04/05/2026
Tijdens ons gesprek vertelde ze het bijna terloops.
“Eigenlijk heb ik me altijd te veel gevoeld…
te druk, te aanwezig, te emotioneel, …gewoon… te.”
En ik voelde meteen:
dit is niet iets van vandaag. Dit zit al veel dieper.
Niet omdat iemand het letterlijk zo gezegd heeft,
maar omdat ze het ergens is gaan geloven.
👉 Omdat haar energie sterker binnenkomt.
👉 Omdat ze sneller voelt.
👉 Omdat ze meer oppikt dan de meeste mensen.
En als je daar geen taal voor hebt…
ga je jezelf aanpassen.
Stillere versie worden.
Kleinere versie.
Aangenamere versie.
Tot je op een punt komt waar je denkt:
waar ben ik ergens mezelf kwijtgeraakt?
Maar dit is wat we vaak vergeten:
Wat als je nooit “te veel” was…
maar gewoon intens in hoe je leeft en voelt?
En het werk zit niet in minder worden.
Maar in durven voelen:
👉 waar maak ik mezelf kleiner dan nodig? Waar pas ik me aan naar de verwachtingen?
✨ Je bent niet te veel.
Je hebt gewoon nooit geleerd hoe je met jouw energie kan omgaan zonder jezelf te dimmen.
Herkenbaar? Deel het gerust 🙏😘
