1 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej 1 PDPanc.

15/08/2026

🗓️ Kartka z kalendarza: 1️⃣3️⃣ sierpnia 1963 r. zmarł w Londynie kpt. Kazimierz Nosalik.

Urodził się 16 sierpnia 1912 r. w Warszawie. Był synem Jana - strażaka i Elżbiety z d. Bzdok. Mieszkał wraz z rodzicami przy Nowolipki 51 m.28. Był absolwentem Gimnazjum Męskiego im. Gen. J. Sowińskiego w Warszawie, świadectwo dojrzałości otrzymał w 1933 r. Po ukończeniu gimnazjum kształcił się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu, którą ukończył z wynikiem – bardzo dobry i promowany do stopnia podporucznika artylerii. Ukończył kurs specjalizujący dla oficerów artylerii przeciwlotniczej w Centrum Wyszkolenia Art. Przeciwlotniczej (1937). W lutym 1939 r. objął dowództwo 2 baterii 2 daplot. W kampanii wrześniowej był dowódcą 84 baterii art. plot. w składzie Suwalskiej Brygady Kawalerii. Internowany na Litwie, przedostał się do Francji, skąd ewakuowany do Anglii. Służył w Zgrupowaniu Artylerii Przeciwlotniczej. 20 marca 1941 awans na stopień porucznika. Od 1942 w służbie 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 1 Dywizji Pancernej. Walczył u boku gen. Maczka w 1 Dyw. Pancernej. Od stycznia 1943 był dowódcą 8 baterii, zastępcą dowódcy III dyonu. 7 września 1944 awans na stopień kapitana. Od 26 września 1944 p.o. dowódcy a potem dowódca III dyonu 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. Z 1 Dywizją Pancerną przeszedł cały szlak bojowy przez Francję Belgię, Holandię do Niemiec. Kapitan Kazimierz Nosalik został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po wojnie zamieszkał w Londynie.

Źródła:
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Józefa Sowińskiego
Polska Obrona Przeciwlotnicza 1939, tom 3/4, Warszawa 2013

09/08/2026

8 sierpnia 1944 r. 1 Dywizja Pancerna gen. Stanisława Maczka włączyła się do bitwy pod Falaise i odegrała kluczową rolę w zwycięstwie wojsk alianckich w Normandii. Tak rozpoczął się szlak bojowy „Czarnych Diabłów” wiodący przez Francję, Belgię, Holandię i Niemcy.

09/08/2026

🗓️ Kartka z kalendarza: 7️⃣ sierpnia 1993 r. zmarł ppor. Czesław Cimochowicz. Urodził się w Białymstoku 11 listopada 1912 r. Był absolwentem gimnazjum w Grodnie, gdzie zdał maturę oraz Podoficerskiej Szkoły Piechoty w Grodnie. Był uczestnikiem wojny obronnej we wrześniu 1939 r. - od 24 sierpnia do 19 września 1939 r. w ramach 3 Batalionu Strzelców Morskich (załoga Gdyni). Walczył z niemieckim najeźdźcą na odcinku Wejherowo - Oksywie Stare. 18 września ranny, po kapitulacji w niemieckiej niewoli. Z uwagi na fakt urodzenia w Białymstoku - zwolniony z obozu. Podczas powrotu 22 lutego 1940 r. do rodzinnego miasta - do żony i syna - zatrzymany przez sowiecką straż graniczną i wywieziony do Związku Sowieckiego. Na mocy amnestii w konsekwencji układu Sikorski - Majski został uwolniony i wraz z polskim wojskiem opuścił Związek Sowiecki przez Środkowy Wschód do Anglii. Wcielony następnie do 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Lekkiej - 1 Dywizji Pancernej.
W sierpniu 1944 podczas inwazji na Kontynent był na stanowisku p.o. Oficera zwiadowczego baterii przeciwlotniczej. 7 września 1944 awans na podporucznika. Uczestnik - w ramach 1 Dywizji Pancernej - kampanii wojennej wyzwolenia Europy z niemieckiej okupacji: od Francji, przez Belgię, Holandię i Niemcy - do końca wojny. Odznaczony Krzyżem Walecznych. Pełnił stanowiska oficera zwiadowczego baterii, oficera zwiadowczego dywizjonu oraz zastępcy dowódcy baterii. Pod koniec okupacji wyznaczony na dowódcę baterii. Do kwietnia 1947 r. w Niemczech, później wyjechał do Anglii. 16 grudnia 1947 r. powrócił do kraju. Po wojnie zamieszkał w Zgorzelcu. Jego późniejsze losy nie są znane. Pochowany na Cmentarzu przy Parafii pw. Wszystkich Świętych w rodzinnym Białymstoku.

07/08/2026

07/08/2026

Za nami pierwszy dzień Święta 10 Brygady Kawalerii Pancernej.

31/07/2026

23/07/2026

🗓️ Kartka z kalendarza: 2️⃣3️⃣ lipca 1897 r. w Wojnowicach koło Szamotuł urodził się kpt. dr Józef Skotarek. Podczas II wojny światowej służył w 1 Dywizji Pancernej, był lekarzem w 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej. Pochodził z chłopskiej, wielkopolskiej rodziny, miał dwóch braci Jana i Władysława.

Brat Jan był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego, oficerem WP w okresie II Rzeczypospolitej, dosłużył się stopnia podpułkownika artylerii. Był dobrze wykształconym architektem i inżynierem budownictwa. Po II wojnie światowej kierował m.in. odbudową zniszczonej bazyliki archikatedralnej w Poznaniu.

Natomiast nasz dzisiejszy bohater Józef Skotarek także jako młody człowiek był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego, oraz wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. Uczestniczył w wyprawie kijowskiej oraz obronie Warszawy, został zdemobilizowany w 1922 r. Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1932).

W 1928 r. uzyskał uniwersytecki dyplom z zakresu medycyny w Poznaniu. W 1933 r. zawarł związek małżeński z Heleną Stroińska, mieli jednego syna Jacka (1934-1997), który poszedł w ślady ojca i został także uznanym lekarzem - laryngologiem. W latach 1930-1939 dr Józef Skotarek związał się z Górnym Śląskiem. Był pionierem pediatrii na tym obszarze kraju, prowadził własną praktykę lekarską w Chorzowie, z którym się zawodowo i rodzinnie związał. Tam właśnie związał się z siostrami Boromeuszkami, które w 1932 r. Otworzyły Stację Opieki nad Matką i Dzieckiem.

29 sierpnia 1939 r. Józef Skotarek został zmobilizowany do Wojska Polskiego. Według jego własnoręcznego życiorysu, razem ze swoją formacją 18 września przekroczył granicę rumuńską 🇷🇴 i był internowany do lutego 1940 r. W okresie od lutego do kwietnia 1940 r. był na stanowisku lekarza naczelnego Ośrodka Ewakuacyjnego “Split” w Jugosławii. W kwietniu 1940 przedostał się do Francji 🇫🇷 a w czerwcu następnie do Wielkiej Brytanii 🇬🇧. 1 stycznia 1943 otrzymał awans na stopień kapitana. Według monografii 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w okresie od 4 lipca 1944 do 28 sierpnia 1946 r. był lekarzem w 1 Pułku. Miał prawo noszenia odznaki honorowej Pułku, w 1944 odznaczony Krzyżem Walecznych. Służbę w 1 Dywizji Pancernej zakończył 30 sierpnia 1946 r. - podjął decyzję o powrocie do kraju 🇵🇱. Zmarł w 1968 r.

01/05/2026

Wydarzenie miało miejsce co prawda jesienią 2025, ale jego waga jest istotna. Dlatego warto odnotować przekazanie spuścizny po Antonim Firleju do Muzeum Okręgowego w Lesznie. Antoni Firlej był żołnierzem 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej 1 Dywizji Pancernej.