Leśna Szkoła Demokratyczna Wataszka

Czy alternatywa edukacyjna, jaką jest leśna szkoła, to droga dla naszego dziecka?

To pytanie wraca bardzo często.
Nie tylko przed zapisaniem dziecka do szkoły, ale też wtedy, gdy rodzina szuka dla siebie innego rytmu, innej struktury i innego sposobu bycia w edukacji. Takiej przestrzeni, w której syn lub córka mogą poczuć się dobrze i wzrastać w zgodzie ze sobą oraz z wartościami ważnymi dla Waszej rodziny.

Wiemy, że decyzja o wyborze szkoły rzadko zapada wyłącznie w głowie.
Często jest też wyborem tego, co logistycznie łatwiejsze, bardziej przewidywalne i lepiej wpisane w codzienność życia rodzinnego.

Wiemy jednak również, że część z Was, szukając miejsca wspierającego rozwój edukacyjny oraz emocjonalno-społeczny dziecka, sięga do sygnałów płynących z codzienności.
Z obserwacji potrzeb dziecka.
Z pytania, czego potrzebuje ono dziś, a nie tylko „docelowo”.

W Leśnej Szkole WATASZKA dzieci wzrastają w edukacji leśnej codziennie.
Od klasy 0 do klasy 8, w rytmie dnia, tygodnia, relacji, natury i powtarzalnych procesów, które mają swój czas i swoje miejsce.

Znajdują tu rytm poranków i kręgów oraz możliwość bycia na zewnątrz, w ogrodzie i podczas wypraw, przez dużą część dnia, z azylem w postaci szkolnej chatki.

Jest tu miejsce na ruch, bezpośredni kontakt z naturą, uważność na strategie regulacji, wspólne bycie, naukę, sztukę, rzemiosło i wyprawy.
Jest też codzienność szkolna, w której dzieci uczą się nie tylko matematyki, języka czy przyrody, ale również tego, jak być z innymi, jak słuchać własnego ciała i jak przechodzić przez trudności krok po kroku.

To nie zawsze jest łatwa droga.
Wataszka jest miejscem, w którym trudności są częścią relacji, zdobywania wiedzy i bycia w grupie różnowiekowej. Miejscem, w którym pojawiają się konflikty i w którym jest przestrzeń, by zaopiekować je najlepiej, jak to możliwe.

Bez pośpiechu.
Bez wymazywania.
Bez udawania, że rozwój przebiega według instrukcji.

🌿 WATASZKA to leśna szkoła dla dzieci z klas 0-8.

👉 Formularz rekrutacyjny: https://forms.gle/1789BwCfJYAyjijcA

Między stolikiem a lasem. Między bosym wędrowaniem a nauką wrażliwości.

Ostatnie dni w Wataszce toczyły się swoim rytmem, intensywnie osadzonym w rozwijającej się wokół przyrodzie.

Szukaliśmy z dziećmi momentów na skupienie, siedzenie na trawie, odpoczynek w hamakach czy majsterkę. Był też czas, by dać wsparcie uczniom ze starszych klas w pracy nad rozpoczętymi projektami, które są częścią zaliczenia roku szkolnego w leśnej szkole, w porządkowaniu myśli, dopracowywaniu formy i uczeniu się koncentracji na konkretnym zadaniu.

Odwiedziliśmy też Warszawę i Centrum Nauki Kopernik, które stało się naturalnym przedłużeniem naszego tematu miesiąca poświęconego nauce. Udało się też zaprosić na warsztaty o elektryczności, Krzysztofa Handla z Młodzi Odkrywcy. Poprowadził zajecia podczas których dzieci mogły doświadczać elektrostatyki, zobaczyć ją i poczuć dzięki generatorowi Van de Graaffa, a przez to wejść w realny kontakt z tym, o czym wcześniej rozmawialiśmy podczas zajęć przedmiotowych.

A w międzyczasie toczyło się życie w naszym szkolnym ogrodzie i poza nim, w okalających szkołę zakątkach przyrodniczych, w których leśniaki mają swoje outdoorowe bazy. Codzienność, stały rytm i nurt leśnej szkoły, który dwa lata temu, gdy zakładaliśmy Wataszkę, był jeszcze małym źródełkiem, stał się częścią czegoś większego - częścią natury.

Widok pałatek rozkładanych w lesie, szukanie śladów saren w błotnistym dnie Jeziorka Zgorzała, tupot bosych stóp czerpiących z mocy uziemiania, eksplorowanie przestrzeni, wspinanie się na drzewa, bujanie się na kłodach, balansowanie po zwalonych pniach, poranki przy ogniu, wąchanie kwiatów, jedzenie ziół, odgłosy młotków, pił i dźwięki muzyki wybijanej na bębenku, to właśnie ten rodzaj poznawania świata, który odczuwa całe ciało i zmysły, i który sprawia że nasza praca nabiera sensu
Że chce się nam, dorosłym tworzącym leśne miejsca, codzienne towarzyszyć dzieciom.

W takich chwilach szczególnie wyraźnie widać, że edukacja nie potrzebuje jednej przestrzeni. Może wydarzyć się przy stoliku, gdy dziecko próbuje nadać swojemu projektowi ostateczny kształt.
Może przyjść w doświadczeniu, gdy teoria nagle staje się żywa i namacalna.
Jest też nad wodą, kiedy obok pisania, liczenia i notowania pojawia się szelest trzcin, odgłos słowika, czy radość z brodzenia po błocie.
Dzieje się w ogrodzie, bez zabawek i bez sztucznych dodatków kupowanych w sklepie, gdzie swobodny czas uruchomia dziecięcą wyobraźnię i zachwyt tym, co naturalnie dostępne.

To właśnie ten wymiar leśnej edukacji jest nam najbliższy i od początku był sercem Wataszki.
Sercem leśnej szkoły, która umożliwia dzieciom i dorosłym świadome wzrastanie w naturze. Ze świadomością, że można odpoczywać w jej obecności. Że można dotykać mchu, drewna, wody i ziemi.
Że można chodzić boso, kiedy nasze ciało tego potrzebuje i kiedy chcemy poczuć ziemię w pełni.
Że można znaleźć skarb w czymś, co dla wielu bywa już tylko patykiem, kamieniem, liściem albo chrabąszczem. Że nie wszystko musi być kupione, gotowe i wymyślone za dziecko.
Że świat sam w sobie jest wystarczająco bogaty, jeśli naprawdę pozwolimy dzieciom w niego wejść.

Dziś 3 maja, kiedy obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Przedszkoli Leśnych, myślimy z ogromną wdzięcznością o całej leśnej edukacji. O miejscach, które od najmłodszych lat dają dzieciom możliwość bycia blisko natury, ruchu, prostoty i realnego świata. O drodze, która dla części dzieci zaczyna się właśnie tam, a później może dojrzewać dalej w leśnej szkole.

Dziękujemy Wam - liderom, kadrze i rodzicom, którzy tworzą w Polsce i na świecie leśne przedszkola.
Dziękujemy Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przedszkoli Leśnych za codzienną pracę na rzecz leśnej edukacji 🌿

Dajecie realną przestrzeń rozwoju.
Przestrzeń, w której dziecko może lepiej poczuć własne ciało, głębiej i bardziej świadomie się regulować, doświadczać zmian zachodzących w przyrodzie i budować z nią relację.
Przestrzeń, w której wrażliwość nie jest dodatkiem, ale fundamentem.

I może właśnie tam, pomiędzy stolikiem a lasem, pomiędzy nauką a zachwytem, pomiędzy skupieniem a swobodnym ruchem, odsłania się sens tego, dlaczego człowiek podejmuje decyzje, by prowadzić leśną szkołę.



Leśna Szkoła WATASZKA | Warszawa, Ursynów
🌿 Dla dzieci z klas 0-8

👉 Rekrutacja trwa cały rok szkolny, zapraszamy do kontaktu i rozmowy.
Wypełnij formularz i umów się na spotkanie: https://forms.gle/CYjGJfmFdJjsm1Fz9

🌲 WAKACYJNE PRZYGODY WATASZKI/ ZAPISY TRWAJĄ!
Leśne, rowerowe, twórcze i outdoorowe turnusy dla dzieci 7-12 lat w Warszawie na Ursynowie.

Wakacje to czas, w którym dzieci potrzebują mniej pośpiechu, więcej ruchu, przyrody, sprawczości i prawdziwego odpoczynku od ekranów.

Podczas letnich turnusów zajęć z kadrą Leśnej Szkoły Wataszka dzieci spędzają czas na zewnątrz, w lesie, w ogrodzie, nad wodą i w mieście. Chodzą boso, budują, tworzą, majsterkują, wędrują, gotują na ogniu, eksplorują i uczą się bycia w różnowiekowej grupie bez ocen i rywalizacji.

Każdy tydzień ma inną energię:

🌲 BOSE PRZYGODY Wataszki - lato z Leśną Szkołą | 29.06-3.07
Bose eksploracje, sensoryka, farby, zmysły i kontakt z naturą.

🎨 TWÓRCZE PRZYGODY Wataszki - lato z Leśną Szkołą | 6-10.07
Sztuka, natura, miasto, muzea i działania plenerowe.

🌿 LEŚNE PRZYGODY Wataszki - lato z Leśną Szkołą | 20-24.07
Wyprawy, bazy, hamaki, ognisko, dzikie miejsca i leśna codzienność.

🚲 ROWEROWE PRZYGODY Wataszki - lato z Leśną Szkołą | 10-14.08
Rowerowe wyprawy, przyroda i odkrywanie nowych miejsc.

Turnusy odbywają się w godzinach 8:00-16:00 i są prowadzone przez kadrę Leśnej Szkoły WATASZKA.

📍 Warszawa, Ursynów
📌 Zapisy przez formularz: https://forms.gle/xwdhkJxbNkawtET58

👉 Szczegóły znajdziecie w ZAKŁADCE "wydarzenia".
Zapraszamy dzieci na wakacje z naturą, ruchem i przestrzenią na bycie sobą. 🌿

🌿 Leśna Szkoła WATASZKA to szkoła, która żyje w rytmie natury, ale też w strukturze dnia, tygodnia i relacji.

Dzieci uczą się u nas nie tylko przy stoliku. Uczą się w szkolnej chatce, w ogrodzie, w lesie, nad wodą, w mieście, w muzeach, podczas wypraw, projektów, rozmów, pracy z narzędziami i codziennych obowiązków.

Realizujemy podstawę programową, ale jednocześnie zależy nam na tym, żeby wiedza nie była czymś oderwanym od świata. Żeby dzieci mogły ją zobaczyć, dotknąć, sprawdzić, przeżyć i połączyć z tym, co naprawdę je otacza.

Natura nie jest w Wataszce dodatkiem do edukacji. Jest jednym z podstawowych środowisk uczenia się, przestrzenią ruchu, regulacji, obserwacji, relacji i ciekawości świata.

Jednocześnie wiemy, że dzieci potrzebują ramy. Potrzebują dorosłych, którzy prowadzą proces, widzą grupę, stawiają granice i pomagają im odnajdywać się w codzienności. Przewodników po świecie, w którym wzrastają i dojrzewają.

Dlatego w Wataszce są kręgi, bloki edukacyjne, outdoor, wspólne posiłki, projekty, praca własna, obowiązki, odpoczynek i przestrzeń na samodzielność.

To nasza codzienność: rytm dnia, nauka, outdoor, wspólnota, sprawczość i kontakt z realnym światem.

Tak rozumiemy edukację w praktyce, jako coś, co dzieje się w relacji, w doświadczeniu i w codziennym życiu szkoły.

📍 Leśna Szkoła WATASZKA | Warszawa, Ursynów
🌿 Dla dzieci z klas 0-8

👉 Rekrutacja trwa cały rok szkolny, zapraszamy do kontaktu i rozmowy.
Wypełnij formularz i umów się na spotkanie: https://forms.gle/CYjGJfmFdJjsm1Fz9

🌿 Jak wygląda tydzień zajęć w Leśnej Szkole WATASZKA?

Często, gdy rodzice po raz pierwszy zaczynają przyglądać się naszej szkole, pojawia się pytanie o to, jak naprawdę wygląda nasza codzienność. Czy prowadzimy zajęcia w oparciu o podstawę programową? Czy dzieci tylko się bawią? Czy w tej całej przestrzeni zwanej edukacją leśną jest też miejsce na wiedzę inną niż ta płynąca z praktyki przyrody, sztuki czy rzemiosła?

To pytanie jest dla nas ważne, bo rzeczywiście z zewnątrz najłatwiej zobaczyć ogród, wyprawy, las, bose stopy, ogień, ruch, sztukę i majsterkę, a jednocześnie nie dostrzec od razu tego, co w Wataszce jest równie istotne: planu, powtarzalności, bloków edukacyjnych, pracy własnej, podręczników, zeszytów, ćwiczenia konkretnych umiejętności i bardzo świadomie budowanej ramy tygodnia.

Rzadko dzielimy się w naszych social mediach kadrami z zajęć przedmiotowych. To czas, w którym skupiamy się na wspieraniu dzieci w nauce, w indywidualnych trudnościach, w rozwoju zainteresowań, w odkrywaniu ciekawości płynącej z matematyki, geografii czy pisania opowiadań. Zależy nam na pracy w skupieniu, na treningu koncentracji i na szukaniu takich strategii, by nauka mogła być dla dziecka czymś, co naprawdę zaprasza do swojego świata.

Dlatego częściej pokazujemy regulacyjny czas w szkolnym ogrodzie, spontaniczną zabawę w lesie, praktyczne zajęcia terenowe czy wizyty w miejskiej dżungli. To wszystko jest bardzo ważną częścią tygodnia. Piesze wyprawy, uziemianie, szkolne obowiązki, poranne kręgi przy ogniu, kontakt ze sztuką, majsterka, każdy z tych elementów nadaje sens procesowi całej grupy, tworzy jej spoiwo i otwiera przestrzeń do rozwoju edukacyjnego.

W Wataszce nie zrezygnowaliśmy jednak z zajęć. Wręcz przeciwnie, bardzo lubimy je prowadzić dla dzieci, pracować z podstawą programową, czerpać z projektów holistycznych oraz z różnych narzędzi i metod, które pobudzają ciekawość i sprawiają, że to, co szkolne, nabiera życia i sensu.

Dlatego zajęcia przedmiotowe, takie jak matematyka, język polski, geografia, trening pisania, majsterka czy art, mają swój konkretny rytm w planie tygodnia. Dają dzieciom ramę, systematykę i powtarzalność. Pracujemy w blokach edukacyjnych przed i po obiedzie, wprowadzamy czas pracy własnej, korzystamy z podręczników, zeszytów i ćwiczenia konkretnych umiejętności, a jednocześnie dbamy o rozwój małej i dużej motoryki podczas działań stolarskich, artystycznych i terenowych.

Tydzień w Wataszce jest więc przemyślanym rytmem, w którym dzieci poruszają się pomiędzy zajęciami przedmiotowymi, projektami, wyprawami, pracą własną, swobodnymi działaniami w ogrodzie, czasem spędzanym w budynku na regulacji i tym wszystkim, co dzieje się pomiędzy, a co w edukacji bywa równie ważne jak sama lekcja.

Każdy dzień zaczyna się podobnie. Dzieci przychodzą rano do szkoły i od początku mają kontakt z outdoorową codziennością Wataszki. Jest ruch w ogrodzie, są szkolne obowiązki, jest bycie na zewnątrz jeszcze zanim zacznie się wspólne śniadanie. Nasz poranek wspólny rozpoczyna się właśnie od śniadania, czasem w budynku, czasem w ogrodzie, i jest to moment spotkania, rozmowy, czytania, zadawania pytań. Potem rozpalamy ogień, który jest symbolem rozpoczynającego się kręgu Wataszki. To właśnie tam dzieci wchodzą w rytm dnia, osadzają się w grupie, w emocjach, w tym, co przynoszą ze sobą. Kręgi bywają wymagające i dynamiczne, ale dobrze poprowadzone niosą ogromny ładunek wspólnotowy i emocjonalny.

Dalszy ciąg dnia to właściwy proces edukacyjny. Dzieci mają codziennie regularne zajęcia przedmiotowe. W zależności od klasy pracują z różną częstotliwością z językiem polskim, matematyką, językiem angielskim, historią, biologią, geografią i przyrodą. Pojawia się trening pisania, praca własna, zajęcia sensoryczne, artystyczne, majsterka i działania projektowe wynikające z tematów, które otulają cały tydzień. Najmłodsze dzieci mają więcej przestrzeni na naukę literek, cyferek, motoryki, czytanki, sensorykę i spokojniejsze wprowadzanie w szkolny rytm. Starsze mają coraz więcej godzin przedmiotów, pracy własnej i odpowiedzialności za własny proces uczenia się.

To wszystko dzieje się w stałym rytmie prowadzonym przez kadrę opiekuńczą i warsztatową. Dzieci pracują zarówno przy stołach w budynku, jak i w szkolnym ogrodzie, z zeszytami, na drewnianych podkładkach w lesie, z podręcznikami i z materiałami przygotowanymi przez warsztatowców. Ćwiczą konkretne umiejętności, wracają do tematów, trenują zdobytą wiedzę, uczą się systematyczności i wysiłku poznawczego. A jednocześnie bardzo pilnujemy tego, żeby wiedza nie została zamknięta wyłącznie w obrębie lekcji.

Leśna Szkoła WATASZKA pracuje w oparciu o tematy tygodnia, a te składają się na temat miesiąca. Dzięki temu różne elementy szkolnej codzienności zaczynają się ze sobą łączyć. Wiedza zdobywana podczas warsztatu otwierającego tydzień czy zajęć przedmiotowych wraca później podczas wyprawy do miasta, wizyty w muzeum, w lesie, w ogrodzie, w budowaniu czegoś z drewna, w pytaniu zadanym przez dziecko, w doświadczeniu ruchowym, w obserwacji przyrody albo w spotkaniu z drugim człowiekiem. Dzięki temu dzieci mogą zobaczyć, że świat nie jest podzielony na szczelne przedziały, a różne dziedziny naprawdę się ze sobą spotykają i przenikają.

W planie tygodnia są też stałe elementy poświęcone praktycznemu doświadczaniu zdobywanej wiedzy, czyli wyprawy.
Co tydzień oswajamy grupę z miejską dżunglą, uczymy dzieci korzystania ze środków komunikacji i przestrzeni publicznej. Kilka razy w tygodniu odbywają się wyprawy piesze, jest czas na krótkie zanurzenie się w przyrodzie, dzień bazy leśnej, podczas którego prowadzimy także zajęcia przedmiotowe, i piątkowa dłuższa wyprawa przyrodnicza. To dla nas równoprawne przestrzenie uczenia się. Miasto jest miejscem zdobywania kompetencji społecznych, kulturowych i orientacji w świecie publicznym. Las i przyroda są miejscem ruchu, regulacji, obserwacji, kontaktu z własnym ciałem i doświadczania świata w sposób, którego nie da się zastąpić opowieścią czy ilustracją w książce. Ogród szkolny z kolei jest częścią naszego edukacyjnego krajobrazu. To tam dzieci budują, odpoczywają, tworzą, regulują się, uczą się komunikować i po prostu są w bezpośrednim kontakcie z naturą.

W tygodniu Wataszki bardzo ważna jest powtarzalność i struktura wynikająca z uczestnictwa dzieci w zajęciach. To dzięki niej dzieci wiedzą, że szkoła ma swój porządek, że dzień ma swój początek, środek i domknięcie, że poza ruchem, wyprawami i czasem dla siebie jest też czas na pracę, skupienie, wysiłek płynący z koncentracji i zdobywania nowej wiedzy. Widzimy, jak dobrze trzymana struktura wspiera dzieci nie tylko poznawczo, ale też emocjonalnie. Dlatego tak ważne jest dla nas, by obok planu, rytmu i przedmiotów w tygodniu było miejsce na relacje, ruch, regulację i realne wspólnotowe życie grupy.

To wszystko razem sprawia, że codzienność leśnej szkoły jest czymś znacznie większym niż planem zajęć. Jest przemyślanym procesem, w którym dziecko może jednocześnie uczyć się pisać, liczyć, myśleć, czytać, budować, obserwować, zadawać pytania, doświadczać, być z innymi i coraz głębiej rozumieć świat.
To jest nasz sposób widzenia szkoły. Jako przestrzeni, w której wiedza, relacje, stały kontakt z naturą, rama płynąca od dorosłego przewodnika, ryzyko i doświadczanie naprawdę się spotykają.

Jeśli szukacie dla swojego dziecka szkoły, w której edukacja dzieje się codziennie, w strukturze zajęć, w relacji, w doświadczaniu i w kontakcie z naturą, zapraszamy do poznania WATASZKI.

👉 Wypełnij formularz i umów się na rozmowę lub spotkanie: https://forms.gle/CYjGJfmFdJjsm1Fz9

Wyprawa przyrodnicza z Michał Książek nad "dzikość" pewnego jeziorka.

Są takie wyprawy, po których zostaje w pamięci grupy coś więcej niż tylko wspomnienie drogi, zdjęcia czy przekazywana wiedza przyrodnicza.
Tak było podczas naszego kolejnego spotkania z Michałem. Tym razem nasza wędrówka toczyła się szlakiem dzikiej części Jeziorka Czerniakowskiego (ta poprzednia odbyła się w skąpanym zmroku Lesie Kabackim).

Michał prowadził dzieci z leśnej szkoły przez świat przyrody bardzo uważnie i spokojnie, zatrzymując się tam, gdzie czuł, gdzie wiedział, że warto się zatrzymać. Tam, gdzie dzieci potrzebowały poczuć przyrodę bliżej. Tam, gdzie pojawiała się naturalna ciekawość i chęć eksploracji, gdzie wyłaniało się majestatyczne drzewo, na które chciały się wspiąć, brzeg jeziorka, przy którym stopy same wchodziły w wilgotną glinę, czy zakątek z sadem pełnym pachnących kwiatów mirabelek, gdzie płatki opadały na ich dziecięce twarze, a zapach otulał zmysły.

Michał opowiadał swoim tonem głosu, ale i rytmem wędrówki. Zatrzymywał grupę wtedy, gdy widział, że dzieci potrzebują coś zjeść, odpocząć, przyjrzeć się czemuś dłużej. Gdy chciał im coś pokazać i wtedy, gdy to dzieci chciały o coś zapytać.
Przygoda pełna opowieści, anegdot i ciekawostek, ale i bardzo konkretnego doświadczania natury całym sobą.
Nie zabrakło niespodzianek. Michał co chwilę wyjmował ze swojego plecaka, jakby był workiem bez dna, coraz to nowsze narzędzia i przedmioty.
Dzieci korzystały z drewnianych gwizdków imitujących dźwięki ptaków. Były momenty, w których szukały autorów tych śpiewów na gałęziach, przekonane, że to właśnie ptaki odpowiadają.
Michał stworzył też, zupełnie spontanicznie, „Wataszkowy ptasi chór”, podczas którego dzieci zaczęły odtwarzać za pomocą gwizdków różne ptasie melodie.

Mieliśmy też możliwość skorzystania z lunety, przez którą obserwowaliśmy ptaki, szukaliśmy ukrytych w konarach gniazd i śladów działalności bobrów w okolicy.
Pojawiła się też sonda do drzew i opowieść o otworach, szczelinach i dziuplach, które dla wielu osób są tylko fragmentem pnia, a dla dzieci nagle stały się wejściem do całego ukrytego świata przyrody.
Wyprawy z Michałem są dla nas każdorazowo przygodą w nieznane, niczym Gandalf prowadzi dzieci przez wiedzę przyrodniczą. Ta ostatnia obfitowała w dużą uważność i skupienie.

Dzieci potrafią wejść w temat, kiedy spotykają osobę, która z pasją i otwartością prowadzi je przez przyrodę, a nie tylko o niej opowiada.
Takie chwile, momenty są dla nas najcenniejsze.
Każda sytuacja, która sprawia że tworzą się kolejne połączenia między neuronami, kiedy dziecko może doświadczyć ryzyka, dotknąć naturę wokół, otulić się jej mocą, a przy okazji poszerzyć swoją wiedzę o świecie, są fundamentem leśnych szkół.

Przyroda nie jest dla nas dodatkiem do edukacji. Jest żywym światem, do którego dzieci mogą wejść całym sobą, przez słuch, wzrok, ruch, pytanie, zachwyt i kontakt z własnym ciałem.
Dziękujemy, Michale, za tę wspólną wędrówkę 🌿

🌿 Leśna Szkoła WATASZKA wraca do MIEJSKIEJ DŻUNGLI.

Po przerwie świątecznej wróciliśmy do struktury dnia, regularnych zajęć przedmiotowych, tematów które holistycznie "opiekują" każdy tydzień i naszej codzienności w outdoorze. Jednocześnie z dużą uważnością na relacje, na procesy które dzieją się dynamicznie w grupie i na to, jak dzieci mają się ze sobą w ich wspólnym szkolnym czasie.

W kwietniu weszliśmy w nowy projekt, temat który co tydzień będzie wyznaczał dzieciom inny horyzont wiedzy.
W najbliższych dniach będziemy skupiali się na prawach fizyki, pojawią się zagadnienia dotyczące zjawisk przyrodniczych, skąd bierze się energia i jak to wszystko wpływa na świat wokół nas.
Zaczęliśmy od wiatru. Były pytania, eksperymentowanie, inspiratornia naukowa i projekt pierwszej Wataszkowej instalacji elektrowni wiatrowej z papierowych wiatraczków.

Wiemy, że dzieci najlepiej uczą się wtedy, kiedy wiedza nie jest oderwana od doświadczenia. Kiedy temat, teorię, wiedzę pozyskaną podczas zajęć, można nie tylko omówić, ale też zobaczyć, dotknąć, sprawdzić, zbudować i przeżyć.

Równolegle w Wataszce dzieje się intensywnie w relacjach i swobodnych aktywnościach planowanych przez dzieci.
Coraz mocniej widać, jak nasza różnowiekowa grupa (dzieci z klas 0-6) dojrzewa i jak dzieci uczą się być ze sobą nie tylko podczas zajęć przedmiotowych, ale też pomiędzy nimi, w ich proponowanych sobie nawzajem aktywnościach, w wymyślonych zabawach, opowieściach, prowadzonych spontanicznie RPG-ach, w nieustającej pracy w drewnie, w ruchu i w odpoczynku.

Podczas zgłębiania naszego tematu miesiąca będziemy z większą częstotliwością odwiedzać miasto. Całej tej miejskiej codzienności, zawsze towarzyszy zmienność planów, czasem w biegu, czasem z wyprzedzeniem, to swoista lekcja elastyczności (dla dorosłych i dzieci).
Tak było i ostatnio, gdy zaplanowane wyjście do Muzeum Gazowni Warszawskiej okazało się niemożliwe przez jego zamknięcie (impreza prywatna). Zamiast tego ruszyliśmy dalej, krocząc przez centrum Warszawy, by odwiedzić Stacja Muzeum (polecamy z ogromnym "WOW" to miejsce każdemu dziecku). I właśnie takie momenty stanowią ogromną pulę do zdobywania nowych kompetencji, zbierania doświadczeń i uczenia się strategii do radzenia sobie ze zmianą.
Edukacja to nie tylko plan, to nie tylko stała niezmienialna rama, ale też umiejętność bycia w świecie takim, jaki jest. W naturze, która się zmienia, adaptuje do świata wokół.

W Leśnej Szkole eksplorujemy miasto równolegle z przyrodą, to nasza MIEJSKA DŻUNGLA. To nie jest dodatek do „właściwej edukacji”, ale jej realna część. Dzieci mieszkające (lub które w przyszłości będą w nim współistnieć) w wielkim mieście potrzebują nie tylko znać las, wodę i rytm natury, ale też rozumieć przestrzeń publiczną, uczyć się poruszania po niej, oswajać jej zasady, tempo i nieprzewidywalność. Dlatego tak ważne jest dla nas przemieszczanie się pociągiem, autobusem, metrem i tramwajem. Uczymy się czekania, orientacji, reagowania na zmianę, podejmowania decyzji i bycia w drodze razem. Ta nauka zaczyna się tu i teraz, nie w wieku nastoletnim. Może rozwijać się już od najmłodszych lat. To my - dorośli - mamy na nią bezpośredni wpływ.

Dziś, coraz częściej, dzieci dostają świat mocno filtrowany, uporządkowany i kontrolowany przez dorosłych, ich poczucie bezpieczeństwa, społeczne stereotypy, przyzwyczajenia. W którym dorośli próbują ograniczyć zmienność do minimum. A przecież to właśnie w zmienności buduje się adaptacja. W kontakcie z wiatrem, temperaturą, ruchem, drogą, ziemią pod stopami, hałasem miasta, czekaniem, zmianą planu i realnymi warunkami życia dziecko rozwija odporność, sprawczość i zdolność odnajdywania się w świecie. Nie jest to możliwe z perspektywy ławki, siedzenia z wzrokiem w ekranie, na sofie czy "zastania się" w "bezpiecznym" budynku szkoły.
Nie da się też tego przekazać tylko słowem, tłumacząc i opowiadaj o mieście, przyrodzie, o NATURZE.

Dlatego NAS, nie interesuje edukacja, która jedynie chroni dziecko przed światem. Chroni przed doświadczaniem. Przed ludźmi, przed przyrodą, przed korzystaniem z narzędzi.
W Leśnej Szkole WATASZKA edukacja, dzieje się wtedy, kiedy w mądry, uważny i odpowiedzialny sposób wprowadza dzieci w świat. Pokazuje jego rytm, jego złożoność, jego wymagania i jego piękno. Tak, żeby dziecko nie tylko „wiedziało”, ale całym sobą w kontakcie ze swoim ciałem umiało w nim być.

Tak właśnie widzimy szkołę dzisiaj!
Tętniącą życiem, w rytmie zajęć, relacji, wypraw, zmian planów, przyrody i wszelkiej obfitości płynącej z bycia razem niezależnie od wieku. 🌿

POWIĘKSZAMY ZESPÓŁ warszawskiej Leśnej Szkoły WATASZKA 🌿

Szukamy osoby do stałej kadry opiekuńczej.
Osoby, która chce być z dziećmi w ich wzrastaniu i dojrzewaniu w edukacji leśnej.
Nie obok. Nie tylko „przy dzieciach”. Z nimi.

W lesie, w ruchu, w relacjach, podczas zajęć, wypraw, zabawy, konfliktu, skupienia, napięcia, zachwytu, zmęczenia i odkrywania świata.

Szukamy kogoś, kto chce być codziennym towarzyszem dzieci w procesie zdobywania wiedzy, rozwijania kompetencji, budowania relacji i wzrastania. Kogoś, kto umie zobaczyć sens nie tylko w prowadzonej lekcji, ale też w rąbaniu drewna, wspinaniu się na drzewo, zbieraniu ziół, prowadzeniu grupy przez las, szukaniu informacji o ptaku, który przysiadł na gałęzi, czy zatrzymaniu uwagi dzieci na tym, co mają pod stopami i nad głowami.

To nie jest praca w szkole systemowej.
To nie jest rola dla osoby, która chce po prostu „pracować z dziećmi” lub szuka pracy tylko jako nauczyciel.

🌱 WATASZKA SZUKA KOGOŚ, KTO:
- kocha pracę z dziećmi i jest ich ciekawy,
- ma w sobie dużo życiowej energii,
- potrafi angażować się w pracę całym sobą,
- jest ciepły, uważny, empatyczny i jednocześnie stabilny,
- bierze odpowiedzialność za relacje, proces grupowy i codzienność szkoły,
- umie współtworzyć zespół, a nie tylko wykonywać zadania,
- czuje las, wyprawy, przygodę i edukację osadzoną w naturze,
- nie boi się błota, pokrzyw, deszczu, kleszczy, kałuż, chodzenia boso i wspinania się na drzewa,
- chce rozwijać się w pracy pedagogicznej, opiekuńczej i mentorskiej,
- rozumie, że bycie dorosłym w takiej szkole to jednocześnie obecność, odpowiedzialność, serce i profesjonalizm.

Szukamy osoby, która ma doświadczenie w pracy z dziećmi, także z dziećmi neuroatypowymi.
Zna podstawy edukacji leśnej (skandynawskiej) lub czuje z nią głęboką bliskość.
Potrafi budować z dziećmi naturalny, bezpośredni kontakt i chce wspierać ich rozwój nie tylko przez zajęcia wynikające z podstawy programowej, ale przez codzienną obecność.

💚 Ważne dla nas:
- praca na pełen etat lub minimum 4 dni w tygodniu,
- wykształcenie pedagogiczne lub psychologiczne (np. pedagog specjalny),
- mile widziane doświadczenie w środowiskach alternatywnych, leśnych lub bliskich edukacji skupionej na doświadczanu, pracy metodą projektową,
- udział w spotkaniach kadrowych, superwizjach i gotowość do własnego rozwoju,
- realne włączenie się we współtworzenie szkoły.

🔥 Co znajdziesz w WATASZCE?
- żywą, intensywną, outdoorową codzienność w otuleniu natury i sztuki,
- zespół, który naprawdę współpracuje, lubi swoją pracę i chce się rozwijać,
- regularne superwizje i szkolenia,
- przestrzeń do rozwoju w edukacji leśnej i alternatywnej,
- miejsce, w którym dorosły nie stoi z boku, tylko jest obecnym towarzyszem dzieci i przewodnikiem po świecie.

📧 Jeśli czujesz, że to może być Twoje miejsce, napisz do nas: [email protected]
W wiadomości wyślij swoje CV i LIST MOTYWACYJNY.

🕊 Jeśli znasz kogoś, komu to ogłoszenie może być bliskie, będziemy wdzięczni za udostępnienie.

🌞 Radosnych i wiosennych Świąt!