07/08/2026
Fundacja im. Stefana Kuryłowicza ma przyjemność poinformować, że Nagroda Główna w Konkursie TEORIA 2026 zgodnie z werdyktem Jury zostaje przyznana Panu Jakubowi Krzysztofikowi za opowiadanie pt. „Niewidzialne Miasto”. Wyróżnienie I stopnia otrzymuje Pani Joanna Majczyk za opracowanie „Wolni jak ptacy niebiescy” o przedwojennych kurierach, a II stopnia wyróżnienie zdobyła Pani Julia Roch za reportaż „Miasto Doznań” na temat sensorycznego odbioru miasta.
▪️ Nagroda Główna – „Niewidzialne Miasto” Jakub Krzysztofik
Jury po raz pierwszy w historii konkursu TEORIA przyznaje nagrodę główną za tekst literacki – opowiadanie brawurowo kreujące dystopijną przyszłość. Nie jest to jednak fantazja oderwana od teraźniejszości, lecz wyostrzony obraz konsekwencji decyzji podejmowanych już dzisiaj. Opowiadanie przypomina, że jakość architektury ujawnia się nie w tym, co spektakularne, lecz w sposobie, w jaki szanuje człowieka, otoczenie i krajobraz. Z tej przestrogi wynika apel o architekturę wrażliwą na potrzeby wszystkich użytkowników, także osób wykonujących pracę niewidoczną, codzienną i pozbawioną prestiżu – bo to właśnie od niej zależy sprawne funkcjonowanie miasta i komfort jego mieszkańców.
▪️ Wyróżnienie I stopnia – „Wolni jak ptacy niebiescy. Kurierzy rowerowi Warszawy” Joanna Majczyk
„Kupi bilet, odwiezie paczkę, załatwi sprawunek Goniec Rowerowy Jaskółka” …takie urocze inseraty, a wręcz cały, zaginiony świat przedwojennych kurierów rowerowych, odżywają w eseju p. Majczyk. Praca jest doskonale udokumentowana, zajmująco opowiedziana, pięknie zilustrowana. Jej wielką zaletą jest prawdziwa perspektywa, w jakiej – nieoczekiwanie - jawią się dzisiejsi warszawscy kurierzy. Daje do myślenia!
▪️ Wyróżnienie II stopnia – „Miasto Doznań” Julia Roch
Miasto najpełniej odsłania się nie tylko przed okiem odbiorcy, ale też i przed jego całym ciałem wraz z właściwym mu odbiorem sensorycznym. Autorka, prowadząc dialog z neuronauką, pokazuje, że rytm ulicy, faktura kostki brukowej, światło i temperatura współtworzą sposób, w jaki odczytujemy przestrzeń. To świetnie ilustrowana praca o rzadkiej dojrzałości interpretacyjnej. Przywraca refleksji o architekturze jej somatyczny wymiar i otwiera nowe pole interpretacji.