Magdalena Kotwicka - Psychoterapia przez ciało i naturę.

Dzisiejszy energiczny koniec semestru w PWSFTviT (przed i po) 💪🌻🙏🥳.

„Gdy oddziela się umysł od ciała, duchowość staje się zjawiskiem intelektualnym – wiarą, a nie witalną siłą – gdy ciało staje się mięsem na szkielecie z kości lub, jak widzi je współczesna medycyna, laboratorium biochemicznym. Pozbawione ducha ciało cechuje niski stopień żywotności i brak wdzięku. Jego ruchy są mechaniczne, bo w dużym stopniu decyduje o nich umysł czy wola. Gdy duch wstępuje w ciało, drży ono z podniecenia, skacze z entuzjazmu, niczym potok spadający po zboczu góry, lub porusza się płynnie, jak rozlana po równinie głęboka rzeka.” A. Lowen Duchowość ciała.

Jak Wam w Nowym Roku i tej pięknej zimie? Wczoraj, po raz pierwszy zauważyłam (bo pewnie bywało i wcześniej, ale nie bywałam w takiej uważności) iskrzenie/blyszczenie mrozu w powietrzu 🤩. Mam też wielkie nadzieje co do mniejszej suszy w tym roku z powodu prawdziwej zimy, nawet przez tą chwilę. Wygląda też na to, że moja miedzyswiateczna wizyta na Islandii była dla ogrzania ;) bo było tam znacznie cieplej niż tu - a to już mniej cieszy, a bardziej straszy niż tutejsze nadzieje.
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku.

Zdjęcie:

ANALIZA BIOENERGETYCZNA to psychoterapia przez ciało. To jak wygląda nasze ciało to wyraz emocjonalnej gimnastyki. Wzorce napięciowe stanowią zamrożoną historię.

Odczyt ciała w AB ma więc charakter techniczny, ale przede wszystkim jest spotkaniem z drugą osobą. Nie ma bardziej intymnej chwili niż stanięcie w prawdzie swojego ciała.

Odczyt ciała i interwencje fizyczne to znaczna część Analizy Bioenergetycznej, więc udział w warsztacie z Heinerem Steckel, który przez wiele lat był asystentem Alexandra Lowena i od którego mam przyjemność od 7 lat się uczyć, to rzecz oczywista ;).

Tym chciałam się z Wami podzielić i dalej wracam do "życia" w nie wirtualnej rzeczywistości, stąd z pewnością będzie mnie tu nadal mniej. Ale już w styczniu pojawią się informację o warsztatach w 2026 r. a ponieważ to "życie" wciąga mnie coraz bardziej, to nie będzie ich dużo.

Mokradła na całym świecie znikają z dwóch powodów. Po pierwsze - by człowiek mógł je „zagospodarować”, znaczy zabudować lub zamienić w grunty rolne. Po drugie – bo ten sam człowiek wywołał obecną zmianę klimatu. I tak oto niezwykle cenny element ekosystemu znika dziś w rekordowym tempie. Znacznie szybszym niż lasy, choć jednocześnie z perspektywy ochrony klimatu jest elementem wręcz cenniejszym. Mało się jednak o tym mówi, bo przecież mokradło = bagno = nic przyjemnego i wartościowego. Dlaczego jednak mokradła są tak cenne „klimatycznie”? A no dlatego, że materia organiczna nie rozkłada się i nie ulatnia tak łatwo do atmosfery, jak chociażby opadłe liście drzew. Zamiast tego obumarłe rośliny i zwierzęta są wchłaniane w torfowisko, stając się jego podmokłą częścią. A że w tych specyficznych ekosystemach z pogranicza wody i lądu nie zachodzą procesy tlenowe, to zgromadzona materia nie ma się jak rozłożyć. Takie torfowiska liczą sobie tysiące lat. Te zdrowe przyrastają o zaledwie 1 mm rocznie. Te zniszczone przez człowieka, które tracą zdolność do akumulowania wody i węgla, kurczą się o 1 cm rocznie. Gdy jednak człowiek chce się ich pozbyć szybciej, może w miesiąc zniszczyć to, co natura tworzyła przez tysiąclecia. I co przez tysiąclecia przyczyniało się do stabilizacji klimatu tak bardzo, że powinniśmy się do tego modlić. Ale że ludzkość modli się do pieniądza, torfowiska muszą zniknąć, by na osuszonym terenie w jakiś sposób zarobić. W rezultacie te niesamowite magazyny CO2 są dziś już źródłem emisji gazów cieplarnianych – odpowiadają za 5% rocznych emisji związanych z działalnością człowieka. W samej Polsce odpowiadają zaś za 10% rocznych emisji. Tyle że nie jest to nawet oficjalnie mierzone i uwzględniane w odpowiednich raportach, bo nie trzeba. Ot - kolejny problem, który wybieramy zamiatać pod dywan.

Polecam do odsłuchania - Ela jak zwykle merytorycznie i rzeczowo, o emocjach i co z nimi robimy…

TRE: Odblokuj przepływ emocji – Elżbieta Pakoca | Narum | Narine Academy „Nie bądź zaskoczony, jeśli nagle twoje ciało mówi ci coś, czego nie możesz zrozumieć. Emocje są jego językiem”.W dzisiejszym odcinku podcastu "Magazyn Człow...

"Ogromna część traumy polega na tym, że całe nasze ciało jest zamknięte i nie jesteśmy w stanie w pełni radośnie czuć życia - tutaj i teraz. [...] Nie powinniśmy się skupiać na tym co wydarzyło się wtedy, ale na tym, że nie jesteśmy w pełni obecni, zaangażowani w tu i teraz. Jest też bardzo ważny aspekt fizjologiczny traumy - ciało wciąż reaguje tak, jakby było w zagrożeniu." Bessel van der Kolk

To jest sedno traumy i choć dobrze zrozumieć skąd się wzięła, to nie "grzebanie" w tym doświadczeniu jest istotne, a odzyskanie zdolności reagowania w teraźniejszości. Trauma dzieje się tu i teraz. A rolą terapii jest pomoc w odzyskaniu pełni żywotności.

Serotonina to neuroprzekaźnik, który odpowiada m.in. za nasz nastrój, energię i poczucie wewnętrznej równowagi. Jej niski poziom bywa związany z obniżonym nastrojem czy objawami depresyjnymi.

Badanie przeprowadzone w Japonii (Li Q. i wsp., 2022) wykazało, że po spacerze w lesie poziom serotoniny w surowicy krwi znacząco się podniósł, w porównaniu z aktywnością w środowisku miejskim.

Co to oznacza w praktyce?
🌲 las wspiera równowagę emocjonalną,
🌲 pomaga w redukcji objawów depresyjnych,
🌲 poprawia jakość snu i ogólne samopoczucie.

Las działa na nasz układ nerwowy w sposób realny i mierzalny!

A Ty – czujesz, że po spacerze w lesie masz więcej energii i lżejszy nastrój?

Źródło: Li Q. et al. (2022). Effects of forest bathing (shinrin‑yoku) on serotonin in serum, depressive symptoms and subjective sleep quality in middle‑aged males.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36328588/

🍂 Ciężar w klatce piersiowej,

🍂 napięcie,

🍂 znieczulenie,

🍂 brak oddechu,

🍂 gotowość, mobilizacja,

🍂 unikanie kontaktu wzrokowego,

🍂 odchylenie do tyłu, cofnięcie głowy,

🍂 zaciśnięcie szczęki, pięści …

A jak Twoje ciało sygnalizuje granice?

To mieli okazję porozpoznawać w dniu wczorajszym uczestnicy grupy terapeutyczno-rozwojowej we Wrocławiu, a dziś studenci łódzkiej filmówki.

O granicach pojawiło się już kilka postów, a nawet cały warsztat o nich, a tak dla przypomnienia - wyznacznikiem zdrowych granic jest możliwość reakcji emocjonalnej bez uczucia przytłoczenia. Zdrowe granice nie pozwalają na zbyt duży wpływ bodźców zewnętrznych i nie sprawiają, że inni w żaden sposób nie mogą do nas dotrzeć.

Czy słyszeliście o nagrodzie IG NOBLA? To nagroda za ciekawość twórczą, która w nowym świetle stawia powiedzenie, że „nie ma głupich pytań”. Przyznaje się ją za badania najpierw wywołujące rozbawienie, ale później skłaniające do myślenia.

Jednym z tegorocznych laureatów został P***k, prof. Marcin Zajenkowski z Wydziału Psychologii UW, który wraz z prof. Gillesem Gignakiem z Uniwersytetu z Australii Zachodniej, badali ludzką inteligencję, co doprowadziło do pewnego nowego spojrzenia na narcyzm.

W dużym skrócie: jeśli pochwali się ludzką inteligencję, to ludzie czują się wyjątkowo, niezależnie od faktycznego wyniku testu na inteligencję, natomiast ci którym powie się, że wyszli słabiej, tracą pewność siebie, nawet gdy test poszedł im bardzo dobrze. Jeśli zatem będziemy mówić komuś, że jest inteligentny, będzie to kształtowało jego osobowość i wpływało na to, jak się czuje, na jego motywację i sposób działania.

Osłabienia poczucia wartości w wyniku negatywnej informacji, nie zaobserwowano u osób o cechach narcystycznych, co może sugerować, że narcyzm jest swoistą barierą ochronną przed jakąkolwiek krytyką.

Zdjęcie z Internetu.

W poniedziałek rozpoczęła się 3 edycja półrocznego programu terapeutyczno-rozwojowego przez ciało i naturę. Tym razem od zajęć stacjonarnych, na których uczestnicy przede wszystkim mogli się poznać, znaleźć cechy wspólne i to co ich różni, nawiązać prawdziwie żywy kontakt, wstępnie testujący zaufanie 😊.

To był owocny początek i czysta przyjemność patrzeć na tą ciekawość siebie, gotowość do otwartości i doświadczania siebie w ciele i siebie w relacjach.

To, że uwielbiam pracę z grupą - pisałam tu już wielokrotnie. Trudno mi też unikać wyzwań, ale dotąd dobrze sie dla mnie kończyły 😉. Więc z przewagą ekscytacji nad lękiem - zaczynam taką ścieżkę zawodową 🙂.

A we Wrocławiu - przypominam, że już w poniedziałek rusza trzecia edycja - Szkoły Oduczania - grupy rozwojowo-terapeutycznej, do której jeszcze można dołączyć (szczegóły w wydarzeniach).