Gazeta Dzieci

ing of children and regular correspondents from all over the world. Of course, today’s tasks are different than a hundred years ago, but what remains the same is giving children a voice. Today, the biggest challenge (with express texting and e-mail communication) seems to be the traditional, handwritten way children write and send letters. Some of them are doing it for the first time in their lives. It requires time, patience, and diligence. It has an additional value for the readers: you can see the character of the writer and the effort put in correspondence (often the correspondents write about their hands hurting from writing). This makes the process longer and teaches humility. Also important is the physical contact with the letter - a reflection of the other person, not an electronic, abstract, unified cloud. The newspaper is an open form - it is constantly growing with new children (both in the editorial office and among correspondents), it tries to go as far as possible and reach all children (not only from big cities, but also from small towns). It’s an ongoing process geared to lasting for many years. It is born slowly and unhurriedly. The overriding task of Gazeta Dzieci is to put children in charge, and to awaken in them the awareness that their voice is important. Gazeta Dzieci to miejsce dziecięcej autentycznej ekspresji. Tworzona przez dzieci dla dzieci. Dorośli zajmują się jedynie procesem od strony organizacyjnej (przestrzeń, promocja, partnerstwo, druk). Gazeta ma ambicje stać się kontynuacją Małego Przeglądu Janusza Korczaka, dodatku do wydawanej przed II wojną światową gazety Nasz Przegląd. Mały Przegląd miał kolegium redakcyjne złożone z dzieci i stałych korespondentów z całego świata. Oczywiście dzisiejsze zadania są inne niż sto lat temu, ale to, co pozostaje niezmienne, to oddanie głosu dzieciom. Dziś największym wyzwaniem (przy ekspresowej komunikacji sms-owej i mailowej) wydaje się być tradycyjny, odręczny sposób pisania i wysyłania listów przez dzieci. Niektóre z nich robią to po raz pierwszy w życiu. Wymaga to czasu, cierpliwości i staranności. Dla czytelników ma dodatkową wartość: widać charakter piszącego i wysiłek włożony w korespondencję (często korespondenci piszą o tym, że bolą ich ręce od pisania). To wydłuża proces i uczy pokory. Ważny jest też fizyczny kontakt z listem - odbicie drugiego człowieka, a nie elektroniczna, abstrakcyjna, zunifikowana chmura. Gazeta jest formą otwartą - stale powiększa się o nowe dzieci (zarówno w redakcji, jak i wśród korespondentów), stara się dotrzeć jak najdalej i do wszystkich dzieci (nie tylko z dużych miast, ale i z małych miejscowości). To ciągły proces nastawiony na trwanie przez wiele lat. Rodzi się powoli i niespiesznie. Nadrzędnym zadaniem Gazety Dzieci jest oddanie głosu dzieciom, obudzenie w nich świadomości, że ich głos jest ważny.