Autypatryk

Mija właśnie połowa luźniejszego, w moim przypadku, okresu w roku - bez studiów, a co za tym idzie większej rutyny. Dość mocno to odczuwam, co przekłada się na codzienne funkcjonowanie. Ale po kolei...

Po intensywnym lipcu z wyjazdami, mam teraz luźniejszy czas. Paradoksalnie daje to możliwość realizowania pasji i zajęcia się rzeczami, na które normalnie mam ograniczony czas. Do pewnego stopnia tak robię. Oglądam filmy związane z zainteresowaniami i odkrywam nowe miejsca w okolicy. Brakuje mi jednak rutyny, którą zapewniają zajęcia na studiach. Mam wtedy ramy porządkujące resztę dnia. W tej chwili o takie ramy jest mi trudno.

Ważną rzeczą są dla mnie aktywności rano. Jeżeli zrobię coś wcześnie w ciągu dnia, to mnie motywuje do tego, aby robić kolejne rzeczy później. Kiedy jednak mam umówione spotkanie dopiero po południu, wkracza cały na biało tryb oczekiwania. Trudno mi wtedy się za coś zabrać, bo z tyłu głowy wiem, że zbliża się spotkanie.

Plan dnia sprawia też, że pojawiają się okna na konkretne rzeczy. Dzięki temu wiem, że robię zakupy np. wracając z zajęć. Zauważyłem, jak dobrze robi mi się rzeczy w trakcie okienek na studiach. Prawdopodobnie to kwestia konkretnego czasu, jaki muszę jakoś spożytkować.

Mam wrażenie, że teraz robię niewiele i głównie odpoczywam. Nie czuję się z tym jakoś mega dobrze. Być może po prostu trzeba poczekać do października, aż wszystko wróci do normy?

Kończy się kolejny tydzień, wypełniony różnymi spotkaniami i socjalizacją z innymi osobami w spektrum.

Dopóki pogoda jest dobra i mam więcej czasu, to staram się korzystać z odpowiednich warunków. Na rutynę studencką przyjdzie jeszcze czas ;)

Cieszę się, że w końcu napisałem dłuższego posta, bo od jakiegoś czasu idzie mi to topornie. Zresztą, nie będę się dłużej o tym rozpisywał, bo mam wrażenie, że ostatnio ciągle o tym gadam.

Staram się czerpać z małych rzeczy. Zrobiłem sporo potrawki, która wystarczy mi na kilka dni. Jeżdżę po różnych częściach Warszawy. A dziś oglądałem gościa, który przemierzył Tamizę od źródła do morza wzdłuż rzeki. Algorytmy potrafią podsyłać ciekawe rzeczy.

Poniższe zdjęcie jest z warszawskiego Muzeum Karykatury. Choć budynek nie jest wielki, to zawiera wiele eksponatów pełnych satyry, groteski i ironii.

Co mi pomaga na wakacjach jako osobie w spektrum autyzmu i z ADHD?

W tym poście zebrałem swoje doświadczenia z wielu wyjazdów. Spałem w różnych miejscach, zarówno pod namiotami, jak i w dobrych hotelach. Jeździłem pojedynczo, w kilkuosobowych grupach, a także na wyjazdy zorganizowane.

Dzięki temu wiem, co jest dla mnie ważne przy podróżowaniu. Staram się dbać o swoje potrzeby, o czym szerzej mówię na kolejnych kafelkach.

Jestem ciekaw, co Wam pomaga przy podróżowaniu, a nie jest takie oczywiste. Dajcie znać w komentarzach!

SPEKTRUM PASJI i przy okazji

Od niedawna mam nowe zainteresowanie, które pojawiło się kilka dni temu. To program TaskMaster.

Często nie potrafię wskazać, jak zaczęły się moje pasje i w tym przypadku jest podobnie. Prawdopodobnie zaciekawił mnie pewien film na YouTubie, a potem już samo poszło. Z zainteresowaniem poczułem też potrzebę zgłębienia tematu.

W dużym skrócie, w każdym sezonie TaskMastera bierze udział 5 uczestników. Zwykle są to komicy, choć zdarzają się osobowości telewizyjne lub prowadzący innych programów. TaskMaster polega na rozwiązywaniu różnych zadań, zarówno umysłowych, jak I fizycznych. Zazwyczaj wymagają one sprytu, niekonwencjonalnego podejścia, a czasem wykorzystania asystenta towarzyszącego przy wyzwaniach. Podczas oglądania, często myślałem, jak probówalbym rozwiązać zadanie.

Co ważne, na kanale TaskMastera na YouTubie można znaleźć pełne odcinki, poszczególne zadania i kompilacje z konkretnymi uczestnikami. Zdecydowanie ułatwia to śledzenie programu i wpływa na jego popularność zwłaszcza w Wielkiej Brytanii.

I jeszcze jedna rzecz, TaskMaster jest inkluzywny. Wielu uczestników jest w spektrum autyzmu i z ADHD. To chyba dobre miejsce, aby pokazać niekonwencjonalne podejście do rozwiązywania problemów. W jednym sezonie pojawiła się również pani z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Moim odkryciem tego programu okazała się szkocka komiczka Fern Brady, widoczna zresztą na zdjęciu. W swojej książce Strong Female Character opisuje, że udział w TaskMasterze był dla niej pozytywnym doświadczeniem.

Wkrótce wychodzi polska wersja programu, a jej premiera odbędzie się 31 sierpnia.

Serdecznie dziękuję Agnieszce (ℕ𝕖𝕦𝕣𝕠𝕒𝕥𝕪𝕡𝕠𝕨𝕒) za zaangażowanie się w akcję Spektrum pasji!

Odpowiadając na Twoje pytanie w poście - tak, gromadzenie danych i pomaganie innym jak najbardziej mogą być pasją! Sam zresztą czasami robię różne tabele i porządkuję sobie informacje w taki sposób.

Polecam też zajrzeć do oryginalnego wpisu, gdzie Agnieszka zamieściła listę rzetelnych miejsc diagnozujących autyzm i ADHD.

Istnieją psychiatrzy, którzy uważają, że ADHD/Autyzm to moda lub wymówka.
Jeśli istnieją tacy psychiatrzy, co powielają takie bzdury, to jak zwykli ludzie mają potem myśleć inaczej?
Jak mają nie powstawać clickbaitowe artykuły na te tematy?

Sami podsyłacie mi nawet takie opinie, artykuły czy co gorsza swoje dokumentacje medyczne z krzywdzącymi opiniami diagnostów na temat osób neuroatypowych. Nie ma na to mojej zgody, tak samo jak nie na zgody na dezinformację oraz powielanie wiadomości typu, że mamy naddiagnozy.
Dlatego ponownie stworzyłam dla Was listę specjalistów, którzy uchronią Was o stereotypów czy protekcjonalnego traktowania.

Lista dotyczy diagnoz dzieci oraz dorosłych I bardzo Was proszę o uważne przeczytanie kryteriów doboru, żebyście lepiej rozumieli dlaczego na niej są akurat ci konkretni specjaliści oraz dlaczego tylko albo aż 13, bo trzynaście kontaktów, które spełniają te wymagania i akurat które mają terminy, to wcale nie tak mało.

Wiem, że jest w sieci wiele takich list, w tym jedna moja sprzed 5 lat.
Jednak te listy powstały dawno, wiele danych zdążyło się przeterminować i też wiem, że bardzo trudno jest się przebić przez listy gdzie jest kilkadziesiąt kontaktów.

Nową listę zrobiłam w oparciu o poniższe wytyczne:

💚Uczciwe rekomendacje oraz rzetelność procesu

Nie będę ukrywać, że obecnie miejsc diagnozujących przybywa jak grzybów po deszczu. Wiele z nich jest niestety super korpo biznesem i nie ma nic wspólnego z uczciwością oraz szacunkiem do pacjenta, ani z rzetelnymi opiniami psychologicznymi dla psychiatry. Zebrałam Wam diagnostów, którzy rzetelnie Wam wszystko wytłumaczą, rozpiszą.

❤️Opinie
W internecie każdy może komuś napisać ładną opinie, nie musi być nawet zgodna z prawdą. Nie chce Wam polecać takich miejsc oraz random, niesprawdzonych osób.

💙Szacunek do pacjenta

Nie wyobrażam sobie polecić kogoś, kto jest przemocową osobą ze skłonnościami do mobbingu, przemocy lub kogoś, kto naciąga pacjenta.

💜Dostępność
Możliwość diagnozy powinna być dostępna dla każdego, dla osób ze wsi, dalekich miejscowości, z niepełnosprawnościami i bez względu na wiek. Dlatego moje polecenia dotyczą osób pracujących głównie online, choć część kontaktów pracuje również stacjonarnie.

🩵Psychoedukacja
Nie wyobrażam sobie być u specjalisty, który nie tłumaczy mi procesu diagnozy i wszystkich pojęć z nią związanych.

🤎Neuroatypowość

Praktycznie wszystkie osoby z mojej listy rozumieją swoich pacjentów, bo sami są neuroatypowi, a to jest klucz do porozumienia z pacjentem neuroatypowym.

💛Ceny
wiem, że proces diagnostyczny jest bardzo kosztowny, dlatego zebrałam cenowo w miarę przystępne opcje.
Darmowe diagnozy ponoć ma Fundacja Jim, ale nie wypowiem się jak to wygląda, bo nie mam danych.

Zebrałam dla Was garstkę kontaktów, które albo realnie znam, albo które mi wielokrotnie poleciliście lub na moich grupach wsparcia.

Mało specjalistów spełnia te wszystkie kryteria jednocześnie, stąd lista nie jest długa. Lista ma być docelowo pomocna i bezpieczna, a nie trudna do przebrnięcia oraz ryzykowna. Dlatego zawsze na niej będzie do 15 kontaktów. Jeśli okaże się, że dany specjalista z listy nie ma już miejsc, to go usuwam - żebyście mieli pod ręką tylko te kontakty, gdzie na wizytę nie trzeba czekać 100 lat. Nie ma opcji wpisania na listę specjalisty na swoje zlecenie. Specjalistów dodaję ja i pacjenci po konsultacji ze mną i stosownych rekomendacjach spełniających konkretne wymogi.
https://docs.google.com/spreadsheets/d/1jIB9Ly8USCnjAWlTEuZQyDqea0KfeXNKhntBJDCxpJ4/htmlview

To między innymi robiłam od czasu ostatniego posta. Dziękuje Wam najserdeczniej za Wasze wsparcie ostatnio, na ten temat też napiszę wpis - na razie szukam odpowiednich słów aby wyrazić wdzięczność Wam za to, że Was mam oraz za to jak dobrzy i wspierający jesteście. ❤️

PS. Post można, a nawet trzeba udostępniać. A poniżej moje foto z Senatu - tym zdolnym fotografem była Klaudia Lewandowska.
Autypatryk czy może być pomaganie i produkcja list w excelu?
Oznaczyłam tu Patryka, bo on organizuje bardzo ciekawą akcję. Zerknijcie do niego.

SPEKTRUM PASJI 2026

Hej! Zapraszam Was na kolejną edycję akcji Spektrum Pasji, która jest wakacyjną tradycją na mojej stronie!

Trzy lata temu, razem z Ulą Dawgiałło, zorganizowaliśmy pierwszą edycję akcji i odzew przerósł nasze oczekiwania. Wiele neuroatypowych osób opowiedziało o swoich zainteresowaniach, przez co powstał dość szeroki przekrój pasji. Zapraszam Was na czwartą edycję tej akcji!

⭐ CZYM JEST SPEKTRUM PASJI?
Akcja Spektrum Pasji polega na zaprezentowaniu znaczenia zainteresowań w życiu osób w spektrum autyzmu i z ADHD. Pasje pełnią istotną rolę w nawiązywaniu relacji oraz samoregulacji. W akcji ważne są wszelkie głosy, nie tylko te pozytywne, zatem wypowiedzi dotyczące negatywnych doświadczeń związanych z zainteresowaniami również są istotne. Jeżeli zatem wydajesz sporo na nowe zajawki, a po dwóch tygodniach myślisz, jak to wszystko sprzedać, to ta akcja też jest dla Ciebie!

⭐ Zależy mi również na głosach rodziców atypowych dzieci - w końcu pasje dotyczą ludzi w każdym wieku. Jeżeli Wasze dziecko śpiewa, maluje lub tworzy rękodzieło, to te głosy również będą istotne. Chciałbym jednak, aby zamiast dzieci były pokazywane ich wytwory (nie róbmy sharentingu!) Pokażmy, że zainteresowania osób w spektrum i z ADHD wykraczają zdecydowanie poza stereotypy.

⭐ JAK MOŻESZ SIĘ ZAANGAŻOWAĆ!
Na wiele sposobów! Forma zaangażowania jest dowolna - ważne, aby była dla Ciebie komfortowa i pozwoliła Tobie na zaprezentowanie własnej pasji. Nie musisz umieszczać siebie w materiałach i to jest jak najbardziej w porządku. Możesz zrobić zdjęcie, napisać post, nagrać rolkę lub filmik. Przydatne będą również badania naukowe lub merytoryczne posty o znaczeniu zainteresowań u osób w spektrum autyzmu. Pamiętaj, aby oznaczyć swój materiał hashtagiem .

⭐ DO KIEDY TRWA AKCJA?
Akcja Spektrum pasji potrwa do 4 sierpnia!

Dzięki za przeczytanie i jeszcze raz zachęcam Was do wrzucania swoich materiałów!

Zapraszam Was do przeczytania wpisu Agnieszki. Porusza on naprawdę istotne tematy i warto się z nim zapoznać.

Ruszyły przesłuchania ws.stalkingu, którego doświadczam już ponad 2 lata.

Trudno pisać mi taki wpis - zbierałam się do tego jakiś miesiąc. Przemogłam się po tym, jak jedna z osób na przesłuchaniu w sprawie usłyszała od policjanta mniej więcej takie zdanie: “Nie ma bezpośredniego zagrożenia życia, więc prokurator pewno to umorzy”.

Staram się wierzyć w ludzi, ich dobre intencje i oczywiście nasz wymiar sprawiedliwości, służby - czego daje dowód choćby moimi działaniami tutaj.

Jednak jest takie powiedzenie: “szewc bez butów chodzi”, czyli obrazuje ono sytuacje, gdzie ktoś pomaga innym, ale nie potrafi pomóc sobie.

Mam wrażenie, że ja nie potrafię pomóc sobie, mało tego - nie potrafi mi pomóc nikt, bo kto niby miałby, skoro prokuratura, policja poniższe, uważa za coś, czego nie powinno się zgłaszać.

Szybka statystyka:
➡️W ciągu dwóch lat otrzymałam około 2575 wiadomości sms/mailowych oraz na komunikatorach internetowych.

➡️Wiadomości pochodziły z min. 89 różnych kont (trudno było mi się doliczyć dokładnie, bo powstaje masa nowych).

➡️Dostałam uwaga około 10000 telefonów z około 93 numerów telefonu.

➡️Regularnie też wysyła wiadomości do moich znajomych, zaproszenia na Facebooku i prosi ich o kontakt ze mną.

➡️Wielokrotnie próbował włamać się też na moje konta w mediach społecznościowych.

Wśród wiadomości między innymi były takie:
“„Nie odpuszczę! Będę szukał z Tobą kontaktu choćbym miał od tego zdechnąć”.
„Boję sie też, że moge zrobić Ci krzywde”
„Nie chcę się kłócić i tak samo jak Ty, nie chcę aby doszło do tragedii”.

Sprawcy tego typu przestępstw bardzo często wiedzą jak pisać, żeby nie ponosić konsekwencji, ale żeby zastraszyć ofiarę.

Jako ciekawostkę naukową dodam takie statystyki:

▶️W przeglądzie badań dotyczącym cyberstalkingu i nękania internetowego 42 z 43 analizowanych badań wykazały negatywny wpływ na zdrowie psychiczne ofiar, w tym depresję, lęk oraz myśli samobójcze.

▶️Badania wskazują, że około 67% ofiar stalkingu obawia się, że zostanie zabitych lub poważnie skrzywdzonych, co wiąże się z bardzo wysokim poziomem przewlekłego stresu.

▶️Metaanalizy opisują częste występowanie u ofiar objawów zespołu stresu pourazowego (PTSD), depresji, zaburzeń lękowych, bezsenności oraz znacznego pogorszenia funkcjonowania społecznego.

Jest to sprawa taka, gdzie praktycznie większość to bagatelizuje. Nie tylko policja, sądy ale też społeczeństwo.
Ludzie z tego żartują, mówią “co ty się przejmujesz jakimś xyz”, sugerują w tym moją winę (tak dokładnie, choć nie wiem co miałabym tu zrobić żeby zasługiwać na udręczenie), albo niby współczują, po czym kiedy np.mam moment załamania, to dowiem się, że chyba jestem jakaś nienormalna:)

Praktycznie z kim nie rozmawiam, kto tego doświadczył - to zmagał się z tym samym podejściem, więc to jest przerażająco częste, na tyle że muszą powstawać takie wpisy.

Ludzie rozliczają ofiary z winy, z ich zachowań, nikogo nie obchodzi stalker i jego zaburzenia. Inni wręcz się tym ekscytują, bo to taki ciekawy temat “true crime haha”.

W mojej sprawie dwa razy odmówiono wszczęcia postępowania, uzasadniając “To nie jest uporczywość czynu i nie jest on długotrwały”, policja sugeruje, że skoro nie ma REALNEGO zagrożenia życia, to nic się nie dzieje w kontekście “prokurator umorzy”, choć to od oceny i zebranych materiałów przez policje zależy też jak prokurator odniesie się do sprawy.

A teraz najlepsze:
Koszt obsługi prawnej w takich sprawach to średnio 15 tysięcy.
Niby jest opcja prawnika z urzędu czy darmowych porad, ale z uwagi na ograniczony czas takich porad, to są bardzo ogólne porady i pomoc w napisaniu pisma. W takich sprawach jednak obecność prawnika jest niezbędna na każdym etapie, nawet podczas przesłuchania żeby właśnie nikt nie zbywał osoby tekstami jak wyżej.

Tragiczne jest, że w Polsce ofiarę przestępstwa zmusza się do podejmowania dodatkowego etatu żeby musiała sobie zarobić na prawnika, a tymczasem taka osoba często nawet nie ma siły wyjść z domu. Zmusza się do szarpania o wszystko i odwoływania się, a tymczasem nie ma się siły nawet na zrobienie zakupów. Jeśli ofiarą jest osoba neuroatypowa lub z niepełnosprawnościami to jest jeszcze gorzej, konsekwencje w statystykach wyżej.

Rozumiecie już dlaczego zajmuje się tematem przemocy?

Bo to temat, który 80% osób zleje, a ofiary zostają z tym całkowicie same i bezsilne. Przechodziłam to już raz wiele lat temu, przechodzę teraz. Nie chcę żeby to samo przeżywały inne osoby w mojej sytuacji. Gdyby nie to, że jestem bardzo uparta - o wiele bardziej niż każdy stalker i jak sobie coś postanowię, to robię to do końca, to nie wiem co by ze mną było.

Każdy stalking jest realnym zagrożeniem zdrowia lub życia. Niepojęte jest dla mnie, że ludzie mający nieść pomoc, mają to głęboko w dooopie do czasu gdy ich to nie będzie dotyczyło.

I nie - nie wstyd mi o tym pisać, wstydzić powinien się sprawca. Ja po prostu już nie mam sił.

Bardzo Was proszę, jeśli mogę o dwie rzeczy:
1.O udostępnienie tego posta żeby po prostu temat nagłaśniać, bo inaczej się chyba nie da.
2. Jeśli jesteście w stanie, to będę wam wdzięczna za wsparcie, które przeznaczę na działania w tej sprawie. Pracuję już bardzo dużo, więcej nie dam rady bo mam ostatnio spore pogorszenie zdrowia.

Namiary w komentarzu.
Dziękuje Wam serdecznie.

Nie zapomniałem o swojej serii ;)

Jestem tu ostatnio mało aktywny. Tak naprawdę mało co wrzucam, odpoczywam i mam dni, gdy wracam do pasji. Poświęcam czas na spotykanie się ze znajomymi i regenerowanie sił.

Przez to czuję się nieskuteczny. Mam wrażenie, że wypadłem z jakiegoś obiegu i każdy robi swoje rzeczy lepiej, skuteczniej i sprawniej. Wszystko robi mi się trudniej. Może jednak faktycznie jest tak, że dobrze działam, gdy w życiu dzieje się całkiem sporo.

Ale z innej beczki..., ostatnie dni to ogromny fenomen Erlinga Haalanda. Chłop wyskakuje z lodówki i zaczynają o nim mówić znajomi, którzy na co dzień nie interesują się piłką. Gość jest niewiele starszy ode mnie ;) Norwegów nie ma na mundialu, ale z pewnością pozostawili po sobie dobre wrażenie.

Wyjazd na Bałkany dobiega powoli końca. Dziś wyruszamy z Macedonii, po drodze zatrzymujemy się jeszcze w Serbii.

Jak przystało na wakacje, dni tygodni nie maja większego znaczenia. Gdyby nie ta seria, to nie wiedziałbym, że dziś mamy niedzielę. Rytm tygodnia wyznacza mi rutynę. W lato jest o to trudno, o ile się nie pracuje.

Wyjazd był mi potrzebny, zwłaszcza po wymagającym roku na studiach. Udało się zobaczyć dwa kolejne państwa, a przede wszystkim odświeżyć głowę. Piękne jezioro, sporo czasu przy wodzie i zabytkowa Ochryda. To wszystko złożyło się na kolejne piękne wspomnienia.

Życie w Polsce sobie płynie, ale ostatnio nie miało to większego znaczenia. Niby znajomi opowiadali, co słychać w kraju, ale żyłem głównie, tym co wokół podróży.

Czeka mnie wiele godzin jazdy autokarem, ale na szczęście jestem przygotowany ;)