Lucanus Justyna Soska

16/07/2026

Pękam z dumy! Od kwietnia prowadzę intensywną inwentaryzację dzikich zapylaczy na rodzinnym ogrodzie i nie mogę wyjść z podziwu, że na 16 arach w mieście może być taka różnorodność! Wystarczy uważniej przechodzić, patrzeć pod nogi, chwilę postać i poobserwować.

Najczęściej stoję z aparatem i powtarzam: „niesamowite…”, albo „ale jaja…”. Coś co kiedyś umykało mojej uwadze, teraz stanęło przede mną otworem i wprawia mnie w ciągłe osłupienie. Co tam się nie dzieje w tym mikroświecie: rabunki, gwałty, brutalne przeganianie intruzów i walka o terytorium, polowania, małe pszczele dramaty…

Oczywiście te 16 arów to nie nisko skoszony trawnik i beton, tylko szał kwiatowy praktycznie od lutego, kiedy zakwitają pierwsze ranniki, aż po późną jesień z astrami i chryzantemami. Swoista taśma pokarmowa dla dzikich zapylaczy przez cały sezon. To działa!

A zapylacze w naszym otoczeniu to nie tylko pszczoły miodne hodowane w pasiekach, ale przede wszystkim dzikie samotne pszczoły (których w naszym kraju mamy ponad 490 gatunków!), także trzmiele (które też należą do rodziny pszczołowatych), osy (nie tylko osa pospolita, ale i np. klecanki czy bolnice), bzygi, motyle dzienne i nocne, „zwykłe” muchy, czy chrząszcze.

Dbajmy o cenne siedliska i ich dzikich mieszkańców! Zobaczcie jacy są piękni i różnorodni…

A ogrodem zarządza głównie tata i ręce ma zawsze pełne roboty : ))

Oznaczenia pszczół: Justyna Kierat
Oznaczenia innych zapylaczy dzięki ekspertom ze społeczności iNaturalist.

12/07/2026

07/07/2026

Tegoroczny wolontariat w projekcie LIFE Apollo2020🦋

08/06/2026

Filia nr 30 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Katowicach Bardzo dziękuję za zaproszenie do Biblioteki i miły czas spędzony z dziećmi na ptasich warsztatach🌷🐦🦉

31/05/2026

27/05/2026

Podobno gdy znajdzie się niebieskie piórko ze skrzydła sójki, to będzie się miało szczęście…🪶
Ja bym to jednak ujęła inaczej: trzeba mieć dużo szczęścia, żeby znaleźć takie piórko.😃 Tak zawsze sądziłam.
No dobrze. To jak zatem nazwać sytuację, gdy znajdzie się 21 takich piórek…? Z resztą pożartej sójki?
I co ja teraz mam zrobić z taką ilością szczęścia???
🪶🪶🪶
Nie wiem czy wiecie, że to piękne niebieskie zabarwienie piórek sójczych to nie efekt zawartości w nich niebieskiego pigmentu. To barwa strukturalna, powstająca gdy światło pada na złożoną strukturę pióra, a poszczególne długości fal światła są przez nią albo pochłaniane, albo odbijane. W tym przypadku, do naszego oka dociera przede wszystkim wiązka światła o długości fali odpowiadającej kolorowi niebieskiemu. To właśnie sprawia, że sójcze pióro wydaje nam się niebieskie.

Takie rzeczy to tylko w Puszczy Białowieskiej... ☺️
🌳🌳🌳
kwiecień 2026

04/05/2026

Moje miłe przyrodnicze spotkania w Gminie Izabelin dobiegły końca. Zobaczcie podsumowanie projektu realizowanego przez Stowarzyszenie Ochrony Sów.

Stowarzyszenie Ochrony Sów, Owl Conservation Association. Nasze działania to monitoring sów, obrączkowanie, ochrona czynna gatunków, edukacja przyrodnicza

11/04/2026

Moja przedzielna grupa tropicieli młodszych i starszych 💪 na środowym spacerze ornitologicznym nad Zbiornikiem Pogoria III w Dąbrowie Górniczej. Dlaczego przedzielna? Bo zimno jak szlag, a oni dzielnie wypatrywali oznak ptasiej 🦆🦢🐦🦉aktywności na wodzie, na niebie i na lądzie. I o dziwo, ptaki dopisywały.

Ale nie jest łatwo być ptakiem w tak zimą pogodę - ogrzać siebie i jajka🪺, znaleźć jakieś owady🪰 do jedzenia... No i ogólnie piór 🪶się nie chce nawet wystawiać przy 2 stopniach...

Dziękuję za wspólne chwile🌷

31/03/2026

Często okazuje się, że wokół nas jest całkiem sporo gatunków ptaków🦆🐦‍⬛🦅🦉🐦, jak i licznych oznak ich bytności 🪹. Zajęci codziennością zwykle ich nie zauważamy, a wystarczy tylko iść wolniej, nadstawić uszu👂 i chociaż przez chwilę nic nie mówić 🙊.
W miniony piątek sprawdzaliśmy to w praktyce z uczniami klas trzecich Szkoły Podstawowej w Umiastowie (woj. mazowieckie). Mieliśmy całkiem sporo ciekawych obserwacji i to tuż za rogiem szkoły: a to kawki budujące gniazda w otworach wentylacyjnych budynku szkoły🪹 i znoszące wszelkie możliwe śmieci – worki, sznurki, fragmenty wełny szklanej, i podkradające gałęzie budującemu obok na świerku gniazdo grzywaczowi; a to stadko mazurków wystawiło się na czatach na stercie pociętych gałęzi na polu, a to stare gniazdo zapewne kapturki lub piegży wcześniej dobrze ukryte, teraz świetnie widoczne wśród zeszłorocznych pnączy na płocie.
No i pokaźne stado żurawi wolno zataczające okręgi nad naszymi głowami w kominach ciepłego powietrza.
To był niezwykle udany dzień!
Dziękuję za miłe chwile z Wami!🌷