Gabinet Terapii i Edukacji Słonik

Gabinet Terapii i Edukacji Słonik Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony www.gabinetslonik.pl i zapoznania się z ofertą. Informujemy, że strona cały czas jest dopracowywana i uaktualniana.

Otwarcie gabinetu już 1 września 2012r.

11/08/2026

Przemoc to nie tylko działanie fizyczne.

🛑 Przemocą jest:

• ośmieszanie,
• zawstydzanie,
• deprecjonowanie,
• ironia i szyderstwo,
• sarkazm używany do ranienia,
• cyniczne komentarze,
• ignorowanie i „ciche dni”,
• obrażanie się jako forma karania drugiej osoby,
• wywyższanie się,
• obmawianie i plotkowanie,
• krytykowanie,
• zaborcze kontrolowanie,
• poniżanie,
• wykluczanie,
• krzyczenie i mówienie napiętym, agresywnym tonem,
• zaprzeczanie uczuciom drugiej osoby.

‼️Najbardziej podstępne jest to, że wiele z tych zachowań zostało znormalizowanych.‼️

„Przecież tylko żartowałem.”
„Nie przesadzaj.”
„Jesteś przewrażliwiona.”
„Inni mają gorzej.”
„Przecież cię nie biję.”

Takie słowa nie rozwiązują problemu. One go unieważniają. Sprawiają, że osoba krzywdzona zaczyna wątpić we własne odczucia i coraz mniej ufa sobie.⚠️

☢️
Osoby, które dorastały w środowisku, gdzie takie zachowania były codziennością, często nie rozpoznają ich jako przemocy. Myślą: „U mnie w domu zawsze tak było”, więc uznają je za normę. Dopiero po latach odkrywają, że życie w ciągłym napięciu, lęku przed reakcją bliskiej osoby czy poczuciu bycia niewystarczającym nie jest czymś, do czego trzeba się przyzwyczajać.
☢️
Przemoc psychiczna jest cicha, subtelna i powtarzalna. Często nie pozostawia śladów na ciele, ale głęboko rani psychikę. Właśnie dlatego tak trudno ją nazwać i tak łatwo ją usprawiedliwić.
☢️
W wielu rodzinach jest normalizowana na każdym kroku:
„Tata ma zawsze rację.”
„Mama już taka jest.”
„To przecież brat.”
„Babci się nie odmawia.”
⬇️
Takie przekazy sprawiają, że krzywda zostaje usankcjonowana, a dziecko uczy się, że ma ją znosić zamiast przed nią się chronić.😔
⬇️
Jeśli po kontakcie z kimś coraz częściej czujesz się gorszym, zawstydzonym, winnym albo zaczynasz wątpić we własne odczucia – zatrzymaj się. To sygnał, którego nie warto ignorować.⚠️

💛 Szacunek nie boli. Miłość nie upokarza. Bliskość nie wymaga życia w ciągłym napięciu.

❕Wracam do tego tematu, ponieważ mimo rosnącej świadomości społecznej wciąż mamy wiele do zrobienia, szczególnie wtedy, gdy chodzi o ochronę dzieci. To, co dorośli nazywają „wychowaniem”, „żartem” czy „charakterem”, bardzo często jest doświadczeniem przemocy, która zostaje na całe życie.❕

29/04/2026

Dlaczego układ nerwowy ma znaczenie w terapii?

AUN, czyli autonomiczny układ nerwowy, to jeden z kluczowych elementów skutecznej terapii — szczególnie w pracy z traumą.

Najprościej: to system, który steruje Twoimi automatycznymi reakcjami na stres i poczucie bezpieczeństwa. Nie pyta o zgodę — on działa w tle. Działa automatycznie w oparciu o swoją bazę danych z przeszłości.

Dlaczego jest tak ważny?

👉 To on decyduje, czy czujesz się bezpiecznie czy w zagrożeniu.
Ma dwie główne „gałęzie”:
• współczulną (walka / ucieczka)
• przywspółczulną (odpoczynek / regeneracja)

Jeśli Twój system jest stale w trybie alarmowym, żadna rozmowa w terapii nie dotrze głęboko — ciało i tak będzie w napięciu.

👉 Trauma i stres zapisują się w ciele, nie tylko w myślach, dlatego sama analiza często nie wystarcza. Skuteczna terapia pracuje też z ciałem i regulacją układu nerwowego.

👉 Regulacja AUN = większa odporność psychiczna
Kiedy uczysz się uspokajać swój układ (oddech, ruch, uważność), łatwiej radzisz sobie z emocjami i stresem.

👉 To fundament zmiany
Możesz dużo rozumieć — ale jeśli ciało jest w trybie zagrożenia, reakcje i tak będą automatyczne.

Jak rozpoznać swój stan?

🔴 Tryb walki / ucieczki
• napięcie w ciele
• szybki oddech
• gonitwa myśli
• niepokój, drażliwość
➡️ czujesz presję działania

🔵 Tryb zamrożenia
• brak energii
• odcięcie od emocji
• „pustka w głowie”
➡️ brak siły, żeby reagować

🟢 Stan regulacji
• spokojny oddech
• poczucie „ogarniam”
• elastyczność
➡️ jesteś obecny i dostępny

Szybki test ⬇️

Zadaj sobie 3 pytania:
1. Czy moje ciało jest napięte czy rozluźnione?
2. Czy mam nadmiar energii czy jej brak?
3. Czy chcę działać, uciekać czy się schować?

Najważniejsze:

Nie chodzi o to, żeby być cały czas w „zielonym”.

👉 Kluczowe jest to, jak szybko wracasz do równowagi.

I to właśnie rozwija dobra terapia, która koncentruje się na myślach, emocjach i sygnałach ciała.

, ,

Jak skutecznie wspierać innych w sytuacjach kryzysowych? ⬇️
20/11/2025

Jak skutecznie wspierać innych w sytuacjach kryzysowych? ⬇️

Siła w kryzysie e-book z psychologii kryzysu

10/09/2025

❣️❣️❣️❣️❣️

👍
26/06/2025

👍

To ważna zmiana ‼️ Już 13-letnie osoby będą mogły skorzystać z pomocy psychologa, psychoterapeuty lub terapeuty środowiskowego w ramach NFZ – bez konieczności uzyskania zgody rodzica 🧠

To przełomowy krok w kierunku uznania podmiotowości młodzieży i ich prawa do samodzielnego dostępu do pomocy, wtedy gdy najbardziej jej potrzebują.

Choć najlepsze efekty daje wsparcie całej rodziny – i taka jest wciąż rekomendowana forma pomocy – zdajemy sobie sprawę, że nie zawsze jest to możliwe. Nowe przepisy dają młodym ludziom szansę na pomoc nawet wtedy, gdy dorośli z różnych powodów nie mogą lub nie chcą im towarzyszyć 🤝

Dziękujemy wszystkim, którzy zabiegali o tę zmianę – szczególnie organizacji Nastoletni Azyl, Posłance Marta Golbik i Rzecznik Praw Dziecka Monika Horna-Cieślak ❤️

Czekamy na decyzję Senatu. Trzymamy kciuki za szybkie zakończenie tego procesu 💬💪

21/05/2025

🧠 Żartowniś czy błazen? To nie to samo!

Humor może budować relacje albo… je psuć. 🤷‍♀️ Wszystko zależy od tego, jak i kiedy go używamy.

Poznaj różnicę między zdrowym żartem, a byciem w roli błazna – w różnych codziennych sytuacjach 👇

Spójrzmy na przykłady.

🏢 W pracy:

✔️ Zdrowy żart: „Jeśli się pomylimy na prezentacji, powiemy, że to test czujności odbiorców 😄”

❌ Błazen: „Luz, jak coś zawalimy, to najwyżej nas zwolnią i odpoczniemy!”

🟡 Humor w biurze jest super – o ile nie zakrywa stresu innych i nie bagatelizuje sytuacji.

🏠 W domu z dzieckiem:

✔️ Zdrowy żart: „Twoje zęby już pytają: gdzie jest szczoteczka?!”

❌ Błazen: „Nie chcesz myć zębów? No to ci wszystkie wypadną! Zostaniesz dziadkiem!”

🟡 Dzieci uwielbiają śmiech, ale potrzebują też poczucia bezpieczeństwa i granic.

👥 Na spotkaniu towarzyskim:

✔️ Zdrowy żart: „Wakacje na plaży? A ja plażowałem na balkonie, z kawą i praniem 😄”

❌ Błazen: „Nie byłem na wakacjach, bo ktoś musi pracować na luksusy innych!” (ton: zgryźliwy, sarkastyczny)

🟡 Żarty, które kręcą się wyłącznie wokół siebie, rzadko są zabawne dla innych.

🔍 Różnica w pigułce:

✅ Żart:
– buduje relację
– ma wyczucie sytuacji
– nie rani

🚫 Błazen:
– szuka uwagi
– nie zna granic
– zagłusza emocje i nie daje się traktować poważnie

A teraz coś więcej w ujęciu psychologicznym i społecznym. 🤓

Różnica między żartowaniem a rolą błazna polega przede wszystkim na celu, kontekście i pozycji osoby żartującej.

🥳🥳🥳🥳 Żartowanie:
🥳 To spontaniczne, okazjonalne wprowadzanie humoru.
🥳 Może być formą rozluźnienia atmosfery, nawiązania relacji, czy pokazania dystansu do siebie.
🥳 Żartujący robi to z własnej woli, bez obowiązku i zazwyczaj z umiarem.
🥳 Nie jest zredukowany do roli tego, kto rozśmiesza.

🤡🤡🤡🤡 Rola błazna:
🤡 To stała, przypisana rola społeczna, w której osoba ma rozśmieszać innych, często też kosztem siebie.
🤡 Błazen może być postrzegany jako ktoś, kto nie jest brany na poważnie.
🤡 Może się wiązać z poczuciem presji, by być zabawnym cały czas, nawet jeśli dana osoba nie ma na to ochoty.
🤡 W ekstremalnym przypadku to sytuacja, w której człowiek traci prawo do bycia traktowanym serio.

☣️ Kluczowa różnica:
🥳 Żartowanie to działanie – coś, co robimy.
🤡 Błazen to rola – coś, czym jesteśmy w oczach innych.

✅ Psychologiczny kontekst:

➡️ Potrzeba akceptacji:

Czasem ludzie zaczynają żartować, bo widzą, że to zyskuje im sympatię. Jeśli środowisko nagradza ich wyłącznie za bycie zabawnymi, mogą nieświadomie wejść w rolę błazna, żeby nie stracić tej akceptacji. Na tym budują poczucie swojej wartości, atrakcyjności i budują relacje.

➡️ Mechanizm obronny:

Humor może być formą radzenia sobie z trudnymi emocjami – np. ktoś, kto doświadczył bólu, może rozbrajać powagę sytuacji żartem, by nie pokazać słabości.
Z czasem jednak może się to przerodzić w maskę – błazna – który już nie potrafi pokazać prawdziwych uczuć.

➡️ Utrata tożsamości:

Jeśli ktoś jest stale traktowany jak „ten śmieszny”, może zacząć wątpić, czy ma prawo do bycia kimś więcej. To może prowadzić do frustracji, poczucia niezrozumienia, a nawet wypalenia emocjonalnego.

✅ Społeczny kontekst:

➡️ Społeczne role i oczekiwania:

Grupy często przydzielają role – ktoś jest liderem, ktoś doradcą, ktoś „duszą towarzystwa”.
Gdy rola błazna zostanie przypisana na stałe, społeczeństwo zaczyna oczekiwać, że dana osoba zawsze będzie zabawna – nawet w niewłaściwych momentach. Zmiana tej roli bywa bardzo trudna.

➡️ Brak przestrzeni na powagę:

Ludzie w roli błazna mogą nie mieć przyzwolenia społecznego na mówienie serio. Gdy próbują – są wyśmiewani, ignorowani, przerywani. To prowadzi do wykluczenia z ważnych rozmów i ograniczenia wpływu.

➡️ Kultura i stereotypy:

W niektórych kulturach czy środowiskach (np. szkoła, biuro, media) jest silna presja, by „nie robić dramatu” i być „na luzie”. Wtedy błazen staje się społecznie wygodny, bo rozładowuje napięcia, ale często kosztem siebie.

🔺🔻 A jak wyjść z roli błazna? 🤔

Często osoby, które czują, że zostały „uwięzione” w roli błazna, chcą być traktowane poważniej. Oto konkretne kroki, jak wyjść z tej roli – bez zrywania relacji i bez utraty swojej osobowości.

🙂 Zrozum, że masz prawo do zmiany.

Najpierw zaakceptuj, że nie musisz cały czas rozśmieszać innych, by zasługiwać na uwagę czy sympatię. Twoja wartość nie zależy od rozbawiania ludzi.

🙂 Obserwuj, kiedy żartujesz – i dlaczego.

Zacznij zauważać, w jakich sytuacjach automatycznie sięgasz po żart. Zastanów się:

❓Czy żartujesz, bo się boisz ciszy?
❓Czy żartujesz, bo nie chcesz wyjść na osobę zbyt poważną?
❓Czy żartujesz, bo wtedy tylko czujesz się lubiany/a?
❓Czy żartujesz, żeby ludzie się śmiali, bo wtedy czujesz się bezpiecznie?
❓Czy żartujesz, bo obawiasz się oceny innych?
A może powód jest jeszcze inny?

Świadomość to pierwszy krok do zmiany.🌷

🙂 Daj sobie zgodę na bycie poważnym i dorosłym.

Zacznij celowo mówić poważnie w sytuacjach, które tego wymagają – i nie rozbijaj tego żartem na końcu. Czasem wystarczy milczeć, zamiast rzucać kolejną ripostę.
Trening milczenia może być dla „błazna” bardzo trudny, ale to droga do zmiany i sygnał dla innych, że coś się zmienia.

🙂 Ustal granice.

Jeśli ktoś traktuje cię jak „maskotkę do śmiania się”, spróbuj reagować:
🎲 To nie jest dla mnie śmieszne.
🎲 Wiesz, czasem też mam coś serio do powiedzenia.

Postaraj się o wyznaczenie nowej przestrzeni dla siebie.🍀

🙂 Zmieniaj dynamikę relacji.

Zacznij budować relacje nie tylko oparte na śmiechu, ale też na rozmowie, współpracy, wspólnym działaniu.
Zobaczysz, kto potrafi cię przyjąć w nowej wersji – a kto potrzebuje cię wyłącznie jako rozrywki.

🙂 Przygotuj się na opór.

Niektórzy mogą się zdziwić lub nawet zareagować złością, że „już nie jesteś taki zabawny jak kiedyś”. To naturalne – bo wychodzenie z roli burzy układ sił. Nie trać z tego powodu wiary w zmianę. Ktoś, kto cię naprawdę szanuje, zaakceptuje cię również w wersji poważniejszej.🩷

🙂 Znajdź inne sposoby wyrażania siebie.

Humor to cenna cecha — ale nie musi być jedyną. Znajdź inne obszary, w których możesz się wyrazić: pisanie, słuchanie innych, tworzenie, pomaganie. To pokaże twoją głębię – nie tylko sobie, ale i innym.

👉 W kolejnych postach o tym, jak rodzic w roli błazna wpływa na dziecko i jak to jest gdy dziecko radzi sobie poprzez błaznowanie. Zachęcam do zajrzenia w wolnej chwili 🌸 i poczytania przy ☕️😋

🩵
02/04/2025

🩵


2 kwietnia 

🩵Światowy Dzień Świadomości Autyzmu🩵

Autyzm to neurorozwojowe zaburzenie, które wpływa na sposób, w jaki osoba postrzega świat, komunikuje się i wchodzi w interakcje społeczne.

1. Objawy autyzmu

Objawy mogą się znacznie różnić w zależności od osoby, ale najczęściej obejmują:

✅ Trudności w komunikacji i interakcjach społecznych
• Problemy z rozumieniem emocji i intencji innych osób
• Ograniczona lub nietypowa mowa (np. echolalia – powtarzanie słów i fraz)
• Trudności w nawiązywaniu relacji rówieśniczych
• Brak spontanicznej potrzeby dzielenia się zainteresowaniami

✅ Powtarzalne zachowania i ograniczone zainteresowania
• Powtarzalne ruchy (np. machanie rękami, kołysanie się)
• Sztywne trzymanie się rutyn i schematów
• Intensywne zainteresowania konkretnymi tematami (np. pociągi, liczby, mapy)
• Nadwrażliwość lub niewrażliwość na bodźce (np. hałas, dotyk, światło)

✅ Specyficzne zdolności poznawcze i sensoryczne
• Niektóre osoby z autyzmem mają wyjątkowe zdolności w określonych dziedzinach (np. pamięć, matematyka, muzyka)
• Nietypowe przetwarzanie bodźców sensorycznych (np. unikanie określonych faktur ubrań, specyficzna reakcja na dźwięki)

2. Przyczyny autyzmu

Autyzm nie ma jednej, konkretnej przyczyny, ale jest wynikiem złożonej interakcji czynników genetycznych i środowiskowych. Badania wskazują, że:
• Istnieje silne podłoże genetyczne – autyzm może występować rodzinnie
• Czynniki prenatalne (np. infekcje, ekspozycja na toksyny) mogą zwiększać ryzyko
• Nie jest spowodowany przez szczepienia – liczne badania wykluczyły taki związek

3. Diagnoza autyzmu

Diagnoza opiera się na obserwacji zachowań dziecka oraz wywiadzie z rodzicami. Narzędzia diagnostyczne to m.in.:
• ADOS-2 (obserwacja zachowania)
• ADI-R (wywiad z rodzicami)
• Testy psychologiczne i neurologiczne

4. Terapia i wsparcie

Nie ma „lekarstwa” na autyzm, ale odpowiednia terapia może znacznie poprawić funkcjonowanie:
✅ Terapia behawioralna (ABA) – rozwijanie umiejętności społecznych i komunikacyjnych
✅ Terapia logopedyczna – wsparcie w nauce mowy i komunikacji
✅ Integracja sensoryczna – pomoc w radzeniu sobie z nadwrażliwością na bodźce
✅ Wsparcie psychologiczne i terapia rodzinna – praca nad emocjami i relacjami
✅ Indywidualne podejście edukacyjne – dostosowanie nauczania do potrzeb dziecka

5. Autyzm w dorosłości

Niektóre osoby wymagają stałego wsparcia, inne funkcjonują niezależnie. Ważne jest zapewnienie odpowiednich warunków do rozwoju, w tym wsparcia w pracy, edukacji i życiu społecznym.

24/03/2025

Gdy dziecko kłamie… 🫢

Kłamanie u dzieci, szczególnie tych, które doświadczyły wczesnodziecięcej traumy, często pełni funkcję mechanizmu obronnego. Może wynikać z potrzeby ochrony siebie, unikania kary, lęku przed odrzuceniem, a także trudności z regulacją emocji i budowaniem relacji opartych na zaufaniu.

Dlaczego dzieci po traumach kłamią?

➡️ Mechanizm obronny – kłamstwo może być sposobem na uniknięcie sytuacji, które wydają się zagrażające, nawet jeśli obiektywnie nie ma realnego zagrożenia.

➡️ Unikanie kary lub konsekwencji – dzieci po trudnych doświadczeniach mogą mieć wyuczoną reakcję na błędy: „jeśli powiem prawdę, spotka mnie coś złego”.

➡️ Budowanie alternatywnej rzeczywistości – niektóre dzieci wymyślają historie, by nadać sens swoim emocjom lub doświadczeniom.

➡️ Chęć zwrócenia uwagi – jeśli dziecko czuje się niewidzialne, może uciekać w kłamstwa, by przyciągnąć zainteresowanie.

➡️ Problemy z poczuciem własnej wartości – dziecko może kłamać, by wydawać się „lepsze”, bardziej akceptowane lub by uniknąć wstydu.

➡️ Nauczony schemat przetrwania – jeśli w przeszłości dziecko było w sytuacjach, gdzie prawda oznaczała kłopoty lub ból, mogło nauczyć się, że lepiej jest kłamać.

Jak reagować?

✅ Spokój i empatia – zamiast surowo karać, warto spróbować zrozumieć, skąd wzięło się kłamstwo.

✅ Bezpieczna przestrzeń – dziecko musi wiedzieć, że mówienie prawdy nie skończy się dla niego zagrożeniem ani odrzuceniem.

✅ Konsekwencje zamiast kary – zamiast karać, można pokazać naturalne konsekwencje kłamstwa, np. „Jeśli mi nie powiesz, że zgubiłeś coś ważnego, nie będę mogła Ci pomóc tego znaleźć”.

✅ Wzmacnianie uczciwości – docenianie momentów, gdy dziecko mówi prawdę, nawet jeśli jest to trudne.

✅ Rozmowa o emocjach – dzieci po traumach często nie umieją mówić o swoich uczuciach, więc warto je tego uczyć: „Czy bałeś się, że się zezłoszczę? Możesz mi o tym mówić, zamiast wymyślać historię”.

✅ Budowanie relacji opartej na zaufaniu – dziecko, które czuje się akceptowane i kochane, będzie miało mniej powodów, by kłamać.

✅ Terapia – jeśli kłamanie jest częścią szerszych trudności emocjonalnych, warto skonsultować się ze specjalistą, który pomoże dziecku lepiej radzić sobie z emocjami.

‼️ Dziecko kłamie nie dlatego, że chce zrobić komuś na złość, ale dlatego, że w ten sposób radzi sobie z rzeczywistością. Kluczem jest spokojne podejście i pomoc w budowaniu bezpiecznych schematów zachowań.❣️

Kto chętny na konsultację i pomaganie? 👍🥳
16/01/2025

Kto chętny na konsultację i pomaganie? 👍🥳

Wspomóż: 33. Finał WOŚP - Gramy na zdrowie! - Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy - zobacz Konsultacja psychologa - Magdalena Herda (17130240986) na Charytatywni Allegro

Adres

Praga Południe
Warsaw

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet Terapii i Edukacji Słonik umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij

Kategoria