Intymistka - Marlena Jaszczak

Hej! Ostatnio raczej nie bywam na Instagramie, bo nie do końca czuję, że to miejsce jest dla mnie, ale postanowiłam, że wrzucę informację o BEZPŁATNYCH warsztatach, które realizujemy razem z

Są to warsztaty stacjonarne, które będą się odbywały w (Ursynów, Warszawa) i które są przeznaczone dla kobiet - a w szczególności dla kobiet z Ursynowa.

Cykl trwa 10 spotkań i na każdym z nich będziemy się zajmować innym tematem w kontekście seksualności, kobiecości, intymności, a potem będziemy przechodzić do określonej na danym spotkaniu formy wyrazu artystycznego (na każdym spotkaniu innej!).

Te spotkania nie są terapią, ale są przestrzenią do spotkania się, porozmawiania, pobycia w gronie kobiet, zalążkiem pewnej społeczności, którą chcemy Wam zaproponować.

Liczba miejsc ograniczona do 10 - o zakwalifikowaniu się do grupy będziemy informować już w przyszłym tygodniu :)

Link do zapisów wrzucam w komentarzu.

--
Realizacja tych warsztatów jest możliwa tylko i wyłącznie dzięki środkom z UE i która przyznała nam grant.

Hej!

Mamy to!

Mój pierwszy ebook jest w sprzedaży - i to w ramach niezwykłego projektu, w którym bierze udział aż 55 twórczyń!

Przez najbliższy tydzień można odebrać dostęp do pakietu 77 produktów za 197 zł 😀

Jaram się, bo włożyłam w ten produkt masę pracy. Postawiłam na formę ćwiczeniową, żeby to nie był tylko kolejny tekst, który przeczytacie, ale by można było od razu przejść do działania i poprawy komunikacji w Waszej relacji.

Tworząc tego ebooka mocno bazowałam na doświadczeniach pracy konsultacyjnej - zarówno z osobami indywidualnymi, jak i parami.

Starałam się to napisać językiem, który jest przystępny i okraszony delikatną dawką humoru 😉

Bardzo chętnie przeczytam o Waszych wrażeniach i zapotrzebowaniach na kolejnego ebooka - bo już wiem, że dam radę napisać kolejne.

Miłego czytania, bo jak się dorwiecie do całej paczki, to w najbliższych miesiącach książek Wam na pewno nie zabraknie 😀

Link do całej paczki produktów: https://pakietglowup.pl/ref/intymistka/

Hej!

Jako, że jeszcze dzisiaj do północy ceny biletów są tańsze, przypominaj o II edycji Konferencji Kobieta Jeszcze Intymniej!

Tym razem w trakcie warsztatów zdecydowałam się podjąć temat "Przyczyny psychologiczne bólu w trakcie se*su".

Dlaczego?

Ponieważ jest to jedna z trudności, z którą w swojej praktyce spotykam się najczęściej.

Jestem zdania, że za mało mówi się o tym, że se*s nie powinien boleć (o ile nie jest to ból, którego w tym momencie pożądamy). Że nie ma, że "taka nasza uroda". Że to nie jest kwestia "przyzwyczajenia".

Serdecznie Was zapraszam na to spotkanie - będzie bezpiecznie i rzeczowo, acz swojsko i z poczuciem humoru.

***

📅 Data: 21 września 2024
📍 Miejsce: Multikino, Złote Tarasy, Warszawa

Szczególnie serdecznie zapraszam Was na warsztat, który tam poprowadzę 💜

Do zobaczenia na konferencji!

Bilety: https://tiny.pl/dlsvw

I znowu to samo. Niezmiennie zaskakujące jest dla mnie to, że decyzje w sprawie zdrowia reprodukcyjnego osób z macicami podejmują starsi panowie, którzy nie mają podstawowej wiedzy w danym temacie.

..
Niedawno o tym rozmawialiśmy na projekcie, więc przytoczę konkretny przykład.

Kiedy współczynnik śmiertelności matek był najwyższy w Rumunii? W latach 1980-1990. Było to związane z niczym innym, jak restrykcyjną polityką antyaborcyjną wprowadzoną przez Nicolae Ceauşescu.
(Obecnie, aborcja w Rumunii jest dostępna na życzenie do 14. tc).

Prawo to doprowadziło do licznych nielegalnych, często jeszcze wtedy niebezpiecznych procedur, co realnie przełożyło się na liczbę zgonów kobiet.

Po zaostrzeniu prawa do aborcji w Polsce także obserwujemy, choćby te bardzo medialne, historie śmierci kobiet. Śmierci, których można było uniknąć.

Wiemy też, co sprzyja wzrostowi dzietności. Są to m.in.:
📍świadczenia i polityki prorodzinne,
📍dostęp do przedszkoli i żłobków,
📍jakość edukacji i opieki
📍dostęp do opieki zdrowotnej
📍dostęp do edukacji seksualnej, antykoncepcji i choćby in vitro
📍stabilność zatrudnienia i dobre warunki mieszkaniowe
📍kultura prorodzinna
📍równouprawnienie płci

Mamy konkretne dane. Mamy konkretne rozwiązania. Z tym, że są to propozycje wymagające większego wysiłku, jakieś strategii, nie tylko "chłopskiego rozumowania".

Wiadomo, że znacznie łatwiej jest czegoś zabronić, a do czego innego przymusić.

Jak być może wiecie, jestem człowiekiem-szkoleniem. Bardzo chętnie podnoszę swoje kompetencje, często korzystam z płatnych i bezpłatnych możliwości do zdobycia nowej wiedzy.

I to na tym szkoleniu po raz pierwszy poczułam, że moje potrzeby w kontekście ustalania zasad naszej wspólnej pracy w trakcie kolejnego tygodnia, zostały w pełni zaopiekowane.

I to na pewno nie przypadek, bo jestem na szkoleniu Erasmus+ poświęconym narzędziom, które mają nas wspierać w pracy z młodzieżą, a szczególnie w kontekście dbania o jej bezpieczeństwo na szkoleniach, które będziemy organizować MY.

Bo, jak nietrudno zgadnąć, nawet na szkoleniach miewają miejsce różne sytuacje, o których my, jako kadra prowadząca możemy nie wiedzieć, zwłaszcza jeśli nie zrobimy na to odpowiedniej przestrzeni.

Tutaj mamy bardzo jasno powiedziane jakie nasze działania są mile widziane, jakie mogą prowadzić do rozmowy uświadamiającej nam, że przekroczyliśmy_łyśmy jakąś granicę i, ucząc się na tej sytuacji, warto zmodyfikować nasze zachowanie, a jakie działania są nieakceptowalne i będą skutkowały nie rozmową, a odesłaniem nas do domu.

Tak, jesteśmy dorosłymi ludźmi. I tak, uważam, że potrzebujemy takich zasad, by czuć się bezpiecznie nie tylko w grupie, ale i z trenerem_ką. Wiedząc, że wstawi się za nami, jeśli druga osoba z premedytacją (czy dużą ignorancją) przekroczy nasze granice.

Wiemy, gdzie możemy anonimowo zgłosić nadużycia.
Wiemy, gdzie się zgłosić, jeżeli chcemy porozmawiać o trudnej sytuacji z inną osobą uczestniczącą.
Wiemy, z kim porozmawiać, jeśli to trener_ka nas urazi.
Wiemy, jakie są triggery w grupie i na co uważać.
Wiemy, że złamanie zasad nie pozostanie bez konsekwencji.

Jednocześnie, jesteśmy tutaj traktowan* z ogromnym zrozumieniem. Jest przestrzeń na różne potrzeby, doświadczenia i punkty widzenia. To dopiero drugi dzień, a ja już wiem, że z ogromną radością przeniosę te praktyki do swojej pracy warsztatowej, niezależnie od grupy wiekowej.

Hej!

Dzisiaj chciałabym Was serdecznie zaprosić na II edycję Konferencji Kobieta Jeszcze Intymniej!

Bardzo, bardzo się cieszę, że już po raz drugi będę prelegentką na tym wyjątkowym wydarzeniu, które odbędzie się 21 września 2024 w Multikinie, Złote Tarasy w Warszawie.

🎟️ Bilety są już dostępne! I rozchodzą się jak świeże bułeczki 😀

Konferencja Kobieta Jeszcze Intymniej to wydarzenie, które realnie zmienia podejście do zdrowia intymnego, mentalnego i ogólnego wellbeing.

📅 Data: 21 września 2024
📍 Miejsce: Multikino, Złote Tarasy, Warszawa

Szczególnie serdecznie zapraszam Was na warsztat, który tam poprowadzę 💜

Do zobaczenia na konferencji!

Ostatnio wzięłam udział w szkoleniu, w trakcie którego moje granice zostały mocno przekroczone. Potraktowałam to doświadczenie jako okazję do przypomnienia sobie, po co tak właściwie robię to, co robię.

Gdy, w ramach odreagowania, opisałam tę historię na swoim prywatnym fb, nagle okazało się, że wiele osób, zwłaszcza kobiet, miało podobne doświadczenia. I to nawet w ostatnim czasie! W związku z tym, postanowiłam się podzielić kilkoma przemyśleniami, które zabieram ze sobą z tego trudnego i przykrego starcia.

1. To my mamy największą i najlepszą świadomość naszych granic. Możemy być w procesie ich odkrywania, sprawdzania, ale nikt z zewnątrz nie ma prawa nam powiedzieć, że nasza granica jest położona w jakimś złym miejscu (ofc dopóki nie krzywdzimy innych).

2. Pojęcie zgody jest, a przynajmniej powinno być obecne we wszystkich obszarach naszego życia. Nie wciskamy ludziom na siłę herbaty, nie wciskamy im sek*u, nie wciskamy im też aktywności, ćwiczeń czy wierzeń, które z różnych powodów do nich nie przemawiają.

3. Niczym niezmącony szacunek do autorytetów, bez względu na wszystko, to już przeżytek. Jeżeli ktoś nam zarzuca trudność z respektowaniem rzekomego autorytetu, well, to tak naprawdę nie jest nasz problem.

4. Nie musimy się nikomu tłumaczyć z naszych granic. Nie musimy się uzewnętrzniać, niczego wywlekać. Nasze NIE powinno być bezwzględnie uszanowane.

5. Nasz prawdziwy lub rzekomy autorytet nie jest tożsamy ze stworzeniem bezpiecznej przestrzeni dla osób, którymi się otaczamy. Te osoby wciąż mogą mieć potrzebę dopytania o coś, uzyskania klarownej instrukcji czy stworzenia im realnej przestrzeni na namysł.

6. Nie ma nic dziwnego, złego czy słabego w byciu emocjonalnym_ą, kiedy nasze granice są naruszane. System nerwowy musi się jakoś bronić, odreagować.

7. Mamy prawo wymagać reakcji od osób, które sprawiły, że doświadczamy nadużyć.

8. Nasze zaangażowanie w jakąkolwiek aktywność czy proces NIE JEST cyrografem. Możemy się z tego w dowolnym momencie wycofać, A JUŻ ZWŁASZCZA, kiedy okazuje się, ze pisaliśmy_łyśmy się na coś innego.

W ostatnim czasie udało mi się wrócić po kilku latach do miejsc, które wcześniej odwiedziłam. Takie wycieczki są dla mnie okazją do przyjrzenia się sobie i temu, co się we mnie zmieniło.

Różne trudne wydarzenia w moim życiu doprowadziły mnie do momentu, a którym wolę widzieć szklankę do połowy pełną - m.in. dlatego, że szkoda mi życia na marudzenie i frustrację.

Czy udaje mi się tak funkcjonować przez 100% czasu? Ależ skąd!

Ale łatwiej wyłapuję te momenty, w których popadam w taki stan i staram się znaleźć punkt odniesienia.

W trakcie wyjazdów czasami muszę się połączyć choćby na studia. I tak było i tym razem. Byłam też już trochę zmęczona intensywnym podróżowaniem w ostatnich tygodniach i jakoś w nie najlepszym humorze.

Tak się złożyło, że akurat na italianistyce przerabialiśmy konstrukcję gramatyczną, która miała wyrażać życzenia niemożliwe do spełnienia.

I tak sobie posłuchałam osób z grupy:
- chciałabym, by już była wiosna (w Polsce była chyba akurat słaba pogoda)
- chciałabym być na wakacjach

I kilka innych, których już nie pamiętam. I nagle dotarło do mnie, że to, co innym się marzyło, akurat w tamtym tygodniu było moją codziennością.

Wstawanie w dobrą pogodę, niewielka liczba zobowiązań z pracy, spędzanie całych dni w ruchu, by wieczorem zjeść coś dobrego na mieście.

I oczywiście, że zawsze znajdzie się coś, na co można ponarzekać: w airbnb było chłodno, a sąsiedzi całymi dniami i nocami puszczali w kółko tę samą piosenkę, ale w takich momentach przypominam sobie, że bycie w stanie "jest dobrze, wystarczająco dobrze" to ogromny przywilej.

Wolę to doceniać niż skupiać się na niedoskonałościach.

Takie podejście może znaleźć zastosowanie w każdym obszarze naszego życia.

Myślę, że warto się czasami zastanowić nad tym, co już działa wystarczająco dobrze, zatrzymać się, docenić to, poświętować, ponapawać się chwilą dobrostanu, bo jedno jest pewne - nie będzie on trwał wiecznie i w końcu trzeba będzie wrócić do podróżowania metrem do pracy 😀

W ostatnim czasie dużo się uczyłam i myślałam o tym, co sprawia, że jestem (czy bywam) zczęśliwa. W trakcie mojej niedawnej podróży solo miałam masę czasu na myślenie 🤣

Okazało się, że choć bardzo lubię takie wyjazdy, naprawdę dużo radości przynoszą mi w nich przypadkowo poznani ludzie. Już od pewnego czasu eksploruję "alternatywne", powiedziałabym, sposoby na podróżowanie - Couchsurfing, poznawanie osób do różnych aktywności czy jednodniowych podróży przez różne grupy w Internecie czy też zagadywanie ludzi w różnych miejscach. O, albo łapanie się z kimś nowym na jedzenie/muzeum/kawę, która przeradza się w całodniową wycieczkę razem.

Lubię i umiem być sama. Uwielbiam ciszę, ale jeszcze bardziej lubię przeplatać te chwile samotności jakimiś doświadczeniami, które mogę dzielić z innymi.

W podróży po Nowej Zelandii poznałam R. - Brytyjczyka, który poznał mnie z podcastem The happiness lab, opowiadającym bardzo rzeczowo i przystępnie o tym, w jaki sposób możemy zaprosić do swojego życia więcej radości.

R., podróżując solo od kilku miesięcy, opowiedział mi o swojej taktyce:

"Wiesz, moje samotne podróżowanie przypomina raczej podróżowanie z 3-latkiem. Kiedy czuję, że jest mi źle, zadaję sobie serię podstawowych pytań, które zadałbym w tej sytuacji także dziecku"
- Wyspałeś się?
- Nie jesteś przypadkiem głodny?
- Wypiłeś dzisiaj wystarczająco dużo wody?
- Porozmawiałeś dzisiaj z ludźmi?

I to jest genialne! Jeśli uda mi się namierzyć choć jeden z niezaopiekowanych aspektów, od razu mam sposób na to, by poprawić swoje samopoczucie."

Geniusz.

Od kiedy mam w sobie więcej otwartości na innych ludzi, bardziej im ufam i spodziewam się po nich raczej dobrych rzeczy, moje życie jest dużo przyjemniejsze, a ja zdecydowanie bardziej zrelaksowana.

Przeżywanie fajnych momentów z kimś, sprawia, że odczuwamy to zadowolenie jeszcze mocniej (ze złymi jest niestety tak samo 😅).

Mam wrażenie, że w dzisiejszych czasach bardzo mocno stawiamy na indywidualność, samowystarczalność i wychodzi z tego samotność, z której później trudno się wyrwać. Samotność otoczona niechęcią do innych ludzi, wieczną irytacją na ich zachowania i niezadowoleniem.

A wyboru dokonujemy każdego dnia.

autopromocja
Warszawo!

Razem z zapraszamy Was na pierwsze spotkanie z cyklu "Sztuką przez Intymność"!

Już od pewnego czasu myślałam, że fajnie byłoby zorganizować jakieś warsztaty stacjonarne, które byłby nie tylko czasem spędzonym w miłym gronie, ale i przestrzenią do rozmów na temat intymności, seksualności i tego, jak ją na co dzień przeżywamy.

A że w ostatnim czasie trochę więcej bywam w Polsce, to uznałam, że CZAS SIĘ TYM ZAJĄĆ - stąd propozycja warsztatów dla Was 😊

Bardzo chciałam je połączyć z pewną formą wyrazu artystycznego, a że ja ze sztuką nie mam wiele wspólnego, postanowiłam zaprosić do współpracy Isię Zarzycką, którą znam od lat i bardzo cenię za bycie ośmiornicą w świecie sztuki, a także osobą, która potrafi o tym opowiadać w taki sposób, że zanim się człowiek obejrzy, to już jest w szale tworzenia.

Gwarantujemy:
💫 miło, bezpiecznie i produktywnie spędzony czas,
💫 zapewnienie wszelkich materiałów potrzebnych na warsztatach,
💫 poczęstunek w formie czegoś ciepłego do picia i czegoś do poskubania.

📅 Kiedy: 31.01.2023
🕒 Godzina: 18:00-21:00
📍 Miejsce: Pracownia Pięknodziejki - ul. Hawajska 17 (okolice metra Stokłosy. Lokal usługowy na parterze, wejście z zewnątrz budynku, od strony placu zabaw, obok sklepu plastycznego)

Liczba miejsc: 7/10

Wszelkie informacje znajdziecie na kafelkach, ale możecie też pytać tutaj czy mailowo.

***
Pierwsze warsztaty robimy bardzo po kosztach, więc jeśli chcecie się przekonać, jak to z nami będzie, tym bardziej zapraszamy 😊

Jest to dopiero pierwsze spotkanie z cyklu, który mamy zaplanowany - każde z nich będzie na inny temat, z inną formą wyrazu artystycznego (już zbieramy materiały i zacieramy ręce na kolejne tematy!).

Chyba najlepszą rekomendacją jest to, że nasze koleżanki i przyjaciółki zapisują się na te warsztaty, co jednocześnie trochę uspokaja, a z drugiej strony motywuje do podniesienia poprzeczki jeszcze wyżej 😂

Nic to, wiemy, że będzie super ❤️

Dear people involved in s*x education activities! Together with Natalia Barrero from Parchitaway, we are preparing a training course on the topic of s*x education based on non-formal education methods. Our target audience will be educators from all over Europe, so we are kindly asking you to fill in a survey so that we can explore your needs.

If you can forward this form to anyone, we would be very grateful

Sexual Health Education Hello!! Fundacja Leonarda and Parchitaway are collaborating to create a comprehensive program on s*xual health education in Europe. If you work in the field of s*xual health education as a high school teacher, healthcare professional, trainer, or are affiliated with an NGO, foundation, or youth grou...