21/09/2025
ZAPISKI Z NOTESU
21.09.2025 | NÓW | koniec lata | początek jesieni
Dziś czuję, że wszystko się spotyka.
Dziś nów. Moment ciszy. Zatrzymania. Pomiędzy.
Lato pożegnało się ostatnim ciepłem, jakby mówiło: "Zapamiętaj mnie".
Dziś czuję, że Dzika Kobieta jest we mnie.
Zawsze była. Jest w każdej z nas.
Dzika Kobieta wyznacza terytorium, znajduje swoja grupę, ale przede wszystkim szuka Siebie, stale. Jest drogą, ale i celem podróży. Czuje pewność i dumę z własnego ciała, takiego, jakie jest mimo jego ograniczeń. Działa i mówi w swoim imieniu, znajduje swoje miejsce, jest Sobą z godnością i świadomością. Ona jest w czuciu, nie w głowie.
Dzisiaj możemy pożegnać to, co za nami, co już nie służy.
Nie możemy poznać przyszłości, przeszłość zostawia w nas ślady, ale one nas nie definiują, nie muszą.
Kiedy wdychamy zapach jeziora lub lasu, gdy stoimy cicho w słońcu, gdy czujemy ziemię pod stopami, ziemię, która nas podtrzymuje, wiemy, ze jesteśmy, istniejemy i wtedy możemy się z nią spotkać z Dziką Kobietą w nas.
Życzę wam tego dzisiaj, na ta nadchodzącą jesień.
Życzę wam, byście poczuli - Tu jestem, taka jaka jestem i taki jaki jestem.
Pierwotna natura nie wymaga wysiłku.
Ona jest, gdy przestajemy udawać, że nas nie ma.
Gdy pozwalamy sobie milczeć i mówić, swoim głosem, w swojej przestrzeni, a jeśli z ludźmi to z tymi, którzy nas widzą, szanują i cenią, a my możemy cenić i szanować ich. Bez obowiązku, bez oczekiwań- dzielić się, współodczuwać i współczuć. Czuć. Oddychać. Być.
I dodam jeszcze na koniec, że Dzika Kobieta nie zna płci.
Jest głosem, który mówi z wnętrza.
Jest rytmem, który płynie pod skórą.
Jest przypomnieniem – kim jesteś, zanim nazwano cię imieniem.
Mieszka w ciele, które czuje. W spojrzeniu, które nie ocenia.
W mężczyźnie, który nie boi się łagodności.
W kobiecie, która nie przeprasza za swoją siłę.
W każdym, kto wraca do siebie.
Dzika Kobieta to nie płeć, lecz częstotliwość. Jeśli spojrzeć na nią jako na energię czucia, prawdy, cielesności, wewnętrznego prowadzenia, to ona może zamieszkać w każdym z nas, może przemówić przez taniec, ruch, śpiew, ciszę.
I może tam się spotkamy tej jesieni…