Dzień Wolnej Sztuki

Tego dnia w 1943 r. ludność warszawskiego getta rozpoczęła powstanie, którego celem było przeciwstawienie się nazistowskiej akcji likwidacyjnej, polegającej na transporcie pozostających prz życiu mieszkańców getta do obozów zagłady w Majdanku i Treblince. Powstanie rozpoczęło się w momencie kiedy mieszkańcy getta odmówili poddania się komendantowi policji Jürgenowi Stroopowi. Rozkazał on spalić getto, budynek po budynku, co trwało do 16 maja. W wyniku tych działań zginęło 13,000 Żydów, z czego połowa udusiła się lub spłonęła żywcem.

Prezentujemy dzisiaj niezwykle spokojny obraz namalowany przez żydowskiego artystę Symchę Trachtera. Intensywne kolory, impastowo nakładane farby, dynamiczne przedstawienie natury – w pejzażu „Sad” odnajdziemy wszystkie charakterystyczne cechy malarstwa Symchy Trachtera. Obraz powstał ok. 1928 roku podczas jego pobytu we Francji.
Symcha (Simon) Trachter urodził się 16 września 1894 w Lublinie, w zasymilowanej zamożnej rodzinie żydowskiego kupca. Rodzinne miasto odegrało istotną rolę w twórczości Trachtera i często stanowiło inspirację dla malowanych przez niego pejzaży miejskich. O dzieciństwie artysty niewiele wiadomo, trudno jest też określić stosunek Trachtera do wiary przodków oraz stopień jego znajomości języka jidysz. Dobra sytuacja majątkowa rodziny pozwoliła mu poświęcić czas na naukę rysunku i malarstwa. Kształcił się w szkołach artystycznych w Warszawie, Krakowie i Wiedniu. Przełomem w jego twórczości był pobyt w Paryżu w latach 1925-1929. Wyjazd do Francji pozwolił Trachterowi skonfrontować własną twórczość z dziełami współczesnych mu artystów. Wpłynęło to na gruntowną zmianę jego stylu. Po powrocie malarza do Polski w 1930 roku w warszawskim gmachu Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych zorganizowano pierwszą wystawę jego prac. Odtąd Trachter dość regularnie prezentował własne obrazy. Wybuch wojny zastał go w Kazimierzu nad Wisłą – nie wiadomo, co działo się z nim przez pierwsze wojenne miesiące. Od 1940 r. mieszkał już w getcie warszawskim. Na przełomie 1941 i 1942 r. warszawski Judenrat pozyskał dość środków, by odnowić salę posiedzeń w swojej siedzibie przy ulicy Grzybowskiej. Wykonanie malowidła ściennego przedstawiające Hioba powierzono trzem artystom: Trachterowi, Feliksowi Frydmanowi oraz Samuelowi Putermanowi. W maju 1942 r., po niemal półrocznej pracy, Trachter ukończył swoje ostatnie dzieło. Niemcy, przyznając pieniądze na remont, chcieli prawdopodobnie uśpić czujność mieszkańców getta, ponieważ niecałe dwa miesiące po zakończeniu prac ruszyła Wielka Akcja Likwidacyjna. 25 sierpnia 1942 r. Trachter został ujęty w szopie przy ul. Mylnej i poprowadzony na Umschlagplatz. Zginął najprawdopodobniej w Treblince. Siedziba Judenratu wraz z malowidłem i całym gettem została całkowicie zniszczona.
Dzisiejsze dzieło prezentujemy dzięki Żydowskiemu Instytutowi Historycznemu w Warszawie. Dzieła Trachtera i prace innych przedwojennych artystów pochodzenia żydowskiego dostępne są w Portalu Delet.

Żydowski Instytut Historyczny

💔 On this day in 1943 the people of the Warsaw Ghetto started an uprising to oppose N**i Germany's final effort to transport the remaining ghetto population to the Majdanek and Treblinka death camps. The uprising started when the ghetto refused to surrender to the police commander Jürgen Stroop, who ordered the burning of the ghetto, block by block, ending on 16 May.

Today we present a very calm painting created by the Jewish Artist Symcha Trachter. With intense colors, thick impasto, and dynamic representation of nature, The Orchard displays all the traits characteristic to the artistic output of Symcha Trachter. The work was produced around 1928, during the painter’s stay in France.
Symcha (Simon) Trachter was born in Lublin on 16 September 1894. He came from an assimilated, wealthy family of a Jewish merchant. His hometown greatly influenced his work and inspired many of the cityscapes painted by Trachter.

(...)In 1940, he already resided in the Warsaw ghetto. At the turn of 1941 and 1942, the Warsaw Judenrat was granted enough funds to renovate the meeting room in its seat at Grzybowska Street. The refurbished room was to be decorated with a wall painting depicting Job. Three artists were commissioned for the project: Trachter, Feliks Frydman, and Samuel Puterman. In May 1942, having worked for nearly half a year, Trachter put a finishing stroke on his last ever painting. By financing the renovation works, the Germans were probably trying to lull the vigilance of the ghetto residents. A mere two months later, they launched the Grossaktion (Great Liquidation Action). On 25 August 1942, Trachter was captured and most likely died in Treblinka. The seat of the Judenrat together with the wall painting and the entire ghetto was brought to the ground.

📘 getdailyart.com

🏛 Żydowski Instytut Historyczny collection
Orchard by Symche Trachter c. 1928

❤️ Od dziś można zwiedzać wystawę Rośliny i zwierzęta. Atlasy historii naturalnej w epoce Linneusza

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

🦜 Is it possible for a grey parrot to contradict its name and be so very red? Is this bright coloration the sheer fantasy of the author, who was in fact accused of fabricating at least 20 non-existent bird species?
In the first years of the 19th century, François Levaillant (1753–1824), a famous ornithologist active in Emperor Napoleon's circle, worked with illustrator Jacques Barraband (1767?–1809) to create monumental atlases of natural history considered among the finest in terms of artistic value. Into existence came hundreds of watercolors, which were then copied with the labor-intensive and rare technique of color engraving.

Learn more:
📕 Link in Bio 🔗

🌺 This and other graphics from atlases of natural history can be admired at the Plants and Animals exhibition at the Museum of King Jan III's Palace at Wilanów , in Warsaw, Poland. 🌺

🏛 Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
African Grey Parrot by Louis Bouquet after Jacques Barraband 1805
Institute of Systematics and Evolution of Animals,
Polish Academy of Sciences

Muzeum Historyczne W Sanoku

Beksiński's Passion for Music | DailyArt Magazine | Art History Stories Polish artist Zdzisław Beksiński was undoubtedly one of the greatest connoisseurs and lovers of classic music among the painters.

Zofia Chomętowska, 1938, Pomnik księcia Józefa Poniatowskiego przed pałacem Namiestnikowskim (Prezydenckim).

Muzeum Warszawy

📷 ♀ Did you know that DailyArt is made in Warsaw, Poland? Thanks to the Museum of Warsaw we want to show you the city in ... an old photograph! ♡
Zofia Chomętowska created this photo of the statue of Prince Józef Poniatowski. She became interested in photography as a young girl and began taking photos of her everyday life at her family’s estate in Polesie. In the mid-1930s, when she moved to Warsaw, the city itself became the most important theme of her photography.
Photography of Warsaw was her passion and her profession. In 1938 she was commissioned by the Mayor of Warsaw, Stefan Starzyński, as part of the exhibition "Warsaw Yesterday, Today and Tomorrow." Her favorite work tool was a light and handy Leica. This 35mm camera was created for amateurs; it was easy to use and enabled taking photos discreetly or to take a series of shots, one after another. These kinds of shots, not always technically perfect, but closer to reality and often taken spontaneously, were a trademark of Chomętowska’s work.

Learn more:
📕 https://www.getdailyart.com/23742/zofia-chometowska/the-statue-of-prince-jozef-poniatowski

🏛 Muzeum Warszawy collection
The Statue of Prince Józef Poniatowski by Zofia Chomętowska 1938

Żydowski Instytut Historyczny

🌼 ✡️ The Warsaw Ghetto Uprising started on 19 April 1943 in Warsaw, Poland. It was the act of Jewish resistance in German-occupied Poland during World War II to oppose N**i Germany's final effort to transport the remaining ghetto population to the Majdanek and Treblinka death camps. (...)

♀ Today we present a work by the Jewish artist, Gela Seksztajn, who died in the Warsaw Ghetto, probably during the uprising. When the war broke out and the ghetto was established, she was engaged along with her husband in the cultural life of the ghetto and in the Jewish Social Self-Help. She worked as a guardian and art teacher in charity kitchens for children and as a teacher in community schools. She organized exhibitions of children's artworks and made costumes and decorations for theatre shows. She painted her daughter, her husband, employees of the school, and children who were coming to the social kitchen. Her only self-portrait was made at that time.

Learn more: https://www.getdailyart.com/23706/gela-seksztajn/portrait-of-a-girl

📘 Here you can read an article about Gela written by Anna Majchrowska: https://www.jhi.pl/en/articles/to-bring-out-the-beauty-of-every-child,497

🏛 Żydowski Instytut Historyczny collection
Portrait of a Girl by Gela Seksztajn 1932-1943?

Wrocław, lato 1982, fot. Chris Niedenthal - oto przedmiot całego zamieszania :D

Ta cudna pasterka z obrazu "Na pastwisku" Stanisława Witkiewicza z 1875 roku, odtworzona przez Sylwester Stabryła Painting, umila oczekiwanie na autobus mieszkańcom Chrop w gminie Poddębice, w województwie łódzkim 🖤

To tylko jeden z trzynastu tzn. folkowych przystanków przygotowanych przez Fundacja Tu Brzoza w ramach projektu realizowanego od 2015 roku wespół z czwórką młodych polskich artystów: Natalią Gralą, Olgą Pelipas, Marcinem Jaszczakiem oraz wspomnianym Sylwestrem Stabryłą. Więcej informacji o tych niezwykłych "śródpolnych galeriach wielkich mistrzów" (wraz ze spisem wszystkich lokalizacji) znajdziecie na stronie: fundacjatubrzoza.blogspot.com/2020/11/trzynasty-folkowy-przystanek-wasnie-sie.html
______
Fot. Wojciech Jaskólski

„Jestem P***kiem, bo mi się tak podoba. To moja ściśle prywatna sprawa, z której nikomu nie mam zamiaru zdawać relacji, ani wyjaśniać jej, tłumaczyć, uzasadniać. (...)
Gdyby jednak przyszło do uzasadnienia swej narodowości, a raczej narodowego poczucia, to jestem P***kiem dla najprostszych, niemal prymitywnych powodów przeważnie racjonalnych, częściowo irracjonalnych, ale bez »mistycznej« przyprawy. Być P***kiem – to ani zaszczyt, ani chluba, ani przywilej. To samo jest z oddychaniem. Nie spotkałem jeszcze człowieka, który jest dumny z tego, że oddycha.

P***k – bo się w Polsce urodziłem, wzrosłem, wychowałem, nauczyłem, bo w Polsce byłem szczęśliwy i nieszczęśliwy, bo z wygnania chcę koniecznie wrócić do Polski, choćby mi gdzie indziej rajskie rozkosze zapewniono. (...)

P***k – bo mi tak w domu rodzicielskim po polsku powiedziano. Bo mnie tam polską mową od niemowlęctwa karmiono; bo mnie matka nauczyła polskich wierszy i piosenek; bo gdy przyszedł pierwszy wstrząs poezji, to wyładował się polskimi słowami; bo to, co w życiu stało się
najważniejsze – twórczość poetycka – jest nie do pomyślenia w żadnym innym języku, choćbym nim jak najbieglej mówił.

P***k – bo po polsku spowiadałem się z niepokojów pierwszej miłości i po polsku bełkotałem o Jej szczęściu i burzach.

P***k dlatego także, że brzoza i wierzba są mi bliższe niż palma i cyprus, a Mickiewicz i Chopin drożsi, niż Szekspir i Beethoven. Drożsi dla powodów, których znowu żadną racją nie potrafię uzasadnić.

P***k – bo przejąłem od P***ków pewną ilość ich wad narodowych.

P***k – bo moja nienawiść dla faszystów polskich jest większa, niż faszystów innych narodowości. I uważam to za bardzo poważną cechę mojej polskości.

Ale przede wszystkim – P***k dlatego, że mi się tak podoba.”

W Dniu Niepodległości, święcie polskiego patriotyzmu, polecamy wyimek z poematu „My, Żydzi polscy” Juliana Tuwima.
____________
📷 Portret poety Juliana Tuwima, fot. Julia Pirotte, zbiory ŻIH, cbj.jhi.pl/documents/1268671

💙
The Warsaw Old Town most likely dates to sometime before 1933. It is exemplary of Aniela Cukierówna’s favorite themes in art—landscapes and cityscapes. The artist would often emphasize the presence of nature in her works, even those depicting typically urban spaces.
(...)
During the war, Cukierówna found shelter in the capital. Even though she obtained “Aryan papers,” disastrous living conditions led to her premature death in 1944...

Learn more:
📖 https://www.getdailyart.com/23495/aniela-cukierowna/the-old-town

🏛 Żydowski Instytut Historyczny Collection
The Old Town by Aniela Cukierówna 1931

💚🌈🌿🌺

Obraz urzeka niezwykłością, pomieszaniem rzeczywistości z barwną fikcją. Na tle polskiego malarstwa zaprzątniętego troską o los ojczyzny stanowi zupełnie wyjątkowy, rozsłoneczniony i optymistyczny akcent.

📖 🇵🇱 www.getdailyart.com

🏛 Muzeum Narodowe w Warszawie
Dziwny Ogród by Józef Mehoffer 1903

https://www.facebook.com/252706184845110/posts/3181553411960358/

🌳🌿💕🌺

The work intrigues the viewer with its extraordinary mix of reality and colorful fiction. In the context of Polish painting, preoccupied with the fate of the homeland, this image constitutes an entirely unique, sun-drenched, and optimistic accent.
The concept of this spectacular work was born during a family holiday, which the artist spent in the countryside with his wife and son...

Learn more:
📖 https://www.getdailyart.com/23478/jozef-mehoffer/strange-garden

🏛 Muzeum Narodowe w Warszawie
Collection
Strange Garden by Józef Mehoffer 1903
🌺 Today we start our monthly partnership with a new partner, the National Museum in Warsaw. We have chosen an amazing selection of Polish paintings; we hope you will enjoy them. 🌺

Śmierć Barbary Radziwiłłówny – obraz olejny namalowany przez polskiego malarza Józefa Simmlera w 1860 roku.
Muzeum Narodowe w Warszawie

via DailyArt Magazine

Józef Simmler, The Death of Barbara Radziwiłł | DailyArt Magazine The Death of Barbara Radziwiłł is considered to be Józef Simmler’s most famous painting. It evokes the beauty of the Polish Golden Age with the intensity of compassion and tenderness.

Sasnal namalował Kuronia. Powstał nowy mural w centrum Warszawy W piątkowy wieczór 26 czerwca na ślepych ścianach budynku Liceum Ogólnokształcącego im. Jacka Kuronia przy ul. Złotej odsłonięto mural przestawiający patrona szkoły. W uroczystości wzięli udział jego krewni i przyjaciele, samorządowcy i okoliczni mieszkańcy.