Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej

2️⃣4️⃣ czerwca Archiwum IPN odwiedzili przedstawiciele Centrum Komunikacji Strategicznej i Zwalczania Dezinformacji oraz Ministerstwa Edukacji i Ministerstwa Kultury Mołdawii.

ℹGości przywitała dyrektor Archiwum Marzena Kruk wraz z zastępcami: Mariuszem Kwaśniakiem i dr. Mariuszem Żuławnikiem.

➡Podczas pierwszej części spotkania omówione zostały zagadnienia związane z kształtowaniem zasobu archiwalnego Instytutu Pamięci Narodowej, zabezpieczaniem przejętej dokumentacji i digitalizacją zbiorów.

Goście zapoznali się z system Cyfrowe Archiwum, podstawowym narzędziem do zarządzania zasobem archiwalnym i prowadzenia kwerend.
Następnie omówiona została problematyka wiązana z udostępnianiem dokumentów wytworzonych przez służby specjalne.

ℹSpotkanie było również okazją do zaprezentowania działalności Archiwum IPN w Europejskiej Sieci Instytucji Archiwalnych Zajmujących się Aktami Tajnych Służb.

➡W drugiej części wizyty, członkowie delegacji zwiedzili magazyn akt po byłych wojskowych służbach specjalnych oraz pracownie: konserwacji dokumentów i digitalizacji.

Szczególne zainteresowanie gości wzbudziło skanowanie kartotek i digitalizacja dokumentacji audio.

„Śmierć rozwiązuje wszystkie problemy – nie ma człowieka, nie ma problemu.” (Józef Stalin).
➡➡Represje Wielkiego Terroru wobec Polaków w Gruzji (1937–1938)➡➡ sprawa Wiktora Rzepko-Łosskiego


Związek Sowiecki był ogromnym krajem, w którym mieszkało ponad 100 różnych narodowości i grup etnicznych. Rozciągał się w 11 strefach czasowych. Początkowo był też gospodarczo bardzo słabo rozwinięty. To sprawiało, że wewnętrzna migracja była duża. Ludzie przemieszczali się – w poszukiwaniu dobrej pracy, lepszych warunków życia, w sprawach rodzinnych – i to niezależnie od obowiązujących ograniczeń.
Mieszkańcy rejonów przygranicznych byli w lepszej sytuacji bytowej, ponieważ mogli nawiązywać okolicznościowe kontakty handlowe z zagranicą. Każdy wyjazd przynosił jakiś wymierny zysk, nie mówiąc już o kontrabandzie. Wszyscy podróżujący obywatele byli pod uważną obserwacją NKWD, ponieważ mogli być potencjalnymi szpiegami. A ponieważ w tamtych czasach informacje szpiegowskie można było przekazywać głównie pocztą lub osobiście, przesyłki pocztowe i osoby podróżujące były starannie kontrolowane. Bardzo często już sam fakt częstego przemieszczania się po kraju kwalifikował do aresztowania. Doświadczył tego Wiktor Rzepko-Łosski (Rżepko-Łosski), s. Kazimierza, ur. w 1889 roku w Tbilisi.

🚶O samym Wiktorze nic nie wiadomo. Został aresztowany w 1937 roku przez UNKWD Południowej Osetii. Założono na niego sprawę nr 22489. Został oskarżony o to, że mieszkał w strefie przygranicznej i wyjeżdżał za granicę.
Miał także utrzymywać podejrzane kontakty z „kontrrewolucyjnym elementem” skazanym za szpiegostwo. Przyjechał do Staliniri (Cchinwali) i zamieszkał u swojego krewnego. Na jego nieszczęście ten był „elementem kontrrewolucyjnym” aresztowanym przez UNKWD w Południowej Osetii.
To wszystkie zarzuty jakie mu postawiono: mieszkał przy granicy, wyjeżdżał za granicę, znał osoby podejrzane o szpiegostwo i kontrrewolucyjne nastawienie. Nic poza tym. Nie zapisano nawet, czy do czegokolwiek się przyznał.
21 listopada 1937 roku Wielka Trójka wydała na niego wyrok śmierci, a 29 listopada 1937 roku ludowy komisarz spraw wewnętrznych NKWD GSRS Siergiej Goglidze nakazał wykonanie wyroku.
ℹW nocy z 29 na 30 listopada 1937 roku Wiktor Rzepko-Łosski został rozstrzelany w Tbilisi, w grupie 54 skazanych. Miejsce pogrzebania pozostaje nieznane.

Protokół nr 51 Trójki zawiera tylko nieliczne uwagi dotyczące Wiktora. Wyrok śmierci był nieproporcjonalnie wysoki i niczym nieuzasadniony. Po co w ogóle sporządzano, tak „pro forma”, protokół? Chciano dowieść, że enkawudziści potrafią pisać? Chyba tak, gdyż poprowadzić merytorycznie sprawy nie byli już w stanie. Łatwiej im było pozbyć się człowieka, bo wtedy problem znikał razem z nim.

Opracował: Stanisław Koller

Więcej ciekawych historii i dokumentów z zasobu IPN można znaleźć na portalu Przystanek Historia w tematyce Archiwum IPN
(link: https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/archiwum-ipn).

🚶‍♀️‍➡️2️⃣4️⃣ czerwca 2026 r. uczniowie klas piątych Zespołu Szkół nr 59 w Warszawie wzięli udział w mobilnej grze miejskiej – „Silni ciałem, silni duchem. Sport”.
🌞Podczas przepięknej pogody i w znakomitych nastrojach zmierzyli się z wyzwaniami sportowymi w ramach nowej gry Archiwum IPN! Przemierzając szlak gry odpowiadali na pytania dotyczące historii sportu i sportowców oraz wykonywali zadania sportowe.
ℹW trakcie zajęć uczniowie zapoznali się z dokumentami z Archiwum IPN ilustrującymi pytania i zadania konkursowe oraz z historią sportu w Polsce. Zyskali wiedzę o losach i sukcesach polskich mistrzów sportu od końca XIX wieku, kiedy Polska była pod zaborami, poprzez tragiczne lata dwóch wojen światowych oraz walki o niepodległość, i dalej – przez okres PRL aż do upadku komunizmu w 1989 r.
❗❗❗Dziękujemy wszystkim uczestnikom za zaangażowanie i czynny udział w przygotowanej przez nas grze!
Zachęcamy do ponownego odwiedzenia Archiwum IPN!
Osoby zainteresowane udziałem w mobilnej grze miejskiej prosimy o kontakt pod adresem e-mail: [email protected].
Zapraszamy również do zapoznania się z ofertą edukacyjną Archiwum IPN: https://edukacja.ipn.gov.pl/.../lekcje.../lekcje-archiwalne.

Erazm Ciołek - dokumentalista lat 80.

👤 Erazm Ciołek urodził się 24 czerwca 1937 r. w Łodzi. Fotografii nauczył się sam. W nieoczywisty sposób patrzył na to, na co patrzyli też inni. Dokumentował zjawiska, ludzi, ich emocje. Utrwalił na negatywie najważniejsze wydarzenia lat 80: pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski, obrady Okrągłego Stołu czy powstanie „Solidarności”. To dzięki swoim fotografiom dzisiaj nazywany jest fotografem wolności.

📆 W latach 1965-1970 był reporterem Centralnej Agencji Fotograficznej oraz pracował dla Polskiej Agencji Prasowej. W latach 1971-1976 pracował dla tygodnika „Polityka”. Zerwał z etatem aby stać się wolnym strzelcem i móc zająć się fotografią newsową. Z początku portretował przede wszystkim warszawskich artystów – rzeźbiarzy, malarzy oraz ich dzieła. Potem przeniósł się na ulicę, gdzie mógł rozwijać swoją reporterską pasję.

📸 Zrealizował reportaż z pielgrzymki Jana Pawła II, dokumentował także życie parafii św. Stanisława Kostki. W parafii tej wypełniał posługę ksiądz Jerzy Popiełuszko, którego Erazm Ciołek uwieczniał na wielu fotografiach, w tym na jednej, najbardziej znanej, która później ukazała się na znaczkach Poczty Solidarności.

👉 Przez całe lata 80. XX w. Erazm Ciołek znajdował się w centrum najważniejszych wydarzeń w życiu opozycji antykomunistycznej. Był uważnym obserwatorem rzeczywistości, uwieczniał na kliszy liczne demonstracje i strajki. Utrwalił na negatywie powstawanie i działalność „Solidarności”.

📷 26 sierpnia 1980 r., bez absolutnie żadnego zaplecza redakcyjnego czy agencyjnego, Erazm Ciołek wyruszył na Wybrzeże, aby fotografować strajk w Gdańskiej Stoczni. Nie wiedział, co go czeka, i czy znajdzie się ktoś, kto te zdjęcia opublikuje, wiedział natomiast, że musi znaleźć się na miejscu wydarzeń. Reporterska intuicja go nie zawiodła, czego wynikiem są zachowane do dzisiaj zdjęcia przedstawiające stocznię w Sierpniu 1980 r.

📌 Do stoczni jechał bez zezwolenia władz, miał ze sobą jedynie podpisaną przez Jacka Kuronia kartkę z rekomendacją potwierdzającą, że można mu zaufać. Robił zdjęcia wszystkim i wszystkiemu. Starał się szukać ujęć, które jak mówił, miałyby ukazać „…to co było poza kadrem propagandy”.

⚠ Nie krył się z aparatem, przeciwnie, demonstracyjnie i czasem bezczelnie robił zdjęcia, tak aby funkcjonariusze SB myśleli, że robi to dla nich. Często, by uzyskać jak najlepsze ujęcia, wdrapywał się na latarnie, drzewa i wchodził na ogrodzenia. Nieraz musiał też uciekać z miejsca wydarzeń. Naświetlone na negatywie filmy niejednokrotnie, z uwagi na bezpieczeństwo, przechowywał u znajomych.

📆 W 1982 r. Erazm Ciołek był współpracownikiem podziemnego „Tygodnika Mazowsze”. Dwa lata później zajął się serwisem zdjęciowym dla „Przeglądu Wiadomości Agencyjnych” (PWA), którego stał się współtwórcą. Robił również zdjęcia dla podziemnego biuletynu Komitetu Oporu Społecznego (KOS). Był również współtwórcą serwisu fotograficznego Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOWA.

✅ W 1983 r. fotografował pogrzeb maturzysty Grzegorza Przemyka (śmiertelnie pobitego przez MO 12 maja 1983 r.). Bardzo często był jedynym fotografem wpuszczanym na spotkania. Jako oficjalny fotoreporter Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” fotografował obrady Okrągłego Stołu. W czerwcu 1989 r., razem z fotografem Jarosławem Goliszewskim, zrobił serię zdjęć, które później użyto do plakatów wyborczych Lecha Wałęsy przed czerwcowymi wyborami do Sejmu i Senatu.

ℹ️ Prace Erazma Ciołka były wielokrotnie eksponowane na wystawach, w prasie czy w książkach. Sam stworzył ponad dwadzieścia indywidualnych wystaw w Polsce i za granicą. Zdjęcia wystawiał także podczas swoich podróży w wielu krajach.

📚📚📚 W materiałach przechowywanych w zasobie Archiwum IPN znajdują się akta paszportowe dotyczące wyjazdów zagranicznych Erazma Ciołka. Wielokrotnie, by móc wyjechać z Polski, Erazm Ciołek (podobnie jak i wszyscy inni zwykli obywatele PRL) musiał składać podania do Biura Paszportów MSW, prosząc o wydanie paszportu na wyjazd zagraniczny. Dzięki temu udało mu się wyjechać m.in. do Grecji, Turcji czy Egiptu. Podczas swoich wycieczek wykonywał zdjęcia podróżnicze. W aktach odnotowano także jego wyjazd w lipcu 1967 roku do NRD na szkolenie z zakresu fotografii technicznej.

🧐 Po upadku komunizmu współpracował z tygodnikiem „Spotkania” oraz z dziennikami „Nowego Świata” i „Gazety Wyborczej”.

🎖 W 2006 roku za swoją dziennikarską działalność w latach 80. został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, a w 2008 roku Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nadało mu miano pierwszego fotoreportera w Polsce.

✝️ Erazm Ciołek zmarł 13 listopada 2012 roku. Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Więcej ciekawych historii i dokumentów z zasobu IPN można znaleźć na portalu Przystanek Historia w tematyce Archiwum IPN
(link: https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/archiwum-ipn).

📆 23 czerwca 2026 r. w Centralnym Przystanku Historia im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Warszawie odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród laureatom zorganizowanego przez Archiwum IPN konkursu „Z Archiwum Polskich Losów”.

📌 Zdobywcom pierwszego miejsca, uczniom Liceum Ogólnokształcącego im. Konstantego Mikołaja Radziwiłła w Komornicy: Oliwii Główczak, Dawidowi Jankowskiemu, Janowi Karbowskiemu i Karolinie Pet, nagrodę wręczyli: dyrektor Archiwum IPN Marzena Kruk i gość specjalny spotkania, minister Konstanty Radziwiłł, wnuk bohatera nagrodzonej pracy pt. „Major Konstanty Mikołaj Radziwiłł 1902-1944”.

📜 Nagrody otrzymali także autorzy wyróżnionych prac:
Jakub Malesa z Zespołu Szkół nr 40 im. Stefana Starzyńskiego w Warszawie oraz uczniowie Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Wojtyły w Łomiankach: Adrianna Jałtuszczyk, Aleksandra Stępień, Marcel Trześniewski i Marco Zahurskyi.

👉 Po uroczystości laureaci zwiedzili Strefę Nowych Technologii i Studio nagrań IPN.

Wszystkim nagrodzonym serdecznie gratulujemy❗️❗️❗️

📌 Zapraszamy do poznania historii bohaterów, których biografie opowiadamy w naszej serii wydawniczej „Archiwum Polskich Losów”: https://ipn.gov.pl/pl/wydawnictwo/do-pobrania/broszury/seria-archiwum-polskich-losow

Za nami kolejny 𝐖𝐚𝐫𝐬𝐳𝐚𝐰𝐬𝐤𝐢 𝐏𝐢𝐤𝐧𝐢𝐤 𝐀𝐫𝐜𝐡𝐢𝐰𝐚𝐥𝐧𝐲❗️❗️❗️

👉 XVI edycja imprezy odbyła się w piątek 19 czerwca 2026 r. pod hasłem „Podróże w czasie i przestrzeni”.

✅ Oferta Archiwum IPN spotkała się z dużym zainteresowaniem uczestników pikniku.

📌 Dziękujemy wszystkim, którzy odwiedzili nasze stoisko informacyjno-promocyjne!

Do zobaczenia za rok!

📆 22 czerwca br. Archiwum IPN po raz kolejny odwiedzili członkowie Polish Falcons of America. Tegoroczna wizyta odbyła się w ramach wycieczki edukacyjnej do Polski zorganizowanej dla „sokolej” młodzieży ze Stanów Zjednoczonych.

👉 Podczas spotkania, w którym udział wziął dr hab. Karol Polejowski, zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, prezes Polish Falcons of America Tim Kuzma odznaczył dyrektor naszego archiwum Marzenę Kruk Złotym Krzyżem Legii Honorowej Sokoła!

⚠️⚠️⚠️To najwyższe odznaczenie Sokolstwa Polskiego w Ameryce przyznawane jest od 1926 r. wybitnym członkom Sokoła oraz osobom spoza organizacji, które przyczyniły się do rozwoju tego ruchu i wiedzy o nim.

🎖️ Srebrnym Krzyżem Legii Honorowej Sokoła odznaczony został również Grzegorz Trzyna, naczelnik wydziału Zarządzania Zasobem Archiwalnym, odpowiadający za zabezpieczenie i konserwację archiwaliów pozyskanych ze związku i kurator wystawy „Ramię krzep – Ojczyźnie służ”. Historia Sokolstwa Polskiego w Ameryce.

✅ Podczas dalszej części wizyty młodzi członkowie Polish Falcons of America odwiedzili magazyny archiwalne i pracownie Archiwum IPN, gdzie zobaczyli, w jaki sposób przechowywana, opracowywana, zabezpieczana oraz digitalizowana jest dokumentacja pozyskana do naszych zbiorów z amerykańskiego Sokoła.

📌 Następnie goście zwiedzili z kuratorem Grzegorzem Trzyną (AIPN), wystawę „»Ramię krzep – Ojczyźnie służ«. Historia Sokolstwa Polskiego w Ameryce”, prezentowaną w Centrum Edukacyjnym IPN Przystanek Historia im. Janusza Kurtyki przy ul. Marszałkowskiej 21/25.

🇵🇱 Wykazał się odwagą, zanim wkroczył w dorosłość!

❗️️️ W marcu 1968 roku siedemnastoletni Jan Papina uczestniczył w studenckiej demonstracji.

❗️ Kilka lat później, pod koniec czerwca 1976 roku, ponownie stanął po stronie szykanowanych i nie wyraził zgody na udział w protestacyjnym wiecu przeciwko uczestnikom strajków w Radomiu i Ursusie.

✌️ We wrześniu 1980 roku podjął współpracę z „Solidarnością”.

📌 W trakcie kryzysu bydgoskiego w marcu 1981 roku, a także podczas strajku w Zakładzie Rolnym w Lubogórze w październiku i listopadzie tego samego roku, należał do Regionalnego Komitetu Strajkowego.

❗️ Internowano go 13 grudnia 1981 roku. Został osadzony w Areszcie Śledczym w Zielonej Górze, a następnie w Ośrodku Odosobnienia w Głogowie, gdzie rozpoczął starania o wyjazd emigracyjny. Z internowania zwolniono go w lipcu 1982 roku, po niemal siedmiu miesiącach odizolowania. Pod koniec roku wyemigrował do Szwecji.

🕵️ Służba Bezpieczeństwa inwigilowała go do 1983 roku!

🏅 3 czerwca 2026 roku – w uznaniu za odwagę i niezłomność mimo doznanych represji – został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności.

ℹ Więcej informacji dotyczących odznaczenia Krzyż Wolności i Solidarności, a także biogramy osób odznaczonych oraz relacje z uroczystości odnajdziesz na stronie internetowej: https://kwis.ipn.gov.pl/.

❗ Sympozjum Pamięci Kapłanów Męczenników dekanatu witkowskiego ❗

📅 12 czerwca 2026 r. w Centrum Kultury im. Krzysztofa Szkudlarka w Witkowie (pow. gnieźnieński) odbyło się Sympozjum Pamięci Kapłanów Męczenników dekanatu witkowskiego. Wydarzenie zostało zorganizowane przez Zgrupowanie Historyczne „Kompania Witkowska”, Instytut Interdyscyplinarnych Badań Historycznych Uniwersytetu Kaliskiego im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu oraz parafie pw. św. Mikołaja w Witkowie i pw. św. Marcina w Ostrowitem Prymasowskim.

📑 Podczas sympozjum zaprezentowano dziewięć referatów poświęconych duchownym związanym z dekanatem witkowskim (do 1950 r. funkcjonującym pod nazwą dekanatu powidzkiego), zarówno pochodzącym z tego obszaru, jak i pełniącym na jego terenie posługę duszpasterską przed wybuchem II wojny światowej.

🗣️ W gronie prelegentów znalazł się Piotr Pietryga z Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie. W swoim wystąpieniu przedstawił biogramy oraz wojenne losy dwóch kapłanów archidiecezji gnieźnieńskiej – ks. Józefa Nowaczkiewicza (1882–1941), proboszcza parafii pw. Wszystkich Świętych w Mielżynie, oraz ks. Stanisława Wasielewskiego (1902–1941), proboszcza parafii pw. św. Marii Magdaleny w Brudzewie. Obaj duchowni zostali aresztowani przez okupanta niemieckiego i osadzeni w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym KL Dachau, gdzie zmarli w 1941 r.

⚠️ Sympozjum otworzył Grzegorz Musidlak, prezes Zgrupowania Historycznego „Kompania Witkowska”, pomysłodawca i kurator uroczystości. Słowo wstępne wygłosił abp Tomasz Peta, metropolita archidiecezji Najświętszej Maryi Panny w Astanie.

💒 Jednym z tematów konferencji była historia Kaplicy Męczeństwa i Wdzięczności Księży Dachauczyków w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Referat na ten temat wygłosił ks. prof. UK dr hab. Sławomir Kęszka. Dr Robert Zadura przedstawił natomiast wystąpienie poświęcone bł. ks. Stefanowi Wincentemu Frelichowskiemu (1913-1945) oraz ks. Kazimierzowi Skowronowi (1910–1940), pochodzącemu z okolic Witkowa.

👉 Dr hab. Elżbieta Wojcieszyk z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu przybliżyła postać ks. Romana Zielińskiego (1910–1941), wikariusza parafii pw. św. Mikołaja w Powidzu, który został skazany przez niemiecki sąd specjalny i stracony na gilotynie w Poznaniu w sierpniu 1941 r. ✝

➡️ Mateusz Szłapka z Referatu Badań Historycznych Delegatury IPN w Bydgoszczy omówił masowe aresztowania duchowieństwa przeprowadzone przez okupanta niemieckiego w Inowrocławiu 2 listopada 1939 r. Wielu zatrzymanych kapłanów trafiło następnie do niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych, m.in. KL Dachau i KL Sachsenhausen.

📌 Ks. Jan Dobrzyński, proboszcz parafii pw. św. Marcina w Ostrowitem Prymasowskim, przedstawił sylwetkę swojego przedwojennego poprzednika, ks. Feliksa Małeckiego (1905–1988). Z kolei Grzegorz Musidlak zaprezentował biogram ks. Bronisława Kaźmierczaka (1886–1940), proboszcza parafii pw. św. Mikołaja w Witkowie. Duchowny został aresztowany przez gestapo 26 sierpnia 1940 r., a następnie osadzony w obozie przejściowym w Strzeglinie. Stamtąd przewieziono go do KL Sachsenhausen, gdzie zginął 21 września 1940 r.

✅ Przedostatni referat wygłosił dr n. med. Grzegorz Musiał, bratanek ks. Stanisława Musiała (1903–1940), proboszcza parafii pw. Świętego Krzyża w Bieganowie i ofiary niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych Mauthausen-Gusen oraz Dachau. Prelegent zaprezentował również swoją książkę pt. „Wujek Stasiu”.

ℹ Obrady zakończył swoim wystąpieniem ks. dr Paweł Hoppe z Prymasowskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej w Bydgoszczy, który przedstawił działalność Izby Pamięci Męczenników Diecezji Bydgoskiej. Instytucja, powołana do życia w 2019 r., prowadzi działalność archiwalną, wystawienniczą, edukacyjną oraz naukowo-popularyzatorską, upowszechniając wiedzę o duchownych represjonowanych przez okupanta niemieckiego.

📷 Fot. Piotr K.

Instytut Pamięci Narodowej oraz Związek Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” zapraszają na inaugurację wystawy
„»W jedności siła«. Towarzystwo Gimnastyczne »Sokół« od narodzin do współczesności”, przygotowanej w związku z obchodami 140. rocznicy powstania Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Rzeszowie.
Wystawa zostanie zaprezentowana na Placu Farnym w Rzeszowie 27 czerwca 2026 r.

W ramach obchodów 140. rocznicy powstania Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Rzeszowie Instytut Pamięci Narodowej oraz Związek Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” prezentuje wystawę „W jedności siła”. Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” od narodzin do współczesności.

📅Otwarcie wystawy odbędzie się 27 czerwca 2026 r. (sobota), o godz. 11:00 na Placu Farnym przy kościele św. Wojciecha i św. Stanisława w Rzeszowie. Honorowym gościem podczas uroczystości będzie Timothy L. Kuzma, obecny prezes Sokolstwa Polskiego w Ameryce (Polish Falcons of America).

📌Ekspozycja na 18 planszach przedstawia historię Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na ziemiach polskich, od powstania pierwszego gniazda w 1867 r. we Lwowie po czasy współczesne. Wystawa przybliża ideę i symbolikę ruchu sokolego, podkreśla jego wkład w odzyskanie przez Polskę niepodległości, w tym udział w powstawaniu Błękitnej Armii i w walkach podczas Powstania Wielkopolskiego i powstaniach śląskich. Szczególną uwagę autorzy wystawy poświęcili roli sokolstwa w rozwoju sportu i harcerstwa na ziemiach polskich.

📌Ikonografia zaprezentowana na ekspozycji pochodzi głownie ze zbiorów Archiwum IPN oraz ZTG „Sokół,” a także MSiT w Warszawie, NAC i zbiorów prywatnych.

📅Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających na Placu Farnym przy kościele pw. św. Wojciecha i Stanisława w Rzeszowie do 6 września 2026 r. Serdecznie zapraszamy.