Projekt Ptasia Edukacja

Nasz adopciaczek Skuter pozdrawia z nowego domu. Mamy nadzieję, że już tego finalnego, "na zawsze" - jak to się mówi, do trzech razy sztuka! 😉

W swoim pierwszym adopcyjnym domu Skuterek dołączył do drugiego żaczka - niestety, pomimo poprawnego, ostrożnego zapoznania obu ptaków i trwających kilka miesięcy prób oswojenia ich ze sobą, Skut absolutnie nie był w stanie zaakceptować swojego współlokatora (mimo, że to tamten był pierwszy!). Finalnie wraz z domem adopcyjnym podjęliśmy decyzję o przekazaniu Skuterka do nowej rodziny.
Niestety, ten przypadek pokazuje, że często powielane w internecie jak mantra "dokup drugiego ptaka", czy prawidła o "towarzyszu tego samego gatunku", nie są prawdą objawioną i nie zawsze działają. "Behavior is a study of one" - w tym przypadku praktyka pokazała, że Skuter nie powinien mieszkać w domu z innymi ptakami 😢

Druga rodzina również musiała zrezygnować z dalszego życia ze Skutim. Choć w tym domu był jedynym ptakiem i nie sprawiał żadnych problemów, w drogę weszło życie i nieprzewidziane okoliczności.

W trzecim, aktualnym domu Skuti jest jedynym ptakiem, a jego rodzina ma doświadczenie z żaczkami, jak i z papugami ogółem. Do tego jego nowa Mama pracuje z domu - Skuter ma więc dla siebie całą niepodzielną uwagę, a w klatce co najwyżej sypia ;) Co kilka dni rozmawiamy telefonicznie z nową Mamą Skutera - i przy okazji mamy okazję podsłuchać, jak szary chłopiec rozkręca się w kwestii uczenia słówek. Dostaliśmy też już zdjęcia z pierwszej kąpieli Skuterka w nowym domu 🙈

Za pomoc w znalezieniu nowej rodziny adopcyjnej ogromnie dziękujemy Parrot Disaster!

Powszechnie przyjmuje się, że współczesne ptaki są potomkami dinozaurów... prawda? Znacznie jednak rzadziej w świecie nauki odkrywane są skamieniałości gatunków, które... wyglądają niczym pomieszane puzzle.

Chiński okaz wykazuje unikalne połączenie cech, stanowiące zagwozdkę dla naukowców. Nazwany 𝑪𝒓𝒂𝒕𝒐𝒏𝒂𝒗𝒊𝒔 𝒛𝒉𝒖𝒊, "ptak" ten różni się od jakiegokolwiek innego znanego gatunku - nawet tych z czasów prehistorycznych.

Badacze z Instytutu Paleontologii Kręgowców i Paleoantropologii Chińskiej Akademii Nauk (IVPP) użyli tomografu komputerowego (CT) o wysokiej rozdzielczości, aby zbadać okaz. Analizując wynikowe obrazy, udało im się odseparować i zrekonstruować budowę kości - i skompletować szkielet tego liczącego sobie 120 milionów lat ptasiego dziwoląga.

Proces odtwarzania szkieletu wykazał, że czaszka Cratonavis zhui jest niemal identyczna do 𝗰𝘇𝗮𝘀𝘇𝗸𝗶 𝗧𝘆𝗿𝗮𝗻𝗼𝘇𝗮𝘂𝗿𝗮, pomimo że 𝗿𝗲𝘀𝘇𝘁𝗮 𝗰𝗶𝗮ł𝗮 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗽𝗼𝗺𝗶𝗻𝗮 𝘄𝘀𝗽𝗼́ł𝗰𝘇𝗲𝘀𝗻𝗲 𝗽𝘁𝗮𝗸𝗶. Takie przypominające pomieszane puzzle połączenie cech z różnych epok ewolucyjnych nazywa się mozaicyzmem.

Co ciekawe, unikalna czaszka Cratonavis zhui sugeruje, że ten ptak nie był zdolny do produkcji takich samych dźwięków, jak jego dzisiejsi krewni. Podczas gdy współczesne ptaki potrafią produkować szeroki zakres dźwięków, dinozaurowata czaszka Cratonavis zhui utrudniałaby jego zdolność do wokalizacji.

Dr LI Zhiheng, jeden z głównych autorów badania, stwierdził, że prymitywne cechy czaszek "ptaków" takich jak Cratonavis wskazują, że 𝗻𝗶𝗲 𝗺𝗼𝗴ł𝘆 𝗼𝗻𝗲 𝗽𝗼𝗿𝘂𝘀𝘇𝗮𝗰́ 𝘀𝘄𝗼𝗷𝗮̨ 𝗴𝗼́𝗿𝗻𝗮̨ 𝗽𝗼ł𝗼𝘄𝗮̨ 𝗱𝘇𝗶𝗼𝗯𝗮 niezależnie od reszty czaszki, tak jak żuchwą, w przeciwieństwie do współczesnych ptaków, u których ta funkcjonalna innowacja przyczynia się do ich zróżnicowanej adaptacji ekologicznej.

Ponadto Cratonavis miał wydłużoną łopatkę i pierwszą kość śródstopia, które mogły być adaptacjami, co mogło służyć zrekompensowaniu jego kiepskich umiejętności lotu. Jak wyjaśnia Dr Wang Min, będący również jednym z głównych badaczy, łopatka jest kluczowa dla zdolności lotu u ptaków, ponieważ zapewnia stabilność i elastyczność ruchu skrzydeł; wydłużona łopatka u C. zhui mogła ulepszać możliwość odwodzenia lub obracania kości ramiennej przez mięśnie, tym samym rekompensując słabo rozwinięty aparat lotny u tego wczesnego ptaka. To zaś pokazuje 𝗺𝗼𝗿𝗳𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲 "𝗲𝗸𝘀𝗽𝗲𝗿𝘆𝗺𝗲𝗻𝘁𝘆" 𝗻𝗮𝘁𝘂𝗿𝘆 𝘄 𝘇𝗮𝗸𝗿𝗲𝘀𝗶𝗲 𝘇𝗱𝗼𝗹𝗻𝗼𝘀́𝗰𝗶 𝗹𝗼𝘁𝘂 w toku ewolucji prehistorycznych ptaków.

Ewolucja ptaków od ich dinozaurzych przodków, takich jak T-rex, do dzisiejszych kurczaków, stanowi fascynujący temat dla naukowców, ale ze względu na rzadkość skamieniałości wciąż istnieje bardzo wiele niewiadomych. Odkrycie Cratonavisa to istotny krok w kierunku zrozumienia ewolucyjnej różnorodności ptaków. Odnalezienie skamieniałości, której poszczególne elementy zdają się pochodzić z różnych er i od różnych gatunków jest intrygującym kuriozum - pokazującym, jak wiele mamy jeszcze do odkrycia w kwestii ewolucji i pochodzenia ptaków.

Oryginalne badanie: https://www.nature.com/articles/s41559-022-01921-w

Pół-nasz adopciak już w nowym domu 😁
Z lekkim opóźnieniem podajemy dalej dobre wiadomości!

Nasz Dziadzio Karolek - oddaje pomoc, którą sam nie tak dawno dostał 💚💚💚

Obiecaliśmy niedawno, że opowiemy historię Karolka - jednego z ostatnich Projektowych adopciaków, tego, którego ominął proces adopcyjny.
A była to najszybsza adopcja, jaką ja - Ola - przeprowadziłam dotychczas w całym życiu Projektu...

Nasza wspólna historia zaczęła się, gdy pewnego dnia, jeszcze zupełnie beztrosko, odebrałam telefon. Nieznany numer, pewnie ktoś w ptasich sprawach...
Nie spodziewałam się, że ledwie kilka minut później zatrzymując sobie łzy na potem, poganiana adrenaliną będę wydzwaniać z dwóch telefonów na raz.

"𝙋𝙧𝙤𝙨𝙯𝙚 𝙣𝙖𝙢 𝙥𝙤𝙢𝙤𝙘, 𝙘𝙞𝙤𝙩𝙠𝙖 𝙥𝙤𝙬𝙞𝙚𝙙𝙯𝙞𝙖𝙡𝙖, 𝙯𝙚 𝙢𝙖 𝙜𝙤 𝙙𝙤𝙨𝙘 𝙞 𝙖𝙡𝙗𝙤 𝙜𝙤 𝙠𝙩𝙤𝙨 𝙯𝙖𝙗𝙞𝙚𝙧𝙯𝙚, 𝙖𝙡𝙗𝙤 𝙪𝙠𝙧𝙚𝙘𝙞 𝙢𝙪 𝙡𝙚𝙗."

Karolek, zwany czasem pieszczotliwie "Dziadziem", ma 30 lat.
Osierocony przez swojego ludzkiego tatę, ostatnie kilka lat Karolek spędził zamknięty w maleńkim pokoju, w klatce uniemożliwiającej mu nawet rozłożenie skrzydeł, zdany na "łaskę" osoby, która finalnie wypowiedziała te przerażające, nieludzkie słowa. Wystraszony członek rodziny poprosił o pomoc lekarza weterynarii, który z kolei przekazał mu numer telefonu Projektu...
Chyba jeszcze tego samego wieczoru udało mi się uprosić Adę z Parrot Disaster - nasz bezcenny i niezawodny dom tymczasowy i wakacyjny - o awaryjne przyjęcie Karolka, przynajmniej na czas pozwalający przeprowadzić adopcję. Rzecz jasna, warunkiem były negatywne wyniki badania na PBFD.

To, co zobaczyłam na miejscu, jadąc po próbki na badania wirusowe, przerosło moje najśmielsze wyobrażenia. Jeszcze nigdy nie gnałam tak na łeb, na szyję, żeby odebrać Adopciaka... Nawet gdy ówczesna "opiekunka" wiedziała już, że "ten szkodnik" zniknie z jej życia. Nie skłamię, jeśli powiem, że typowe wiejskie kurniki, czy klatki dla tucznych królików oferują lepsze warunki. Klatka bez misek, z jedną bambusową rurką (chyba do podpierania kwiatów) zapanierowaną w odchodzach robiącą za żerdź, z dziurami częściowo połatanymi przykręconą blachą, bez dostępu do wody... Za to z drzwiczkami zadrutowanymi tak starannie, że wydostanie Karolka zajęło osobie, która mnie powiadomiła i mi dobrych kilka minut szarpania się z kombinerkami.

"Nie wiem, jak Pani go wyciągnie. On jest taki agresywny, tak się rzuca, że do klatki się nie da zbliżyć..."

Weszłam do tego pokoiku powoli, ostrożnie, łagodnie się z nim witając. Reakcja Karolka na jakąkolwiek uwagę i ciepło była kolejnym momentem, w którym przełykałam łzy...
"Karrrolku, Karrrolku! Dobrze, tak, dobry Karolek! Dobry Karolek, chodź Karolku!"
Żaczy chłopiec dosłownie wciskał się w brudne kratki, powtarzając w kółko, jakby próbował walczyć o każdą sekundę atencji.

Kiedy go wyciągałam by pobrać pióra, ani raz nie próbował nawet mnie ugryźć.

Kilka dni później, gdy otrzymaliśmy ujemne wyniki badań, wraz z Ada Włoch piszczałyśmy przez telefon. Zazwyczaj przekazując Adopciaka, zabieram wraz z nim jakiś jego przedmiot - zabawkę, żerdź, cokolwiek - by miał jakąś znajomą "kotwicę" w obcym miejscu, ale Karolek nie miał nic poza tym, jak nazwałyśmy z Adą jego starą klatkę, "strupem".
No i jechałam z transporterem i z tym strupem, zawiniętym w wielki czarny worek, bo wstyd w ogóle z czymś takim jechać...

Przez pierwszych kilka dni Karolek siedział w jednym miejscu. Na zmianę podchodziliśmy podawać mu miskę z wodą - a wtedy pił jak szalony, na zapas. Nie obejmował umysłem, że woda może stać obok, i że może się napić kiedy chce...

Dziś Karolek jest nie do poznania. Uwielbia się kąpać, zwiedza piechotą całe mieszkanie, a od niedawna Adę tytułuje "Serduszkiem" (swojego nowego Tatę nazywa uparcie "Heniem" - podejrzewamy, że tak miał na imię jego ukochany pierwszy Opiekun). Rozbraja zabawki z taką prędkością, jakby chciał nadrobić stracone lata i nie ma w nim ani iskry agresji, jest za to mnóstwo miłości i buziaczków 💚

Kuzynka, która skontaktowała się z nami, dziękując mówiła, że teraz Wujek może spać spokojnie, bo jego Karolek jest bezpieczny i zadbany.
A Ada, kiedy wypominam jej, jak jeszcze kilka tygodni temu mówiła, że nie lubi żaczków i nie chciałaby ich mieć, albo zabija mnie wzrokiem, albo całkiem udaje, że nie słyszy ;) 😂

---

➡️Nie zapominajmy, że papugi żyją, w zależności od gatunku, kilkadziesiąt lat. I że przy odpowiedniej opiece i warunkach, nierzadko mogą przeżyć swoich Opiekunów. Postarajmy się pomyśleć o tym, co stanie się z nimi po naszym odejściu, niezależnie od tego, ile sami mamy lat i zabezpieczmy pierzaste dzieciaki - aby nie wylądowały w więźnieniu za niewinność...

Przedstawiamy nowego Adopciaka - Karolka (II), żako kongijskiego . Informacje poniżej!
𝐏𝐫𝐨𝐬𝐢𝐦𝐲 𝐨 𝐧𝐢𝐞𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐲ł𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐫𝐲𝐰𝐚𝐭𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐰𝐢𝐚𝐝𝐨𝐦𝐨𝐬́𝐜𝐢 𝐢𝐭𝐩. 𝐰 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰𝐢𝐞 - 𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐝𝐚̨𝐳̇𝐚𝐦𝐲 𝐳 𝐨𝐝𝐩𝐢𝐬𝐲𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞𝐦. 𝐙 𝐰𝐲𝐛𝐫𝐚𝐧𝐲𝐦𝐢 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐚𝐦𝐢 𝐬𝐤𝐨𝐧𝐭𝐚𝐤𝐭𝐮𝐣𝐞𝐦𝐲 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐚̨𝐠𝐮 𝐤𝐢𝐥𝐤𝐮 𝐭𝐲𝐠𝐨𝐝𝐧𝐢 𝐢 𝐰𝐨́𝐰𝐜𝐳𝐚𝐬 𝐨𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐦𝐲 𝐧𝐚 𝐰𝐬𝐳𝐞𝐥𝐤𝐢𝐞 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚.
𝐉𝐞𝐝𝐲𝐧𝐚̨ 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚̨ 𝐳𝐠ł𝐨𝐬𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳 (𝐥𝐢𝐧𝐤 𝐧𝐚 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐮)⬇️

Imię: Karol (II ;) )
Gatunek: Żako kongijskie
Płeć: samiec
Wiek: 18 lat
Opis Opiekunów: Oto Karol II kolejny żaczek Karolek, który poszukuje swojego kochanego domu. Karol ma 18 lat, natomiast ostatnie 3 spędził w klatce - ponieważ jego pani była ciężko chora. Po jej śmierci Karol trafił do schroniska, a później do domu tymczasowego w Katowicach, gdzie obecnie przebywa. Karol dobrze znosi towarzystwo psów i kotów, ponieważ miał okazję z nimi żyć. Nie wiemy zaś jak zachowuje się wobec innych papug. Nie czuje potrzeby wychodzenia z klatki, nie jest nauczony wchodzić na rękę, ale daje się głaskać po głowie ❤ Ptak jest spokojny i... anglojęzyczny. Jego Pani pochodziła ze Stanów, więc dobrze by było gdyby nowy właściciel porozumiewał się z ptakiem w języku angielskim. Karolka na pewno trzeba będzie nauczyć jeść warzywa i owoce. Ptak ma negatywne wyniki na PBFD, bornawirusa i aspergilozę. Miał również robiony RTG, morfologię. Osoba, która adoptuje Karolka będzie musiała podpisać umowę z nami i ze schroniskiem.

W razie problemów z adaptacją lub behawioralnych, nasze adopciaki terapię mają zagwarantowaną bez dodatkowych kosztów.
𝑳𝑰𝑵𝑲 𝑫𝑶 𝑭𝑶𝑹𝑴𝑼𝑳𝑨𝑹𝒁𝑨 -> https://forms.gle/VSosQvMQ46b7cSE48

Papuziarze! Jak pewnie już niektórzy zauważyli po zmianach graficznych, po długiej ciszy w eterze (spowodowanej tym, że niechcący zablokowałam sobie konto gubiąc token do weryfikacji dwuetapowej😅) wracamy do Facebookowej aktywności!

A poniżej kilka najważniejszych nowości:

🟢 Ekipa Projektu powiększa się! Witamy na pokładzie nowych Redaktorów, którzy będą czuwać nad skrzynką odbiorczą📬 Od tej pory 𝐤𝐨𝐧𝐭𝐚𝐤𝐭, jak i 𝐳𝐚𝐩𝐢𝐬𝐲 𝐧𝐚 𝐤𝐨𝐧𝐬𝐮𝐥𝐭𝐚𝐜𝐣𝐞 powinny być znacznie ułatwione!😌

🟢 W sierpniu pożegnaliśmy za to 𝐃𝐮𝐫𝐢𝐚𝐧𝐚 - maskotkę Projektu, która była z nami od samego początku🦜 Durian wydelegowany został, by towarzyszyć w szpitalu i podczas leczenia pewnemu młodemu, przyszłemu ornitologowi, którego pewnie wielu z Was kojarzy z postów na ptasich grupach 🫶

🟢 W rodzinie 𝐏𝐫𝐨𝐣𝐞𝐤𝐭𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 𝐀𝐝𝐨𝐩𝐜𝐢𝐚𝐤𝐨𝐰 powitaliśmy 𝐊𝐚𝐫𝐨𝐥𝐤𝐚 - 30-letniego żaczego chłopca👪 Ze względu na jego wiek i dramatyczną sytuację, Karolek z pominięciem typowego procesu adopcyjnego trafił od razu do Parrot Disaster 🏠
Codzienne nowe życie Karolka możecie śledzić na blogu PD, jak i na grupie Papuziarze & Ptasia Edukacja - a więcej o jego historii opowiem w następnym poście💚

~Ola Borowiec, zoopsycholog

Ogłaszamy, że następne Adopciaki szukają domu! Tym razem to duet Amazonek - Ori i Ozi. Informacje poniżej!

𝐏𝐫𝐨𝐬𝐢𝐦𝐲 𝐨 𝐧𝐢𝐞𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐲ł𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐫𝐲𝐰𝐚𝐭𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐰𝐢𝐚𝐝𝐨𝐦𝐨𝐬́𝐜𝐢 𝐢𝐭𝐩. 𝐰 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰𝐢𝐞 𝐀𝐦𝐚𝐳𝐨𝐧𝐞𝐤 - 𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐝𝐚̨𝐳̇𝐚𝐦𝐲 𝐳 𝐨𝐝𝐩𝐢𝐬𝐲𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞𝐦. 𝐙 𝐰𝐲𝐛𝐫𝐚𝐧𝐲𝐦𝐢 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐚𝐦𝐢 𝐬𝐤𝐨𝐧𝐭𝐚𝐤𝐭𝐮𝐣𝐞𝐦𝐲 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐰 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐚̨𝐠𝐮 𝐤𝐢𝐥𝐤𝐮 𝐭𝐲𝐠𝐨𝐝𝐧𝐢 𝐢 𝐰𝐨́𝐰𝐜𝐳𝐚𝐬 𝐨𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐦𝐲 𝐧𝐚 𝐰𝐬𝐳𝐞𝐥𝐤𝐢𝐞 𝐩𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚.
𝐉𝐞𝐝𝐲𝐧𝐚̨ 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚̨ 𝐳𝐠ł𝐨𝐬𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳 (𝐥𝐢𝐧𝐤 𝐧𝐚 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐮)⬇️

Imię: Ozi i Ori
Gatunek: Amazonki niebieskoczelne
Płeć: samce
Wiek: 3 lata i 1 rok
Opis Opiekunów: "Ozi ma problemy z lataniem i poruszaniem się ale radzi sobie sam ze wszystkim. Musi mieć szerokie żerdzie, typu drabinka. Ori lata i chodzi ale też ma problem prawdopodobnie neurologiczny, również musi mieć szersza żerdz, poza tym wszystko sam ogarnia. Obaj jedzą owoce, warzywa, zielonki i kiełki, które dostają codziennie. Codziennie są wypuszczane z klatki na plac zabaw, Ozi bardzo lubi się bawić. Jak zaufa to pozwala się dotykać, miziać po główce. Ori nie lubi dotyku, jednak gdy wie, że mu pomagam to nie sprzeciwia się."

Amazonki aktualnie przebywają w okolicy Trójmiasta.
Poszukujemy domu, który będzie chętny i gotowy do podjęcia pracy nad problemami neurologicznymi Oziego i Oriego - może to być kwestia np. zatrucia metalami ciężkimi (relatywnie szybka do rozwiązania), ale może to być też kwestia np. genetyczna. Z tego względu poszukujemy domu, który będzie w stanie zająć się zdrowiem chłopaczków :)
W razie problemów z adaptacją lub behawioralnych, nasze adopciaki terapię mają zagwarantowaną bez dodatkowych kosztów.
𝑳𝑰𝑵𝑲 𝑫𝑶 𝑭𝑶𝑹𝑴𝑼𝑳𝑨𝑹𝒁𝑨 -> https://forms.gle/boEyJA9XFkWHyFTQ6

Uwaga - zaginęła papuga

Miejscowość - Starogard Gdański

Rico zaginął 30.07 o 8:00 rano w okolicach osiedla Szumana. Rico to afrykanka kongijska - średniej wielkości (czarno zielony, wielkości gołębia), reaguje na imię i "chodź". Preferuje kontakt z kobietą, wobec mężczyzn jest nieufny. Dla znalazcy przewidywana nagroda. Pomóżcie kochani

Dziękuję wszystkim którzy byli z nami i dobrze się bawili w majówkę w swobodnym tonie i śmiesznej atmosferze :D Ja jestem śmieszek i często bywam sarkastyczna, jak ktoś się poczuł urażony to z tej strony przepraszam - nie to mam na myśli

🇵🇱/🇺🇸
Stefanek przez 5 dni uciekał wraz ze swoją ludzką Rodziną ze Starobielska. Pośród dymu, huku i wojny, przy wczesnokwietniowych temperaturach, pięć dni podróżował w pudełku.
Na szczęście teraz już cała Rodzina jest bezpieczna w domu Pani Walerii, a Stefcio może odetchnąć w swojej "jeszcze ciepłej", nowej klatce, która przyjechała specjalnie dla niego w zestawie z zabawkami, granulatami i mieszankami Deli Nature 💙💛 Nowy start Stefanka udało się ufundować dzięki Projektowej Zrztuce (link niżej) 🥰🦜🏠

Jeśli chcecie pomóc lub potrzebujecie pomocy, zapraszamy do kontaktu przez prywatną wiadomość, grupę Projekt's help for the Ukrainian parrots || допомога українським папугам oraz do wsparcia Zrzutki.

https://zrzutka.pl/tu6s7z

---

Stefanek (Stevie) had been escaping with his human Family from Starobielsk, Ukraine, for 5 days. Between the smoke, explosions and war, in the early April's cold temperature, for 5 days he had been traveling in a cardboard box.
Thankfully his whole family is safe now at Valeria's house, and Stefan can finally rest in his brand new cage that arrived to him along with new toys, pellets and Deli Nature seed mix 💙💛 Funding his new start was made possible thanks to the Projekt's fundraiser (link below) 🥰🦜🏠

If you would like to support Ukrainian birds or you need help yourself, please contact us via a direct message, our group (tagged above) or consider donating to the fundraiser.

https://zrzutka.pl/en/tu6s7z