Studenckie Koło Naukowe Psychologii Polityki

UDOSTĘPNIAMY FORMULARZ DO ZADAWANIA PYTAŃ✒️

W związku ze zbliżającym się terminem Konferencji, z przyjemnością informujemy o możliwości zadawania pytań naszym prelegentom!🧐

Służy do tego specjalny formularz, dzięki któremu już teraz możecie wskazać na najważniejsze i najbardziej nurtujące Was kwestie. Pytania te zostaną zadane Prelegentom w trakcie Wydarzenia.❓

𝐔𝐰𝐚𝐠𝐚 - 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳 𝐭𝐨 𝐣𝐞𝐝𝐲𝐧𝐚 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚 𝐳𝐚𝐝𝐚𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧́. Podczas samego wydarzenia, ze względów organizacyjnych, nie przewidujemy możliwości zabierania głosu z sali.❗️

📅 𝐍𝐚 𝐖𝐚𝐬𝐳𝐞 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐜𝐳𝐞𝐤𝐚𝐦𝐲 𝐝𝐨 𝟐𝟎 𝐦𝐚𝐣𝐚 – 𝐩𝐨 𝐭𝐲𝐦 𝐭𝐞𝐫𝐦𝐢𝐧𝐢𝐞 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐦𝐤𝐧𝐢𝐞̨𝐭𝐲. ❗️

Dodatkowo, na naszym Facebooku będziemy regularnie publikować 𝐦𝐚𝐭𝐞𝐫𝐢𝐚ł𝐲 𝐩𝐨𝐦𝐨𝐜𝐧𝐢𝐜𝐳𝐞, które pozwolą Wam poszerzyć wiedzę i zainspirują do zadawania trafnych, pogłębionych pytań – jeszcze przed wydarzeniem.ℹ️

📩 𝐋𝐢𝐧𝐤 𝐝𝐨 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳𝐚:
https://docs.google.com/forms/d/1NN3S01yIMYn2SqN3t0E1zJn0zaP9FaruaksnXObRhm8/edit?pli=1

Dziękujemy za zaangażowanie i do zobaczenia!

docs.google.com

Poznajcie 𝐖𝐨𝐣𝐜𝐢𝐞𝐜𝐡𝐚 𝐁𝐞𝐝𝐧𝐚𝐫𝐮𝐤𝐚, kolejnego z naszych Prelegentów! 🧠✨

Wojciech Bednaruk jest specjalistą z zakresu technologii edukacyjnych. Od 20 lat zajmuje się wdrażaniem nowych technologii, które pozwalają na większą produktywność w pracy.📈
𝐉𝐞𝐬𝐭 𝐞𝐝𝐮𝐤𝐚𝐭𝐨𝐫𝐞𝐦 𝐧𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐭𝐞𝐜𝐡𝐧𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐢 – prowadzi działalność mającą na celu łatwiejsze oswojenie się z nową, coraz bardziej cyfrową rzeczywistością.🌐

Jednakże przede wszystkim 𝐖𝐨𝐣𝐜𝐢𝐞𝐜𝐡 𝐁𝐞𝐝𝐧𝐚𝐫𝐮𝐤 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐣𝐚𝐥𝐢𝐳𝐮𝐣𝐞 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐧𝐢𝐞 𝐞𝐭𝐲𝐤𝐢 𝐬𝐳𝐭𝐮𝐜𝐳𝐧𝐞𝐣 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐥𝐢𝐠𝐞𝐧𝐜𝐣𝐢. Stara się odpowiedzieć na pytania takie jak:
👉 czy SI rozróżnia dobro od zła?
👉 czy SI ma swoją własną etykę?
👉 jaki wpływ mają twórcy algorytmów na etyczność wyborów podejmowanych przez SI?

Wojciech Bednaruk prowadzi zajęcia na Polsko Japońskiej Akademii Technik Komputerowych, gdzie 𝐰𝐲𝐤ł𝐚𝐝𝐚 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝𝐦𝐢𝐨𝐭 “𝐄𝐭𝐲𝐤𝐚 𝐒𝐳𝐭𝐮𝐜𝐳𝐧𝐞𝐣 𝐈𝐧𝐭𝐞𝐥𝐢𝐠𝐞𝐧𝐜𝐣𝐢”.🎓

Praktyczne doświadczenie w domenie nowych technologii od lat zbiera jako członek kadry menadżerskiej w PwC, najpierw za granicą 🌍, a następnie w Polsce. 🇵🇱

*SM

Poznajcie pierwszego z naszych wyjątkowych prelegentów! 🧠✨
Prof. Piotr Durka to naukowiec związany z Wydziałem Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, pionier w dziedzinie interfejsów mózg–komputer w Polsce 🇵🇱 oraz twórca pierwszych na świecie pełnych studiów z neuroinformatyki 🎓🌍.
Jest również współtwórcą innowacyjnego systemu komunikacji PISAK dla osób z niepełnosprawnościami, realizowanego z BrainTech, UW i partnerami.
Profesor Piotr Durka to nie tylko naukowiec, ale również inspirujący popularyzator nauki i mentor wielu młodych badaczy.

Zamiast sztucznej inteligencji – stawia na te naturalną. Zamiast social mediów – od lat prowadzi własną, stronę internetową 🧑‍💻💬

Więcej o jego spojrzeniu na AI i jej granice znajdziecie tutaj:
[👉https://www.ptf.net.pl/sites/default/files/PF/PF_1_2025_3.pdf 👈]

*SM

Między kompromisem a kryzysem

W niedzielę, 23 lutego, po długim oczekiwaniu, odbyły się wybory parlamentarne w Republice Federalnej Niemiec. Wybory wygrali chadecy (CDU/CSU), na których głos oddało 28,5% głosujących. Na drugim miejscu, uplasowała się Alternatywa dla Niemiec (AfD), na które głosował co 5 głosujący (20,8%). Socjaldemokracja (SPD) usytuowała się na trzecim miejscu z wynikiem 16,4% głosów. Następna w kolejności - Partia Zielonych/Sojusz 90 uzyskała 11,6% głosów. Część poprzedniej koalicji rządzącej - FDP, uzyskało zaledwie 4,3%, w wyniku czego partia straciła miejsce w Parlamencie.
Wybory z 2025 roku były jednymi z najistotniejszych wyborów do Bundestagu w historii współczesnych Niemiec. Podziały, które są zauważalne na każdym kroku wśród społeczeństwa niemieckiego, uwidoczniły wielowektorowość i polityczny pluralizm tamtejszego systemu. Wybory te stały się jednocześnie wyraźnym obrazem różnic światopoglądowych niemieckiego społeczeństwa.
Republika Federalna Niemiec zmaga się w ostatnim czasie z wieloma kryzysami – zarówno wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi. Na pierwszy plan wysunęły się jednak trzy najważniejsze dla społeczeństwa kwestie: migracja, sytuacja gospodarcza oraz wojna na Ukrainie. Sprytnie wykorzystały to partie antyestablishmentowe, które sięgnęły po narzędzia populizmu, aby wzbudzać emocje i manipulować nimi w celu zdobycia poparcia. Taką strategię obrały partie skrajne – AfD oraz BSW.
Dzięki antyimigracyjnym postulatom partie te zdobyły największe poparcie w landach wschodnich, gdzie problem migracji jest szczególnie odczuwalny społecznie. Hasła dotyczące deportacji czy rozdawanie biletów lotniczych jako ulotek wyborczych (AfD) przyciągnęły uwagę zarówno obywateli, jak i mediów.
Kolejnym istotnym problemem wskazywanym przez wyborców była stagnacja gospodarcza. Rządy koalicji die Ampelkoalition nie wprowadziły znaczących zmian w polityce gospodarczej państwa, co przyczyniło się do spadku zaufania do partii centrowych, tzw. Volkspartien. W rezultacie partia die Linke – podobnie jak AfD – podwoiła swoje poparcie w porównaniu do poprzednich wyborów do Bundestagu.
Wojna na Ukrainie oraz związane z nią napięcia również znacząco wpłynęły na nastroje społeczne. Niezdecydowanie i brak skuteczności niemieckiego rządu skłoniły wielu wyborców do poszukiwania kandydatów stanowczych i wyrazistych. Doprowadziło to do efektu „weimaryzacji” – zwrotu w stronę partii skrajnych, znacząco różniących się od politycznego mainstreamu.
Pomimo odejścia od głośnych haseł ekologicznych, ochrona środowiska dalej zajmuje istotne miejsce w debacie publicznej. Reforma energetyczna stanowi bardzo ważny czynnik w reformie gospodarczo-społecznej, którą planuje wprowadzić nowy rząd. Odzwierciedleniem postulatów ekologicznych społeczeństwa jest stały procent poparcia dla partii zielonych, którzy po dość nieudanych rządach w koalicji sygnalizacji świetlnej, utrzymują stałą pozycję z niewielką stratą.
Wszystkie te zjawiska, w połączeniu z populistyczną retoryką, doprowadziły do powstania Bundestagu o nietypowym składzie – po raz pierwszy od czasów II wojny światowej skrajna prawica uplasowała się na drugim miejscu w wyborach. Różnica w liczbie mandatów między tradycyjnymi Volkspartien, a tzw. „nowymi” partiami jest historycznie niewielka.
Działalność partii nie zakończyła się tylko na kampanii. Już po oficjalnych wynikach wyborów, partia Tino Chrupalli i Alice Weidel oskarżyła możliwie przyszłego kanclerza Fredricha Merza o niedotrzymywanie obietnic wyborczych. Oskarża go o nie zamknięcie granic tak jak obiecywał, co wywołało poruszenie społeczne, szczególnie wśród prawej stronie sceny politycznej. Jednakże, Merz nie obiecywał szczelnego zamknięcia granic - tylko zwiększenia ich poziomu zabezpieczeń. Tego typu sytuacje tylko zwiększają podziały społeczne. Układ Bundestagu pokazuje, że przez całą jego kadencję sytuacja może być naprawdę dynamiczna.
Dwa tygodnie temu zakończył się pierwszy etap negocjacji koalicyjnych między chadecją (CDU/CSU) a rządzącą dotychczas - socjaldemokracją (SPD). Chadecy domagają się “końca dotychczasowej polityki”, szczególnie w kwestiach migracji, polityki gospodarczej i polityki społecznej. Efektem wielodniowych sporów stała się nowelizacja Ustawy Zasadniczej, która została przegłosowana, kolejno 18 i 20 marca, w Bundestagu i w Bundesracie. Wymagana większość ⅔ głosów została osiągnięta za porozumieniem CDU/CSU oraz SPD, a także Zielonych, którym udało się wcielić do nowego planu dofinansowanie dla Funduszu Klimatycznego i Transformacji. Należy zauważyć, że w opozycji do nowelizacji Ustawy Zasadniczej stanęła Lewica oraz populistyczno-prawicowa AfD.

Dlaczego nowelizacja ta jest ważna? Nowy kształt ustawy łagodzi, tzw. hamulec zadłużenia, który ustanawia limity długu federalnego przeznaczonego na obronność, obronę ludności, służby wywiadowcze i cyberbezpieczeństwo, a także wsparcie dla państw zaatakowanych z naruszeniem prawa międzynarodowego. Jest to część kluczowej idei, która obecnie panuje wśród państw Unii Europejskiej i Sojuszu Północnoatlantyckiego. Ponadto sam kompromis daje nadzieję, że w nowej kadencji rząd i opozycja będą w stanie tworzyć pomosty i wspólnie przyjąć odpowiedzialność polityczną.

Według Friedricha Merza, lidera chadeków, niemiecki rząd zostanie utworzony najpóźniej do Wielkanocy. Merz stanął przed ogromnym wyzwaniem pogodzenia własnych obietnic wyborczych, które według społeczeństwa zostały złamane, z wymogiem kompromisu, który odbija się echem poprzedniego rządu SPD. Największymi punktami zapalnymi pozostają kwestie polityki migracyjnej oraz reformy systemu świadczeń socjalnych, tak aby gospodarka niemiecka mogła ponownie obrać kurs na rozwój – z uwzględnieniem zasad zrównoważonego rozwoju i poszanowania środowiska naturalnego.
Istotnym wyzwaniem pozostaje również wojna na Ukrainie, zwłaszcza w kontekście objęcia urzędu prezydenta Stanów Zjednoczonych przez Donalda Trumpa. W obecnej sytuacji niemiecki przemysł zbrojeniowy może odegrać kluczową rolę – zarówno w dozbrajaniu samych Niemiec, jak i w ramach wsparcia Unii Europejskiej.
Ostateczny kierunek działań zależy jednak od nowo powstałej „wielkiej” koalicji, która stanie przed trudnym zadaniem pogodzenia interesów różnych grup społecznych oraz odpowiedzi na rosnące oczekiwania obywateli.

Autorzy: Adrian Augustyniak, Justyna Zięba

𝐏𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐥𝐨𝐠𝐢𝐚 𝐖𝐲𝐛𝐨𝐫𝐮 - 𝐡𝐞𝐮𝐫𝐲𝐬𝐭𝐲𝐤𝐚 𝐳𝐚𝐤𝐨𝐭𝐰𝐢𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚
Podczas ostatniej sesji egzaminacyjnej marzyłem tylko o jednym – żeby wszystkie notatki były krótsze, bardziej zwięzłe i konkretniejsze. Im mniej miałem czasu, tym bardziej cenna stawała się prostota. Dokładnie z tego samego powodu wracam do Was z serią "Psychologia Wyboru" – ale tym razem w nowym, szybkim i skutecznym formacie. Krótko, jasno i na temat!
𝐏𝐢𝐞𝐫𝐰𝐬𝐳𝐚 𝐥𝐢𝐜𝐳𝐛𝐚 𝐝𝐞𝐜𝐲𝐝𝐮𝐣𝐞 𝐨 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐢𝐦 – 𝐣𝐚𝐤 𝐝𝐳𝐢𝐚ł𝐚 𝐡𝐞𝐮𝐫𝐲𝐬𝐭𝐲𝐤𝐚 𝐳𝐚𝐤𝐨𝐭𝐰𝐢𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚?
Heurystyka zakotwiczenia to psychologiczny mechanizm, dzięki któremu pierwsza informacja, którą słyszymy, staje się punktem odniesienia dla wszystkich kolejnych informacji, niezależnie od ich faktycznej wartości. To, dlatego pierwsza obietnica wyborcza polityka jest tak ważna – staje się kotwicą, na podstawie której oceniamy wszystkie jego kolejne deklaracje. Co więcej, jeśli pierwsza informacja dotycząca danego problemu, np. obietnica obniżenia podatków, zostanie przedstawiona przez kandydata wcześniej i będzie bardziej ambitna (choćby nierealistyczna) niż propozycje konkurentów, zostanie ona potraktowana z większym przywiązaniem. Każdy późniejszy kandydat, próbujący zaadresować ten sam problem mniej atrakcyjnymi obietnicami, naraża się na ryzyko przegranej już na starcie, ponieważ wyborcy nieświadomie oceniają kolejne propozycje przez pryzmat tej pierwszej, najbardziej spektakularnej obietnicy.
𝐏𝐫𝐳𝐲𝐤ł𝐚𝐝? Program 500+ wprowadzony przez rząd P*S stał się doskonałym przykładem heurystyki zakotwiczenia. Ta pierwsza, konkretna obietnica finansowego wsparcia dla rodzin ukształtowała oczekiwania wyborców wobec wszystkich kolejnych propozycji polityków, dotyczących polityki socjalnej. Gdy pojawiła się propozycja podwyższenia świadczenia do 800+, stało się to naturalnym punktem odniesienia. Każda późniejsza propozycja innych ugrupowań politycznych, nawet racjonalnie skonstruowana, ale mniej atrakcyjna finansowo niż pierwotna obietnica P*S, automatycznie była odbierana jako mniej korzystna lub niewystarczająca, co pokazuje siłę pierwszego zakotwiczenia w świadomości społecznej.
Pierwsze obietnice polityków często stają się ich wizytówkami – nawet jeśli realizowane są częściowo lub wcale. To pokazuje siłę heurystyki zakotwiczenia – punktu odniesienia, który ustawia naszą percepcję na długie lata.
Bądź świadom tego mechanizmu przed zbliżającymi się wyborami prezydenckimi!