Pedagog od zadań specjalnych 323

Ważne!

UWAGA!!!

W związku z licznymi pytaniami odnośnie nowego trendu na Tik Toku zachęcamy do upowszechniania naszego postu interwencyjnego w tej sprawie!

!!!

Widzisz niepokojącą treść w internecie, wyzwanie, które może komuś zagrażać?

NIE nagłaśniaj tego typu treści - możesz w ten sposób wywołać Efekt Wertera!

Reaguj!

1. Zgłoś niebezpieczną treść do administratora serwisu, a jeśli czyjeś życie lub zdrowie jest zagrożone (lub masz takie podejrzenie), powiadom policję!

2. Odezwij się do osoby, która publikuje niepokojące informacje, skorzystać z zasady 4 x Z (pierwsza pomoc emocjonalna).

Zauważ:
Widziałam w sieci, że opublikowałaś post/komentarz, który wskazuje na to, że możesz potrzebować pomocy. Czy możemy o tym porozmawiać?

Zapytaj:
Co sprawiło, że napisałaś/eś ten post/komentarz?
Od jak dawna odczuwasz pustkę?
Co jest dla Ciebie teraz najtrudniejsze?
Czy ktoś z Twojego otoczenia wie, jak się czujesz?

Zaakceptuj:
To ważne, że napisałaś/eś (powiedziałaś/eś) szczerze o tym, co się u Ciebie dzieje.
Zmęczenie i pustka są naturalne, jeśli zbyt długo jesteśmy sam na sam z problemami.

Zareaguj:
Chciałabym porozmawiać o tym, kto może Cię wspierać.
Myślę, że dobrze byłoby, żebyś skorzystała/ał z pomocy telefonów zaufania (ich listę znajdziesz na https://zwjr.pl/bezplatne-numery-pomocowe )

3. Jesteś rodzicem i boisz się, że Twoje dziecko dołączyło/może dołączyć do niebezpiecznego wyzwania internetowego? Porozmawiaj o tym ze swoim dzieckiem, wykorzystując zasadę 4 x Z:

Zauważ:
Słyszałam, że w sieci krąży niebezpieczne wyzwanie, zastanawiam się, czy o tym słyszałeś/aś?

Zapytaj;
Zastanawiam się, co myślisz o takich wyzwaniach?
Czy wiesz jak zareagować, jeśli zobaczyłbyś/zobaczyłabyś takie wyzwanie w sieci?

Zaakceptuj:
To ważne, że udało nam się porozmawiać na ten temat
Wyobrażam sobie, że kiedy znajdujesz takie treści w sieci, to możesz nie wiedzieć, jak na nie zareagować

Zareaguj:
Chciałabym/łbym, żebyśmy rozmawiali częściej o tym, co znajdujesz w sieci. To ważne, że udało nam się ustalić plan działania

4. Dowiedziałeś/aś się, że Twoje dziecko angażuje się w niebezpieczne wyzwania internetowe? Boisz się o to, że Twoje dziecko może być w kryzysie?

Skorzystaj z możliwości bezpłatnych konsultacji w naszym serwisie: https://zwjr.pl/konsultacje-dla-rodzicow

Telefon dla dorosłych w sprawach dzieci
→ 800 100 100 (pon-pt 12:00-15:00)
→ 800 800 602 (pon-pt 15:00-19:00)

Dzisiejszy dzień z konferencją NeuroRozwojowi 2024.
Lucky Mind

Co lubi nasz mózg? Jak i czy w ogóle warto zapamiętywać informację?

Polecam!

7 sposóbów jak uczyć się szybciej i po co to robić? | Dorota Filipiuk | TEDxLublin Czy warto jeszcze uczyć się, skoro wujek Google, ciocia Wikipedia i ich dziecko ChatGPT mają odpowiedzi na wszystko? Odpowiedź nie jest tak oczywista, jak mo...

Bo złość też jest nam potrzebna, ale musimy nauczyć się ją obsługiwać!

Halo! RODZICE NASTOLATKÓW!
Jeśli Wasze dziecko:
🔷szuka dobrej grupy rówieśniczej,
🔷potrzebuje wsparcia,
🔷przeżywa trudności w relacjach społecznych
🔷doświadcza nadmiernego smutku, stresu, lęku
🔷nie radzi sobie z silnymi emocjami

To zapraszamy do grupy TWORZYMY dla młodzieży 15 - 19 lat.

Praca w grupie pomaga budować dobre relacje, wzmocnić się i nauczyć radzić sobie ze stresem oraz rozmawiać w atmosferze poufności i życzliwości w gronie rówieśników na ważne i trudne tematy.

Mamy jeszcze ostatnie dla miejsca.
Zapraszamy również osoby z ZA

Szczegóły: https://www.sztukaspotkania.pl/oferta/dzieci-i-mlodziez/grupa-arteterapeutyczna-dla-mlodziezy-tworzymy/

🌞czekamy - może właśnie na Twoje dziecko?

Maria i Iza

Przed dołączeniem do grupy zapraszamy na 50 - minutową konsultację rodziców z dzieckiem.

_____________________________________________
📱 795 403 461
📧 [email protected]
www.sztukaspotkania.pl
IG instagram.com/sztuka.spotkania

JAK MÓWIĆ O AUTYZMIE? JĘZYK MA ZNACZENIE
➡️Bardzo często w środowiskach wykraczających poza te, gdzie dominuje głos osób autystycznych, pojawia się narracja o cierpieniu osób w spektrum.
Ten sposób świadomego lub nieświadomego opisywania autyzmu może być szczególnie dotkliwy dla osób, które nigdy nie myślały o ASC (Autism Spectrum Condition) jako czymś negatywnym. Słowo cierpienie automatycznie wartościuje i odbiera autonomię autystyczkom: bo jak można nie przejmować się swoim cierpieniem, lub być z jego powodu nawet zadowoloną?
Nie sprzeciwiamy się mówieniu o cierpieniu przez autyzm, jeśli takie słowa pochodzą od osób autystycznych. Naszą obawą jest ableistyczny obraz rzeczywistości malowany w przestrzeniach akademickich i naukowych, których przedstawiciele teoretycznie powinni wiedzieć, że forsowanie takiego przeświadczenia o autyzmie prowadzi do jego ciągłej stygmatyzacji i próby pozbycia się go, jakby był chorobą, czymś złym.
➡️Bardzo często cierpienie powoduje nie spektrum autyzmu samo w sobie, a brak odpowiednich dostosowań ze strony neurotypowego otoczenia. Narracja o “cierpieniu na autyzm” może skłaniać osoby neurotypowe do zrzucania z siebie odpowiedzialności za dobrostan (np. sensoryczny) osób autystycznych i - w zamian za to - do eliminowania naszych “trudnych zachowań”. Jeśli przyjąć, że “zmagamy się z autyzmem”, to nasze cechy powinny zostać zredukowane, a nie zrozumiane (jak ma to miejsce w Stosowanej Analizie Zachowania).
Ufając osobom wyspecjalizowanym (jak lekarki, badaczki), osoby autystyczne mogą zacząć zastanawiać się nad istotą swojego autyzmu. Czy nie powinnyśmy cierpieć, skoro wewnątrz struktur akademickich czy lekarskich dominuje taka narracja? Czy mylimy się i tak naprawdę jesteśmy nieszczęśliwe?
Może to prowadzić do wzmożonych trudności z zaakceptowaniem siebie i - paradoksalnie - stać się przyczyną cierpienia osób w spektrum.
➡️Sformułowania takie, jak: osoba cierpi na autyzm, jest dotknięta autyzmem, zmaga się z autyzmem - nie powinny padać w przestrzeni publicznej ani z ust rodziny czy opiekunów. Zamiast tego używajmy słownictwa nacechowanego neutralnie:
- osoba w spektrum autyzmu
- osoba autystyczna
- osoba z autyzmem/z ASC (Autism Spectrum Condition)
- autystka/autystyczka

Jeżeli mówimy o konkretnej osobie i nie wiemy, w jaki sposób powinniśmy ją określać - dopytajmy. Każdy ma własne preferencje.

➡️W podobny sposób odchodzimy od używania zwrotów takich, jak wysokofunkcjonujący, średniofunkcjonujący, niskofunkcjonujący. To nazewnictwo często odbierało autonomię autystykom określanym jako niskofunkcjonujący, lub zabierało dostęp do udogodnień tym określanych mianem wysokofunkcjonujących. Przyznanie komuś tych łatek było również związane z tym, jak dobrze dana osoba dopasowuje się do neurotypowych norm społecznych (mutyzm, semi-werbalność, umiejętność maskowania), jednak ze względu na różnorodność każdej osoby z ASC często było to niejednoznaczne.
Warto tutaj zacytować książkę „Autyzm bez maski" Devona Price’a: ,,Kiedy osoby neurotypowe utożsamiają funkcjonowanie z byciem osobą mniej niepełnosprawną, nie dostrzegają ogromnej, ukrytej pracy, jaką trzeba włożyć w udawanie ,,normalności”. […] osoba Autystyczna może funkcjonować w jednej lub kilku sferach życia publicznego, będąc jednocześnie niepełnosprawna w innych”; ,,[…]pozornie ,,słabo fukcjonująca” osoba Autystyczna, która nie potrafi mówić ani się ubrać, może świetnie radzić sobie w szkole lub rozwiązywać skomplikowane zadania matematyczne, jeżeli tylko zapewni się jej odpowiednie warunki”.
Warto dodać, że funkcjonowanie każdej osoby, nie tylko autystycznej, zależy od wielu czynników. Przykładowo, autysta może funkcjonować “nisko” nie z powodu spektrum, a zaburzeń współtowarzyszących (np. depresja). Tymczasem osoba w spektrum, której potrzeby są respektowane przez otoczenie, będzie funkcjonowała “wysoko”. Podział na funkcjonowanie wysokie, średnie oraz niskie jest zbyt uproszczony, stwarza pretekst do twierdzenia, że każda trudność w życiu osoby autystycznej wynika tylko i wyłącznie z jej neurotypu i - ponownie - zdejmuje odpowiedzialność za nasz dobrostan z barków otoczenia.
➡️Zgodnie z wytycznymi DSM-5 zaznaczającymi, że autyzm to spektrum, możemy mówić o potrzebach wsparcia (osoba z małymi/średnimi/dużymi potrzebami wsparcia).
Tutaj więcej informacji na ten temat: https://www.verywellhealth.com/what-are-the-three-levels-of-autism-260233

Oddanie głosu osobom w spektrum jest rozwiązaniem problemu. Zmiana sposobu, w jaki mówimy o ASC, nie jest możliwa bez udziału tych, których dotyczy ta rozmowa. Każdy ma prawo określać się w dowolny sposób. Jeżeli osoba mówi, że cierpi na autyzm/z powodu autyzmu, że swojego autyzmu nie lubi, czy też określa się jako “aspergerowiec” albo "osoba niskofunkcjonująca", należy to uszanować. Mówiąc jednak o społeczności osób autystycznych, używajmy sformułowań przytoczonych wcześniej w poście.
Spektrum autyzmu jest jednym z modeli rozwoju. Może powodować zarówno wiele cierpienia, jak i wiele radości i satysfakcji. Jesteśmy bardzo różnorodną społecznością - warto słuchać, jak o sobie mówimy!
Zapraszamy do obejrzenia materiału z kanału Ambitious about Autism, który linkujemy w komentarzu.