Edukator - Trener Magdalena Niżnik

Są chwile, gdy wszystko wydaje się rozsypywać. Plany tracą sens, pewność znika, a codzienność staje się cięższa, niż chcielibyśmy przyznać.

W takich momentach często mówi się, że nadzieja umiera ostatnia. I chyba właśnie dlatego warto się jej trzymać — nawet wtedy, gdy jest tylko małą iskrą wśród ciemności.

Ale zanim nadejdzie nadzieja, często pojawia się coś jeszcze: wdzięczność. Za ludzi, którzy zostali. Za dobre słowo. Za kolejny poranek. Za siłę, której w sobie nie dostrzegaliśmy.

Wdzięczność pomaga zauważyć, że choć nie wszystko układa się tak, jak chcemy, wciąż jest coś, na czym można się oprzeć. A z tego rodzi się nadzieja — cicha, niepozorna, ale wystarczająco silna, by prowadzić nas dalej.

Wyobrażam sobie nadzieję jak małą łódkę przywiązaną do pomostu. Czeka cierpliwie na swój moment. Czasem fale są zbyt wysokie, czasem wiatr wieje w złą stronę, a czasem brakuje nam odwagi, by odbić od brzegu. Jednak łódka wciąż tam jest. Gotowa wypłynąć, gdy tylko znów uwierzymy, że za horyzontem czeka spokojniejsza woda.

Nawet kiedy życie się wali, nie wszystko jest stracone. Czasem wystarczy jeden powód do wdzięczności, by odnaleźć kolejny powód do wiary, że jeszcze będzie dobrze.

„Mam nadzieję, że usnę przed Tobą
Nie chcę nawet wiedzieć jak bez Ciebie można żyć. Mam nadzieję, że usnę przed Tobą
Choć sekundę wcześniej serce moje niech przestanie bić(…)”

https://youtu.be/aPeuihNJljk?si=2XcN8eCPaD_lpu8V

Idą zmiany, ale zanim nadejdą….

Nie każdy idzie przez życie z rozmachem. Są ludzie, po których trudno oczekiwać wielkich słów, wielkich gestów czy wielkich czynów. „Mali ludzie” często próbują zgasić to, czego sami nie potrafią unieść.

Ale wytrwałość nie rodzi się wśród oklasków — rodzi się właśnie wtedy, gdy mimo wszystko dalej robisz swoje.

Było Minęło — nie wszystko trwa, nie każdy zostaje. Czas pokazuje prawdę o ludziach szybciej niż słowa.

Dlatego warto zostać sobą. Robić dobro po cichu. Nie udowadniać na siłę swojej wartości tym, którzy i tak jej nie dostrzegą.

Bo ci, którzy mają zauważyć — zauważą. Nawet drobne gesty. Nawet milczenie.
I to właśnie oni są warci naszej energii.♥️🍀

(…)”słońce wyjdzie mimo największych burz
było minęło spójrz”

Anna Wyszkoni - "Było minęło" (Studio im. Czesława Niemena // Polskie Radio Koszalin) Artystka w studiu koncertowo-nagraniowym zaśpiewała swoje największe przeboje.

Niech te Święta Wielkanocne będą dla Ciebie momentem prawdziwego zatrzymania — nie tylko w kalendarzu, ale przede wszystkim w sobie.

To czas, który symbolizuje odradzanie. I choć często myślimy o nim w kategoriach tradycji, spróbuj spojrzeć głębiej: jako na zaproszenie do łagodnego powrotu do siebie. Do swoich zasobów, do swojej siły, ale też do swojej wrażliwości — tej, która nie jest słabością, lecz drogowskazem.

Jeśli ostatnie miesiące były dla Ciebie trudne, pełne napięcia lub zmęczenia — pozwól sobie teraz na regenerację. Nie musisz „zasłużyć” na odpoczynek. Masz do niego prawo.

Z perspektywy zmiany i rozwoju pamiętaj:
to, co w Tobie kruche, może stać się początkiem czegoś nowego. To, co trudne — nie definiuje Cię, ale może Cię wiele nauczyć.

Życzę Ci:
spokoju, który nie zależy od okoliczności,
odwagi, by czuć — bez oceniania,
i siły, by iść dalej — w swoim tempie, nie cudzym.
Niech ta Wielkanoc będzie dla Ciebie nie tylko świętem, ale procesem — cichym, ale prawdziwym.

Jesteś w drodze. I to wystarczy 🐇🐣

https://youtu.be/Kwg2967oCoI?si=P8acBbFavKdAlZLC

Życie to wieczna droga…
Ostatni czas to trudny czas….

Wiele zrealizowanych projektów w ciszy bez rozgłosu…w czekaniu ….a może w tęsknocie…

– …Czekać. Czy to to samo, co tęsknić?…
Nie. Dla mnie nie. Przy czekaniu nie budzę się o 5 rano, rezygnując z najlepszych snów. Nie przychodzę także z tego powodu już przed 7 do biura. Przy czekaniu mleko nie traci dla mnie smaku. Przy tęsknocie tak”

„Pracuj ciężko w ciszy niech sukces robi hałas…

Sukces nie jest ostateczny, porażka nie jest śmiertelna: liczy się odwaga, by kontynuować".

̇ycie

🪂🪂🪂🪂🪂🪂

Czasem ten mały smutek próbuje mnie dogonić. Pojawia się cicho, bez zapowiedzi, jakby chciał sprawdzić, czy jeszcze potrafi namieszać.

Ale ja już wiem, gdzie mam swój spadochron.
Jest nim mój syn. Jego obecność, jego śmiech, jego „mamo” wypowiedziane w najzwyklejszej chwili.
I jest nim moje stabilne, poukładane życie — zbudowane kawałek po kawałku, często na przekór temu, co bolało.

Nie uciekam od emocji, ale nie pozwalam im ściągać mnie w dół.
Bo kiedy robi się ciężko, wiem, że mam gdzie lądować.
Bezpiecznie.
Świadomie.
Na własnych zasadach.
Bo miłość i spokój są silniejsze.

🪂🪂🪂🪂🪂🪂
🤘🤘🤘🤘🤘🤘

https://youtu.be/k_vW0UzQasA?si=JK7aWe7crkrQY6ga

Najlepsze co można zrobić dla siebie na grudniowy czas to być sobą!

Ci co mają Ciebie dostrzec i docenić zrobią to, a całą resztę traktuj jak tło.

Uwierz w siebie i w to, że możesz… a staną się cuda…

I jeszcze ….

„Byłam inna od zawsze i wreszcie przestałam się tego wstydzić.
Nie boję się prawdy.
Nie boję się szczerości, która czasem piecze bardziej niż kłamstwo.
Nie boję się mówić głośno tego, co inni połykają ze strachu, że ktoś ich nie zaakceptuje.

Nie noszę na sobie lukru, masek ani metek, które mają mnie ulepszać.
Noszę siebie w całości. Z ranami, z siłą, z sercem, które już nie raz pękło, ale nadal potrafi kochać.

Nie boję się stać samotnie, jeśli to oznacza stać prawdziwie.
Nie boję się pokazać światu, kim jestem, nawet jeśli świat czasem mówi, że powinnam być kimś innym.

I wiesz co?
Nigdy nie będę wersją, która mieści się w czyichś oczekiwaniach.
Nigdy nie będę mniejsza, cichsza, słabsza, tylko po to, by ktoś poczuł się wygodnie przy mojej obecności.

A jeśli moja prawda, moja siła, mój blask kogoś uwiera…
to proszę
zejdź z mojego światła.
Bo ja już nie gaszę siebie dla nikogo….”

„Dom jest tam, gdzie czujesz się jak w domu…

Każdy związek jest domem, do którego klucze znajdują się w rękach mieszkańców.

Gdy pokochsz miejsce, które nazwiesz domem, staje się ono czymś więcej niż czterema ścianami, w których zamknięta jest twoja historia, ale i marzenia na przyszłość.
To azyl, ostoja, jedyny stały, jasny punkt w zmieniającej się ciągle rzeczywistości.
Miejsce, w którym się chronisz, gdy świat dookoła i twoje życie nagle się rozsypią, do którego wracasz z rosnącą w sercu radością i tęsknotą, wreszcie z nadzieją, że tam czeka cię bezpieczna przystań.

Mieć miejsce, do którego się wraca, to mieć dom. Mieć osobę, którą się kocha, to mieć rodzinę. Mieć obie te rzeczy to prawdziwe błogosławieństwo.”

♥️♥️♥️♥️♥️

„Wszystko co masz zniknie… wszystko co dasz zostanie…

To nie dobrobyt czyni nas szczęśliwymi, lecz dobroć i sposób widzenia własnego życia. I jedno, i drugie zawsze zależy od nas samych: człowiek zawsze może być szczęśliwy, jeśli tylko tego zechce, i nikt nie jest w stanie mu przeszkodzić….

Nie liczy się to ile posiadasz, ale ile dajesz innym i jak się z nimi dzielisz"

https://www.instagram.com/reel/DQklCMqiGMw/?igsh=ajU2dWdmcDk0c2Z4

#zaduszki #wspomnieniezmarłych #archaniołborek #snezacheusz