23/11/2025
👉Wspieranie edukacyjne i terapeutyczne dziecka neuroróżnorodnego to jak jazda po lodzie, która wymaga szczególnych zasad: płynności, ostrożności i przewidywania.
👉Elementy techniki „jazdy”, czyli dostosowań w naszej szkole to:
💙Ruszamy z miejsca delikatnie z wyczuciem – akceptujemy, że należy dać uczniowi czas na adaptację, co powoduje, że nie oceniamy trudnych początków. W tym czasie skupiamy się na budowaniu relacji.
💙Unikamy gwałtownego dodawania gazu – prowadzimy systematyczną naukę i terapię dostosowując jej czas i bodźce do możliwości ucznia,
💙Hamujemy z wyprzedzeniem – w przypadku pracy z trudnymi zachowania przewidujemy ich powstawanie i przekierowujemy zainteresowanie ucznia na inne aktywności, a kiedy „jazdy” nie da się już zatrzymać, to wspieramy z troską i wyczuciem aż do wyciszenia.
💙Na szklaku naszej terapii napotykamy zjazdy i podjazdy. Kiedy idzie z górki spodziewamy się też podjazdu pod górkę. Wszystkie wzloty i upadki to droga do posiadania przez naszych uczniów większych umiejętności i wiedzy i kompetencji społecznych,
💙Kiedy w trakcie podjazdu pod górę zatrzymamy się, to ponowne ruszenie wydaje się być trudne. Pod górkę dziecko samo nie ruszy. Potrzebuje wspierającego grona nauczycieli i dużo cierpliwości.
💙Zjeżdżając z górki, czyli wtedy kiedy efekty edukacji i terapii nas terapeutów wprowadzają w stan euforii i zadowolenia, kiedy jesteśmy dumni z naszych uczniów niech nie zwiodą najlepszych. Na drodze przed nami będzie czas na „stop” i „stój”. I tylko ten kto pracuje w neuroróżnorodności wie, że tak jest, może być lub będzie.
👉Przydatne dodatkowe wskazówki:
💙Przewidywanie: Obserwujemy ścieżkę edukacji i terapii, by zauważyć zakłócenia, które pozwalają nam reagować z wyprzedzeniem.
💙Właściwy stan „techniczny” zdrowia – ile to już razy rodzice nam dziękowali za czujność w sprawach od drobnych infekcji ucha do znacznych objawów pogarszającego się zdrowia wymagającego hospitalizacji. Chore zęby, chory brzuch, bóle głowy skrywają się często pod płaszczem trudnych zachowań i agresji.
💙W stanie poślizgu, czyli kiedy emocje wymknęły się spod kontroli (tak, z tym również na co dzień się spotykamy w szkole), zachowujemy spokój i z wyczuciem i szacunkiem dla dziecka dalej ćwiczymy wyjście z tego poślizgu w miejscach do tego przeznaczonych (kąciki wyciszenia, sala do integracji sensorycznej, gabinety terapii). I ćwiczymy to dalej i dalej, aż do skutku.
📩 Dołącz do nas ➡️ https://spspektrum.pl/