Katedra Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

21/09/2026

🧠 Czy samotność zmienia sposób, w jaki podejmujemy decyzje społeczne?

Nasze nowe badanie, opublikowane w *Annals of the New York Academy of Sciences*, sugeruje, że tak.

🔬 **Metodologia:**

* 👥 6517 dorosłych Polaków – dwa niezależne badania online
* 🎯 Uczestnicy podejmowali decyzje w 12 scenariuszach społecznych różniących się nagrodą, wysiłkiem i ryzykiem odrzucenia
* 📊 Samotność mierzona standaryzowanym kwestionariuszem

📌 **Najważniejsze wyniki:**

* 🚪 Im wyższa samotność, tym rzadziej uczestnicy decydowali się na kontakt społeczny
* ⚖️ Osoby samotne słabiej reagowały zarówno na nagrodę, jak i na zagrożenie społeczne
* 🗺️ Gorzej różnicowały też wartość atrakcyjnych i mało atrakcyjnych sytuacji społecznych – ich „mapa wartości społecznej” była bardziej spłaszczona
* 💭 Krótkotrwałe zmiany oczekiwań (np. przypomnienie miłego spotkania) niewiele zmieniały w realnych decyzjach

💡 **Wniosek:**

Samotność to nie tylko brak kontaktów, ale głębsza zmiana w tym, jak oceniamy ich wartość.

To może tłumaczyć, dlaczego samo zwiększanie liczby okazji do kontaktu nie zawsze wystarcza – potrzebne mogą być interwencje pomagające na nowo dostrzegać wartość bliskości z innymi. 🤝

11/09/2026

🧠 Czy jakość naszego snu wiąże się z nasileniem doświadczeń podobnych do psychotycznych w codziennym życiu? 😴

Nasze nowe badanie, opublikowane w Schizophrenia Bulletin, pokazuje, że sen może być istotnym elementem codziennej dynamiki doświadczeń podobnych do psychotycznych (PLEs).

🔬 Metodologia badania:

• 👥 201 młodych dorosłych – 99 osób z PLEs i 102 osoby bez PLEs
• 📱 7 dni monitorowania codziennych doświadczeń PLEs, stresu i emocji metodą experience sampling
• 😴 Codzienna ocena jakości i długości snu
• 🧑‍⚕️ PLEs potwierdzane za pomocą klinicznego wywiadu CAARMS

📊 Najważniejsze wyniki:

• Osoby z PLEs spały średnio krócej niż osoby bez PLEs.
• Jakość snu była dwukierunkowo związana z PLEs – gorsza jakość snu wiązała się z większym nasileniem PLEs następnego dnia, a większe nasilenie PLEs przewidywało gorszy sen kolejnej nocy.
• Nie zaobserwowano podobnych zależności dla długości snu.
• Codzienne wahania stresu nie przewidywały jakości ani długości snu następnego dnia, natomiast wyższy średni poziom stresu wiązał się z gorszą jakością snu.
• Nie stwierdzono istotnych związków między traumą z dzieciństwa a parametrami snu.

💡 Wniosek:

Wyniki sugerują, że długość i jakość snu mogą pełnić różne funkcje w kontekście doświadczeń psychotycznych. Krótszy sen może być względnie stabilną cechą związaną z PLEs, podczas gdy jakość snu wydaje się częścią dynamicznego, dwukierunkowego procesu między snem a doświadczeniami psychotycznymi.

08/09/2026

🧠 Jak intensywna praca z oddechem wpływa na mózg? Poszukujemy uczestników badania naukowego!
Masz doświadczenie w oddychaniu holotropowym lub innych technikach oddechowych wywołujących odmienne stany świadomości? Zapraszamy do badania dotyczącego ich wpływu na aktywność mózgu oraz procesy psychologiczne i poznawcze.
🔬 Co obejmuje udział?
• konsultację kwalifikacyjną i kwestionariusze,
• 90-minutową sesję oddechową z nieinwazyjnym pomiarem aktywności mózgu metodą fNIRS,
• krótkie zadania przed sesją i po niej,
• pobranie próbek śliny w celu pomiaru poziomu kortyzolu
Podczas sesji obecny będzie personel medyczny oraz wyszkolony facylitator praktyk oddechowych. Po jej zakończeniu będzie możliwość konsultacji z psychoterapeutą wykwalifikowanym w integracji odmiennych stanów świadomości.
👥 Zapraszamy osoby w wieku 18–65 lat, z doświadczeniem co najmniej dwóch sesji oddechowych wywołujących odmienne stany świadomości pod opieką wyszkolonego facylitatora. Udział wymaga kwalifikacji zdrowotnej.
📍 Wrocław, Klinika Psychiatrii, wybrzeże Ludwika Pasteura 10
👉 Chcesz dowiedzieć się więcej i zgłosić chęć udziału? Szczegóły oraz pełne kryteria znajdziesz w formularzu Google Forms:

Na czym polega udział w badaniu? Każdy uczestnik weźmie udział w jednej 90-minutowej sesji intensywnej pracy z oddechem, podczas której aktywność mózgu będzie monitorowana za pomocą funkcjonalnej spektroskopii w bliskiej podczerwieni (fNIRS). fNIRS (functional Near-Infrared Spectroscopy) j...

03/09/2026

Zapraszamy do udziału w krótkich, anonimowych badaniach online:
-⁠osoby z rozpoznaniem ADHD,
-⁠osoby zdrowe, bez rozpoznania ADHD, które wezmą udział jako grupa kontrolna.

Ankiety są przeznaczone dla osób w wieku 18–35 lat i wypełnienie każdej z nich zajmuje od 3 do 6 minut.

Badanie przeprowadzane jest przez Katedrę Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu oraz Studenckie Koło Naukowe Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.

📋 Pierwsza ankieta dotyczy nadwrażliwości sensorycznej na światło i dźwięki:
https://forms.gle/PwMRRDDutAnhSoqJ8

🎮 Druga ankieta dotyczy korzystania z komercyjnych gier komputerowych:
https://forms.gle/3QpjV2m5kDnQ78SL9

Po uzupełnieniu ankiety i wyrażeniu zgody na udział w badaniu otrzymacie indywidualny raport z wynikami. W zależności od wybranego badania raport będzie zawierał ocenę objawów ADHD, informacje dotyczące korzystania z gier wideo i technologii cyfrowych lub ocenę nadwrażliwości na dźwięki (mizofonii) i światło (fotofobii), a także ocenę objawów depresyjnych. Do każdego wyniku dołączone zostanie krótkie wyjaśnienie jego znaczenia.

Zebrane dane zostaną zinterpretowane i wykorzystane w badaniach naukowych skupiających się na rozwoju terapii oraz lepszym zrozumieniu mechanizmów związanych z ADHD

Badanie jest przeprowadzane przez osoby członkowskie SKN Psychiatrii oraz Katedrę Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Chcemy zbadać potencjał terapeutyczny narzędzi niwelujących siłę bodźców świetlnych oraz dźwiękowych oraz współwystępowanie zaburzeń związanych z prz...

02/09/2026

Twoje doświadczenie może zmienić sposób, w jaki prowadzi się badania nad rzadkimi otępieniami.

Zespół Katedry Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu realizuje międzynarodowy projekt ENSURED (JPND 2025). Jest on poświęcony potrzebom osób żyjących z rzadkimi postaciami otępienia: czołowo-skroniowym (FTD), z ciałami Lewy'ego (LBD) i naczyniowym (VaD).

Szukamy osób, które chcą współtworzyć z nami to badanie. Zapraszamy:
• osoby żyjące z FTD, LBD lub otępieniem naczyniowym
• bliskich i opiekunów, także tych, którzy sprawowali opiekę w przeszłości
• osoby pracujące na co dzień z tą grupą oraz przedstawicieli stowarzyszeń

Na czym to polega?
To nie jest udział „w roli osoby badanej". To realny wpływ na kształt badania. Wspólnie zdecydujemy, o co i w jaki sposób pytamy. Sprawdzimy, jaki język jest zrozumiały. Wychwycimy tematy sformułowane niejasno albo zbyt obciążająco. Ustalimy kolejność, w jakiej o nich rozmawiamy. Bez tego głosu narzędzia badawcze powstają w oderwaniu od rzeczywistości.

Jak to wygląda w praktyce?
• spotkania i warsztaty online lub stacjonarnie na terenie Wrocławia
• elastyczne tempo, materiały wizualne, prosty język komunikacji
• możliwość udziału bliskiej osoby jako wsparcia
• nie trzeba mieć wiedzy medycznej ani badawczej, liczy się doświadczenie

Zgłoszenia i pytania: [email protected]

25/08/2026

Czy kompetencji komunikacyjnych można skutecznie uczyć już na początku studiów medycznych? 🩺💬

Nasze badanie opublikowane w BMC Medical Education dotyczyło cyklu trzech warsztatów z komunikacji medycznej, realizowanych na II roku studiów w ramach psychologii lekarskiej.

📌 142 studentów
📊 pomiar kompetencji komunikacyjnych, empatii i autorefleksji
🎙️ dodatkowo wywiad fokusowy i analiza tematyczna

Najciekawsze wnioski:

* po cyklu warsztatów wzrost postrzeganych kompetencji komunikacji lekarz–pacjent był większy w grupie uczestniczącej w zajęciach,
* studenci szczególnie cenili naukę przez ćwiczenie i doświadczenie,
* zaczęli traktować komunikację jako konkretną kompetencję zawodową, którą można rozwijać,
* zwracali też uwagę na rozdźwięk między tym, czego uczą się o dobrej komunikacji, a wzorcami, które później obserwują w praktyce klinicznej.

📌 Wniosek: komunikacji warto uczyć wcześnie, ale nie kończyć na II roku. Powinna być rozwijana i wzmacniana przez cały tok kształcenia klinicznego.

25/08/2026

Czy samotność wiąże się z tym, jak oceniamy pewność własnych decyzji społecznych?

Nasze nowe badanie opublikowane w Cognitive, Affective, & Behavioral Neuroscience sugeruje, że samotność wiąże się nie tylko z niższą pewnością podejmowanych decyzji, ale również z tym, jak pewność ta zmienia się w zależności od trudności sytuacji społecznej.

Metodologia badania:

Dwie niezależne próby obejmujące łącznie 6517 osób z populacji ogólnej
Uczestnicy oceniali scenariusze społeczne, decydowali o zaangażowaniu lub unikaniu interakcji i określali pewność swoich decyzji
Analizowaliśmy zależności między samotnością, trudnością decyzji i poziomem pewności

Najważniejsze wyniki:

Wyższy poziom samotności wiązał się z niższą pewnością podejmowanych decyzji
Różnice te były najbardziej widoczne przy łatwiejszych decyzjach – przy decyzjach trudnych poziom pewności był podobny niezależnie od poziomu samotności
Wyniki były podobne w obu niezależnych próbach i utrzymywały się po uwzględnieniu m.in. objawów depresji i lęku

Wniosek:

Samotność może wiązać się ze zmienioną metapoznawczą oceną własnych decyzji – nie tylko z niższą pewnością, ale także z innym dostosowywaniem jej poziomu do trudności sytuacji społecznej.

Wyniki wskazują więc, że samotność może być związana nie tylko z tym, jakie decyzje społeczne podejmujemy, ale również z tym, jak oceniamy pewność tych decyzji.

20/08/2026

Mamy bardzo dobrą wiadomość. Projekt kierowany przez prof. Błażeja Misiaka z Katedry Psychiatrii UMW otrzymał finansowanie w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego „Nauka dla Rozwoju Społeczeństwa”.

Celem projektu jest sprawdzenie, jak skutecznie przekazywać wiedzę naukową dzieciom, młodzieży i młodym dorosłym, aby była zrozumiała, interesująca i wiarygodna.

Badania obejmą zarówno osoby zajmujące się przekazywaniem wiedzy naukowej, jak i młodych odbiorców. Zespół sprawdzi m.in., jakie formy komunikacji zwiększają zrozumienie i wiarygodność przekazu oraz mogą pomagać w ograniczaniu podatności na dezinformację – szczególnie w obszarze zdrowia i zdrowia psychicznego.

Efektem projektu będzie m.in. praktyczny dokument dobrych praktyk dotyczący skutecznej komunikacji naukowej, skierowany do nauczycieli, naukowców, dydaktyków i popularyzatorów wiedzy.

„Samo przekazywanie faktów może być niewystarczające. Chcemy sprawdzić, jakie cechy komunikacji sprawiają, że przekaz naukowy jest zrozumiały, angażujący i wiarygodny, a jednocześnie zwiększa odporność młodych odbiorców na dezinformację” – mówi prof. Błażej Misiak.

Projekt został przygotowany z udziałem Centrum Odkryć Medycznych UMW i będzie realizowany przez 21 miesięcy.

12/08/2026

Czy układ odpornościowy "mówi" różnym językiem w schizofrenii i w depresji?

Nasza nowa metaanaliza opublikowana w Brain, Behavior, and Immunity sugeruje, że zaburzenia ze spektrum schizofrenii i zaburzenia nastroju wiążą się z odmiennymi wzorcami aktywacji receptorów Toll-podobnych (TLR) we krwi obwodowej — kluczowych "czujników" wrodzonej odporności.

Metodologia badania:

Przegląd systematyczny i metaanaliza 26 badań obejmujących łącznie 678 osób ze spektrum schizofrenii, 523 osoby z zaburzeniami nastroju oraz 1182 osoby z grupy kontrolnej
Analiza ekspresji mRNA receptorów TLR1–TLR10 we krwi obwodowej lub komórkach PBMC
Protokół zarejestrowany w PROSPERO, wyniki opracowane zgodnie z wytycznymi PRISMA

Najważniejsze wyniki:

W zaburzeniach ze spektrum schizofrenii istotnie podwyższoną ekspresję wykazały TLR4, TLR8 i TLR10 — receptory rozpoznające szeroki wachlarz patogenów (bakterie, wirusy)
W zaburzeniach nastroju podwyższoną ekspresję wykazały TLR2, TLR5 i TLR6 — receptory związane głównie z rozpoznawaniem bakterii
Wzorce te wskazują na odmienne mechanizmy neuroimmunologiczne mimo wcześniej opisywanego nakładania się zaburzeń odporności w obu grupach chorób

Wniosek:
Odmienne profile ekspresji TLR mogą odzwierciedlać różne szlaki immunopatologiczne leżące u podstaw schizofrenii i zaburzeń nastroju, co otwiera drogę do opracowania biomarkerów wspierających precyzyjną psychiatrię i terapie ukierunkowane na układ odpornościowy.

Pełny tekst publikacji w komentarzu.