Mobilna Akademia Umysłu przy ZSO nr 1 w Tarnowie

19/06/2026

19/06/2026

PODRÓŻ DO WERSJI SIEBIE,
KTÓREJ WCZEŚNIEJ SIĘ NIE ZNAŁO

Dzielimy się efektami projektu Erasmus+

„Nauka nigdy nie wyczerpuje umysłu” – te słowa Leonarda da Vinci przywitały uczestników konferencji podsumowującej projekt Erasmus+ „Mobilna Akademia Umysłu”.

Nie była to jednak zwykła konferencja o zagranicznym wyjeździe. Była to opowieść o odkrywaniu własnej odwagi, samodzielności, elastyczności i gotowości do działania wtedy, gdy zaczyna się prawdziwe życie.

Erasmus+ nie kończy się w chwili powrotu do kraju. Jego sens polega na tym, by doświadczenie nie zostało zamknięte w walizce ani w folderze ze zdjęciami. Dlatego podczas konferencji dzieliliśmy się z całą społecznością szkolną tym, co przywieźliśmy z Portugalii: wiedzą, energią, refleksją, nowymi kompetencjami i historiami, które zostają w pamięci na długo.

Symbolicznym patronem programu Erasmus+ jest Erazm z Rotterdamu – renesansowy humanista, który już w XV wieku pokazywał, że wiedza nie zna granic. Sam podróżował po Europie, szukając rozmów, idei i ludzi. Gdyby żył dzisiaj, byłby pierwszym, który spakowałby plecak i ruszył w podróż z naszą „Mobilną Akademią Umysłu”.

Podczas konferencji uczennice zaprezentowały swój projekt i pokazały rówieśnikom, że prawdziwy rozwój rzadko zaczyna się wtedy, gdy wszystko idzie zgodnie z planem. Rozwijamy się wtedy, gdy opuszczamy, to co znane.

W takich chwilach trzeba zaufać sobie, zespołowi i temu, czego nauczyło się wcześniej. I właśnie o tym była ta konferencja: o tym, że strach i niepewność nie muszą zatrzymywać. Czasem są po prostu pierwszym krokiem do rozpostarcia skrzydeł.

Uczestnicy konferencji dowiedzieli się również, czym są Cztery Filary Edukacji:
uczyć się, by wiedzieć;
uczyć się, by działać;
uczyć się, by być;
uczyć się, by być razem.

Uczennice pokazały je przez własne doświadczenia z mobilności w Portugalii: przez rozmowy z rówieśnikami, wspólne rozwiązywanie problemów, poruszanie się po obcych miastach, przełamywanie lęku językowego, pracę projektową i codzienne sytuacje, w których trzeba było wykazać się samodzielnością, odpowiedzialnością oraz współpracą.

Najlepszym podsumowaniem naszej misji dzielenia się doświadczeniem są słowa Czesława Miłosza z tomu To:

„Jakbyśmy byli posłani, by wchłonąć jak najwięcej –
barw, smaków, dźwięków, zapachów,
doświadczyć wszystkiego, co jest udziałem człowieka,
przemienić co doznane w czarodziejski rejestr
i zanieść tam, skąd przyszedłem”.

Z Portugalii wróciliśmy właśnie z takim „czarodziejskim rejestrem”: pełnym smaków, zapachów, obrazów, spotkań, nowych kompetencji, cyfrowych umiejętności i doświadczeń, które trudno zmieścić w zwykłym sprawozdaniu.

Nie zostawiamy go jednak tylko dla siebie. Zanosimy go dalej: do sal lekcyjnych, na szkolne korytarze, do rozmów z uczniami i nauczycielami.

Dzielimy się tym, co przeżyliśmy, aby inspirować kolejnych uczniów do odwagi, samodzielności i wiary w to, że rozwój naprawdę zaczyna się wtedy, gdy odważymy się zrobić pierwszy krok.

17/06/2026

„Dobrze.”
„Źle.”
„Postaraj się bardziej.”

Czy taka informacja zwrotna naprawdę pomaga się rozwijać?

Badania pokazują, że jedną z najskuteczniejszych strategii wpływających na osiągnięcia uczniów jest właśnie jakościowa informacja zwrotna. John Hattie w swoich analizach podkreśla, że nie chodzi o samo ocenianie, ale o wskazanie uczniowi, co zrobił dobrze, nad czym powinien jeszcze popracować i jaki powinien być jego kolejny krok.

Podczas szkolenia dla nauczycieli rozmawialiśmy o tym, jak zamieniać ocenianie w proces uczenia się.

Jednym z omawianych narzędzi była „metoda kanapki”:
🥪 docenienie tego, co zostało wykonane dobrze,
🥪 wskazanie obszaru do poprawy,
🥪 zachęta do dalszego działania.

Bo skuteczna informacja zwrotna nie kończy nauki. Ona ją uruchamia.

15/06/2026

Saudade – słowo, które trudno przetłumaczyć na język polski czy jakikolwiek inny.

Tęsknota. Wdzięczność. Wspomnienie czegoś, co było ważne i do czego chciałoby się jeszcze wrócić.

Jednym z takich wspomnień jest właścicielka niewielkiej restauracji, którą odwiedziłyśmy podczas naszej mobilności Erasmus+.

Kiedy dowiedziała się, że marzymy o naleśnikach, postanowiła przygotować je specjalnie dla naszej grupy, mimo że nie było ich w menu. To był drobny gest, który pokazał nam coś bardzo ważnego: Erasmus+ to przede wszystkim spotkania z ludźmi.

Dziś z uśmiechem wspominamy Portugalię. I tęsknimy także za tą restauracją oraz jej właścicielką.

Bo z podróży naprawdę przywozimy nie to, co zobaczyliśmy, lecz tych, którzy na chwilę stali się częścią naszej drogi.

I może właśnie to jest najpiękniejszy wymiar programu Erasmus+.

15/06/2026

Kolejne dni. Nowe miejsca. Jeszcze więcej doświadczeń.

Jan Amos Komeński pisał, że najlepszą szkołą jest sam świat. Wędrując ulicami Lizbony, odkrywałyśmy miejsca związane z wielkimi portugalskimi odkryciami geograficznymi. Była to nie tylko lekcja historii, ale także okazja do rozmowy o odwadze, ciekawości świata i gotowości do wychodzenia poza to, co znane.

Szczególne miejsce w naszych działaniach zajmował także temat równowagi między światem cyfrowym a rzeczywistym. W czasach, gdy tak wiele relacji przenosi się do sieci, mogłyśmy przekonać się, jak dużą wartość mają bezpośrednie rozmowy, wspólne przeżycia i czas spędzony razem. Czasami najlepszym sposobem na poznanie świata jest po prostu odłożenie telefonu i rozejrzenie się wokół.

Kolejne doświadczenia przyniosły Aveiro i Costa Nova. Obserwując ocean, przyrodę i nadmorski krajobraz, zastanawiałyśmy się nad rolą człowieka w środowisku oraz nad tym, jak nasze codzienne decyzje wpływają na świat wokół nas. Był to czas uważnej obserwacji, ale również rozmów o odpowiedzialności za naturę, ochronie oceanów i śladach, jakie pozostawiamy po sobie.

Pracowałyśmy również nad projektem „Droga Kompetencji”. Uczennice uzupełniały kolejne stacje, zapisując doświadczenia, obserwacje i umiejętności zdobywane podczas mobilności. Inspiracją była dla nas także portugalska edukacja: wychodzenie poza mury szkoły, uczenie się przez działanie, obserwację, rozmowę i pracę projektową. To właśnie dzięki takiemu podejściu kolejne miejsca stawały się nie tylko punktami programu, ale przestrzenią realnego uczenia się.

Powstała w ten sposób wizualna opowieść o współpracy, komunikacji, otwartości międzykulturowej, trosce o środowisko, samodzielności, dobrostanie i uczeniu się poprzez doświadczenie. Projekt rósł razem z nami – dzień po dniu.

Miałyśmy również okazję uczestniczyć w kameralnym koncercie fado w malowniczym domu położonym na jednym ze wzgórz miasta. Było to spotkanie z kulturą Portugalii w jej najbardziej autentycznej odsłonie. W muzyce i tekstach fado powracało pojęcie „saudade” – trudne do jednoznacznego przetłumaczenia słowo oznaczające tęsknotę, refleksję, zatrzymanie się i dostrzeganie piękna chwili. To właśnie ono towarzyszyło nam podczas wielu momentów tej mobilności.

Ostatnie chwile mobilności były okazją do podsumowań i wręczenia certyfikatów potwierdzających udział w projekcie. Był to moment refleksji nad przebytą drogą i wszystkim, czego nauczyłyśmy się podczas wspólnie spędzonego tygodnia.

Na zakończenie los przygotował jeszcze jedną niespodziankę. W samolocie podczas podróży powrotnej miałyśmy okazję spotkać polskich skoczków narciarskich. To nieoczekiwane spotkanie stało się miłym zwieńczeniem całej mobilności i kolejnym wspomnieniem, które na długo pozostanie w naszej pamięci.

Wracamy z Portugalii bogatsze nie tylko o zdjęcia i wspomnienia. Wracamy z nowymi doświadczeniami, większą pewnością siebie i przekonaniem, że świat warto poznawać nie tylko przez ekran, ale przede wszystkim poprzez spotkania, rozmowy i wspólnie przeżyte chwile.

Bo każda podróż kiedyś się kończy, ale ślady, które pozostawia w człowieku, zostają na długo.

10/06/2026

Trzy dni. Trzy miejsca. Wiele doświadczeń.

Nasza portugalska mobilność rozpoczęła się w Barcelos – mieście spotkań, rozmów i pierwszych wspólnych doświadczeń.

W szkole partnerskiej poznaliśmy portugalskich uczniów, zaprezentowaliśmy nasze miasto i szkołę oraz przekonaliśmy się, że mimo różnych języków i kultur młodzi ludzie mają podobne marzenia, zainteresowania i wyzwania.

Szczególnym symbolem tego dnia stała się dla nas rzeźba dłoni przypominająca, że każda współpraca, każde działanie i każda zmiana zaczyna się od człowieka.

Kolejny dzień spędziliśmy w Porto.

Odkrywając historię miasta, jego architekturę i kulturę, zastanawialiśmy się również nad tym, jak podróżować odpowiedzialnie. Rozmawialiśmy o zrównoważonej turystyce i o tym, jak zachować balans między odkrywaniem nowych miejsc a troską o ich dziedzictwo oraz środowisko naturalne.

Trzeciego dnia wyruszyliśmy fragmentem szlaku św. Jakuba.

Spacer wśród przyrody był okazją do obserwacji lokalnej flory. Był to również czas refleksji nad drogą, którą każdy z nas pokonuje – nie tylko podczas podróży, ale także w codziennym życiu.

„Saudade”- to słowo oznacza refleksyjność, zatrzymanie się, dostrzeganie piękna chwili i więzi z miejscem. Podczas naszego spaceru przekonaliśmy się, że przyroda może być nie tylko miejscem nauki, ale także przestrzenią, w której łatwiej usłyszeć własne myśli.

Właśnie dlatego tak ważne jest, aby korzystać z jej piękna odpowiedzialnie — z szacunkiem i świadomością, że każdy nasz ślad ma znaczenie.

W ciągu tych trzech dni poznawaliśmy nowe miejsca, ale przede wszystkim uczyliśmy się patrzeć uważniej.

Na ludzi.
Na przyrodę.
Na kulturę.
I na samych siebie.