Uczymy się nowych rytmów, ale przede wszystkim przyjemnie spędzamy czas na bębnieniu w przyjaznym gronie. Grupa bębniarska w Galerii Kultura spotyka się regularnie aby ćwiczyć grę na djembe. Obecnie (od września 2022) spotkania odbywają się piątki od godziny 19.00 do 20.00. Zajęcia prowadzi Mariusz Dmowski. Pasjonuje się muzyką od dziecka. Ukończył dwa stopnie nauki gry na bębnach takich jak cong
i, tumby, djembe, czy cajon. Ulubionym instrumentem jest gitara na której grał bądź nadal gra w kilku zespołach. Ponadto śpiewa w chórze, jest wodzirejem i animatorem oraz nauczycielem rytmiki w przedszkolu. Gra na djembe to nie tylko muzyka, choć oczywistym jest, że tradycyjne i współczesne rytmy cieszą ucho. Gra na bębnach w znacznym stopniu przyczynia się do poprawy stanu ducha i umysłu. Rola rytmu dla zdrowia człowieka jest nieoceniona. Wg badań naukowych, gra na bębnach powoduje zwiększenie produkcji cytokininy, czyli tzn „naturalnego zabójcy raka”. Rytm niesie w sobie duży i wyraźny ładunek energetyczny, przenika ciało i duszę. Ludzie uczą się pracować w grupie,są świadomi własnej roli w pracy zespołowej- zwiększa to ich samoocenę . Dzięki grze na bębnach ludzie zamknięci otwierają się, osoby cierpiące na problemy z koncentracją -stają się cierpliwe i precyzyjne. Osoby agresywne, nerwowe poprzez grę na bębnach mogą wyładować, wyzwolić swoje emocje. Jeśli bębny niegdyś służyły do przekazywania informacji zakodowanych w rytmie, warto się zastanowić co dzisiaj możemy zakomunikować drugiemu człowiekowi za pomocą dźwięków. Może wydać się to mało oczywiste, ale każde uderzenie w membranę wywołuje zarówno u nadawcy, jak i u słuchacza różnorodne emocje, w zależności od poziomu natężenia dźwięku, wysokości wydobywanych tonów, intensywności dźwięków oraz długości sekwencji. Dzisiaj, kiedy nie musimy przesyłać na odległość zakodowanych fraz sygnalizujących nadejście niebezpieczeństwa, djembe służy raczej do przekazania tego, czego nie sposób wyrazić słowami. Jeśli ktoś myśli, że gra na bębnach to bezsensowne hałasowanie, jest w błędzie. Gra określonej sekwencji w grupie w taki sposób, by każda osoba poczuła to samo tempo albo rozpoczęła oraz skończyła układ w tym samym momencie, wymaga nie lada skupienia, samokontroli oraz pamięci. To uderzanie dłońmi w membranę bębna. Czynność jest prosta i pozwala każdemu uzyskać dźwięk, mniej lub bardziej oczekiwany. Jeśli poświęcimy trochę czasu na ćwiczenia, jesteśmy w stanie uderzać z dużą szybkością i precyzją, co pozwala uzyskać atrakcyjne brzmienie. Najczęściej stosuje się trzy podstawowe dźwięki o trzech różnych wysokościach: slap (najwyższy), ton (średni), bas (najniższy). Najłatwiej jest uzyskać bas, wystarczy uderzyć w środek membrany, uzyskanie slapu i tonu wymaga poprawnego ułożenia dłoni, najczęściej potrzebna jest dłuższa nauka, podczas której poza techniką uderzania należy poznać rytmy i frazy solowe.
