Wyobraźcie sobie że wasze życie jest ustabilizowane, macie rodzinę , dzieci , osiągnęliście już te minimum o którym pragnęliście , i tu nagle zjawia się ktoś , kto burzy wasz dotychczasowy spokój. A swoim postępowaniem sprawia , że we wszystko to w co dotychczas wierzyliście nagle ginie , upadają wasze ideały , zasady życiowe . wściekły ? bezradny ? zapewne każde z tych uczuć w takim momencie mu towarzyszy, i nie jest mu obce . Ale w takim momencie człowiek musi wybierać czy nadal wierzyć w to co wierzył przez cale życie czy przyjąć sposób myślenia tego człowieka.... Pozostać przy swoim czy się poddać. Nie bez powodu na wstępie naprowadzialam was na temat drogi wyboru . Właśnie staroobrzędowcy w 1654 roku stali przed takim wyborem , do którego zmusił ich patriarcha Nikon , który odegrał w ich życiu , w ich całym społeczeństwie bardzo duża role. Patriarcha Nikon , naprawdę nazywał się Nikita Minin był siódmym patriarcha Moskwy i wrzechrusi. W 1652 roku po śmierci dotychczasowego patriarchy Josifa , dzięki poparciu znającego go osobiście samodzierżcy Rosji ,Nikon zostaje wybrany nowym patriarchą moskiewskim. Którym pozostaje przez 14 lat (w latach 1652 - 1666). W czasie wielkiego postu w 1653 r. Ikon ogłosił zamiar przeprowadzenia reformy cerkiewnej, która miała za zadanie upodobnić rosyjską cerkiew do innych cerkwi prawosławnych. Chodziło mu o konkretne uporządkowanie wielu spraw z dziedziny obrzędowości i liturgii, jakie na przestrzeni wielu wieków uległy zróżnicowaniu pomiędzy Rosją a pozostałymi krajami prawosławnymi. Chodziło o kilka drobnych różnic: sposób żegnania się (Rosjanie czynili to dwoma palcami a Grecy trzema), słowo Alleluja(Rosjanie podczas Mszy Świętej wymieniali je dwa razy a Grecy trzykrotnie), procesje wokół świątyni (Grecy chodzili zgodnie z ruchami słońca a Rosjanie na odwrót), ilość chlebów (prosfor) używanych podczas Eucharystii (Grecy używali pięciu a Rosjanie siedmiu), sposób wypowiadania imienia Jezus (Rosjanie do tej pory pisali Isus a Grecy Jisus). Nikon był pierwszym Patriarchą Moskwy i Wszechrusi, który podjął się zadania przeprowadzenia reformy cerkiewnej i co najciekawsze uzyskał na początku pełne poparcie cara Aleksego. Nikonowi pomogli w tej reformie mnisi ukraińscy z Epifaniuszem Sławinieckim na czele. Postanowiono dopasować rosyjskie obrzędy do greckich jako do tych właściwych. W 1653 r. zarządzono wprowadzenie trójpalcowego sposobu żegnania się, co wywołało ostre protesty konserwatywnych duchownych z protopopem Awwakumem na czele, który również był niesamowita postacią. Jednak reformy Nikona zatwierdził zwołany w 1654 r. Sobór cerkiewny. Postanowiono też dokonać korekty ksiąg religijnych na podstawie bizantyńskich rękopisów. W 1655 r. wprowadzono poprawiony Mszał (Służebnik) zaś w 1656 r. postanowiono ekskomunikować (wykląć) wszystkich, którzy zachowali stary obrządek. Protestujących przeciwko zmianom (nazwano ich staroobrzędowcami, starowiercami lub raskolnikami) spotkały okrutne kary. Niektórzy , którzy nie zdołali uciec , albo uciekali zbyt późno karano . Poddawali się karze , bo wiedzieli że cierpią za wiarę , za swoje poglądy , którym są wierni aż do końca i żaden Nikon , który zresztą był uznawany przez nich za antychrysta nie jest w stanie tego zmienić. Dla nich religia była sprawa kluczowa, woleli oddać za nią życie niż się zjednać z prawosławnymi. To niektóre przykłady kar , które znosili staroobrzędowcy np. Metropolita Kołomny - Paweł zostaje stracony, żona bojara - Eudoksja Morozowa zostaje uwięziona w klasztorze św. Pantelejmona (Pamfiłowski Monastyr) w Borowsku i tam zagłodzona. Władze państwowe i kościelne próbowały za pomocą nieludzkich metod wykorzenić starą wiarę. Wszędzie zapanował okrutny terror. W 1682 r. spalono przywódców opozycji z protopopem Awwakumem na czele, okrutnie zamęczono zakonników przeciwnego reformie Sołowieckiego Monastyru. Staroobrzędowcy chowali się gdzie mogli , ukrywali się z dziećmi .w kościołach , lasach , borach , uciekali na Litwę do Polski. Uciekali żeby przetrwać , żeby zachować swoje wyznanie . Bo przewiesz cale życie w nie wierzyli i nie ważne ze ktoś sobie zażyczył zmian , oni niechętnie je przyjmowali , a naj niechetniej ta ,no bo ta zmiana dotyczyła przeciesz delikatnej sfery , która jest zmiana dotychczasowej wiary . Pomyśleć sobie co musieli przejść. Nasuwa mi się takie pytanie , ile jeszcze mieliby znieść aby jednak zdecydowali się przychylić zmianom patriarchy? myślę, ze byli w stanie zagrać o najwyższa stawkę , która było oddanie własnego życia oraz życia swoich bliskich. Z jednej strony zmiany jakie przeprowadzał Nikon nadawały wierze staroobrzędowców bardziej łagodnego charakteru. No a przeciesz każdy woli iść na łatwiznę , każdy chce mieć łatwiej ale jak widać nie oni , dla nich droga do Boga nie była taka prosta , woleli drogę przez wyrzeczenia taka jaka znali dotychczas , która była im przekazywana z pokolenia na pokolenie .Myślę ze Nikon nie spodziewał się takiego buntu, przeciesz podczas reform w całej rozciągłości popierany był przez władzę państwową. Czyżby nie wierzył w ludzi ? Nie sądził ze mogą być tak oddani wierze , może po prostu ich niedoceniał. Zastanawia mnie co nim tak naprawdę kierowało ? Jeśli chciał zmian , zmian które umożliwiały wiarę w wiele łatwiejszy sposób to czy on sam czul się staroobrzędowcem , czy nie wiedział co wymaga od niego jego wiara ? Czy nie zastanawiał się nigdy jaka krzywdę wyrządza tym ludziom którzy naprawdę wierzą ?
