Dominika Gałęziowska - psycholog, psycholog dziecięcy, psychodietetyk

19/08/2026

Zapraszam do umawiania się na wizyty stacjonarne! 🥰

https://www.znanylekarz.pl/dominika-galeziowska/psycholog-psycholog-dzieciecy/sosnowiec

18/08/2026

Odpowiadam na kolejne ważne pytanie: czy wcześniejsze pojawianie się na wizycie będzie źle odebrane, bo będę komuś przeszkadzać?

Nie! Przynajmniej u mnie - gdzie czeka mała i przytulna poczekalnia, która pozwala na to, by nikomu nie przeszkadzać, ale jednocześnie zadbać też o siebie (szczególnie, gdy jesteś jedną z tych osób, która nie lubi się spóźniać i zawsze woli być wcześniej!) 🥰

18/08/2026

Oprowadzę Was dzisiaj po moim gabinecie przy ulicy Modrzejowskiej 20 w Sosnowcu. Dajcie znać, jak Wam się podoba i czego tu jeszcze brakuje! 🥰

12/08/2026

Zapisujcie i korzystajcie! ♥️
Ćwiczenie dedykowane dla przedszkolaków.

Jeśli pobierasz: zostaw lajka, niech materiał trafi do jak największej ilości osób, którym może się przydać 🥰

11/08/2026

Zapisujcie i korzystajcie! ♥️
Ćwiczenie dedykowane dla przedszkolaków.

Jeśli pobierasz: zostaw lajka, niech materiał trafi do jak największej ilości osób, którym może się przydać 🥰

11/08/2026

Gdy masz wrażenie, że wszystko Cię przytłacza...
Gdy masz wrażenie, że musisz pomóc swojemu dziecku...
Gdy masz wrażenie, że Twoja rodzina nie funkcjonuje ostatnio tak, jak powinna...

Jestem. Wysłucham, wesprę, pomogę.
Umów się już dziś i nie czekaj na to, aż sytuacja przybierze jeszcze gorszy scenariusz...

Umów wizytę u mgr Dominika Gałęziowska, psycholog w Sosnowiec - opinie, informacje kontaktowe, usługi i cennik.

20/07/2026

Gdy zachowanie dziecka zaczyna niepokoić, w głowach rodziców często pojawia się pytanie: „Czy to ADHD?”. To słowo obrosło wieloma mitami i krzywdzącymi stereotypami.

W internecie pełno jest błyskawicznych „testów na ADHD” opartych na jednym nagraniu. Prawda jest jednak taka, że rzetelna, pogłębiona diagnoza neuroatypowości u dziecka to proces, a nie kilkuminutowy test. To złożona, ekspercka praca, której celem nie jest przyklejenie etykiety, ale głębokie zrozumienie unikalnego świata Twojego dziecka.

Jak wygląda proces diagnostyczny w moim stacjonarnym gabinecie w Sosnowcu?

Oto moje cztery kluczowe filary profesjonalnej diagnozy:

1) Spotkanie z całą rodziną (Rozmowa z rodzicami i dzieckiem): Nie diagnozuję „papierów”. Diagnozuję człowieka. Pierwszym krokiem jest zawsze pogłębiona rozmowa z rodzicami – poszukujemy źródła wyzwań, omawiamy rozwój i codzienne funkcjonowanie. Równie ważny jest dla mnie kontakt z samym dzieckiem. To czas na nawiązanie bezpiecznej relacji i uważną obserwację, jak maluch komunikuje się i radzi sobie w nowym otoczeniu.

2) Eksperckie testy diagnostyczne (CONNERS-3): W swojej pracy opieram się na nowoczesnych, standaryzowanych narzędziach. Używam testu CONNERS-3, który jest złotym standardem w diagnostyce ADHD. Pozwala on na precyzyjną ocenę nasilenia objawów nadruchliwości, impulsywności i zaburzeń uwagi na tle grupy rówieśniczej.

3) Więcej niż jedno środowisko (Opinia ze szkoły): ADHD to sposób funkcjonowania układu nerwowego, który musi być widoczny w więcej niż jednym obszarze życia dziecka. Dlatego chętnie posiłkuję się opinią ze szkoły lub przedszkola. Pozwala to zobaczyć, jak dziecko radzi sobie w grupie, z nauką i wymaganiami, kiedy nie ma przy nim rodziców.

4) Neurobiologia i precyzja (Normy z podziałem na płeć i wiek): To dla mnie absolutny priorytet:

- ADHD wygląda inaczej u dziewczynek i u chłopców. U dziewczynek częściej dominuje podtyp z zaburzeniami uwagi („ciche śnienie na jawie”), który jest trudny do zauważenia, podczas gdy u chłopców częściej widoczna jest nadruchliwość. W CONNERS-3 używam precyzyjnych norm z podziałem na płeć, aby żadna subtelność nie umknęła mojej uwadze.

- Diagnozę ADHD przeprowadzam dopiero po ukończeniu przez dziecko 6 roku życia. Dopiero w wieku szkolnym, kiedy rosną wymagania dotyczące skupienia i samoregulacji, możemy rzetelnie ocenić neuroatypowość, a nie naturalną witalność kilkulatka.

Rzetelna diagnoza to pierwszy, najważniejszy krok do tego, aby przestać „naprawiać” dziecko, a zacząć je rozumieć i aktywnie wspierać w jego unikalności.

Rodzicu, jeśli czujesz, że wyzwania Twojego dziecka stają się zbyt duże – nie musisz zostać z tym sam.

Zrób ten pierwszy krok. Napisz do mnie lub zadzwoń i umów się na wstępną konsultację w Sosnowcu. Stwórzmy razem przestrzeń pełną zrozumienia i eksperckiego wsparcia.

20/07/2026

Umów się już dziś!

https://www.znanylekarz.pl/dominika-galeziowska/psycholog-psycholog-dzieciecy/sosnowiec

20/07/2026

Ja to tu tylko zostawię... ;)

https://www.znanylekarz.pl/dominika-galeziowska/psycholog-psycholog-dzieciecy/sosnowiec

18/07/2026

Kiedy słyszymy hasło „zaburzenia odżywiania”, nasza wyobraźnia najczęściej podsuwa nam obraz nastolatków lub dorosłych mierzących się z anoreksją czy bulimią. Mało kto jednak wie, że trudności z jedzeniem mogą pojawić się na bardzo wczesnym etapie życia – nawet u niemowląt i przedszkolaków.

U najmłodszych dzieci rzadko wynikają one z chęci zmiany wyglądu ciała. Najczęściej są sposobem na zamanifestowanie lęku, trudności z regulacją emocji, nadwrażliwości sensorycznej czy problemów w relacji z otoczeniem.

Zamiast klasycznych definicji, zaburzenia odżywiania i trudności z karmieniem u maluchów mogą przybierać bardzo różne, nieoczywiste twarze:

Skrajna wybiórczość pokarmowa (ARFID): Kiedy dziecko akceptuje zaledwie kilka wybranych produktów (np. tylko te o gładkiej konsystencji lub konkretnym kolorze), a każda próba podania czegoś nowego kończy się silnym oporem, płaczem, a nawet odruchem wymiotnym.

Jedzenie jako tarcza obronna: Kiedy maluch zaczyna traktować odmawianie posiłków jako jedyny obszar, w którym ma pełną kontrolę – często w odpowiedzi na duże zmiany, takie jak pojawienie się rodzeństwa, pójście do żłobka czy napięcia między dorosłymi.

Zajadanie napięcia: Sytuacja, w której jedzenie (szczególnie wysokoprzetworzone) staje się dla dziecka jedynym dostępnym sposobem na wyciszenie trudnych emocji i stresu, z którymi jego układ nerwowy sobie nie radzi.

Lęk wokół stołu: Kiedy rodzinny obiad zamiast przyjemności staje się polem bitwy, pełnym presji, namawiania „za mamusię, za tatusia” i ogromnego stresu dla obu stron.

Jako psycholog i psychodietetyk stoję na stanowisku, że kluczem do rozwiązania tych problemów nigdy nie jest zmuszanie dziecka do jedzenia ani układanie sztywnych, restrykcyjnych jadłospisów. Maluch nie jest „złośliwy”, kiedy odmawia posiłku – w ten sposób próbuje nam coś zakomunikować.

W moim stacjonarnym gabinecie w Sosnowcu pomagam rodzicom odkodować te sygnały. Pracuję w podejściu relacyjnym – skupiamy się na odbudowaniu poczucia bezpieczeństwa, zrozumieniu sensorycznych i emocjonalnych potrzeb dziecka oraz przywróceniu spokoju wokół wspólnego stołu.

Rodzicu, jeśli czujesz, że jedzenie Twojego dziecka spędza Ci sen z powiek, a intuicja podpowiada Ci, że to coś więcej niż „etap, z którego się wyrasta” – nie musisz zostać z tym sam.

Przyjdź, porozmawiajmy i wspólnie, bez oceniania, znajdźmy źródło tych trudności.