Aneta Wiśniewicz Trener Mentalny

Zaczynasz od tego, że chcesz być dobra w tym, co robisz.
Normalne i nawet zdrowe podejście.
Tymczasem gdzieś po drodze mózg przełącza się w tryb bezpieczeństwa i zaczyna zbierać "dowody".
Każdy błąd - każdą chwilę, kiedy nie byłaś wystarczająco czujna, wystarczająco ostrożna, wystarczająco kreatywna, wystarczająco elokwentna, wystarczająco ... COKOLWIEK.
I wtedy już nie chodzi o to co powiedziałaś na zebraniu ani jak zareagowałaś na wiadomość od szefa.
Chodzi o to, że nauczyłaś się, że BYCIE SOBĄ WYMAGA NADZORU.

Że spokój to coś, na co trzeba zasłużyć, a zasłużenie - oznacza permanentny alarm. Strażnik w głowie, który zna Twoje hasła, Twoje największe wpadki i najgorsze myśli o sobie. Mówi rzeczy, które brzmią jak rozsądek — nie przesadzaj, popraw się, bądź ostrożna, nie wychylaj się.
Tylko, że to nie rozsądek.
To więzienie, które pachnie odpowiedzialnością.

Najgorsze? Zaczynasz wierzyć, że to Cię chroni, że to dla Twojego dobra. Tymczasem chroni Cię przed ŻYCIEM.
Przed mieszkaniem w sobie bez kontroli, przed tym, żeby coś czasem po prostu poszło nie tak — i żebyś była z tym w porządku.

Perfekcjonizm połączony ze strachem przed sobą to nie ambicja, to system wczesnego ostrzegania, który nigdy się nie wyłącza.
I żyjesz w stanie permanentnego alarmu, gdzie każdy błąd to dowód, że jesteś dla do niczego.
Alarm można wyłączyć.
Nie trzeba go słuchać w kółko.
Trzeba nauczyć się rozpoznawać kiedy mówi z miejsca strachu, a kiedy z miejsca mądrości.

To właśnie jest jeden z pierwszych kroków w pracy, którą robię z klientkami.
Nie wyłączamy alarmu siłą, uczymy się go rozumieć — i stopniowo pokazywać mu, że niebezpieczeństwo minęło.

A Twój — ile lat jest już na służbie?

https://upmental.pl/
https://upmental.reservio.com

Fakty, nie opinie

Nie musisz wierzyć. Wystarczy spojrzeć.

👉 Badania EEG pokazują wyraźne zmiany fal mózgowych po sesji Access Bars.
👉 Spadek aktywności związanej ze stresem (beta).
👉 Wzrost fal theta – tych samych, które pojawiają się w głębokiej relaksacji i medytacji.

Co to oznacza w praktyce?
– mniej napięcia
– większy spokój
– lepsza koncentracja

To nie jest „uczucie”.
To jest mierzalna zmiana w pracy mózgu.

📸 Na zdjęciach (EEG):
PRZED – chaos, wysokie pobudzenie
PO – wyciszenie, większa spójność

Nie przekonują Cię słowa?
Sprawdź reakcję swojego układu nerwowego.

chcesz przetestować ?
- link w komentarzu

Zrobisz obiad, odpiszesz, ogarniesz dzieci/rodziców/robotę, wstawisz pranie, jeszcze „tylko szybkie” zakupy.
Padasz z nóg, masz ochotę usiąść i spokojnie napić się kawy/herbaty… i nawet siadasz przy tej kawie…. a w głowie dudni „masz jeszcze tyle do zrobienia, koniec tego dobrego”.

Twój mózg skleił odpoczynek z poczuciem winy.
Jakby regeneracja była nagrodą za idealne ogarnięcie życia.
Tylko że „idealnie” nie nadejdzie, bo lista jest jak hydra. Utniesz jedno — rosną dwa.

Odpoczynek to nie jest „jak skończę to...”.
Odpoczynek to jest narzędzie, żeby w ogóle mieć, czym kończyć.

I teraz ważne: „brak przyzwolenia” często nie jest nawet Twój.
To jest głos z domu, z pracy, z kultury zap***lu.
Ktoś kiedyś Ci wmówił, że wartość człowieka mierzy się zmęczeniem.
Że jak nie jesteś padnięta, to znaczy, że się nie starałaś.
Że „bez pracy nie ma kołaczy” albo że „ciężka praca uszlachetnia”.

Prawda jest mniej romantyczna.
Jak nie odpoczywasz, to płacisz swoim zdrowiem.

Sen się sypie, cierpliwość się kończy, ciało boli i choruje - a w głowie non stop „powinnaś”, „nie przesadzaj”, „inni mają gorzej”.

Odpoczynek i tak przyjdzie tylko nie do końca w wersji, którąa Ci się spodoba.
Choroby, wypalenie, zjazd, depresja, lęki.

Jeśli musisz „zasłużyć” na odpoczynek, to nie masz życia.
Masz etat w cudzych oczekiwaniach.

www.upmental.pl

W głowie wszystko poukładane. Wiesz, co jest do zrobienia. Masz plan, checklistę, motywację, nawet dobre intencje, tym razem zaczniesz, na pewno...

a potem przychodzi moment działania i ciało mówi "no way - stop"

I tu wchodzi ten kawałek, gdy twoja głowa jest już gotowa, a ciało nadal trzyma hamulec ręczny.

Dlaczego tak się dzieje?
Bo ciało nie „kupuje” logicznych argumentów.
Ciało pamięta:
🔹 napięcie po trudnych rozmowach,
🔹 reakcje stresowe, które kiedyś "uratowały sytuację",
🔹 schematy rodzinne typu "nie wychylaj się", "co ludzie powiedzą", "u nas tak się nie robi",
🔹 długotrwałe przeciążenie układu nerwowego, nawet jeśli Ty nazywasz to "zmęczeniem”.

I potem jest klasyk chcesz ruszyć, ale ...
serce szybciej bije, brzuch ściśnięty, oddech płytki, prokrastynacja level master.

I tu wchodzą procesy Access, nie jako "metoda na życie" i nie zamiast treningu mentalnego. Access Bars traktuję jak wsparcie dla ciała, żeby ono wreszcie mogło „dogonić” to, co już wiesz.

Czy procesy Access rozwiążą Twoje problemy? - Nie.
Czy potrafią sprawić, że ciało dopuści do Ciebie rzeczy, które są dla Ciebie dobre? Bardzo często - tak.

Chcesz dobrać narzędzie - trening mentalny vs Access Bars?
Daj znać w wiadomości.

napisz „DRZWI”, podeślę kilka zdań, które otwierają drzwi do „WSZYSTKO OK”

To jest naprawdę ważny temat ⬇️⬇️⬇️
Odsłuchałam podcast Filipa Chajzera z dr Ewą Kempisty-Jeznach: „To nie depresja. To może być brak testosteronu”.

Z jednej strony zrobiło mi się lżej i jednocześnie smutno.
Lżej — bo nagle wiele rzeczy w zachowaniu mężczyzn wokół nas nabrało sensu.
Smutno — bo tylu z nich cierpi w ciszy, a my często tego nie rozumiemy.

Współczesny mężczyzna jest w kryzysie.
Budzi się bez energii, bez radości, bez "drive’u". Jest zmęczony, drażliwy, wycofany albo wybuchowy. Wielu z nich myśli, że „coś z nimi nie tak”, idą na terapię, biorą antydepresanty… a bardzo często problem leży w hormonach: niski testosteron, wysoki kortyzol i prolaktyna - i nikt o tym nie mówi.

I tu wchodzimy my — kobiety, żony, partnerki.
Zrozumienie tego, co naprawdę dzieje się w jego ciele, to ogromna siła. Zamiast pretensji, osądu, „weź się w garść” czy unikania — może warto namówić partnera na badania hormonów.

Bo to sprawa naszych relacji.

Jeśli Ci zależy — koniecznie odsłuchajcie to razem.
Link do podcastu 👇
https://www.youtube.com/watch?v=6K_bN1nCN1U

Dajcie znać co o tym sądzicie.

www.upmental.pl

TO NIE DEPRESJA. TO MOŻE BYĆ BRAK TESTOSTERONU | dr Ewa Kempisty-Jeznach Czy współczesny mężczyzna naprawdę przeżywa kryzys?Dlaczego tak w...