Holotropic Poland

Holotropic Poland Strona poświęcona oddychaniu holotropowemu, pracom Stanislava Grofa i psychologii transpersonalnej
(1)

Strona poświęcona oddychaniu holotropowemu - metodzie łączącej elementy terapeutyczne i duchowe

Co się dzieje w mózgu miesiąc po podróży?
13/09/2026

Co się dzieje w mózgu miesiąc po podróży?

O „psychodelicznym resecie” mówi się dziś dużo. Znacznie ciekawsze jest jednak pytanie, co dzieje się z mózgiem już po tym, gdy samo doświadczenie się skończy.

Zespół badaczy z Centre for Psychedelic Research przy Imperial College London sprawdził, co dokładnie dzieje się w naszych głowach miesiąc po przyjęciu psylocybiny. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Human Brain Mapping rzucają nowe światło na terapeutyczny potencjał tej substancji. Naukowcy przeanalizowali dane z badania podłużnego na 25 zdrowych osobach (bez wcześniejszych doświadczeń z psychodelikami). Podano im dawkę kontrolną 1 mg, a cztery tygodnie później pełną dawkę aktywną 25 mg.

Na co dzień naszym poznaniem rządzi kora przedczołowa. To ona filtruje bodźce, narzuca schematy i trzyma nas w rygorystycznych ryzach. Modele komputerowe oparte na rezonansie magnetycznym wykazały, że nawet cztery tygodnie po sesji ta sztywna kontrola „z góry na dół” pozostaje wyraźnie osłabiona. W zamian nasila się przepływ informacji „z dołu do góry”. Do głosu silniej dochodzą podkorowe struktury odpowiedzialne za doznania i emocje.

Zmiany te zachodzą w rejonach gęsto usianych receptorami serotoninowymi i dopaminowymi, kluczowymi dla neuroplastyczności i odczuwania nagrody. To fascynujący, neurobiologiczny dowód pokazujący, dlaczego pojedyncza sesja potrafi na tygodnie rozluźnić uścisk zapętlonych wzorców myślenia, na których opierają się m.in. depresja i lęk.

Cały artykuł (w jęz. ang.) podsumowujący te mechanizmy znajdziecie w pierwszym komentarzu.

ENG below Niedawno zakończony moduł „Within the Labyrinth: Exploring COEX Systems”, który mieliśmy okazję organizować w ...
12/09/2026

ENG below

Niedawno zakończony moduł „Within the Labyrinth: Exploring COEX Systems”, który mieliśmy okazję organizować w Polsce, był spotkaniem z koncepcją systemów skondensowanego doświadczenia stworzoną lata temu przez Stanislava Grofa, ale także z dwojgiem wyjątkowych nauczycieli: Sitarą Blasco i Tomkiem Kwiecińskim.
Choć Tomek jest bardzo doświadczonym wykładowcą i prowadzącym warsztaty, to dopiero debiutował w tej roli na module w holotropowym treningu. Z dumą możemy napisać, że wniósł do tego wydarzenia ogromną wiedzę z wielu obszarów, niezwykłą szybkość i bystrość umysłu oraz umiejętność dostrzegania połączeń między pozornie odległymi tematami. Jego szczególną siłą jest zdolność do wydobywania złożonych treści, porządkowania ich i przedstawiania w sposób klarowny, żywy i angażujący. Podczas wykładów grupa słuchała z dużą uwagą nie tylko z powodu ogromu informacji, lecz także dlatego, że miały one strukturę i szerszy kontekst.
W swojej części modułu Tomek koncentrował się na naszej biografii i powiązaniach pracy w poszerzonych stanach z terapią schematów. Omawiał fenomeny transpersonalnych COEX-ów, pokazując, jak systemy skondensowanego doświadczenia mogą wykraczać poza osobistą biografię i otwierać perspektywę na głębsze, transpersonalne wymiary ludzkiego doświadczenia. Szczegółowo opisywał też paradoksy transmodulacji i integracji COEXów, wyjaśniając co różni trwałe zmiany od tych czasowych, kiedy się tych zmian spodziewać, a kiedy raczej niezbyt szybko. Jego sposób myślenia pozwalał spojrzeć na teorię Grofa z wielu stron — precyzyjnie, szeroko i jednocześnie z dużą świeżością.

Sitara prowadziła u nas moduł już po raz piąty (a nie zliczymy który na całym świecie). Reprezentując inne pokolenie i inną drogę zawodową, oprócz trzydziestu lat pracy w holotropowym paradygmacie wnosiła swoje doświadczenie w obszarze psychoterapii oraz treningów dotyczących relacji międzyludzkich. Jej perspektywa i praktyki związane z COEXami w wymiarze interpersonalnym i reakcjami na nie, komponowała się z wykładami Tomka, tworząc przestrzeń, w której teoria mogła spotkać się z praktyką relacyjną i doświadczeniem grupy.
Ich współpraca była spotkaniem dwóch odmiennych stylów, pokoleń i obszarów ekspertyzy. Co ciekawe, oboje prowadzili moduł w języku, który nie jest ich językiem ojczystym, a mimo to przekazywali złożone treści z klarownością, swobodą i autentycznością.

Było wspaniale, jesteśmy z tego duetu bardzo dumni, a jednocześnie bardzo ciekawi, czy jeszcze kiedyś stworzą jakiś moduł razem.

The recently completed module, “Within the Labyrinth: Exploring COEX Systems,” which we had the opportunity to organize in Poland, was an encounter with the concept of systems of condensed experience developed years ago by Stanislav Grof, as well as with two exceptional teachers: Sitara Blasco and Tomek Kwieciński.

Although Tomek is a highly experienced lecturer and workshop facilitator, this was his debut in this role during a Holotropic Training module. We are proud to say that he brought to this event extensive knowledge from many different fields, remarkable mental agility and acuity, and an ability to recognize connections between seemingly unrelated topics. His particular strength is his ability to extract complex material, organize it, and present it in a clear, vivid, and engaging way. During his lectures, the group listened with great attention—not only because of the wealth of information, but also because it was presented within a clear structure and broader context.

In his part of the module, Tomek focused on our biographies and on the connections between work in expanded states and schema therapy. He discussed the phenomena of transpersonal COEX systems, showing how systems of condensed experience can extend beyond personal biography and open up a perspective on the deeper, transpersonal dimensions of human experience. He also described in detail the paradoxes of the transmodulation and integration of COEX systems, explaining what distinguishes lasting changes from temporary ones, when such changes can be expected, and when they are unlikely to happen quickly. His way of thinking made it possible to view Grof’s theory from many different angles—with precision, breadth, and, at the same time, great freshness.

Sitara facilitated a module with us for the fifth time (and we have lost count of how many she has facilitated around the world). Representing a different generation and a different professional path, she brought not only thirty years of work within the Holotropic paradigm, but also her experience in psychotherapy and interpersonal relationship training. Her perspective and practices related to COEX systems in the interpersonal dimension, as well as the reactions to them, complemented Tomek’s lectures, creating a space in which theory could meet relational practice and the group’s experience.

Their collaboration brought together two different styles, generations, and areas of expertise. Interestingly, they both facilitated the module in a language that is not their native tongue, yet they communicated complex material with clarity, ease, and authenticity.

It was wonderful. We are very proud of this duo and, at the same time, very curious to see whether they will create another module together someday.

Po wakacyjnej przerwie, w trakcie której działaliśmy w innych miejscach, wracamy z powrotem do warsztatów w Warszawie.W ...
07/09/2026

Po wakacyjnej przerwie, w trakcie której działaliśmy w innych miejscach, wracamy z powrotem do warsztatów w Warszawie.
W ostatni weekend września (25-27) spotkamy się w tradycyjnym formacie: w piątek przygotowanie, w sobotę praca w poszerzonych stanach świadomości, w niedzielę integracja doświadczenia.

Motywem przewodnim będzie tym razem arteterapeutyczna praca z kolażem, prowadzona w piątkowe popołudnie przez Katarzynę Jasińską z naszego teamu, która oprócz końcowej fazy holotropowego treningu jest certyfikowaną facylitatorką Soul Collage.

Zostały nam ostatnie miejsca wolne, a niższa cena obowiązuje tylko do jutra włącznie.

Serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy chcą do nas dołączyć tym razem.

Zapisy tradycyjnie na [email protected]

Mimo, że mija już tydzień od ostatniego modułu, nadal lądujemy po tym niesamowitym wspólnym doświadczeniu. To jest to, c...
06/09/2026

Mimo, że mija już tydzień od ostatniego modułu, nadal lądujemy po tym niesamowitym wspólnym doświadczeniu. To jest to, co kochamy najbardziej.

Międzynarodowa grupa, wiedza teoretyczna z najwyższej półki przeplatana ćwiczeniami, na zmianę z sesjami holotropowymi i procesem grupowym, spędzenie kilku dni razem w pięknym miejscu - to wszystko tworzy warunki, z których jesteśmy dumni i w których - mimo, że pracujemy po kilkanaście godzin dziennie - czerpiemy ogromnie dużo dla siebie.

Kolejne doświadczenia za nami, kolejne lekcje wyciągnięte, feedback od uczestników był wyjątkowo pozytywny - więc odpoczywamy dalej, szykujemy kolejne warsztaty w najbliższym czasie, a kolejne moduły, wraz z różnymi unowocześnieniami dotyczącymi samego treningu - już w przyszłym roku, w maju i wrześniu ❤

Stay tuned!

Trening Holotropowy w Polsce z wdzięcznością  za to co mamy i co możemy tworzyć. Chcemy przybliżyć W przestrzeń, w które...
02/09/2026

Trening Holotropowy w Polsce z wdzięcznością za to co mamy i co możemy tworzyć. Chcemy przybliżyć W przestrzeń, w której mamy szczęście pracować, doświadczać i być!

Holotropic Breathwork in Poland—with gratitude for what we have and what we can create. We want to share the space where we are fortunate enough to work, experience, and simply be!

01/09/2026

Słuchanie nagrania własnego głosu bywa trudne, ale słuchanie, jak się śpiewa? Dla większości osób to niemal gwarantowany dreszcz zażenowania. I właśnie ten powszechny, ludzki mechanizm naukowcy postanowili wykorzystać w badaniu opublikowanym na łamach Psychopharmacology. Wstyd, zażenowanie i samokrytyka to jedne z najtrudniejszych wyzwań w psychiatrii. Stoją za depresją, lękiem społecznym czy traumą, a tradycyjne leki często okazują się wobec nich bezsilne.

Badacze użyli tzw. paradygmatu karaoke. Uczestnicy słuchali nagrań własnego śpiewu oraz wokalu innych osób, oceniając swoje emocje na bieżąco (m.in. za pomocą klinicznej skali wstydu Experiential Shame Scale).

Co się okazało po podaniu mieszanki DMT i harminy? Poziom zażenowania i wstydu zdecydowanie tąpnął. Co najbardziej fascynujące z punktu widzenia neurobiologii, ta nowa wyrozumiałość i brak osądu dotyczyły wyłącznie oceny samego siebie. Sposób, w jaki uczestnicy oceniali innych, nie zmienił się ani trochę. Co ciekawe, podanie samej harminy bez DMT nie dało takiego efektu, co dowodzi, że kluczowa jest tu reakcja obu cząsteczek naraz.

To badanie pokazuje coś niezwykle ważnego dla przyszłości terapii: odpowiednie substancje potrafią na chwilę wyciszyć naszego wewnętrznego kata. Zmniejszenie poziomu wstydu otwiera bezcenne okno terapeutyczne, czyli przestrzeń, w której zamiast surowego osądu pojawia się wreszcie miejsce na akceptację własnych niedoskonałości.

Link do pełnego badania w bazie PubMed znajdziecie w pierwszym komentarzu.

A jak jest u Was, czy wewnętrzny krytyk to też najtrudniejsza ściana, na jaką trafiacie w pracy nad sobą?

Źródło: Aicher, H. D., Dornbierer, J., Caflisch, L., Suay, D., Mueller, M. J., Landolt, H. P., Quednow, B. B., Scheidegger, M., & Dornbierer, D. (2026). Combined DMT-harmine formulation reduces negative self-referential emotions during social self-evaluation: a randomized placebo-controlled trial in healthy volunteers. Psychopharmacology, 10.1007/s00213-026-07118-4. Advance online publication.

Adres

Warsaw

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 09:00 - 17:00
Wtorek 09:00 - 17:00
Środa 09:00 - 17:00
Czwartek 09:00 - 17:00
Piątek 09:00 - 17:00
Sobota 09:00 - 17:00

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Holotropic Poland umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Ta Szkoła

Wyślij wiadomość do Holotropic Poland:

Skróty

Udostępnij

Kategoria