Dorota Jagna Zawadzka: Ajurweda i Możliwości

"Po raz pierwszy w życiu dbam o swoje potrzeby jako najważniejsze i widzę jak ja i wszyscy wkoło kwitną!" - takie zdanie usłyszałam podczas zeszłotygodniowej sesji.

Kiedy A. zgłosiła się do mnie, była na skraju wyczerpania.
Najbardziej bolało ją, że robiła tak, jak trzeba - dbała o wszystkich i wszystko - a jednak bywała rozdrażniona, brakowało jej energii, zniknęła radość życia.

Gdy zapytałam ją o JEJ POTRZEBY, zamilkła. Zrozumiała, że opuszcza siebie.

Zaczęłyśmy pracę i szybko pokazały się rdzeniowe przekonania oraz lęki przed zmianą.
To one trzymały ją w miejscu!

▶️ "Muszę być dla innych"
▶️ "Obowiązkiem kobiety jest przede wszystkim dbać o dobrostan bliskich"
▶️ "Jestem dopełnieniem męża"
▶️ "Jeśli zadbam o siebie, będę egoistką"
▶️ "Zostanę uznana za roszczeniową, jeśli zacznę stawiać granice".

Spisując powyższe, A. zauważyła paradoks:

"IM BARDZIEJ STAWIAM INNYCH PRZED SOBĄ, TYM MNIEJ MAM NA TO SIŁY!
NIE MAM JUŻ Z CZEGO DAWAĆ!"

---
Zaczęłyśmy więc coś, co zmieniło wszystko - PRAKTYCZNY TRENING GNIEWU.

Po to, by A. przestała być "jak należy".
By przestała uciekać ze swojego życia.

A. stawała do kolejnych ćwiczeń i uczyła się wykorzystywać swoje rozdrażnienie do WYZNACZANIA GRANIC i ZASPOKAJANIA ZANIEDBANYCH POTRZEB.
Zauważyła, że jeśli chce jakościowo dbać o bliskich, musi mieć napełniony własny akumulator.

Na początku z winą, potem z ulgą, mówiła NIE temu, co uciszało jej żywotność i umniejszało pragnienia.
Przestawała blokować odruchy do wypowiadania swojego zdania.
W konsekwencji, odzyskiwała WOLĘ ŻYCIA i POCZUCIE SPRAWCZOŚCI.

---
Następnie, przyszedł czas na trening NOWYCH NAWYKÓW.
Te opierały się o dbanie o relaks, powrót do pasji z dzieciństwa i wdrożenie ulubionej formy ruchu.
To duże wyzwanie dla osoby, której życie orbituje wokół innych, by RADYKALNIE TRENOWAĆ WŁASNY DOBROSTAN.
By ZAANGAŻOWAĆ SIĘ W SIEBIE.

A. do swojego kalendarza, który dotąd był wypełniony tylko obowiązkami, wpisała przyjemności i KONSEKWENTNIE trzymała się ich wypełniania.
Za każdą dotrzymaną sobie obietnicę, nagradzała się.

---
Po dwóch miesiącach konsekwencji (i kilku pouczających potknięciach) A., rumiana i radosna, wypowiedziała: "dbam o swoje potrzeby jako pierwsze, a dzięki temu kwitnę ja i inni!"

Kiedy kończyłyśmy pracę, A. wiedziała, że kiedy nastąpi w jej życiu jakiś trud czy wyzwanie, automatyczne reakcje opuszczenia siebie znowu będą chciały przejąć stery.
Miała więc plan awaryjny, a jego filarem było zdanie: "dbam o swoje potrzeby i pasje - to właśnie one pozwolą mi zredukować stres i być przytomną w chwili próby".

---
Gniew, rozdrażnienie, napięcie, wybuchy to cenne wskazówki Twoich realnych potrzeb.

Również, wyczerpanie, kiepski nastrój, jako skutek tłumienia gniewu to sygnał ku zmianie.

Nie ignoruj ich!
Możesz jak A.nauczyć się czytać z nich jak z instrukcji, by zrezygnować z marazmu i wybrać pasję, zaangażowanie i spełnienie!

---
Zapraszam na:
📍TRENING GNIEWU_warsztat
gdzie uczymy się jak używać gniewu do dbania o siebie.
To pełnowymiarowy warsztat pracy z ruchem, ciałem i głosem, na którym DOŚWIADCZYSZ, ŻE GNIEW TO TWOJE PALIWO DO ZMIAN.
W konsekwencji, odzyskasz żywotność, witalność i wolę do satysfakcjonującego życia!

Fot. Camille Pisarro

Czasami nawet nie zdajemy sobie sprawy, że kiedy się obrażamy, karzemy milczeniem, przybieramy maskę królowej lodu, to tak naprawdę czujemy gniew!

Gniew, który przecież mówi o realnych potrzebach, granicach i celach, jest wówczas marnotrawiony na dramę i krzywdę.

Wybierając niedojrzałe sposoby wyrażania gniewu tracisz siebie, relacje i kreatywne załatwianie konfliktów.

Dlatego nigdy nie przestanę namawiać Cię na zmianę!

Ja podjęłam to ryzyko kilka lat temu.
Odtąd, mój gniew jest asertywny, stosowny i słyszalny, a ja nie muszę czuć moralnego kaca, że znowu schrzaniłam porozumienie...

TRENING GNIEWU_warsztat

To dla mnie zdanie, które najlepiej podsumowuje całą naszą rozmowę.

Widzę po sobie i po obserwacji świata w którym żyję, że większość z nas została nauczona walki i tłumienia znacznej części własnego świata emocjonalnego. W wyniku wychowania lub innych form adaptacji do społeczeństwa, oduczamy się często złości, strachu, smutku - czy po prostu prawdziwego przeżywania tego, co się dzieje.

A przecież te uczucia (emocje) nie pojawiły się w nas przypadkiem. W rozmowie z Dorotą dowiedziałem się, że każde z nich pełni jakąś funkcję. Czasem próbują nam coś powiedzieć.

Nie oznacza to oczywiście, że mamy ślepo za nimi podążać, ale może warto przestać traktować je jak wroga. Myślę, że Dorota przypomina w tej rozmowie o czymś bardzo ważnym (choć wydawałoby się też oczywistym): Emocje nie są błędem, są częścią naszego człowieczeństwa.

Zapraszam Cię do obejrzenia mojej rozmowy z Dorota Jagna Zawadzka: Ajurweda i Możliwości w podcaście Ukłon Natury, odc. 130: „Nowe Mapy Uczuć” - linki do youtube i spotify znajdziesz w opisie profilu Ukłon Natury

Myślę, że dla wielu ludzi lęk jest sygnałem, że coś jest nie tak. Sprawia, że łatwo jest uciec od czegoś, skurczyć się, zamrozić. Często słyszy się o pokonywaniu lęku, uspokojeniu go czy wyeliminowaniu.

Tymczasem Dorota proponuje zupełnie inne spojrzenie. Co jeśli lęk nie jest błędem, a jedynie informacją?

Próbuje on zwrócić naszą uwagę na coś ważnego - i jeśli tak na niego spojrzeć, zamienia się w cenny zasób, z którego pewnie większość z nas korzysta w codziennym życiu.

Zapraszam Cię do zapoznania się z tą myślą głębiej w mojej niedawnej rozmowie z Dorota Jagna Zawadzka: Ajurweda i Możliwości - linki do youtube i Spotify znajdziesz w opisie profilu Ukłon Natury 🙏🏻

To przekonanie, krążące w powietrzu sprawia, że miliony osób na świecie tłumią swoje "nie".

Gniew kojarzymy z wybuchami i krzywdą, dlatego "zgrabnie" upychamy go w ciele.

Do czego to prowadzi?
Oczywiście, do tego przed czym tak bardzo uciekamy! Do wybuchu, w najmniej oczekiwanym momencie!

Tymczasem, między pierwszym objawem sprzeciwu, a wybuchem jest całe spektrum mikro sprzeciwów, których nie wyrażasz!
Zniecierpliwienie, rozdrażnienie, złość - to już czerwona lampka, by wyrazić granicę!

Twoje "nie", wypowiedziane z miejsca klarowności i asertywności, to nie jest coś złego!

Przeciwnie!
To dowód na dojrzałość.
To bycie przytomnym i dbanie o swoje potrzeby.
To umiejętność negocjowania w relacjach.
To wyznaczanie ram, w których relacja może dojrzewać.
To okazanie zaufania i odwagi podzielenia się swoją granicą.

Na "treningu gniewu" praktykować będziemy sprzeciw, który jest stabilny, spokojny i rzeczowy.
To gniew na 15-20% mocy.

Również, bardziej dosadny, stanowczy, na 25-35%.

Dzięki takiej praktyce będziesz mógł.a wziąć odpowiedzialność za moc swojej asertywności, a przekonanie o byciu złym oraz niekontrolowane wybuchy, ulecą jak para z czajnika.

📍 TRENING GNIEWU_warsztat
11 lipca
10:00 - 18.00
Cud Grochów

Te słowa wyjęte z kontekstu mogą zapalić czerwoną lampkę, prawda? Przecież przyjemny może być spokój lub radość... Ale lęk? Gniew?

A jednak zagłębiając się w przekaz Doroty, widzę dokąd prowadzi jej punkt widzenia. Sam porównałbym go do takiego rodzaju satysfakcji, który pojawia się po dobrym treningu: mięśnie bolą, ciało jest zmęczone, ale jednocześnie czuję, że żyję. Jest w tym jakaś energia i życie.

Według Doroty podobnie jest z emocjami i uczuciami. Nawet te uznawane za trudne mogą być drogą do głębszego kontaktu ze sobą.

Zapraszam Cię do przesłuchania całej rozmowy z Dorotą Jagną Zawadzką w odcinku nr 130: "Nowe Mapy Uczuć" - linki do Youtube i Spotify znajdziesz w opisie profilu Ukłon Natury 🙏🏻