Demokratyczna Wolna Szkoła DZIKI BRZEG

Dziś pożegnają Tatry. To ostatni dzień górskiej wyprawy.

Na dobry początek dnia, fotoreportaż i wieści z wczorajszego dnia naszej górskiej ekipy:

"Hej, my po kolejnym intensywnym dniu w Tatrach. Dzisiaj odwiedziliśmy Wąwóz Kraków, sprawdziliśmy, co kryje się w smoczej jamie, zeszliśmy do Jaskini Raptawickiej i nie pomyliliśmy się w Jaskini Mylnej (ale musieliśmy zawracać, bo okazało się, że jest woda po kostki). Było schodzenie w dół, wspinanie się po drabinkach, po łańcuchach. A na przełęczy, na której zrobiliśmy przerwę, jakieś 20 m od nas przebiegła sarna. Po powrocie i obiedzie była jeszcze energia na chowanego, pranki na mentorkach i granie w gry planszowe."

Fot. Ania Wojciechowska

Pozdrowienia od naszej górskiej ekipy, która kończy dzień w Schronisku Górskim PTTK na Hali Ornak:)

Fot. Ania Wojciechowska

Za godzinę powita ich Zakopane:)

Nasza górska ekipa dziś o 5:30 wyruszyła w Tatry:)

Poniedziałek wygląda smakowicie:)

Zachwycamy się życiem. Barwami, zapachami, fakturami, połączeniami, widokami, spójnością i chaosem, celowością i przypadkiem. Lubimy robić nieoczywiste rzeczy i nadawać im nieoczywiste nazwy. Lubimy działać w połączeniu z innymi. Relacje, przyjaźnie, więź są dla nas ważne i wzbogacają nas. Dostrzegamy wartość w prostocie i spokojnym rytmie.
Cieszymy się przygotowaniem deseru magnoliowego z płatków prawie stuletniej magnolii. Przepis na uradowanie zmysłów: płatki kwiatów, własnoręcznie ubity krem śmietankowy, pokruszone herbatniki i świeże truskawki.
Przepis na celebrowanie życia: zasadzenie wierzby złotej i rytualne podlanie.

Z Czule w Naturę

Wychowałam się wśród lasów, łąk, rzek, strumyczków i stawów. Wśród zieleni i zwierząt. Na podwórkach i wyprawach po okolicy. Teraz żyję tutaj - w Warszawie - i tutaj żyją moje dzieci. Spotykam w tym wielkim mieście dzieci, które nie były nigdy dotąd w lesie. Na łące. Dzieci, które nie biegały jeszcze boso. Nie wspinały się na drzewa i murki. Które żyją bez trudu, brudu i ryzyka oraz nieposkromionego zachłyśnięcia się po dziecięcemu życiem.
Szkoła może być rozwojem poprzez powrót do tego, co naturalne. Do korzenia. Szkoła może być spokojnym oddychaniem, radością, wolnością wśród współzależności, wytchnieniem, pracownią, przygodą, wspólnym dziełem, tworzonym z entuzjazmem i poczuciem wkładu, wzbogacania życia swego i innych ludzi. Uczymy się i tworzymy w stanie równowagi, w stanie zaangażowania społecznego, który nie ma szans istnieć w stresie wywołanym przymusem, presją, oczekiwaniami, podporządkowaniem się, ocenianiem, brakiem bezpiecznych relacji. Uczenie się może być radosnym, otwartym, kreatywnym, elastycznym, relacyjnym, refleksyjnym, podążającym za potrzebami i możliwościami poszukiwaniem, działaniem i współdziałaniem.
Razem z innymi dorosłymi tworzymy taką szkołę - Demokratyczną Wolną Szkołę DZIKI BRZEG na Saskiej Kępie.
Szkołę, która realizuje projekty dzieci, naturalnie zakorzenione w dzieciństwie.
Jeśli chcesz nas poznać - to to jest dobry moment, bo jesteśmy w trakcie REKRUTACJI.
Odezwij się do nas poprzez formularz zgłoszeniowy (w komentarzu), mail: [email protected] lub telefon: 508 423 114.

Monika Wrzosek
założycielka i liderka Szkoły DZIKI BRZEG

Dotarliśmy dziś w jedno z naszych ulubionych miejsc - nad Wisłę w okolicach Grubej Kaśki. Dziecięca leśna kuchnia, pod przewodnictwem Wioli z Czule w Naturę, przygotowała pesto z pięciu różnych roślin zebranych nad rzeką. Było mycie, krojenie, moździerzowanie i doprawianie, a wszystko to w okolicznościach DZIKIEGO BRZEGU Wisły:)