lidhur me mënyrën sesi duhet të përmirësohemi?”

Themi: I këshillojmë të gjithë lexuesit e shkrimeve dhe postimeve që t’i japin rëndësi më të madhe mësimit dhe leximit rreth Teuhidi (njëshmërisë së Allahut që përbëhet nga mohimi i zotrave të rrejshëm dhe pohimi se i vetmi që i meriton adhurimet është Allahu – i Madhëruar).

Secili musliman dhe muslimane duhet ta kuptojë që Allahu i Lartësuar është i Vetmi Krijues, Rregullues, Furnizues, Ligjvënës, Gjykatës Absolut, Kontrollues i Gjithësisë, Vëzhgues mbi gjithçka, Allahu është Ai që i ringjall të vdekurit pas vdekjes, Ai në Dorën e të Cilit është gjithçka që ndodh në qiej dhe tokë – pa lejen e Tij nuk ndodh asgjë. I vetmi që meriton të adhurohet me të gjitha llojet adhurimeve të jashtme dhe të brendëshme është Allahu – i Madhëruar – i cili ka Emrat dhe Cilësitë më të bukura dhe më të përsosura, i pastër nga çdo mangësi, i Cili është Lartë në Qiell i ndarë nga krijesat e tij, i Gjithëditur, Gjithëshikues, Gjithëdëgjues, Gjykates mbi të gjithë, i Cili bën çka Ai do dhe kur Ai do, të Cili nuk i përngjan askush dhe asgjë.

Allahu i Madhëruar ka thënë:

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا ۖ يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ ۚ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ

《 Krijuesi i qiejve dhe i tokës! Ai që ka bërë nga lloji juaj çifte – edhe nga kafshët ka çifte – që ashtu t’iu shumojë. Askush nuk është sikur shëmbulli i Tij. Ai dëgjon dhe i sheh të gjitha. 》 (Esh-Shura: 32)

Tani e kuptove o agjërues se çka do të thotë të qënurit musliman – monotesit, duhet të kesh dituri për Teuhid, të largohesh nga çdo vepër dhe fjalë e cila e anulon Teuhidin (i cili është besimi yt), dhe të kesh dashuri për pjesëtarët e Teuhidit, dhe nga ana tjetër të kesh distancim dhe urrejtje për pjesëtarët e shirkut – pasi që e kuptove se shirku dhe kufri janë krimet më të mëdha në sipërfaqën e tokës.
Nëse e urren një hajdut, mashtrues dhe vrasës atëherë më primare është ta urresh atë qe i bënë shirk dhe kufr Krijuesit të Gjithësisë (Allahut).

Shpresoj që nga kjo këshillë e shkurtër do të përfitoi secili agjërues i cili ndoshta më parë i ka pasur të paqarta disa nga pikat që i cekëm edhe pse kemi pasur edhe më shumë gjëra të tjera për t’i sqaruar.

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ

《 O Zoti ynë bëna neve qe të jemi musliman – të nënshtruar vetëm ndaj Teje, dhe prej pasardhësve tanë nxirr një popull musliman (të nënshtruar ndaj Teje)… 》 (El-Bekare: 128)

Përgatiti: Abdullah Abu Sumejja - 2019/05/27 - 21 Ramadan 1440.

https://t.me/Thirrjaneteuhid

https://t.me/Ansaarusunnah

❍ "Në Tabakat el-Hanabileh (1/246) transmetohet:

وسئل أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَنْ صدقة الفطر متى تعطى قَالَ: قبل أن يخرج إلى الصلاة قَالَ: قيل له فإن خرج قَالَ: كان ابن عمر يعطي قبل ذلك بيوم أو يومين

​"Dhe Abu Abdullah (Imam Ahmedi) u pyet se kur jepet sadakaja e fitrit? Ai tha: "Para se të dilet për në namaz". Atij iu tha: "Po nëse ka dalë (për namaz)?". Ai u përgjigj: "Ibn Omeri e jepte atë një ose dy ditë përpara kësaj.."

Info rreth kësaj teme:

https://t.me/thirrjaneteuhid

🌙 Dallimi mes namazit të natës tehaxhud ( صلاة التهجد) dhe namazit të Teravisë ( صلاة التراويح)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

Një prej pyetjeve që janë parashtruar është dallimi mes namazit të tehaxhud dhe namazit të teravive, pasi që disa po insistojnë se nuk falet më shumë sesa 11 dhe nuk e kuptojnë dallimin mes këtyre dyve.

Ky është një keqkuptim i përhapur nga disa që janë ndikuar nga pseudo-selefizmi, që kinse dëshirojnë ta pasojnë Kuranin dhe Sunetin sipas gjeneratave të para, por realiteti është ndryshe.

📚 Disa dallime mes këtyre dyve:

1- Namazi i teravive është veçmas për Ramazan dhe si i tillë, nuk falet jashtë Ramazanit. Namazi i teravije quhet në poashtu namazi i nates (kijaamu-El-Lejl) sepse falet pas jacisë.

Pra, ai që i mbledh muslimanët jashtë Ramazanit dhe thotë "Ejani të falim namazin e teravive", ka vepruar në kundërshtim më sunnetin.

● Ndërsa namazi i natës (tehaxhud) është namaz i cili mund të falet gjatë tërë vitit dhe nuk ka ndonjë përkufizim me ndonjë muaj apo natë të caktuar.

2- Namazi i teravisë zakonisht falet pas jacisë dhe sahabët — duke filluar nga Omer ibn El-Khatabi, Uthman ibn Afvani dhe Aliu ibn Ebi Talibi (Allahu qoftë i kënaqur me ta) — së bashku me gjeneratat e para që i pasuan, e falën këtë namaz nga 20 rekate së bashku në mesxhid ose musala në pjesën e parë të natës. Kështu ka vepruar poashtu Imami jonë, Imamu Sunnah Ahmed ibn Hanbel dhe nxënësit e tij.

وقد ثبت أن صلاة التراويح عشرون ركعة سوى الوتر أما وقتها فهو من بعد صلات العشاء

"Është e transmetuar se namazi i teravive është 20 rekate — pa vitr — ndërsa koha kur falet është pas namazit të jacisë."

● Ndërsa namazi i natës tehaxhud është namazi i cili falet zakonisht pasi personi fle, në shtëpi — jo domosdo me xhemat — dhe zgjohet në fund të natës në pjesën e fundit për t'u falur. Ai falet 2 nga 2, dhe kemi transmetime të shumta që i Dërguari është falur 11 rekate (bashkë me vitrin).

3- Namazi i teravive është sunet dhe veçmas për Ramazan. Konsiderohet si një nga simbolet dhe shenjat e Ramazanit (من شعائر شهر رمضان), por nuk ka dënim, qortim ose vërejtje për atë që e lë.

● Ndërsa namazi i natës tehaxhud ishte obligim për të Dërguarin (alejhi selam) sipas disave nga selefët sikur Abdullah ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me te) dhe nuk ishte sikur namazi i teravive. Pra, nuk ishte detyrë mbi dërguarin (alejhi selam) t'i mblidhte sahabet dhe të falen se bashku.

Thotë Allahu i Lartësuar:

يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ۝ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا ۝ [المزمل: 1-2]

“O ti i mbështjellë! Ngrihu për falje natën, përveç një pjese të vogël të saj…”

كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ۝ [الذاريات: 17]

"...ata, kanë fjetur pak natën (duke iu lutur Allahut)”

4- Prej suneteve të namazit të teravisë është që të falet me xhemat, sepse kështu vepruan gjeneratat e para, ku po ashtu gratë dhe fëmijët mund të marrin pjesë. Ndërsa ai që i fal teravijt në shtëpi, më mirë është ta falë së bashku me familjen e jo vetëm.

● Ndërsa namazi i natës tehaxhud falet zakonisht vetëm dhe nuk është sikur të teravitë, ku njerëzit bashkohen në mesxhid ose musalla dhe falen bashkë. Ka transmetime ku disa prej sahabeve e kanë falur namazin e natës tehaxhud se bashku me dërguarin.

5- Gjeneratat e para e bënin një pushim pas çdo 4 rekateve në namazin e teravive, sidomos nëse Imami ka lexuar më gjatë.

و يجلس بعد كل أربع ركعات للاستراحة

"Dhe rrinë ulur pas 4 rekateve për të pushuar." Nuk ka penges të pushohet edhe pas 2 rekateve.

● Ndërsa të namazi i natës tehaxhud, pushon kur do, falesh sa dëshiron 2, 4, 6 ose 8, dhe nuk ka ndonjë tekst specifik sa i përket pushimit e as sa shumë dëshiron të lexosh nga Kurani. Fali 2, e pusho nese don, flen nese don, han diçka nese don dhe prap vazhdon.

6- Gjatë namazit të teravive në mesxhid ose musala, është e pëlqyer mos me zgjat aq shumë leximin e kuranit per shkak të grave, femijeve dhe të moshuarve per t'ja lehtësuar xhematit pjesmarrjen në ketë adhurim. Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me te) i keshillojë dhe udhëzojë imamet qe ishin per teravij, të lexojnë mes 20, 25 dhe 30 ajeteve në çdo rekat. Në këtë menyre të leximit me 20 reqate, plotësohet një khatme e kuranit gjatë Ramazanit, veprim që është i pelqyer

● Ndërsa në namazin e natës tehaxhud lexon personi sa dëshiron. Lexoje 1 ajet ose 100 në një reqat. Je i lirë me zgjedh dhe çështja është thjeshtë.

I dërguari i Allahut (alejhi selam) ka lexuar se bashku më Hudhejfe ibn Jemen suren El-Bekare, En-Nisa dhe Ali-Imrah në një reqat.

Transmetohet nga Hudhejfah bin el-Jeman (Allahu qoftë i kënaqur me te) se ka thënë:

صليت مع النبي صلى الله عليه وسلم ذات ليلة فَافْتَتَحَ البقرة، فقلت: يركع عند المئة، ثم مضى، فقلت: يصلي بها في ركعة فمضى، فقلت: يركع بها، ثم افتتح النساء فقرأها، ثم افتتح آل عمران فقرأها، يقرأ مُتَرَسِّلًا: إذا مَر بآية فيها تَسبِيحٌ سَبَّحَ، وإذا مَر بسؤال سَأل، وإذا مَر بِتَعَوُّذٍ تَعَوَّذَ، ثم ركع، فجعل يقول: «سبحان ربي العظيم» فكان ركوعه نحوًا من قِيَامِهِ، ثم قال: «سمع الله لمن حمده، ربنا لك الحمد» ثم قام طويلًا قريبا مما ركع، ثم سجد، فقال: «سبحان ربي الأعلى» فكان سجوده قريبًا من قيامه.

"U fala me Profetin (paqja qoftë mbi të) një natë dhe ai filloi me el-Bekaren. Mendova me vete: 'Do të bëjë ruku te ajeti i njëqindtë', por ai vazhdoi. Atëherë thashë: 'Do ta përfundojë këtë sure në një rekat', por ai vazhdoi. Thashë: 'Do të bëjë ruku me të (pas përfundimit të saj)', por ai filloi suren en-Nisa dhe e lexoi të gjithën, pastaj filloi suren Ali Imran dhe e lexoi edhe atë.
Ai lexonte ngadalë dhe me rrjedhshmëri (muteresilen): kur kalonte te ndonjë ajet ku përmendej lartësimi i Allahut (tesbihu), ai e lartësonte Atë; kur kalonte te ndonjë ajet ku kërkohej diçka (lutje), ai kërkonte dhe kur kalonte të ndonjë ajet ku kërkohej mbrojtje, ai kërkonte mbrojtje (nga Allahu)....” Deri në fund të hadithit)

Kështu pra veprojë i derguari i Allahut (alejhi selam) kur e fali namazin e natës tehaxhud.

🔷️ Përmbledhje dhe këshillë:

E kuptove tani se ka dallim mes namazit të teravive, i cili është veçmas në Ramazan dhe namazit të natës tehaxhud. Ai që dëshiron t'i bashkojë të dyjat në Ramazan që të ketë shpërblim më të madh, atëherë mund ta falë namazin e teravive me xhemat, pastaj kthehet në shtëpi, pushon ose fle disa orë, e pas kësaj, në pjesën e fundit të natës zgjohet dhe e fal namazin e natës tehaxhud 2 ose 4 ose 6 ose 8, dhe e përfundon me vitër.

Ka thënë i Dërguari i Allahut (alejhi selam):

صلاة الليل مثنى مثنى، فإذا خشي أحدكم الصبح صلى ركعة واحدة توتر له ما قد صلى

"Namazi i natës falet dy nga dy rekate; e nëse ndonjëri prej jush i frikësohet (hyrjes) së mëngjesit, le të falë një rekat (vitr) për atë që ka falur më parë."

Në këtë mënyrë i ke bashkuar të dyja të mirat.

Pra, kështu ishte namazi i teravive dhe namazi tehaxhud të gjeneratat e arta dhe Imamët e muslimanëve.

Ndërsa kushdo që kritikon atë që fal 20 rekate ose me shumë e këmbëngul se janë vetëm 11 në çdo rast, ai e ka trurin më të vogël sesa kikiriku dhe është duke e kritikuar në fakt praktikën e Kalifëve të Drejtë (Khulefau Rashidinëve) dhe Imameve të muslimaneve.

Ka thënë i Dërguari i Allahut (alejhi selam):

عليكم بسنتي، وسنة الخلفاء الراشدين المهديين، عضوا عليها بالنواجذ

"Kapuni pas traditës (sunetit) sime dhe traditës së kalifëve të drejtë e të udhëzuar pas meje. Kapuni pas saj dhe shtrëngojeni fort atë me dhëmballë..."

E lus Allahun e Lartësuar që të na i pranojë adhurimet tona dhe të na shtoj diturin e saktë.

Pergaditi: Abdullah Abu Sumejja

Ramadan 9, 1447

2025-02-26

🌙 A je bërë gati?

Perkujtim i shkurt para hyrjes se muajit ramazan. Allahu ju forcoftë.
👇

🌙 Muaji qё i gëzon muslimanёt 🌟

🔹 Disa këshilla rreth agjërimit dhe disa gabime që bëhen gjatë këtij muaji te bekuar

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Me emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëplotit.

Me lejen e Allahut të Madhëruar do t’i cekim disa mirёsi dhe karakteristika të muajit të Ramazanit. Në kёtë muaj të bekuar, është zbritur kushtetuta jonё – Kurani – fjala e Allahut të Madhëruar e pa-krijuar. Krijuesi i Gjithësisë na bёri neve pjestarё te kësaj feje të pastër dhe për kёtë dhunti dhe mëshirё qё ka treguar Ai ndaj nesh duhet ta falënderojmë Allahun e Lartësuar çdo ditë.

Allahu i Lartësuar nёpёrmjet melekut Xhibrail (alejhi selam) ia zbriti Kur’anin, krijesës më tё mirë e cila ka ecur dhe ka jetuar nё sipёrfaqen e tokës, dërguarin tonë të dashur Muhammed ibn Abdillah (alejhi salatu ue selam). Thotë Allahu i Madhëruar në Librin e Tij:

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖوَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ اللَّـهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّـهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

“Muaji i Ramazanit në të cilin u zbrit Kur’ani: udhëzim për njerëzimin, provë e qartë për udhëheqje dhe kriter (dallues i qartë për të drejtën dhe të gabuarën). Kështu pra, kushdo prej jush që dallon (hënën e re të natës së parë) të muajit (të Ramazanit), ai duhet ta agjërojë këtë muaj; ndërsa kushdo që është i sëmurë ose në udhëtim, i njëjti numër (i ditëve të cilat ai nuk i agjëroi në kohën e tyre, duhet të plotësohen) nga ditët e tjera (të pastajme). Allahu ju dëshiron juve të lehtën dhe Ai nuk do që t’i vështirësojë gjërat për ju. (Ai don që ju) duhet të plotësoni të njëjtin numër (ditësh) dhe që ju duhet të lartësoni Allahun për atë që Ai ju ka udhëzuar juve drejt, me qëllim që ju të jeni shumë mirënjohës e falënderues ndaj Tij.” (El Bekare – Lopa: 185)

Agjërimi i muajit të ramazanit është një prej shtyllave të fesë dhe është njё prej adhurimeve të detyrueshme nё Fenё Islame (ma’lum min ad-din bi-darurah), dhe askush nuk mund të arsyetohet pёr mosnjohjen e obligimit të agjërimit në kёtë muaj, ashtu siç është edhe me njohjen e obligimit per faljen e namazit, dhёnien e zekatit dhe kryerjen e haxhit.

Thotë i Dërguari jonë i dashur (alejhi salatu ue selam):

بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالْحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ

“Feja Islame është ndërtuar mbi 5 (shtylla): Dëshmia se askush nuk meriton të adhurohet përpos Allahut, dhe Muhammedi është dërguari i Tij, falja e namazit, dhënia e zekatit, haxhi, dhe agjërimi i muajit të ramazanit.”

🔹 1. Fillimi i muajit të Ramazanit

Fillimi dhe mbarimi i muajit tё Ramazanit në Islam bazohet tek shikimi i hënës, e jo siç është bërë sot traditë tek shumë njerëz që i përshkruhen Islamit, tё cilёt ju referohen kalendarёve qё bazohen në llogaritjet astronomike. Një gjë e tillë nuk ka bazё nё fenё Islame dhe është një bid’at nga i cili duhet tё ruhemi. Allahu i Madhëruar na e ka mësuar nёpёrmjet tё dërguarit tё Tij, se si duhet vepruar. Ka thënë i dërguari i Allahut (alejhi selam):

صُومُوا لِرُؤْيَتِهِ ، وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ ، فَإِنْ غُبِّيَ عَلَيْكُمْ فَأَكْمِلُوا عِدَّةَ شَعْبَانَ ثَلَاثِينَ

“Filloni agjërimin kur e shihni atë (hënën), dhe përfundoni me agjërimin kur e shihni atë prapë, dhe nëse është vrenjtur/turbullt (nuk shihet hëna përshkak të reve), plotësoni muajin sha’ban me 30 (ditë).”

Nëse na arrin lajmi se dy muslimanё të besueshëm e kanë parë hënën, atëherë duke u bazuar nё dёshminё e tyre fillon muaji i ramazanit dhe po nё tё njёjtёn mёnyrё pёrfundon.
Sa i përket pranimit të dëshmisë nga një musliman i vetёm, rreth kësaj çёshtje ka disa diskutime në mesin e fukahave, kështu që mendimi mё i saktё është se fillimi dhe mbarimi i muajit të bazohet në shikimin e dy personave.

🔹 2. Shikim global apo rajonal (vendor)?

Prej çështjeve qё diskutohen në mesin e muslimanëve, është: A jemi të obliguar qё ti pasojmë lajmet pёr shikimin e hënës që bёhet në një nga shtetet ose rajonet larg nesh, apo tё pasojmë shikimin e hënës në vendin tonë? Pra, nëse na vijnë lajme se muslimanet në një shtet tjetër e kanë parë hënën, ndërsa ne nuk e kemi parë dhe tek ne është dita e 28-tё e muajit: A duhet ta fillojmë agjërimin kur fillojnë edhe ata, apo duhet ti plotësojmë 30 ditë pasi ne nuk e kemi parë hënën, duke u bazuar tek hadithi që përmendёm pak mё lart?

Edhe rreth kësaj çёshtje, nuk kemi një mendim te vetёm tek dijetaret. Rreth kёsaj çёshtje ka shumё transmetime dhe mendime tё ndryshme dhe argumentet e paraqitura tregojnë se tё gjitha palët kanë tekste në bazë te cilave e kanë formuar mendimin e tyre.

Kështu që për t’iu shmangur debateve dhe pёrplasjeve themi: Çdo emir (udhëheqës) i xhematit duhet të vendosё pёr shikimin qё do tё pranojё dhe xhemati duhet ti bindet emirit në vendimin qё ai ka marrё dhe t’i largohet polemikёs, sepse bindja ndaj emirit është vaxhib (obligim), ndërsa përçarja është e ndaluar, e sidomos kur bёhet fjalё pёr çështjet e fikhut.

Kështu ka ndodhur edhe tek gjeneratat e para, kishte prej tyre qё e fillonin agjёrimin duke u bazuar nё shikimin e hënës ne vendin ku jetonin, e kishte nga ata qё fillonin duke u bazuar ne lajmet qe vinin nga larg. Ata nuk e kanë kritikuar njёri-tjetrin dhe nuk kanë bërë debate rreth kësaj çёshtje.

🔹 3. Cilat janë gjerat qё e prishin agjërimin?
Siç dihet, çdo adhurim ka kushtet dhe shtyllat e tij. Gjithashtu ka dhe vepra që e prishin ose e anullojnё atё. Gjёrat që kryesisht e prishin agjërimin janë:

– Të ngrёnit dhe tё pirёt qëllimisht
– Çdo gjё që i përngjan ose hyn në kategorinë e ushqimit dhe tё pijeve ( injeksionet ushqyese, ose transfuzionet e gjakut dhe kështu me radhë)
– Të vjellёt qëllimisht
– Dalja e gjakut qëllimisht, si përshembull duke bërë hixhame. Ai që e bёn dhe atij që i bёhet, të dyve u prishet agjërimi në bazë të hadithit.

– Marrëdhëniet intime, ose ejakulimi qëllimisht.

– Menstruacionet dhe nifasi (gjakderdhja pas lindjes) te gratë.

Këto pika kanë shpjegime te detajuara, por mjafton për muslimanin ti mёsojё këto si rregulla

🔹 4. Leximi i Kuranit dhe namazi i natës
Leximi i Kuranit në kёtë muaj, ka vlerë shumëfish më tё madhe sesa leximi qё bёhet në muajt tjerё, sepse në kёtë muaj është zbritur Kur’ani. Kjo vlen edhe për namazin e natës, i cili falet nga 2 rekate. Prej traditës sё gjeneratave të para ka qenë qё çdo ditë e lexonin kur’anin nga fillimi gjer nё fund. Pra, tё lexosh Kur’anin, dhe t’u mësosh t tjerëve leximin e Kuranit është një prej veprave më tё mira që njeriu mund t’i bëjë gjatë këtij muaji të bekuar.
Ka thënë Ibn Abbasi (Allahu qoftë i kënaqur më të):

أنّ المدارسة بينه وبين جبريل كانت ليلاً

“Mesimi (i Kuranit) mes tij (derguarit) dhe xhibrilit ka qenë gjatë natës”

Pra, namazi i natës, dhe leximi i fjalës se Allahut të Madhëruar gjatë natës janë prej veprave që duhen të bëhen pjesë dhe traditë e çdo muslimani dhe familjes sё tij në kёtë muaj të bekuar.

Kush ka mundësi të falet së bashku me muslimanet në mesxhid, e ka detyrë t’i përgjigjet thirrjes se muedhinit (nëse e dëgjon ezanin), ndërsa nëse nuk e dëgjon ezanin, mbi të bjen obligimi por është e pëlqyeshme/sunnet qё ta marrё rrugen për nё mesxhid.

Thotë Muhammedi (alejhi selam):

” إنه من قام مع الإمام حتى ينصرف كتب له قيام ليلة “

“Kushdo që falet me imamin deri sa e përfundon ai, i llogaritet si te jetë falur tёrë natën..”

Ndërsa nëse nё atё vend nuk ka mesxhid, muslimanet e atij vendi mund tё organizohen dhe tё falen sё bashku.

🔹 5. Nata e kadrit

Gjithashtu duhet pёrmendur vlera e natës se kadrit, për të cilën ka thënë i dërguari (alejhi selam):

شَهْرٌ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ

“… muaji në të cilën është nata më e mirë sesa 1000 muaj…”
Nata e kadrit është një prej netëve në 10 ditët e fundit të ramazanit. Nata e 27-tё mund të jetë nata e kadrit siç pёrmendet në disa hadithe, në të cilën preferohet të shtohen lutjet dhe namazi i natës. Muhammedi (alejhi selatu ue selam) gjatë 10-tё netëve të fundit e kishte zakon t’i zgjonte pjesëtaret e familjes se tij dhe i ka mësuar sahabet të bëjnë ketë dua:

اللهم إنك عفو كريم تحب العفو فاعف عني

(Allahumma inneke afu’un karimun tuhib-bul af-ua fa-afu anni)

“O Allah, Ti je falës i Butë-i Mirë, e do faljen, prandaj me fal mua..”
Transmetohet nga Imam Ahmed (Allahu e mëshiroftë)

كان يجتهد في العشر الأواخر مالا يجتهد في غيرها

“Është munduar në 10 netët e fundit me shumë sesa në netёt e tjera..”

🔹 6. Muaji i mëshirës në të cilin falen mëkatet

Muslimani në kёtë muaj duhet ta shtojë istighfarin (të kërkojë faljen e mëkateve që ka bërë) sepse në kёtë muaj dyert e xhehnemit mbyllen, ndërsa dyert e xhenetit hapen. Ka thënë i dërguari i Allahut (alejhi selatu ue selam):

إذا جاء رمضان فتحت أبواب الجنة , وغلقت أبواب النار , وصُفِّدت الشياطين

“Kur vjen muaji i ramazanit, dyert e xhenetit hapen, dhe dyert e zjarrit mbyllen dhe shejtanet janë të lidhur..”
Ka thënë Allahu i Madhëruar në Librin e Tij:

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚإِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

“Thuaj: “O robët e Mi që i keni tejkaluar caqet kundër vetvetes (duke kryer ligësi e gjynahe)! Mos i humbni shpresat nga Mëshira e Allahut, vërtet që Allahu i fal të gjitha gjynahet. Vërtet që Ai është gjithnjë Falësi i Madh, Mëshirëploti.” (Ez Zumer – Grupet e njerëzve: 53)

Në hadith tjetër thotë i dërguari i Allahut (alejhi selatu ue selam):

من صام رمضان إيمانا واحتسابا غفر له ما تقدم من ذنبه

”Kush e agjëron muajin e ramazanit me besim dhe shpreson në shpërblim, atij do ti falen mёkatet qё ka bërë ”

Dhe në një hadith tjetër:

الصلوات الخمس , والجمعة إلى الجمعة , ورمضان إلى رمضان , مكفرات ما بينهن إذا اجتنبت الكبائر

“Prej namazit deri nё namaz tjetër, dhe prej ditës xhuma deri në xhumanё tjetër, dhe prej muajit ramazan deri në muajin ramazan që vijon, shlyhen mëkatet (që bëhen në mes tyre) nëse njeriu largohet nga mëkatet e mёdhaja..”

🔹 7. Gostia e agjëruesit

Prej veprave tjera që kanë peshe dhe shpërblim te madh, është edhe të ushqyerit e agjëruesit. Ka thënë i dërguari (alejhi selatu ue selam):

مَنْ فَطَّرَ صَائِمًا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ , غَيْرَ أَنَّهُ لا يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِ الصَّائِمِ شَيْئًا

“Kush i jep iftar (e ushqen agjëruesin) e ka shpërblimin sikur ai (agjëruesi në atë ditë), pa i lёnë mangë agjëruesit asgjë nga shpërblimi i tij..”

Gjeneratat e para angazhoheshin shumё në ushqimin e agjëruesve, duke mos i lёnё pas dore jetimёt dhe të varfrit. Duhet ta ndjekim shembullin e tyre, bi-dihniLLAH.

🔹 8. Disa gabime që bëhen gjatë këtij muaji:

– Njerëzit e teprojnë shumё në ushqim dhe bёjnё shpenzime marramendёse në kёtë muaj. Kalojnë orë të tёra në kuzhinë për të përgatitur ushqime të cilat nuk i përgatisin zakonisht. Disa hanë aq shumë, saqë me vështirësi të madhe e kryejnё falen e namazit, dhe i zë gjumi shumë shpejt përshkak tё teprimit në ushqim. Kjo ёshtё nё kundёshtim me atё qё ka vepruar i dërguari jonë (alejhi salatu ue selam)

– Disa persona kur fillon muaji i ramazanit, nuk punojnë si zakonisht, por natën rrinë dhe gjatë ditës flejnë për tё kaluar sa më shumë kohë në gjumë. Marrin pushim nga puna ose nga studimet e tyre dhe në kёtë mënyrë aktiviteti i tyre është në nivel tё ulёt. Studenti duhet ta vazhdojë studimin e tij, mësuesi e vazhdon mësimdhënien, punëtori e vazhdon punën e tij, dhe mjeku e vazhdon punën e tij, dhe kështu me rradhë. Ardhja e ramazanit nuk duhet tё bёhet shkak që njeriu ta ndërpresё punën dhe ta kalojë shumicën e kohës në gjumë, por nëse dikush kërkon të jetë i lirë në kёtë muaj, le ta shfrytёzojё kohen e tij tё lirë pёr adhurime dhe mësime, e jo pёr gjumё të gjatë dhe teprim në ushqim.

– Ka prej atyre, që nuk përmirësohen gjatë këtij muaji, dhe vazhdojnë me mëkatet e tyre dhe fjalët e tyre tё pahijshme. Thotë Muhammedi (alejhi selatu ue selam):

مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ فِي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ

“Secili që nuk heq dorë/nuk largohet nga fjalët dhe tё pavërtetat (të kota) dhe tё vepruarit sipas tyre, atëherë Allahu nuk ka nevojë për lënien e tij të ushqimit dhe pijes…”

– Ka prej tyre që kërkojnë arsyetime të kota që mos tё agjërojnë. Nëse i kaplon një sëmundje ose një lëndim i vogël, mezi presin ta prishin agjërimin me pretekstin që janë te sëmurё (sepse te sëmurit i lejohet ta prish agjërimin)

– Gjithashtu është përhapur shumё sot, të qënurit online në rrjetet sociale, ku disa e teprojnë dhe rrinë pranë kompjuterit ose celularit me orë te tëra, pa mësuar ose lexuar asgjë të dobishme. Humbja e kohes në kёtë mënyre është prej veprave të këqija, e sidomos në kёtë muaj të bekuar. I dërguari i Allahut (alejhi salatu ue selam) ka thënë:

اغتنم خمسا قبل خمس : شبابك قبل هرمك ، وصحتك قبل سقمك ، وغناك قبل فقرك ، وفراغك قبل شغلك ، وحياتك قبل موتك



“Shfrytëzoji pesë gjera, para se te vijnë pesë gjera (tjera): Rininё para pleqërisë, shëndetin para sëmundjes, pasurinё para varfërisë, kohёn tёnde të lirë para së të jesh i zënë shumë (me gjera tjera), dhe jetën tende para se të vijё vdekja..”

– Vonimi i syfyrit dhe shpejtimi i iftarit gjithashtu janë prej veprave, që anashkalohen nga disa njerëz, ndërsa i dërguari i Allahut (alejhi selam) ka thënë:



‏لَا يَزَالُ النَّاسُ بِخَيْرٍ مَا عَجَّلُوا الْفِطْرَ

“Njerëzit do të jenë në gjendje të mirë, derisa e shpëtojnë iftarin”

Prej traditës sё dërguarit të Allahut (alejhi selam) ka qenë tё bёrit iftar me hurma të freskёta, e kur nuk kishte bënte iftar me hurma te thata, e kur nuk kishte as hurma të thart, ka bërë iftar me ujë. Pas kësaj e ka falur namazin e akshamit.

Shpresoj që këto këshilla ti bëjnë dobi lexuesit edhe pse rreth kesaj teme mund të flitet shumë, por qellimi ishte njё përkujtim i shkurtёr duke cekur pikat më të rëndësishme.
E lusim Allahun e Madhëruar që të na e shtojë diturinё e saktë, të na bëjë prej pasuesve të saj dhe të na bejë prej atyre që dalin nga muaji i begatshёm si musliman më të mirë dhe të devotshëm.

Allahu na bёftë prej atyre që këshillojnë dhe pranojnë këshilla.

من دعا إلى هدى كان له من الأجر مثل أجور من تبعه لا ينقص ذلك من أجورهم شيئاً

“Kush i fton njerëzit në të mirën/udhëzim, ai e ka shpërblimin e atij i cili e pason kёtë pa i zvogëluar shpërblimin e atyre që e pasojnë (në kёtë tё mirë)..”

Këto janë fjalët e dërguarit tonë të dashur. Pra, bёhu edhe ti prej atyre që i këshillojnë dhe thërrasin njerëzit në mirësi duke filluar me çështjen kryesore – thirrjen në Teuhidin e saktë më te cilin janë dërguar të gjithë pejgamberёt e Allahut të Lartësuar dhe pastaj nё gjёrat tjera që vijnë pas kësaj.

Dhe i tёrë Falënderimi i takon vetëm Allahut të Madhëruar.

Përgatiti: Abdullah Abu Sumejja

2015-06-15