Sekcja Archeologii Śródziemnomorskiej SKNA UWr

Sekcja studenckiego koła naukowego archeologów, których zainteresowania naukowe oraz pasje znajdu

Otwórz jak zwykle

01/12/2023

JAK ŚWIĘTOWALI STAROŻYTNI GRECY?/
HOW DID THE ANCIENT GREEKS CELEBRATE?

🇵🇱/🇬🇧 (english text below)

Z racji tego, że weszliśmy w ostatni etap roku - grudzień - i wielkimi krokami zbliża się Boże Narodzenie, chcemy dzisiaj przedstawić Wam jedne z najhuczniej obchodzonych świąt w starożytnej Grecji.

Lenaje to święta ku czci boga płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina - Dionizosa. Odbywały się one w miesiącu Gamelion, który współcześnie jest podzielony na styczeń i luty. W Atenach, Lenaje, wraz z Dionizjami i Antesteriami, wchodziły w skład zimowego cyklu świąt dionizyjskich. Za ich organizację odpowiadał archont, czyli najwyższy urzędnik polis w starożytnych Atenach, który przewodniczył radzie areopagu. Sama ich nazwa ma bezpośredni związek z Dionizosem, gdyż pochodzi od słowa lenos, które oznacza tłocznie do wyciskania winogrona.

Jeśli chodzi o przebieg święta to głównymi punktami programu była uroczysta procesja oraz zawody chórów tragicznych i komicznych, nawiązywał do nich odbywający się w tym czasie agon dramatyczny, na którym wystawiano dwie tragedie i pięć komedii. Dużą rolę w Lenajach odgrywały kobiety - jedne z najbardziej umiłowanych towarzyszek Dionizosa. Wybranki w trakcie uroczystości wykonywały eklektyczny taniec nawiązujący do zwyczajów i bujnego życia boga, niektórzy archeolodzy twierdzą, że tańce te zostały przedstawione na tzw. wazach lenejskich.

Większość z nas kiedy ma przytoczyć święto ku czci Dionizosa automatycznie wymieni Dionizje, jest to całkowicie zrozumiałe, gdyż o Lenajach - niestety- pamięta mało kto, dlatego cieszymy się, że mogliśmy Wam o nich opowiedzieć.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
🇬🇧
Due to the fact that we have entered the last stage of the year - December - and Christmas is fast approaching, today we would like to present to you one of the most celebrated holidays in ancient Greece.

Lenae are festivals in honor of the god of fertility, wild nature, vines and wine - Dionysus. They took place in the month of Gamelion, which is now divided into January and February. In Athens, The Lenae, together with the Dionysia and Anthesteria, were part of the winter cycle of Dionysian festivals. The archon, i.e. the highest official of the polis in ancient Athens, who chaired the council of the Areopagus, was responsible for their organization. Their name itself has a direct connection with Dionysus, because it comes from the word lenos, which means a press for pressing grapes.

As for the course of the holiday, the main points of the program were a ceremonial procession and competitions of tragic and comic choirs, which were related to the dramatic agon taking place at that time, during which two tragedies and five comedies were performed. Women played an important role in the Lenai - some of the most beloved companions of Dionysus. During the ceremony, the chosen ones performed an eclectic dance referring to the customs and lush life of the god. Some archaeologists claim that these dances were presented on the so-called Lenaic vases.

Most of us, when we have to mention a festival in honor of Dionysus, will automatically mention Dionysia, this is completely understandable, because - unfortunately - few people remember about Lenai, so we are glad that we could tell you about them

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Źródła:
Włodzimierz Lengauer: Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 1999. ISBN 83-7181-083-0.

Mała Encyklopedia Kultury Antycznej. Warszawa: PWN, 1966

Photos from Sekcja Archeologii Śródziemnomorskiej SKNA UWr's post 25/03/2023

SKARABEUSZ - SYMBOL STAROŻYTNEGO EGIPTU/
SCARAB - SYMBOL OF ANCIENT EGYPT

🇵🇱/🇬🇧 (English text below)

Skarabeusz jest rodzajem małego chrząszcza, którego znakiem rozpoznawczym jest turlanie kulki gnoju. Większość z nas z pewnością nie znałaby dziś nawet jego nazwy, gdyby nie fakt, że nasz „przyjaciel” posiada niezwykłą, symboliczną przeszłość, sięgającą historii Starożytnego Egiptu. Stał się on w naszej kulturze, obok piramid czy mumii, jednym z głównych symboli starożytnego Egiptu. Został on włączony w poczet bóstw egipskich, przyjmując nazwę Chepri. W jego życiowej rutynie, jaką było przemieszczanie kuli, dostrzegano alegorię wędrówki słońca po niebie oraz zmartwychwstania.

Wiara w życie po śmierci była istotnym elementem wierzeń Egipcjan. To właśnie dzięki niej omawiany chrząszcz stał się nieodłącznym motywem w biżuterii Starożytnego Egiptu. Amulety w postaci skarabeuszy stały się tam niezwykle popularne już ok. 2000 r. p.n.e. Ich zadaniem było chronienie serca zmarłego. Zaowocowało to masową produkcją przedmiotów zarówno dla żywych jak i umarłych. Przyjmowały one różnorakie formy.

Skarabeusze stanowiły ważną część bransolet, pektorałów, naszyjników, figurek czy też pierścieni. Często wykonywano je ze złota, karneolu, turkusu, a czasem również ze szklistego fajansu i ametystu. Zabytki te zdecydowanie przykuwają uwagę, ciesząc przy tym oko. Do jednych z najpiękniejszych i najbardziej znanych amuletów tego typu należą pektorały faraona Tutanchamona. Biżuteria ta dostarcza nam czasem także unikalnych i nietuzinkowych informacji. Jakich? Przykładowo podstawa skarabeusza sercowego Hatnefer posiada wygrawerowaną wersję Księgi Umarłych (rozdział 30A). Niesamowite, prawda?

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

We associate the scarab only with a small beetle whose trademark is to roll a ball of dung, but when it comes to Ancient Egypt, nothing could be further from the truth! It turns out, that our "friend" has a remarkable symbolic past. He was included among the Egyptian deities, taking the name Chepri. His life routine of moving a sphere was interpreted as the sun's journey through the sky and resurrection.

A faith in future afterlife was an essential part of Egyptian beliefs. It is thanks to them that the beetle in question became an integral motif in the jewelry of its people. Amulets in the form of scarabs became extremely popular in Ancient Egypt as early as ca. 2000 BC. Their function was to protect the heart of the deceased. This resulted in the mass production of items for both the living and the dead, which took a variety of forms.

Scarabs were an important part of bracelets, pectorals, necklaces, figurines or rings. They were often made of gold, carnelian, turquoise, but also glassy faience and amethyst. These antiques are eye-catching and are often a product of truly supreme craftsmanship. Among some of the most beautiful and well-known amulets of this type are the pectorals of Pharaoh Tutankhamun. This jewelry sometimes also provides us with unique and unusual information. For example, the base of Hatnefer's heart scarab has an engraved version of the Book of the Dead (Chapter 30A). Amazing, right?

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
Tekst/text: Aleksandra Jarosz
Źródła: zdjęcia i literatura/Sources: photos and literature
https://www.metmuseum.org/art/collection/search/546338 (dostęp 19.03.2023).
https://www.metmuseum.org/art/collection/search/545146 (dostęp 19.03.2023).
https://egypt-museum.com/winged-scarab-pectoral-of-tutankhamun/
https://www.forbes.com/sites/davidbressan/2019/05/19/gemstone-found-in-king-tuts-tomb-formed-when-a-meteor-collided-with-earth/
J.Morgan-Le Fay "Ancient Egyptian Jewellery: The design and manufacture of the pectorals of Tutankhamun", 2018
https://en.wikipedia.org/wiki/Scarab_(artifact)

Photos from Sekcja Archeologii Śródziemnomorskiej SKNA UWr's post 13/03/2023

CZY MINOJSKIE KOBIETY TO PROTOPLASTKI MODY?/
ARE MINOAN WOMAN THE PROGENITORS OF FASHION?

🇵🇱/🇬🇧 (English text below)

Wśród najstarszych cywilizacji epoki brązu w obszarze Morza Śródziemnego wyróżniamy kulturę minojską, rozwijająca się przede wszystkim na Krecie. Początek jej dynamicznego rozwoju przypadł na około 3000 rok p.n.e. Analizując minojskie freski i figurki oraz porównując je do innych przedstawień postaci wśród równolegle występujących kultur, wysnuto przypuszczenie, iż Minojczycy byli jedną z pierwszych cywilizacji na świecie, która doceniła rolę stroju jako czynnika uwydatniającego pożądane elementy sylwetki, krojąc i szyjąc ubrania bezpośrednio dopasowane do użytkownika.

Wśród kreteńskich znalezisk archeologicznych stosunkowo liczną grupę stanowią przedstawienia kobiet. Jednym z najciekawszych przykładów jest figurka tzw. Bogini Węży, która ukazuje archetyp ubioru minojskiego. Bogini nosi falbaniastą, warstwową, opadającą aż do ziemi spódnicę. Charakterystyczny gorset opatrzony krótkimi rękawami i dekoltem w serek odsłania i podkreśla jej piersi. Dzieła sztuki sugerują, że sylwetka klepsydry była wysoce ceniona w kulturze minojskiej. Niektórzy badacze uważają, że już u dziewcząt w młodym wieku dopuszczano się celowych modyfikacji ciała w celu osiągnięcia jak najszczuplejszego wcięcia w talii, mającego kontrastować z szerokimi biodrami oraz dużymi piersiami.

Występowanie tego typu stroju potwierdzają freski, które na dodatek doskonale oddają bogactwo kolorów, na jakie farbowane były tkaniny. We wzorze dominują odważne barwy podstawowe – czerwienie, żółcie i błękity. Aby uzyskać te odcienie, Minojczycy wykorzystali dostępne zasoby naturalne. Wiadomo, że z szafranu – obecnie najdroższej przyprawy na świecie – pozyskiwano żółty barwnik, natomiast ślimaki morskie Murex farbowały tkaninę na purpurowo.

Oczywiście kobiety minojskie nie stroniły także od biżuterii. Kolczyki, naszyjniki i bransolety w kształcie kółek, złote i szklane koraliki nadawały strojom jeszcze bardziej szykownego wydźwięku.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Among the oldest civilizations of the Bronze Age in the Mediterranean, we distinguish the Minoan culture, developing primarily in Crete. Its dynamic development began around 3000 BC. By analyzing the Minoan frescoes and figurines and comparing them to other representations of figures in parallel cultures, it has been assumed that the Minoans were one of the first civilizations in the world to appreciate the role of clothing as a factor that emphasizes the desired elements of the figure, cutting and sewing clothes directly tailored to the wearer.

Among the Cretan archaeological finds, representations of women constitute a relatively large group. One of the most interesting examples is the figurine of the so-called Goddess of Serpents, which shows the archetype of Minoan clothing. The goddess wears a frilly, layered, floor-length skirt. A distinctive bodice with short sleeves and a V-neck reveals and accentuates her breasts. Artwork suggests that the hourglass silhouette was highly valued in Minoan culture. Some researchers believe that girls at a young age may have undergone a deliberate modification of their body in order to achieve the slimmest possible waistline, which was to contrast with wide hips and large breasts.

The presence of this type of costume is confirmed by frescoes, which additionally perfectly reflect the richness of colors in which the fabrics were dyed. The pattern is dominated by bold primary colors - reds, yellows and blues. To obtain these shades, the Minoans used the available natural resources. It is known that saffron - currently the most expensive spice in the world - was used to obtain a yellow dye, while Murex sea snails dyed the fabric purple.

Of course, Minoan women did not shy away from jewelry either. Earrings, necklaces and bracelets in the shape of hoops, gold and glass beads gave the outfits even more chic overtones.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Tekst/ text: Natalia Suda

Źródła/ sources:
Francois Boucher. „Historia mody. Dzieje ubiorów od czasów prehistorycznych do końca XX wieku”, 2009

Irma Kozina. „Historia mody. Od krynoliny do mini”, Warszawa, 2017

Brendan Burke. "Textiles." The Oxford Handbook of the Bronze Age Aegean, Oxford University Press, 2012.

Zdjęcia/ photos:

Rekonstrukcja fresku minojskiego z pałacu w Knossos/
Reconstruction of a Minoan fresco from the palace of Knossos, "Ladies in blue"

Rekonstrukcja stroju minojskiego na podstawie fresków, Hellenistic Museum in Melbourne, Australia/
Reconstruction of the Minoan costume based on frescoes,
Hellenistic Museum in Melbourne, Australia

Figurka fajansowa „Wężowej Bogini” lub kapłanki odprawiającej obrządek, Knossos/
Faience figurine of the "Snake Goddess" or priestess performing the rite, Knossos

17/12/2022

Veni vidi didici!!!
Kolejna lekcja łaciny i greki już za nami!

Od paru tygodni w poniedziałki od godziny 19:00 do godziny 21:00 w budynku naszego instytutu w ramach Sekcji Archeologii Śródziemnomorskiej organizowane są zajęcia z łaciny i greki prowadzone przez naszego kolegę Grzegorza Susa- absolwenta studiów licencjackich na kierunku filologia klasyczna na UWr, obecnie studiującego wraz z nami archeologię.

Zajęcia podzielone są na dwa bloki: pierwszy poświęcony łacinie oraz drugi zwracający się w kierunku języka starogreckiego. Podczas lekcji przerabiamy zagadnienia zarówno z gramatyki jaki i leksyki oraz- co według naszego prowadzącego jest najważniejsze- dużo czytamy! Cotygodniowe materiały i zadania ułatwiają naukę i systematykę pracy z tymi dwoma językami, co znacząco ułatwia naukę.

Jak więc widać praca wre, ale zawsze możemy liczyć na chwilę wytchnienia- w końcu każde z nas jeszcze studiuje! Tak więc jesteśmy bardzo zadowoleni i wdzięczni Grzegorzowi, a dzięki jego zajęciom nasza sekcja śródziemnomorska prężnie się rozwija.

Czekajcie na kolejne sprawozdania z najlepszych zajęć świata!

Salve!!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tekst: Olek Nowak

Photos from Sekcja Archeologii Śródziemnomorskiej SKNA UWr's post 07/12/2022

Po dłuższej nieobecności nasza strona powraca, wynagradzając ją obszerniejszym niż zwykle tekstem. Dotyczy on słynnego rzeźbiarza Fidiasza i związanych z tą postacią znalezisk archeologicznych.
Miłej lektury!

FIDIASZ - NAJWIĘKSZY GRECKI RZEŹBIARZ I TO, CO PO NIM POZOSTAŁO/
PHIDIAS - THE GREATEST GREEK SCULPTOR AND WHAT REMAINS OF HIM

🇵🇱/🇬🇧 (English below)

Czytając o greckiej sztuce nie sposób nie natrafić na imię Fidiasz – słusznie, gdyż był on twórcą największych i najsłynniejszych greckich rzeźb. Żył w V wieku p.n.e., pochodził z Aten, ale ostatecznie trafił do Olimpii – miasta najbardziej znanego z igrzysk olimpijskich.

Fidiasz był wielkim artystą i inspiracją dla swoich następców. Sam zaś inspirował się poematami Homera, w szczególności jego opisami dzielnych herosów oraz wszechpotężnych bogów i bogiń – Fidiasz chciał, aby jego twórczość wzbudzała podobne, wzniosłe emocje. Był on odpowiedzialny przede wszystkim za tworzenie monumentalnych posągów bogów, takich jak Atena, Apollo, Afrodyta i Zeus. Jednakże spośród wszystkich jego dzieł do naszych czasów przetrwały jedynie płaskorzeźby, umieszczone na frontonach, metopach i fryzach ateńskiego Partenonu. Są one co prawda bardzo piękne i kunsztownie wykonane, lecz jeśli wierzyć przekazom, nie aż tak zapierające dech w piersiach, jak jego dwa najbardziej znane posągi – Atena Partenos i Zeus z Olimpii. Poprzez stworzenie pomnika Ateny Partenos Fidiasz po raz kolejny wniósł wkład w powstanie Partenonu. Rzeźba mierzyła około 12 metrów i została wykonana techniką chryzelefantynową - zbudowana była ze złotych płyt i kości słoniowej. Niestety przyczyniła się ona nie tylko do wzrostu sławy artysty, ale doprowadziła też do jego zniesławienia. Bowiem po zakończeniu prac nad posągiem Fidiasza oskarżono o świętokradztwo – miał on zabrać część złota i kości słoniowej przeznaczonych na budowę posągu oraz umieścić na tarczy bogini podobiznę swoją i Peryklesa. Rzemieślnikowi wytoczono proces, który zakończył się wygnaniem go z Aten. Warto dodać, że zarzuty były najprawdopodobniej fałszywe, a odpowiadać za nie mogli polityczni przeciwnicy Peryklesa, który był bliskim przyjacielem Fidiasza.

Niemniej jednak Fidiasz musiał opuścić rodzinną polis i znaleźć nowy dom. Wygnany artysta został ciepło przyjęty w Olimpii. Tam właśnie stworzył swoje drugie wielkie dzieło - posąg Zeusa, który umieszczony został w głównej nawie Świątyni Zeusa w Olimpii. Mierząca 12 metrów wysokości, chryzelefantynowa rzeźba była tak szeroko ceniona, że stała się jednym z Siedmiu Cudów Świata Starożytnego. O wielu cechach rzeźby dowiadujemy się z „Wędrówki po Helladzie” Pauzaniasza, gdzie czytamy, że:

"Bóg siedzi na tronie, wykonany ze złota i z kości słoniowej. Na jego głowie spoczywa wieniec z gałązek oliwki. W prawej dłoni trzyma Nike; ona także z kości słoniowej i ze złota. Nike ma w ręku przepaskę zwycięstwa, na głowie wieniec. Bóg w lewej dłoni dzierży berło ozdobione wszelkimi metalami. Ptakiem siedzącym na berle jest orzeł. Ze złota są również sandały boga i płaszcz. Na płaszczu są wyrzeźbione postaci zwierzęce, spośród kwiatów lilie. Tron mieni się od złota i drogich kamieni, hebanu i kości słoniowej. Wykonane są na nim postacie zwierzęce albo jako malowidła, albo jako płaskorzeźby. Są cztery posągi Nik, w postawie tanecznie, przy każdej nodze tronu. Dwie inne u kostek nóg Zeusa. Przy obu przednich nogach tronu leżą chłopcy tebańscy, których porwały Sfinksy. A pod sfinksami Apollo i Artemis zabijają strzałami z łuku dzieci Nioby (Paus. 5.11)".

Posąg, choć znany był jeszcze przez wiele stuleciu po jego stworzeniu, został zniszczony i nie zachowały się żadne jego kopie. Jego podobizny były jednak często ukazywane na starożytnych monetach i biżuterii. Na jednym pierścieniu wykonanym z karneolu ukazany jest nie tylko siedzący na tronie Zeus, lecz co najważniejsze, znajdują się na nim również kolumny i sufit, świadczące o tym, że bóstwo znajduje się wewnątrz świątyni – możliwe, że jest to autentyczne przedstawienie posągu Fidiasza.

Podczas wykopalisk prowadzonych w XX wieku w Olimpii, odkryto warsztat Fidiasza – znajdował się on pod wczesnobizantyjską bazyliką. Pod posadzką kościoła odkryto dłuta, resztki szkła i kości słoniowej oraz terakotowe matryce, służące do wykonywania szklanych odlewów ornamentów tronu Zeusa i zdobiących jego szatę lilii. Odkryto również inne, mniej oczekiwane, niemniej jednak bardzo ciekawe znalezisko – rozbity kubek, na dnie którego znajdował się wyryty napis „Pheidio eimi” (ΦΕΙΔΙΟ ΕΙΜΙ), czyli „należę do Fidiasza”. Tego typu grawerunki były bardzo popularne w starożytności – w tym konkretnym przypadku napis świadczy jednak o tym, że odkryta pracownia była bez wątpienie pracownią Fidiasza.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

If we decide to learn about the ancient Greek art sooner or later, we’ll come across the name Phidias. Rightfully so, since he was the creator of the most famous and spectacular Greek sculptures. He lived in the 5th century BC, came from Athens, but eventually ended up in Olympia – the city best known for the Olympic Games.

Phidias was a great artist, who inspired many of his successors. He himself was inspired by Homer’s poems, especially by his portrayal of the brave heroes and omnipotent gods and goddesses – that’s also what Phidias aimed to show through his own work. He was mostly responsible for creating monumental statues of gods, such as Athena, Apollo, Aphrodite and Zeus. Coincidentally the only works of his, that survived to this day, are the reliefs, situated on the pediments, metopes and friezes of the Athenian Parthenon. Although very beautiful and skillfully made, if we were to trust ancient sources, they are nowhere near as breathtaking as the two of his most well-known statues – the Athena Parthenos and the Zeus of Olympia. Athena Parthenos was another way Phidias contributed to the design of Parthenon. It measured circa 12 meters and was made of gold plates and ivory (an example of a chryselephantine sculpture). Unfortunately, this sculpture was not only one of the grounds for the artist’s fame, but also infamy. After having finished his work, Phidias was accused of sacrilege – he supposedly took some of the gold and ivory meant for the creation of the statue and put his and Pericles’ likenesses on the goddess’s shield. A lawsuit was filed against the craftsman, which ended up with him being exiled from Athens. It’s important to add, that the accusations were most likely falsely made by the political opponents of Pericles, who was Phidias’ close friend.

Either way Phidias had to leave his native polis and find a new home – he was welcomed in Olympia. There he created the second one of his biggest works. The sculpture of Zeus was placed in the main nave of the Temple of Zeus in Olympia. Similarly to its Athenian predecessor it was roughly 12 meters tall and chryselephantine. This amazing statue was also one of the Seven Wonders of the Ancient World. Most of the known features of the sculpture come from Pausanias’ “Description of Greece”, where we can read, that:

“The god sits on a throne, and he is made of gold and ivory. On his head lies a garland which is a copy of olive shoots. In his right hand he carries a Victory, which, like the statue, is of ivory and gold; she wears a ribbon and—on her head—a garland. In the left hand of the god is a scepter, ornamented with every kind of metal, and the bird sitting on the scepter is the eagle. The sandals also of the god are of gold, as is likewise his robe. On the robe are embroidered figures of animals and the flowers of the lily. The throne is adorned with gold and with jewels, to say nothing of ebony and ivory. Upon it are painted figures and wrought images. There are four Victories, represented as dancing women, one at each foot of the throne, and two others at the base of each foot. On each of the two front feet are set Theban children ravished by sphinxes, while under the sphinxes Apollo and Artemis are shooting down the children of Niobe (Paus. 5.11).”

The statue, although it was known for centuries beyond its creation, ended up destroyed and no copies of it are known. However, images resembling it were often used in the ancient coins and jewelry. One ring made of carneol stone portrays not only Zeus sitting on his throne, but more importantly he’s clearly shown sitting in a temple – it’s indicated by the columns and the ceiling. It’s very possible, that it represents the actual sculpture.

During the 20th century excavations conducted in Olympia Phidias' workshop was found – it was located under an early Byzantine basilica. Chisels, remains of glass and ivory, and terracotta matrices, used to cast the glass ornaments of Zeus' throne and the lilies decorating his robe, were discovered under the church floor. There was also another, less expected, but nevertheless very interesting finding – a broken cup, with an inscription engraved on the bottom of it saying "Pheidio eimi" (ΦΕΙΔΙΟ ΕΙΜΙ), which means "I belong to Phidias". This type of engravings were very popular in the ancient times – in this particular case it shows that the discovery was undoubtedly Phidias' studio.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tekst/text: Kamila Stachoń

Bibliografia/ Sources:
- Pausanias, Description of Greece, tłum. W. H. S. Jones, H. A. Ormerod, Cambridge: Harvard University Press; Londyn: William Heinemann Ltd. 1918.

- Pauzaniasz, Wędrówka po Helladzie, księgi I-X, edycja komputerowa: http://www.zrodla.historyczne.prv.pl, dostęp: 02.02.21.

- Price Martin J., The Statue of Zeus at Olympia, [w:] The Seven Wonders of the Ancient World, red. Peter A. Clayton, Martin J. Price , Londyn/Nowy Jork, Routledge.

- Richter Gisela M. A., The Pheidian Zeus at Olympia, „Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens” 1966, t. 35, nr 2, The American School of Classical Studies at Athens, s. 166-170.

- Wolanin Hubert, Starożytna Olimpia, „Nowy Filomata” 2000, nr 4, Kraków, s. 285-310.

- Papuci-Władyka Ewdoksia, Sztuka starożytnej Grecji, Warszawa/ Kraków, Wydawnictwo Naukowe PWN 2001

Źródła ilustracji/photos:
https://commons.wikimedia.org.
http://ancientolympics.arts.kuleuven.be.
https://www.flickr.com/photos/profzucker.
Clayton P. A., Price M. J., The Seven Wonders of the Ancient World.
Richter G. M. A., The Pheidian Zeus at Olympia.

08/05/2022

KOTY CZY PSY? SŁÓW KILKA O KOTACH W STAROŻYTNYM EGIPCIE/
CATS OR DOGS? A FEW WORDS ABOUT CATS IN ANCIENT EGYPT

🇵🇱 / 🇬🇧 (English below)

Od dawna w naszym społeczeństwie istnieje podział na zwolenników psów i kotów, dlatego warto sobie zadać pytanie czy również w starożytnym Egipcie istniało podobne zjawisko?

Udomowienie kota w Egipcie wg badaczy przypada najpóźniej na okres XII dynastii (lata ok. 1976 – 1793 przed Ch.), ponieważ wtedy dosyć często pojawiają się wizerunki tych zwierząt w sztuce egipskiej. Same koty odgrywały w Egipcie dość ważna rolę - nie tylko chroniły żywność przed małymi szkodnikami, ale przede wszystkim podziwiano je za ich podwójną naturę. Koty były z jednej strony pełne wdzięku i troskliwej opieki, z drugiej jednak szybkimi, agresywnymi i niebezpiecznymi łowcami. Egipcjanie na tyle upodobali sobie kotowate, że te stały się częścią ich kultu, Były mumifikowane i składane w grobach, budowano nawet dla nich osobne cmentarze, a za ich bezpodstawne zabijanie groziły surowe kary, ich wywożenie poza kraj było dosyć silnie kontrolowane przez urzędników i władców, ale co najważniejsze, jedna z bogiń egipskich, zwana Bastet była utożsamiana z kotami (bardzo często przedstawiana jest jako kot lub z kocią głową). Wspomniana bogini była symbolem miłości i płodności, a także miała chronić mężczyzn przed demonami i chorobami.

Biorąc pod uwagę to wszystko, można stwierdzić, że w starożytnym Egipcie lud kochał i czcił koty, pomijając w zasadzie przy tym psy.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

For a long time in our society there has been a division into supporters of dogs and cats, so it is worth asking yourself whether there was a similar phenomenon in ancient Egypt as well? According to researchers, the domestication of the cat in Egypt occurs at the latest in the 12th Dynasty (ca. 1976 - 1793 BC), because then images of these animals appear quite often in Egyptian art. Cats themselves played quite an important role in Egypt - not only did they protect food from small pests, but above all, they were admired for their dual nature. The cats were on the one hand full of grace and caring care, on the other hand they were fast, aggressive and dangerous hunters. Egyptians liked cats so much that they became part of their cult, They were mummified and placed in tombs, even separate cemeteries were built for them, severe punishments were made for their unjustified killing, their removal outside the country was quite strongly controlled by officials and rulers, but most importantly, one of the Egyptian goddesses, called Bastet, was equated with cats (very often represented as a cat or with a cat's head). The aforementioned goddess was a symbol of love and fertility, and was also supposed to protect men from demons and disease.

Taking all this into account, it can be said that in ancient Egypt, the people loved and worshiped cats, basically excluding dogs.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Tekst/ text: Michał Rolak

Źródła/ sources:
- Linseele V., Van Neer W., Hendrickx S., “Evidence for early cat taming in Egypt”

- Barbash Y., “Cats, Bastet and the Worship of Feline Gods”

- Wikipedia

Zdjęcie/ photo: https://www.britishmuseum.org

Photos from Sekcja Archeologii Śródziemnomorskiej SKNA UWr's post 25/03/2022

BERENIKE – POCHÓWKI ZWIERZĄT ☠️
BERENICE – ANIMAL BURIALS ☠️

🇵🇱 / 🇬🇧 (English below)

Berenike to port z okresu rzymskiego (I-IV wiek) na terenie Egiptu. Miasto zostało założone przez Ptolemeusza II Sotera – wybudował on fort na pustyni, daleko od cywilizacji. Celem było prawdopodobnie sprowadzanie słoni z Afryki wschodniej, aby wykorzystać je w armii 🐘

Jednym z najciekawszych odkryć polsko-amerykańskiego zespołu archeologów badających to stanowisko było cmentarzysko domowych pupili.
Na jego terenie znaleziono kości kotów, psów a także… małp! Małpy na tym stanowisku były młodymi osobnikami i najczęściej były to makaki królewskie oraz makaki czepkowe, czyli gatunki pochodzące z Indii. Żyły one jako towarzysze ludzi 🐒

Ciekawym znaleziskiem jest kultowy pochówek po rozbiórce kaplicy. Pochowano 2 kozy – karłowatą (neolityczną), która prawie nie występowała na terenie Afryki oraz wysoką (dimini). Być może nowi przybysze nie chcieli się narazić nowym bogom? 🐐

Dzięki badaniom wiemy, że tamtejsze koty karmiono małymi rybkami, które specjalnie po to były łowione na rafie 🐈‍⬛🐟🐠🐡

Interesującym znaleziskiem jest także „pies w amforze”. Owinięto go w matę z liści palmowych i pochowano z wielką starannością pod przepołowiona amforą importowaną z Cypru. Był to ok. 7-letni pies dużej rasy, który z pewnością był przywieziony z odległych terenów. Prawdopodobnie był podobny do rasy Podengo, która nadal hodowana jest na wyspach Morza Śródziemnego 🐕

Na tym stanowisku odnaleziono również przykłady zwierząt z chorobami i złamaniami – przy czym nie były to przyczyny śmierci tych zwierząt. Zostały one pochowane z wielką troską na terenie cmentarza dla zwierząt blisko kaplicy. Najstarszy znaleziony tam pies miał ponad 10 lat, ubytki w uzębieniu oraz duże problemy z kręgosłupem przez co był bardzo niesprawny. Znaleziono również szkielet psa, który w młodości złamał nogę, a jego kości zrosły się na różnej wysokości. Bardzo kulał i prawdopodobnie nie miał walorów użytkowych, ale ludzie się nim opiekowali ❤

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Berenice is a port from the Roman period (1st-4th century) in Egypt. The city was founded by Ptolemy II Soter - he built a fort in the desert, far from civilization. The goal was probably to import elephants from East Africa for use in the army 🐘

One of the most interesting discoveries of the Polish-American team of archaeologists researching this site was a pet cemetery. Cats, dogs and... monkeys were found at the site! The monkeys were young individuals and most often they were king macaques and cap macaques – species originating from India. They lived as people's companions 🐒

An interesting find is the iconic burial after the demolition of the chapel. Two goats were buried - a dwarf (Neolithic), which hardly existed in Africa, and a tall one (dimini). Perhaps the new arrivals did not want to upset the new gods? 🐐

Thanks to research, we know that the local cats were fed with small fish, which were caught on the reef for that purpose 🐈‍⬛🐟🐠🐡

An interesting find is a "dog in an amphora". He was wrapped in a mat of palm leaves and buried with great care under a halved amphora imported from Cyprus. It was a big, about 7-year-old dog, which was certainly brought from distant areas. It was probably similar to the Podengo breed that is still bred in the Mediterranean islands 🐕

At this site, examples of animals with diseases and fractures were also found - these were not the causes of death of these animals. Animals were buried with great care in the animal cemetery near the chapel. The oldest dog found there was over 10 years old, had missing teeth and major back problems, which made him very disabled. Another dog broke a leg when he was young and his bones fused at different heights. He was badly limping and probably had no utility, but people looked after him ❤

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


Tekst/text: Martyna Pacek
Zdjęcia/photos:
1) https://www.science.org/content/article/graves-nearly-600-cats-and-dogs-ancient-egypt-may-be-world-s-oldest-pet-cemetery
2) https://pcma.uw.edu.pl/en/2019/04/17/berenike-2/
3) https://www.express.co.uk/news/science/1407008/archaeology-news-ancient-egypt-pet-cemetery-berenice-dogs-cats-monkeys-remains-evg/amp

Chcesz aby twoja firma była na górze listy Szkoła w Wroclaw?

Kliknij tutaj, aby odebrać Sponsorowane Ogłoszenie.

Lokalizacja

Strona Internetowa

Adres


Szewska 48
Wroclaw
50-137
Inne Strona poświęcona edukacji w Wroclaw (pokaż wszystkie)
Centrum Kształcenia na Odległość UWr Centrum Kształcenia na Odległość UWr
Ulica Koszarowa 3
Wroclaw, 55-149

CKO jest jednostką Uniwersytetu Wrocławskiego. Do naszych zadań należy: koordynowanie nauczania online na platformie e-learningowej, podnoszenie jakości kształcenia online, oraz szkolenie w zakresie dydaktyki i metodyki e-learnigu.

Wrocław Aktualne Wrocław Aktualne
Wrocław, Ulica Sucha, 140, 04/192
Wroclaw, 04-192

Obecne wydarzenia

Cioswlos.pl - Przyszłość pod kontrolą Cioswlos.pl - Przyszłość pod kontrolą
Wroclaw

Projekt społeczny od młodych dla młodych.

Mamy energię Mamy energię
Wroclaw

Mamy energię to warsztaty, które rozbudzają ekologiczną wrażliwość i świadomość młodych uczestników.

Odkryj Swój Potencjał - Konferencja Odkryj Swój Potencjał - Konferencja
Wroclaw

Konferencja rozwojowo-szkoleniowa dla osób, które: - szukają nowych możliwości rozwoju, - nie wiedzą jak pokierować swoją ścieżką kariery, - potrzebują motywacji do działania, - dla każdego kto chciałby zmienić swoje życie na lepsze.

Wybór każdego Wybór każdego
Fabryczna 13, 53-609 Wrocław, Польща
Wroclaw, 53609

Każdy ma prawo do wyboru.

Extremo Edu Extremo Edu
Wroclaw

Temple university football Temple university football
Wroclaw

Mind is everything: muscle, pieces of rubber. All that I am, I am because of my mind.

Webery Educazja Webery Educazja
BHqre 3287
Wroclaw, 32671

Webery edukazja its best school in Poland today

Kreatywna Edukacja Klockami Kreatywna Edukacja Klockami
Wroclaw

Edukacja klockami LEGO

Uniwersum Rozwoju Uniwersum Rozwoju
Wroclaw

Miejsce, dzięki któremu Twój świat staje się lepszy...

Inter Wrocław Inter Wrocław
Ulica Ofiar Oświęcimskich 19a 50-069 Wrocław
Wroclaw, 50069

Język angielski w International House we Wrocławiu