24/09/2026
Metoda pamiętnikarska jest w Polsce stosowana od ponad 100 lat. Kontynuuje ją SGH i mamy kolejne wyniki ze zbioru pamiętników (kronik) opiekunek i opiekunów osób wymagających opieki. Lektura ukazuje jak emocjonalnie i fizycznie taka opieka jest wyczerpująca.
Pierwszy z cytatów:
„Ciężko mi to wszystko pisać. Jeszcze zanim usiadłam przed komputerem, zanim zaczęłam stukać w klawiaturę, próbowałam całą tę historię poukładać w głowie. Czy opowiedzieć to bardziej chronologicznie (skoro pamiętnik), czy może raczej uporządkować w coś na kształt zagadnień? I gdyby ta forma była najistotniejsza, to może jeszcze nie byłoby tak trudno się z tym zmierzyć. Ale nie do końca o formę tu chodzi, najważniejsze są intencje – i ta wciąż nawracająca myśl: czy moja historia związana z opieką nad najbliższą osobą, czy moje wokół tego tematu refleksje w jakikolwiek sposób mogą komuś pomóc? Chciałabym wierzyć, że tak, choć im bardziej o tym myślę, tym mocniej dostrzegam, że może to nie tyle opowieść o opiece nad tatą z chorobą Alzheimera i z parkinsonem, ile o mnie samej; o mnie próbującej ocalić siebie. I – znów wrócę do formy – ostatecznie chyba nie tyle spójna opowieść, ile tych kilka najmocniejszych mgnień z ostatnich siedmiu lat, przez które szłam razem z tatą”.
Aleksandra Przybylska
„Mam wrażenie, że Pamiętniki Bezrobotnych będą dla wielu takim zgrzytem. Ale niechaj idą w świat, choćby miały wywoływać takie ciężkie wrażenie, niechaj budzą sumienia ludzkie! (…) Dlatego Pamiętniki Bezrobotnych są nie tylko opowieścią mającą ocknąć sumienia ludzkie, ale ...
