Demokratyczna Szkoła Językowa The Lemon Tree

🎄 Grudzień na lekcjach angielskiego? 🌍✨

Jeśli macie już lekki przesyt rozmów o Christmas w UK i USA, a jednocześnie chcecie zachować świąteczny klimat – mam coś dla Was 🎅📚

Przygotowałem zajęcia o grudniowych świętach i tradycjach z różnych stron świata. Uczniowie poznają m.in. Hogmanay (Szkocja), Yalda, Chaomos, Dongzhi oraz Hanukkah, a przy okazji dowiedzą się, czym tak naprawdę jest przesilenie zimowe 🌌🌍

W pakiecie:
🎧 słuchanie (tak, jest Elmo z Sesame Street 😉)
📖 krótkie teksty do czytania
🧠 elementy CLIL – astronomia i geografia
🗣️ zadania do rozmowy i pracy z leksyką

Idealne na ostatnie lekcje przed przerwą świąteczną – merytorycznie, lekko i z ciekawością świata w tle ❄️✨

📥 Materiały można pobrać za free >>>>

🚨 UWAGA, NAUCZYCIELE. TEN POST MOŻE BOLEĆ. 🚨

Zainspirowany ogłoszeniem Młodzieżowego Słowa Roku zrobiłem zajęcia o SŁOWIE ROKU ogłoszonym przez Oxford Dictionary.
I tak — uczniowie prawdopodobnie znają to słownictwo lepiej niż Ty. Tak, to ten moment, kiedy twój autorytet lekko się zachwieje.

📌 Co tam jest?
– sporo aktualnego, żywego słownictwa (tego, którego nie ma w podręcznikach)
– listening z prawdziwego zdarzenia, nie „odhaczany”
– dużo, DUŻO mówienia, bo szok: języka uczy się mówiąc

😏 Poziom? C1 (czyli nie „advanced”, tylko naprawdę advanced).
⏱️ Czas? 90 minut, bez sztucznego rozciągania.
💸 Cena? Za darmoszkę – materiały + klucz odpowiedzi do pobrania.

I teraz najgorsze:
👉 To są zajęcia, po których uczniowie wychodzą z poczuciem, że angielski żyje, a nie że „przerobiliśmy unit”.
👉 Tak, mogą rzucić słowem, którego nie znasz.
👉 Tak, możesz się czegoś nauczyć od swoich uczniów.

Jeśli to Cię wkurza — scrolluj dalej.
Jeśli chcesz prowadzić lekcje z 2025, a nie z 2012 — link w komentarzu.

Film pt.: ‘Summerhill’ opowiada o kilku tygodniach z życia prawdziwej, wciąż istniejącej, brytyjskiej szkoly demokratycznej A.S.Neill's Summerhill School

W filmie pojawia się scena, w której nowo przyjęty chłopiec z niedowierzaniem przyjmuje informację, że jedno z dzieci zaproponowało wprowadzenie zasady o zakazie jazdy na deskorolkach wewnątrz budynków.

Wprowadzanie, egzekwowanie i rezygnowanie z zasad w społecznościach szkół demokratycznych to szalenie ciekawy temat.

🌈Kto, jak i kiedy ma prawo/obowiązek proponować zasady?

🌈Kto, jak i kiedy decyduje o ich wprowadzeniu w życie?

🌈Kto, jak i kiedy reaguje oraz ponosi konsekwencje gdy zasady są łamane?

🌈I najważniejsze pytanie: Kto, jak i kiedy może zdecydować, że zasada
- nie ma sensu?
- nie dziala?
- nie służy społeczności lub jej członkom?

Z ciekawością i refleksyjnością przyglądam się tam jak to wygląda (i się zmienia) u nas i w innych miejscach.

A jak u Was? Macie jakieś rozkminki w obszarze zasad?

🍂 Przypominajka 🍂

Już za tydzień — 27 listopada, czyli w czwarty czwartek listopada, w USA będą obchodzone Thanksgiving / Święto Dziękczynienia.

To świetna okazja, żeby wprowadzić do swoich zajęć odrobinę kultury i autentycznego języka — dlatego zapraszam serdecznie do korzystania z materiałów mojego autorstwa.

📚 Przygotowałem dwie kompletne lekcje (ok. 90 min) na poziomach B1 i B2, oparte na angażującym wideo, z zadaniami rozwijającymi słuchanie, mówienie i słownictwo.
Idealne dla nauczycieli angielskiego, lektorów, szkół językowych i osób uczących się samodzielnie.

👉 Materiały znajdziecie... wiecie gdzie...

Od kilkunastu lat nie korzystam z podręczników

Poziom, treść i formę zajęć staram się dopasować do tego kto jest na lekcji.

Gadamy o różnych, czasami trochę dziwnych rzeczach.

🙀 taxidermy
🦶foot pics for 💵
😵 jail for kids
🏫 how to drop out of school?

Przygotowanie tych materiałów wymaga sporo roboty i czasu. Żeby dać im szansę pofunkcjonować, nie tylko na moich zajęciach udostępniam je do pobrania. Część to materiały do druku, a część do zajęć online.

Można je brać i używać, za darmo 😚

Zajęcia 🎃halloweenowe🎃z zaawansowanymi grupami to zawsze jest lekki challenge. No bo ile można gadać o drążeniu dyni i kościotrupach. Szczególnie gdy zajęcia oscylują w okolicach C1/C2.

Tym bardziej się cieszę, że dziś udało się nam z licealistami w Wolne Liceum spędzić bardzo produktywnie czas sięgając po narzędzie, które sprawdza się prawie zawsze…

NOSTALGIA

Pogawędki o dziecięcych lękach, o tym czego się baliśmy jako dzieci, o imprezach halloweenowych z dawnych lat i wreszcie o zabawkach/przytulankach, które chroniły nas przed potworami spod łóżka.

📌Uwaga! Ogłoszenie!📌

Mamy kilka wolnych miejsc na kursach stacjonarnych w centrum Warszawy 👉Metro Politechnika, ul. Noakowskiego 6👈. Zajęcia głownie dla dzieci 1-5 klasy szkoły podstawowej oraz 1-2-3 klasy szkoły średniej. Ale nie tylko! 😜

Więcej info w wiadomości na msgr lub kontakt: 506 118 188, [email protected]. 👌

Zadzwoń, przyjdź i zobacz! 👁️👣🤙

Kiedy zakładaliśmy 2005 z Magda Napora Demokratyczna Szkoła Językowa The Lemon Tree to mieliśmy taki piękny plan żeby organizować tylko takie kursy i zajęcia, które były zgodne z naszymi przekonaniami i wiedzą.

W szczególności, nie chcieliśmy organizować kursów przygotowujących do egzaminów. FCE, CAE, CPE, Toefl, lcci, matura, E8 i jeszcze kiedyś E6… pamiętacie go jeszcze? Egzamin szóstoklasisty!?

Dzieciakom i rodzicom wydawało się, że jego wynik to być albo nie być dziecka. Teraz go nie ma, a świat ma się znakomicie.

Za czasów mojej podstawówki nie było też egzaminu ósmoklasisty i związanej z nim napinki przez całą ósmą klasę.

Jestem gotów się zalozyc, że dałoby się całkiem fajnie zorganizować system oświaty także bez egzaminu maturalnego. W kilku krajach na świecie tak robią i żyją.

A piszę o tym wszystkim, bo ostatnio mam okazję bardzo dotkliwie doświadczać bezsensowności egzaminu maturalnego. W jednej z klas, które uczę jest osoba z USA. Język angielski jest jej językiem ojczystym i posługuje się nim do codziennej komunikacji.

Natomiast ćwiczenia z egzaminu maturalnego wykonuje z umiarkowaną skutecznością. Kiedy słyszy ‘prawidłową odpowiedź’ często puka się w głowę i kwituje ją stwierdzeniem what’s the f**** difference?

Często nie umiem mu wytłumaczyć dlaczego jego poprawna odp nie mieści się w kluczu.

Ostatnio trafiłem na post nauczyciela, który po trzech latach pracy bez ocen stwierdził, że:

‘Szkoła bez ocen nie działa!’.

Czytając ten post przypomniałem sobie jeden z rozdziałów klasyka klasyków czyli książki Carla Rogersa pt.: Freedom to learn. Ów rozdział nosi tytuł:

‘Some Disappointments in Innovation – A pattern of Failure’.

Rogers choć był jednym z największych orędowników uczenia się opartego na wolności i relacjach – nigdy nie ukrywał, że innowacje w edukacji często nie przebiegają zgodnie z założeniami i zawodzą. Ale co ważne, nie dlatego, że same idee są złe (choć to też możliwe), tylko dlatego, że spotykają się z potężnymi barierami.

Rogers pisał, że rozczarowanie jest nieodłącznym elementem każdej próby zmiany systemu edukacji. To, co na początku brzmi obiecująco, w praktyce ujawnia opór systemu, lęki nauczycieli, przyzwyczajenia uczniów i rodziców. Nierzadko rezultaty są inne, niż zakładaliśmy – często, bardziej chaotyczne, prawie zawsze, mniej spektakularne. Ale to rozczarowanie nie jest dowodem na to, że innowacja była błędem, tylko że zderzyła się z realiami, które wciąż są mocno zakorzenione w starym paradygmacie.

Rogers podkreślał, że uczenie się oparte na autonomii, motywowane wewnętrznie, wymaga nie tylko odejścia od ocen, ale też stworzenia całego środowiska, które daje bezpieczeństwo, relacje, zaufanie i poczucie sensu. Jeśli oceny zostaną zniesione, ale wszystko inne – presja egzaminów, oczekiwania rodziców, brak czasu nauczyciela – pozostaje takie samo, to efekt faktycznie będzie rozczarowujący. Wtedy zamiast wolności rodzi się chaos.

Nauczyciel pisze, że „uczniowie zdolni sobie poradzą, a słabsi się gubią”. – Rogers ponad 50 lat temu miał podobne refleksje. W innowacjach najlepiej odnajdują się ci, którzy już mają silne zaplecze. Niektórzy twierdzą, że można ten poziom społecznego wsparcia, oszacować po liczbie książek, które dana rodzina ma w domu. Nie da się nie zgodzić z tą tezą. Ale jaki z tego wniosek?

Czy fakt, że osoby wywodzące się z uprzywilejowanych warstw społecznych mają większą łatwość w korzystaniu nowych rozwiązań, powinien spowodować rezygnację z prób ich wdrażania? Ci, którzy najbardziej potrzebują nowej jakości, łatwo zostają w tyle. To fakt. W mojej ocenie ta świadomość powinna stać się przesłanką do konkluzji, że do realnych zmian nie wystarczy usuniecie jednego elementu np.: rezygnacja z ocen. Potrzeba głębokiej transformacji kultury szkoły – by każdy uczeń mógł znaleźć w niej swoje miejsce i adekwatne wsparcie.

Rogers zauważał, że oczekiwania społeczne wobec szkoły są potężne. Rodzice i instytucje domagają się „mierzalnych efektów”, bo tego wymaga system rekrutacji i rynek pracy. W takiej rzeczywistości nawet najlepsza innowacja zostaje szybko „wciągnięta” z powrotem w logikę punktów, rankingów i egzaminów. I tu kryje się źródło największego rozczarowania – bo nauczyciel zostaje z poczuciem, że próbował czegoś nowego, ale system i tak zmusił go do starej gry.

Uważam, że te trzy lata pracy bez ocen są cennym doświadczeniem, które pokazuje, gdzie leżą prawdziwe trudności. Jeśli nie będziemy próbować, nie dowiemy się, co działa, a co wymaga dalszego namysłu. Rogers pisał, że każdy krok w stronę większej wolności w szkole – nawet jeśli kończy się rozczarowaniem – jest wkładem w szerszy proces zmiany. To nauczyciele tacy jak autor posta, którzy mają odwagę testować, sprawdzać i szczerze opowiadać o efektach, przesuwają granice myślenia o edukacji.

Ta praca to ważny sygnał dla całego środowiska: sama rezygnacja z ocen nie wystarczy, jeśli nie pójdą za tym inne zmiany – w relacjach z rodzicami, w systemie egzaminów, w metodach pracy. To konkretna wiedza, zdobyta w praktyce, której nie da się wyczytać z teorii. I właśnie dlatego jest tak cenna. Bardzo jestem wdzięczny za ten wkład.

Może więc warto spojrzeć na ten trzyletni wysiłek nie jak na dowód, że „szkoła bez ocen to ślepa uliczka”, ale jak na ważny etap drogi, który odsłonił, gdzie leżą prawdziwe bariery. Bo, jak pisał Rogers, prawdziwa zmiana w szkole nie polega na jednym geście czy reformie. Polega na budowaniu całego środowiska, w którym uczeń uczy się nie dlatego, że musi, ale dlatego, że odkrywa sens. A to jest droga długa, pełna rozczarowań – ale też jedyna, która prowadzi do realnej przemiany.

I na koniec pozwolę sobie na żarcik rodem z help desku IT. Od dziesięciu pracuję w szkole bez ocen. U mnie działa!

Wrzesień kojarzy się z powrotem do szkoły i nauką, ale my dodajemy do tego trochę smaczku!

Jeśli nie masz planów na wieczór, 30 września to przyjdź do nas na warsztaty decoupage, które prowadzić będzie Domka Duchlińska!

Więcej info u wspaniałej prowadzącej oraz pod linkiem: https://www.thelemontree.pl/warsztaty-decoupage-z-domka-duchlinska/

Szukamy dobrego dorosłego chętnego do rozwijania swoich umiejętności nauczycielskich w duchu NVC. 😎

Jeśli masz chęć dołączyć do zespołu demokratycznych nauczycieli języka angielskiego, masz czas na stacjonarne bloki zajęć od poniedziałku do piątku w centrum Warszawy i lubisz pracować z dziećmi- odezwij się! 😃

Kursy ruszają od października ale przed nami jeszcze ważne przygotowania!

Pokażemy Ci jak:
💥 pozytywnie komunikować się z dziećmi;
💥 wspierać bez kar i nagród;
💥 być nauczycielem dzieci z wolnych szkół;
💥 uczyć tak by dzieci chciałby się uczyć;

Kontakt➡️ [email protected]
Msgr:➡️ Magda Napora