Women in Nuclear Polska

Women in Nuclear Polska Women in Nuclear Polska jest stowarzyszeniem osób wspierających i związanych z atomistyką, ze s

Płeć, wykształcenie humanistyczne czy brak wieloletniego doświadczenia na placu budowy nie stanowią bariery do budowania...
26/09/2026

Płeć, wykształcenie humanistyczne czy brak wieloletniego doświadczenia na placu budowy nie stanowią bariery do budowania kariery w sektorze jądrowym.

Artykuł Emilii Janisz na łamach Znad Wilii (zw.lt) trafnie punktuje jeden z najpopularniejszych mitów narosłych wokół sektora jądrowego: atom to nie tylko inżynierowie i fizycy.

Transformacja energetyczna i rozwój energetyki jądrowej w Polsce oraz na świecie to gigantyczne przedsięwzięcie, które potrzebuje interdyscyplinarnych zespołów. Obok wybitnych specjalistów od nauk ścisłych, kluczową rolę odgrywają ekspertki i eksperci z obszarów takich jak:

* Prawo i regulacje – tworzenie ram prawnych i dostosowywanie przepisów międzynarodowych.
* Komunikacja, PR i edukacja – budowanie zaufania społecznego, transparentny dialog i odczarowywanie mitów.
* Ekonomia i finanse – strukturyzowanie budżetów i modeli finansowych dla inwestycji opiewających na setki miliardów złotych.
* Zarządzanie zasobami ludzkimi (HR) – rekrutacja i rozwój kompetencji dla tysięcy nowych miejsc pracy.
* Środowisko i ESG – oceny wpływu na otoczenie i dbałość o zrównoważony rozwój.

Jako Women in Nuclear Polska codziennie udowadniamy, że sektor jądrowy jest otwarty dla każdego, kto ma pasję, chęć do nauki i odwagę do podejmowania wielkich wyzwań. Różnorodność perspektyw i kompetencji to nie dodatek – to fundament bezpiecznej i efektywnej energetyki przyszłości.

Czym dla Was jest „humanistyczna strona atomu”? Czy w Waszych zespołach pracują osoby o nietypowym backgroundzie?

Link do pełnego artykułu w komentarzu 💬👇

Czego możemy nauczyć się od siebie?Podczas drugiego dnia WiN Europe Regional Meeting nasza członkini Agnieszka Swiniarsk...
26/09/2026

Czego możemy nauczyć się od siebie?

Podczas drugiego dnia WiN Europe Regional Meeting nasza członkini Agnieszka Swiniarska-Chabros z WiN Poland poprowadziła warsztat „Nuclear Europe – What Can We Learn from Each Other?”

Uczestnicy spojrzeli na europejskie doświadczenia z czterech perspektyw: krajów rozpoczynających program jądrowy, realizujących nowe projekty, posiadających wieloletnie doświadczenie eksploatacyjne oraz odbudowujących kompetencje jądrowe.

Następnie, z perspektywy doświadczeń swoich krajów, zastanawiali się:

🔹 Czego już się nauczyliśmy?
🔹 Czego inni mogą nauczyć się od nas?
🔹 Co chcielibyśmy wiedzieć wcześniej?

Na koniec wszyscy zastanawiali się także, których błędów nie powinniśmy powtarzać i które doświadczenia warto przenosić pomiędzy krajami.

Wśród tematów pojawiających się w dyskusjach znalazły się: standaryzacja i sprawdzone rozwiązania, lepsze przygotowanie projektów i dojrzałość projektu technicznego, wymiana doświadczeń eksploatacyjnych i wniosków z wcześniejszych projektów, wczesne budowanie kompetencji, łańcucha dostaw i zaplecza regulacyjnego, a także transparentna komunikacja, współpraca, kultura bezpieczeństwa oraz transfer wiedzy.

Wniosek? Różne kraje. Różne etapy. Różne doświadczenia. A jednak wiele lekcji okazuje się wspólnych.

🇬🇧

⚛️ What can we learn from each other?

During Day 2 of the WiN Europe Regional Meeting, our member Agnieszka Swiniarska-Chabros from WiN Poland led the workshop “Nuclear Europe – What Can We Learn from Each Other?”

Participants explored European nuclear experience from four perspectives: countries starting a nuclear programme, delivering new projects, operating mature nuclear programmes, and rebuilding nuclear capabilities.

Then, drawing on the experience of their own countries, they reflected on:

🔹 What have we learned?

🔹 What could others learn from us?
🔹 What do we wish we had known earlier?
Finally, everyone considered which mistakes we should stop repeating and which experiences are worth transferring across countries.

Topics raised during the discussions included standardisation and proven solutions, stronger project preparation and design maturity, sharing operating experience and lessons learned, early development of skills, supply chains and regulatory capability, as well as transparent communication, collaboration, safety culture and knowledge transfer.

The takeaway? Different countries. Different stages. Different experiences. Yet many of the lessons are shared.

Masz 5 minut, żeby przekonać nas, dlaczego energetyka jądrowa ma znaczenie?Weź udział w konkursie „Power Speech – Dlacze...
16/09/2026

Masz 5 minut, żeby przekonać nas, dlaczego energetyka jądrowa ma znaczenie?

Weź udział w konkursie „Power Speech – Dlaczego Energetyka Jądrowa?” organizowanym przez Women in Nuclear Polska w ramach IV Kongresu Energetyki Jądrowej.

Zapraszamy studentki i studentów politechnik oraz uczelni technicznych z całej Polski.

Spośród zgłoszeń wybierzemy 8 finalistów, którzy 14 października br. wystąpią przed publicznością i Jury Kongresu.

Nie liczy się tylko wiedza, liczą się również pomysł, kreatywność, styl i siła przekazu. Masz własne spojrzenie na energetykę jądrową? Pokaż je podczas swojego Power Speech!

Na finalistów czekają nagrody, m.in.:
· Kolacja z kierownictwem Bechtel i rozmowa o karierze,
· Wizyta studyjna w Mostostal Siedlce i kulisy mockupa na wyspę jądrową,
· Wizyta studyjna z PEJ na teren przyszłej elektrowni Lubiatowo-Kopalino,
· Lunch z Prezesem i inżynierami Westinghouse,
· Bezpłatny udział w IV Kongresie Energetyki Jądrowej,
· Edukacyjne nagrody-niespodzianki.

Zgłoszenia do: 30.09.2026 r., godz. 15:00

A jeśli zostaniesz finalistą, zabierz ze sobą publiczność! Możesz zaprosić swoje koło naukowe, znajomych czy rodzinę, aby wspólnie kibicowali Ci podczas wystąpienia 14.10 od godz. 16:00.

Formularz zgłoszeniowy:

https://forms.gle/k5hiasJkgDDVnURXA

Szczegóły i regulamin:

https://kongres-nuclear.pl/edycja-2026/warsztaty/

Podejmij wyzwanie. Masz 5 minut. Masz głos. Masz Power Speech.

Polski atom: nowe kadry czy transfer kompetencji? ⚛️W dyskusji o budowie polskiego programu jądrowego dużo mówi się o ks...
15/09/2026

Polski atom: nowe kadry czy transfer kompetencji? ⚛️

W dyskusji o budowie polskiego programu jądrowego dużo mówi się o kształceniu nowych kadr. Sektor potrzebuje inżynierów i ekspertów, a uczelnie rozwijają dedykowane kierunki. Ale czy części tych specjalistów nie mamy już na rynku? 🤔

Jak przekuć doświadczenie przemysłowe w kompetencje dla atomu? Budowa i eksploatacja elektrowni jądrowej w dużej mierze opiera się na pracownikach technicznych i wykonawczych. Analizy europejskiej inicjatywy Skills4Nuclear wskazują, że stanowiska te stanowią ok. 40–45% kadry elektrowni.

Kluczowy jest proces „nuklearyzacji” – dostosowania kompetencji fachowców do standardów, procedur, wymogów regulacyjnych i kultury bezpieczeństwa sektora jądrowego.
Potrzebne kompetencje są już obecne m.in. w elektroenergetyce, przemyśle, lotnictwie i dużych projektach infrastrukturalnych. Dotyczy to:

• elektryków, mechaników, techników aparatury kontrolno-pomiarowej, monterów i specjalistów HVAC 🔧�• spawalnictwa i prac budowlano-montażowych 🛠️�• zarządzania projektami i inżynierii 📊�• QA/QC 🔍�• HSE i ochrony radiologicznej 🛡️�• zakupów i finansów.

Nie tylko kogo, ale również kiedy?
Innych kompetencji potrzeba podczas przygotowania inwestycji, innych w fazie budowy, a kolejnych przy rozruchu i eksploatacji. Różny jest też czas ich przygotowania. Według Skills4Nuclear szkolenie spawacza może trwać 1–3 lata, technika automatyki 3–5 lat, a ścieżka operatora reaktora nawet 5–10 lat.

Dlatego zapotrzebowanie na kadry powinno być powiązane z harmonogramem inwestycji. W analizie zasobów i wdrażaniu standardów wsparcie oferuje amerykański program FIRST (Foundational Infrastructure for Responsible Use of Small Modular Reactor Technology). W Polsce prowadzone jest obecnie mapowanie kompetencji i diagnoza potrzeb rynku. Zestawienie tych danych z krajowym potencjałem kadrowym pozwoli lepiej zaplanować rekrutację i przekwalifikowanie.

Praktyka międzynarodowa:
W Wielkiej Brytanii Nuclear Skills Plan rozwija ścieżki przebranżowienia specjalistów z przemysłu, w tym Oil & Gas. Podobne podejście rekomenduje Międzynarodowa Agencja Energii Atomowe (IAEA): mapowanie krajowych zasobów, identyfikację luk i celowane podnoszenie kwalifikacji.

Co to oznacza dla Polski?
Wiele kompetencji potrzebnych energetyce jądrowej już istnieje w krajowym przemyśle. Nie chodzi więc wyłącznie o kształcenie nowych kadr, ale również o identyfikację, transfer i „nuklearyzację” kompetencji, które już mamy.

Przyszli specjaliści polskiego programu jądrowego wcale nie muszą czekać na inaugurację roku akademickiego. Możliwe, że właśnie są w pracy. 💡🔧⚛️

Autorka: Paulina Seeligmann

hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag

Źródła:

1. Skills4Nuclear (2026), Tiering the Typology of EU VET Trainings Based on Industry Needs, Deliverable D4.3

2. IAEA (2022), Human Resource Management for New Nuclear Power Programmes, Nuclear Energy Series No. NG-T-3.10 (Rev. 1)

3. UK Nuclear Skills Plan – Career Switchers, [https://nuclearskillsplan.com/skills-plan/project/career-switchers/]

4. Ministerstwo Energii, „Atom na uczelniach – Ministerstwo Energii przygotowuje polskie kadry dla energetyki jądrowej”, [https://www.gov.pl/web/energia/atom-na-uczelniach-ministerstwo-energii-przygotowuje-polskie-kadry-dla-energetyki-jadrowej]

5. Ministerstwo Energii / Polski Atom,„Warsztaty FIRST ‘National Roadmap for the Development of a Capable Nuclear Workforce’”, [https://www.gov.pl/web/polski-atom/warsztaty-first-national-roadmap-for-the-development-of-a-capable-nuclear-workforce-8-9-czerwca-2026-r]

Oklo. Natura była pierwszaLubimy myśleć o reaktorach jądrowych jako o jednym z największych osiągnięć współczesnej cywil...
08/09/2026

Oklo. Natura była pierwsza

Lubimy myśleć o reaktorach jądrowych jako o jednym z największych osiągnięć współczesnej cywilizacji - efekcie pracy pokoleń fizyków, inżynierów i konstruktorów. Tymczasem historia pokazuje coś zaskakującego. Zanim człowiek zbudował pierwszy reaktor, natura zrobiła to sama. I to około 1,7 miliarda lat temu.

Miejsce to nazywa się Oklo i znajduje się na terenie dzisiejszego Gabonu. Przez miliony lat było po prostu jednym z wielu złóż uranu. Dopiero w 1972 roku naukowcy analizujący pochodzącą stamtąd rudę zauważyli, że czegoś w niej brakuje. Zawartość izotopu uranu U-235 była niższa niż powinna być w naturalnym uranie. Początkowo wyglądało to na błąd pomiarowy. Kolejne analizy przyniosły jednak bardziej zaskakującą odpowiedź. W skałach odnaleziono produkty rozszczepienia jądrowego, czyli ślady pozostawiane przez pracujący reaktor. Tyle że żadnego reaktora nigdy tam nie zbudowano.

Odkrycie postawiło naukowców przed niezwykłym wnioskiem: reakcja jądrowa zaszła naturalnie.

Dziś takie zjawisko nie mogłoby się wydarzyć. Jednak prawie dwa miliardy lat temu zawartość U-235 w naturalnym uranie była znacznie wyższa niż obecnie. W odpowiednich warunkach geologicznych, przy obecności wody gruntowej spowalniającej neutrony, mogła rozpocząć się samopodtrzymująca reakcja łańcuchowa. Natura po prostu wykorzystała te same prawa fizyki, które człowiek odkrył dopiero miliardy lat później.

Co więcej, Oklo nie było pojedynczym reaktorem. Na tym obszarze zidentyfikowano co najmniej sześć naturalnych stref reaktorowych. W trakcie swojej „pracy” zużyły one ponad 6 ton U-235, wytwarzając energię szacowaną na około 131 TWh. Moc największego z tych naturalnych reaktorów mogła przekraczać 100 kW.

Najciekawsze jest jednak coś innego. Natura stworzyła również własny mechanizm regulacji. Gdy reakcja stawała się zbyt intensywna, temperatura rosła, woda odparowywała, a proces wygasał. Kiedy skały stygły, woda wracała i reakcja mogła rozpocząć się ponownie. Bez komputerów, procedur i operatorów. Wyłącznie dzięki właściwościom materiałów i prawom fizyki.

Dlaczego Oklo wciąż fascynuje naukowców? Bo jest czymś więcej niż geologiczną ciekawostką. To jedyny znany przykład naturalnego reaktora jądrowego na Ziemi i bezcenne laboratorium, które działało w skali czasu niewyobrażalnej dla człowieka. Dzięki niemu można badać, jak przez setki milionów lat zachowują się produkty rozszczepienia oraz materiały promieniotwórcze w środowisku geologicznym. Wiedza ta pomaga również w projektowaniu przyszłych składowisk odpadów promieniotwórczych.

W dyskusjach o energetyce jądrowej najczęściej patrzymy w przyszłość. Tymczasem jedno z najcenniejszych źródeł wiedzy znajduje się głęboko w przeszłości naszej planety. Oklo przypomina, że człowiek nie wymyślił energii jądrowej. Nauczył się jedynie ją wykorzystywać. Natura zrobiła to pierwsza.

Autorka: Barbara Swirkaitis

Ilustracja: wikipedia

🎓 Trwa nabór do programu IAEA Marie Skłodowska-Curie Fellowship Programme!To wyjątkowa okazja dla kobiet zainteresowanyc...
03/09/2026

🎓 Trwa nabór do programu IAEA Marie Skłodowska-Curie Fellowship Programme!

To wyjątkowa okazja dla kobiet zainteresowanych rozwojem kariery w sektorze nuklearnym i zdobyciem międzynarodowego doświadczenia.

Gorąco zachęcamy wszystkie kandydatki spełniające kryteria programu do aplikowania! 💙

Wiemy zresztą z własnego doświadczenia, że warto - w szeregach Women in Nuclear Polska mamy również stypendystki tego programu, które gorąco polecają udział w nim i korzystanie z możliwości, jakie oferuje.

Jeśli rozważasz karierę w obszarze energii jądrowej, badań czy technologii nuklearnych - być może to właśnie dobry moment, żeby zrobić kolejny krok. 🚀

👉 Szczegóły dotyczące programu, kryteriów i procesu aplikacyjnego:

IAEA Marie Skłodowska-Curie Fellowship Programme - informacje dla kandydatek: https://www.iaea.org/services/key-programmes/iaea-marie-sklodowska-curie-fellowship-programme/information-for-applicants?fbclid=IwdGRleAUEtQdwZG9mBWZkaWQWUNpI8Xh1h2iIqrrRTlOKRLcOK9r2GWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkCjY2Mjg1NjgzNzkAAR4twer3HGEqMtGNxubtB4IVF8kZv0EhS1q7oO1PnPX82dSKMgvSNzb4s3Qapw_aem_nXNWv8e8lqB9a65gECiOkw

Czy po wystąpieniu szkody jądrowej poszkodowany powinien móc pozwać wyłącznie osobę eksploatującą, czy również dostawcę ...
01/09/2026

Czy po wystąpieniu szkody jądrowej poszkodowany powinien móc pozwać wyłącznie osobę eksploatującą, czy również dostawcę technologii, projektanta lub wykonawcę?
To pytanie od zarania rozwoju cywilnej energetyki jądrowej pozostaje jednym z najciekawszych zagadnień w prawie energii jądrowej.

W stworzonych w latach 60. XX wieku międzynarodowych konwencjach wiedeńskiej i paryskiej przyjęto naczelną zasadę tzw. legal channelling, czyli prawnego skupienia odpowiedzialności na osobie eksploatującej urządzenie jądrowe (tzw. operatorze). W takim modelu poszkodowany co do zasady może kierować swoje roszczenia wyłącznie przeciwko osobie eksploatującej, a odpowiedzialność innych podmiotów uczestniczących w inwestycji lub eksploatacji jest prawnie wyłączona.

Nie wszystkie państwa zdecydowały się jednak na takie rozwiązanie w prawie krajowym.

Najbardziej znanym przykładem odmiennego podejścia są Stany Zjednoczone. Przyjęta w 1957 r., a więc jeszcze przed konwencjami, ustawa Price-Anderson Act opiera się na koncepcji tzw. economic channelling, czyli skupienia ekonomicznego. Oznacza to, że ekonomiczny ciężar odpowiedzialności koncentruje się na operatorze i jego zabezpieczeniu finansowym, jednak formalnie możliwość dochodzenia roszczeń od innych podmiotów nie została wyłączona.

Różnica ta miała istotne znaczenie w pracach nad konwencjami. Mimo aktywnego udziału amerykańskich ekspertów w tworzeniu światowego systemu odpowiedzialności za szkodę jądrową, Stany Zjednoczone przez dziesięciolecia pozostawały poza konwencją paryską i wiedeńską.

Dopiero w 1997 r. wypracowano rozwiązanie, które pozwoliło przystąpić USA do aktu prawa międzynarodowego. Stała się nim nowa Konwencja o dodatkowym odszkodowaniu za szkodę jądrową (Convention on Supplementary Compensation for Nuclear Damage, CSC). Wprowadzono do niej tzw. klauzulę zachowawczą (grandfather clause), która umożliwiła uznanie amerykańskiego modelu odpowiedzialności za zgodny z konwencją pomimo różnic w zakresie skupienia odpowiedzialności.

To właśnie dzięki CSC Stany Zjednoczone po raz pierwszy przystąpiły do globalnego instrumentu międzynarodowego dotyczącego odpowiedzialności za szkodę jądrową.

Mało znanym faktem jest, że jeszcze przed przyjęciem pierwszych międzynarodowych konwencji amerykański przemysł jądrowy zlecił analizę problemów odpowiedzialności związanych z rozwojem i eksportem technologii jądrowych poza granice USA. Powstały w 1959 r. tzw. Harvard Report postulował m.in. skupienie odpowiedzialności na operatorze, ograniczenie odpowiedzialności dostawców, obowiązek zapewnienia zabezpieczenia finansowego oraz ustanowienie jednolitych zasad jurysdykcji. Wiele z tych rozwiązań znalazło później odzwierciedlenie w międzynarodowych konwencjach obowiązujących do dziś. Stany Zjednoczone współtworzyły więc intelektualne fundamenty międzynarodowego systemu odpowiedzialności za szkodę jądrową, pozostając przez ponad 30 lat formalnie poza nim.

Autorka: Patrycja Nowakowska

⚛️ Nowoczesne technologie dla energetyki jądrowej - zapraszamy na warsztaty!Rozwój energetyki jądrowej to nie tylko nowe...
31/08/2026

⚛️ Nowoczesne technologie dla energetyki jądrowej - zapraszamy na warsztaty!

Rozwój energetyki jądrowej to nie tylko nowe projekty reaktorowe, ale również technologie, kompetencje, bezpieczeństwo i silny łańcuch dostaw.

Dlatego zachęcamy do udziału w warsztatach „Advanced Technologies in the Nuclear Industry”, organizowanych w ramach wydarzeń towarzyszących IV Kongresowi Energetyki Jądrowej z inicjatywy Ministerstwa Energii.

📅 14–15 października 2026 r.
📍 Centrum Konferencyjne Legii Warszawa, ul. Łazienkowska 3, Warszawa

W programie m.in.:
🔹 cyberbezpieczeństwo i zarządzanie ryzykiem,
🔹 zaawansowane techniki produkcyjne i spawalnicze,
🔹 materiały specjalnego przeznaczenia dla reaktorów SMR i IV Generacji,
🔹 zapewnienie jakości w łańcuchu dostaw,
🔹 zarządzanie megaprojektami jądrowymi,
🔹 efekty spin-off energetyki jądrowej.

To dobra okazja do pogłębienia wiedzy, wymiany doświadczeń i rozmowy o technologiach, które będą kształtować przyszłość sektora jądrowego.

👉Rejestracja: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfH9a_GKw17JYrj02FJYY_n_pNABEp2H0hT6Z6ybiPAywn2fg/viewform

⏰ Zapisy trwają do 6 października 2026 r., do godz. 14:00.
👥 Udział w warsztatach jest bezpłatny, a liczba miejsc ograniczona.

Do zobaczenia w Warszawie! ⚛️

⚛️ Czy wiesz, że polski przemysł już dziś ma ogromne doświadczenie w energetyce jądrowej?To nie jest pytanie o to, co do...
25/08/2026

⚛️ Czy wiesz, że polski przemysł już dziś ma ogromne doświadczenie w energetyce jądrowej?

To nie jest pytanie o to, co dopiero możemy zrobić. Polska ma firmy, które już realizowały projekty w sektorze jądrowym na całym świecie. 🌍

• ponad 120 polskich firm ma na koncie co najmniej jeden projekt dla zagranicznej elektrowni jądrowej, zakładu produkcji paliwa jądrowego lub ośrodka naukowo-badawczego
• niektóre z nich zrealizowały nawet 20–30 projektów jądrowych
• ich doświadczenie obejmuje 6 kontynentów i 28 krajów
• polskie firmy pracowały przy projektach związanych z 45 elektrowniami jądrowymi, 2 ośrodkami badawczymi oraz 2 zakładami produkcji paliwa jądrowego.

A to jeszcze nie wszystko!

Kolejne zmapowane 231 polskich przedsiębiorstw i polskich oddziałów międzynarodowych koncernów ma kompetencje, które mogą pozwolić im stosunkowo szybko wejść do globalnych łańcuchów dostaw sektora jądrowego.

💡 Co to oznacza dla Polski?

Budując local content dla polskiego programu jądrowego, nie zaczynamy od zera. Mamy firmy, kompetencje i doświadczenie zdobyte na rynkach międzynarodowych.

Teraz kluczowe jest, żeby ten potencjał dobrze wykorzystać - rozwijać kompetencje, przygotowywać kolejne firmy do wymagań sektora jądrowego i skutecznie włączać polski przemysł w realizację projektów jądrowych.

Polska elektrownia jądrowa to nie tylko reaktor, ale także cały ekosystem z tysiącem firm, miejsc pracy, kompetencji i możliwości dla polskiego przemysłu i kadr.

Autorka: Monika Silva

Co kryje się za bramą Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych? ⚛️Już 12 września 2026 r., podczas XV Pikniku Mi...
24/08/2026

Co kryje się za bramą Krajowego Składowiska Odpadów Promieniotwórczych? ⚛️

Już 12 września 2026 r., podczas XV Pikniku Militarnego w Różanie, ponownie będzie można odwiedzić Krajowe Składowisko Odpadów Promieniotwórczych (KSOP) i zobaczyć miejsce, które łączy w sobie historię, technologię i bezpieczeństwo.

To wyjątkowa okazja, żeby:
🔹 poznać historię Fortu nr III w Różanie,
🔹 zobaczyć, jak wygląda bezpieczne składowanie odpadów promieniotwórczych,
🔹 porozmawiać z ekspertami Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów Promieniotwórczych (ZUOP),
🔹 zajrzeć za bramę miejsca, które na co dzień nie jest dostępne dla zwiedzających.

Zwiedzanie odbędzie się w trzech turach: 10:00, 12:00 i 14:00.

📅 12 września 2026 r.
📍 KSOP, Różan
📩 Zapisy: [email protected]
⏳ Zgłoszenia przyjmowane są do 10 września lub do wyczerpania miejsc.

Jeśli interesują Was energetyka jądrowa, bezpieczeństwo, technologia albo po prostu miejsca, do których zwykle nie można zajrzeć - warto skorzystać z tej okazji.

👉 Szczegóły wydarzenia: https://www.facebook.com/events/1092393976684255/

Do zobaczenia w Różanie! ⚛️

Adres

Warsaw
03-195

Strona Internetowa

,

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Women in Nuclear Polska umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Ta Szkoła

Wyślij wiadomość do Women in Nuclear Polska:

Skróty

Udostępnij