24/07/2026
"Człowieczeństwo to stałe konfrontowanie się z sytuacjami, z których każda stanowi zarazem szansę i wyzwanie; stawiając czoła takiemu wyzwaniu, wypełniamy jego sens, a tym samym osiągamy spełnienie. Każda sytuacja w życiu wzywa nas najpierw do słuchania, a następnie do odpowiedzi" (V. Frankl).
Logoterapia zaprasza do czegoś znacznie głębszego niż tylko „radzenia sobie z życiem”. Zaprasza do relacji — z rzeczywistością, z samym sobą, z innymi. Nie każda sytuacja wymaga natychmiastowego działania i nie każda trudność jest do „rozwiązania”. Niektóre przychodzą po to, żeby coś w nas lepiej zobaczyć, nazwać, dopuścić, doświadczyć. Może to, co teraz przeżywasz, nie jest przeszkodą, tylko doświadczeniem, które próbuje się w Tobie domknąć, albo historią, która potrzebuje Twojej cierpliwej obecności i mądrej postawy, a nie kontroli. Zatrzymanie, uważność, działanie/postawa - ta kolejność chroni przed automatyczną reakcją na to, co się wydarza. Zatrzymanie daje przestrzeń. A przestrzeń to warunek, żeby w ogóle coś usłyszeć, zobaczyć. Uważność - tu zaczyna się głębsze spotkanie i namysł: co się tak naprawdę wydarza? co czuję? co się we mnie poruszyło? Uważność pozwala odróżnić to, co jest reakcją zakorzenioną w „tu i teraz”, a co jest echem dawnych doświadczeń, lub powielanych wcześniej schematów reagowania. Postawa lub działanie: dopiero tutaj pojawia się wybór - jak chcę odpowiedzieć? Nie „jak zwykle reaguję?”, ale „jaka odpowiedź jest zgodna ze mną?”. W ten sposób rodzi się wolność i zaczyn realna zmiana.
❓ Czego konkretna trudna sytuacja dotknęła we mnie najgłębiej - jakiej potrzeby, lęku, tęsknoty?
❓ Jak reagowało moje ciało, co próbowało mi zakomunikować?
❓ Czy daję sobie prawo, żeby najpierw się zatrzymać, zanim zareaguję? Co mi w tym pomaga?
❓ Co tracę, kiedy odpowiadam z impulsu, a co zyskuję, kiedy wybieram świadomie?
❓ Na ile potrafię być przy tym, co trudne, bez natychmiastowej potrzeby zmiany?
ph