Logos Studio - terapia logopedyczna

❤️ Czy Twoje dziecko wie, że jest dla Ciebie ważne?
❤️ Co lubicie razem robić, co w nim cenisz?
❤️ Czy Twoje dziecko wie, że cieszysz się, że JEST? Tak po prostu?
Zachęcamy Was - rodzice do napisania listu do Waszych dzieci z okazji walentynek.
Najlepsze co możecie dać swojemu dziecku, to świadomość, że jest kochane i ważne. Warto wykorzystać do tego każdą okazję!

Masz za sobą trudny dzień z dzieckiem, pełen kłótni, płaczu i krzyku? Założę się, że marzy Ci się, aby kolejny był inny…

Wielu rodziców, z którymi pracuję, mówi mi, że po takim ciężkim dniu wieczorem oczekują od dziecka przeprosin. Pod koniec dnia wracają do wszystkich trudnych sytuacji aby wytłumaczyć dziecku, dlaczego postąpiło źle. Ustalają nowe konsekwencje na wypadek powtórzenia się problemu. Niejednokrotnie świadomie odmawiają dziecku przytulenia czy całusa na dobranoc, aby zrozumiało, że nie ma ich przyzwolenia na nieodpowiednie zachowania.

Być może też Ci się zdarza tak postąpić. I być może jest Ci w takich momentach przykro, ale wierzysz, że robisz to dla dobra dziecka.

Ale jeśli naprawdę chcesz, aby Wasz następny dzień był lepszy, namawiam Cię do spróbowania czegoś innego.

Daj swojemu dziecku wieczorem odczuć, że choćby nie wiem co się wydarzyło mijającego dnia, kochasz je i akceptujesz takie, jakim jest.

Pobądź z nim bez żadnych oczekiwań.

Nie wracaj do złych rzeczy, które się między Wami zadziały.

Powiedz dziecku o tym, co mu się dzisiaj udało. Czym Cię zachwyciło. Z czego może być dumne.

Nie wierzysz, że to coś zmieni? Podejdź do tego z ciekawością i otwartością, zrób to i obserwuj, co się wydarzy. Przecież gdyby tamte metody działały, problem przestałby istnieć…

To piękne i mądre słowa, ale jak to zrobić???
Jak zachować ten spokój?
Nie krzyczeć?
Nie wygłaszać kazań?
Nie mówić przykrych rzeczy
Nie tracić nad sobą kontroli?

Od lat wspieram rodziców w trudnościach wychowawczych
I wiem, że najtrudniejsza rzecz to właśnie zachowanie spokoju w obliczu emocjonalnego sztormu dziecka 🌊🌊🌊

Ale to jest możliwe. Ty też możesz nauczyć się ze spokojem, wrażliwością i troską
reagować na najtrudniejsze zachowania Twojego dziecka i dawać mu wsparcie,
a nie dołączać do jego chaosu. Możesz zerwać z rodzicielstwem na autopilocie i świadomie kierować swoimi wyborami.

Zapraszam Cię na spotkanie online „Dlaczego robię to, co robię”
na którym dowiesz się, dlaczego tak ciężko jest nam w podbramkowych rodzicielskich sytuacjach
i jak zmienić schematy swojego postępowania aby stać się dla Twojego dziecka oazą spokoju i wsparcia.

💻 Widzimy się w piątek 19 listopada o 20:00!

Szczegóły w opisie wydarzenia: https://bit.ly/3knWO10

Chodzenie za rączki vs chodzenie samodzielne
Proszę zwrócić uwagę, jak inaczej układają się wszystkie części ciała dziecka, kiedy jest prowadzone za rączki: barki uniesione i cofnięte, głowa odgięta do tyłu, kręgosłup wygięty w łuk, klatka piersiowa i brzuszek wypchnięte do przodu, nogi szerzej rozstawione, stopa wyżej uniesiona (nie opiera się na pięcie, jak u dziecka chodzącego samodzielnie). I jeszcze wzrok zwrócony do góry zamiast do przodu.
Wielu rodziców myśli, że pomaga w ten sposób dziecku w nauce samodzielnego chodzenia. Prawda jednak jest dokładnie odwrotna: w ten sposób uczy się dziecko złych nawyków ruchowych i obniża jego sprawność lokomocyjną.
Na terapię INPP często trafiają dzieci, które mają trudności w równowadze i koordynacji. Niekiedy są to dzieci, którym rodzice wzmocnili nieprawidłowe nawyki ruchowe przez próbę pomocy podczas nauki przemieszczania się na dwóch nogach.
Aby dziecko mogło sprawnie dojść do etapu chodzenia, musi prawidłowo przejść przez wcześniejsze etapy rozwoju ruchowego na plecach i na brzuchu, a później w siedzeniu i w pozycji czworaczej. W tym okresie wyhamowywane są odruchy pierwotne i rozwijają się odruchy posturalne, dzięki którym późniejsza sprawność ruchowa jest dobrze skoordynowana i automatyczna.
Przypominamy to, co pisaliśmy już wielokrotnie:
KAŻDY ETAP ROZWOJU JEST WSPIERANY PRZEZ POPRZEDNI I PRZYCZYNIA SIĘ DO NASTĘPNEGO.

Chcesz wiedzieć więcej o rozwoju neuromotorycznym dziecka i jego wpływie na funkcjonowanie dziecka w okresie szkolnym zapisz się na Roczne szkolenie INPP dla terapeutów:
http://inpp.pl/roczne_dla_terapeutow_20212022-197.html

Czy znasz to uczucie frustracji, kiedy coś tłumaczysz swojemu dziecku, zwracasz mu uwagę, że źle robi, stosujesz konsekwencje, a efektu brak? 🤷🏼‍♀️

Zaczynasz wtedy myśleć, że Twoja pociecha robi Ci na złość, że Cię nie szanuje, albo, że już taka jest i nic tego nie zmieni…

Pojawiają się też w Twojej głowie krytyczne osądy na temat siebie jako rodzica – że jesteś złą mamą/ złym tatą, że radzisz sobie gorzej, niż inni, że nie nadajesz się do tej roli. 🙍🏻

Tymczasem jedyny wiosek, który można wysnuć z sytuacji, w której Twoje działania nie prowadzą do zmiany zachowania Twojego dziecka, jest taki, że należy spróbować czegoś nowego.

KAŻDE zachowanie ma sens z punktu widzenia osoby, która się w nie angażuje. Chociaż czasem z boku może się to wydawać kompletnie nieracjonalne.

W swojej praktyce terapeutycznej pomagam rodzicom zrozumieć trudne zachowania swoich dzieci i nazwać potrzeby, które za nimi stoją. Podczas indywidualnych konsultacji analizujemy, co się wydarza, zanim dojdzie do kryzysowej sytuacji, jaki ma ona przebieg i jak na nią reaguje rodzic, oraz jak wyglądają interakcje rodzic-dziecko między tymi trudnymi chwilami.

To pozwala nam postawić hipotezę o tym, co swoim zachowaniem chce zakomunikować dziecko. Dzięki temu możemy ustalić, jak w elastyczny i współczujący sposób na nie reagować, aby wspierać regulację emocjonalną, kompetencje społeczne i samodzielność dziecka, oraz jak każdego dnia rozwijać te umiejętności u dziecka w sposób proaktywny, a nie jedynie w reakcji na kryzysowe sytuacje.

Jeśli doświadczasz utknięcia w rodzicielskiej rzeczywistości a znane Ci sposoby nie działają, warto zmienić strategię!
Mogę Ci w tym pomóc - chcesz się dowiedzieć, jak? Mam dla Ciebie super wiadomość! 🔥🔥🔥

W najbliższych dniach udostępniam 10 bezpłatnych konsultacji! Chcesz wiedzieć, jak się ze mną pracuje? Na czym polegają moje metody pracy? Jaka jestem w bezpośredniej rozmowie, co mogłabym zaproponować w Twojej konkretnej sytuacji i jakich efektów możesz się spodziewać?

Umów się ze mną na rozmowę telefoniczną w najbliższych dniach i zdecyduj, czy praca indywidualna ze mną to coś dla Ciebie. Zapraszam serdecznie! ❤️❤️❤️

Zapisz się klikając w link pod grafiką! 👇

Mój tata ma 42 lata i ciągle coś ode mnie chce. Sprzątnij pokój, lekcje odrobione, kończ już tę grę. Mówię do niego, a on mnie nie słucha. Czy to rozwojowe? Czy to minie?

Moja mama ma 38 lat. Kiedy wkręci się w jakąś książkę, to nic jej nie interesuje. Można do niej mówić i mówić i nic, zero reakcji. Próbowałem i tak i siak i nic nie działa! Ściana, nic nie słyszy. Oczywiście nie do końca, bo jak zaczynamy się z siostrą kłócić, to słuch ma doskonały. Albo jak wyciągamy lody z lodówki to z końca domu nawet usłyszy. Już nie wiem jak mam do niej dotrzeć?

Moi rodzice są strasznie uparci, jak mają jakiś swój pomysł to nie ma przeproś. Ostatnio uparli się na sprzątanie w sobotę, ma być tak jak oni chcą i koniec kropka. Mówię im, że ja nie chcę, że chcę po swojemu, a oni nie. Ma być tak, jak oni sobie wymyślili. A spróbuj zrobić coś inaczej! Zaraz afera! Nie wiem jak oni sobie poradzą w prawdziwym świecie, przecież tam nikt nie będzie się dawał tak ustawiać.

Babcia z dziadkiem to osobny temat. Dziadek ma całą kolekcję śrubek, nazywam je gratami, to się wścieka. Mówię, że zawalają miejsce, to mówi, że to jego skarby. Ostatnio powiedziałem, że jak nie sprzątnie to mu powyrzucam, to coś mówił, że jestem pyskaty i jakieś tam. Kto to słyszał, żeby dziadkowie za moich czasów tak mówili do dzieci?

O babci nie będę się rozpisywać, siedzi tylko przed tymi serialami, pewnie nawet nie ma pojęcia jak to psuje mózg i ogranicza jej słownictwo. Poszłaby się pobawić z koleżankami, poszukałaby zabawek bez prądu, a nie tylko ekran i ekran.

Z moją sąsiadką też nie jest najlepiej. Mówię do niej "tiu tiu tiu babuszka, a kto jest taki słodki, no kto?". A ta nic, tylko robi się czerwona. Jak mówię, żeby nie była taka dzika, bo ją pan zabierze, to coś mówi, że jestem niewychowany i inne epitety. Czy już czas na psychologa?

***

Ciekawe o czym pisałyby dzieci, gdyby założyć im forum wsparcia w codzienności z rodzicami? ;)

tekst: Anita Janeczek-Romanowska

zdjęcie: Studio Bermix, unsplash

Dzieci kochają prezenty 🎁🧸🎈i mają z nich wiele radości. Ale pamiętaj, że najpiękniejsze, co możesz im dać - każdego dnia, bez okazji, i nie wydając pieniędzy - to Twoja pełna zainteresowania, czułości i akceptacji obecność w ich życiu. To prezenty, które dają prawdziwe szczęście.

https://www.youtube.com/watch?v=KVy2nxT_mVc&feature=share

Autyzm Cyfrowy | Wpływ telefonu na mózg 0:00 Ile danych przetwarzasz? 1:31 Human Connectome Project 3:33 3 tryby 3:39 Sieć wykonawcza 3:59 Sieć domyślna 4:39 Sieć istotności 5:05 Co się dzieje gdy ...