23/08/2023
🐉 Ignacy Krasicki to przedstawiciel polskiego klasycyzmu oświeceniowego, ceniony poeta i powieściopisarz, a także duchownym (Książę Biskup Warmiński), mocno związany z dworem Stanisława Augusta Poniatowskiego. Redagował również popularne w tamtym czasie pismo "Monitor", ale znany jest przede wszystkim ze swoich serii "Satyr" i "Bajek".
🐉 Bajka to gatunek o charakterze dydaktycznym, zawiera morał, przedstawia ludzkie postawy, charaktery i sytuacje, przeważnie przez bohaterów zwierzęcych, odzwierciedlających ludzkie cechy (alegoria).
🐉 Ignacy Krasicki pisał zarówno krótkie bajki epigramatyczne (naśladując starogreckiego twórcę, Ezopa), jak i dłuższe, narracyjne, pisane na wzór bajek Francuza la Fontaine’a. Przedstawił w nich wiele aspektów rzeczywistości XVIII-wiecznej Polski, przybliżył czytelnikowi koloryt tamtych czasów. Za życia Krasickiego ukazał się jeden tom bajek, zawierający 107 utworów, zaś po jego śmierci drugi, w którym ukazały się jeszcze 72 bajki.
🐉 Poeta stara się we wstępie do zbioru określić istotę bajki jako gatunku, składa też pewną deklarację artystyczną i ideową - w tym celu wylicza cały szereg nieprawdopodobnych sytuacji życiowych, przeczących ogólnie przyjętym stereotypom (“Był młody, który życie wstrzęmięźliwie pędził / (...) stary, który nigdy nie łajał (...) / celnik, który nie kradł;” itd.). W dwóch ostatnich wersach występuje puent, żartobliwa ocena wszystkich powyższych stwierdzeń. Krasicki pisze tu, że “wszystko to być może” - wszystkie te sytuacje mogą być prawdą, ale w czasach, w których on żyje, należy takie przypadki traktować jedynie jako “bajeczki” - rzeczywistość jest bowiem daleka od ideału. Najpopularniejsze utwory wśród jego bajek to m.in. "Szczur i kot", "Ptaszki w klatce" czy "Człowiek i wilk".